นางอากาศตะไล

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี

อากาศตะไล เป็นชื่อตัวละครในเรื่อง รามเกียรติ์ เป็นยักษิณีซึ่งเป็นเสื้อเมืองกรุงลงกา รักษาด่านทางอากาศ และเป็นหนึ่งในเจ็ดกองลาดตระเวนตรวจการกรุงลงกา เมื่อหนุมานมาถวายแหวนให้แก่นางสีดาที่กรุงลงกา อากาศตะไลได้รบกับหนุมาน และพ่ายแพ้ถูกหนุมานสังหารถึงแก่ความตาย ( ชื่ออากาศตะไล เขียนตามบทพระราชนิพนธ์เรื่องรามเกียรติ์ ในรัชกาลที่ ๑ , ชื่ออังกาศตะไล เขียนตามบทพระราชนิพนธ์ เรื่องรามเกียรติ์ ในรัชกาลที่ ๒ )

ลักษณะและการแต่งกายของตัวละคร[แก้]

กายสีแดงเสน สวมเทริดน้ำเต้า 5 ยอด ปากแสยะ ตาโพลง 4 หน้า 8 มือ อาวุธประจำกาย ได้แก่ จักร พระขรรค์ ตรี คฑา ง้าว ศร โตมร ค้อนเหล็ก ใส่เสื้อแขนสั้น นุ่งผ้าจีบหน้านาง (จากจิตรกรรมบานประตู วัดพระศรีรัตนศาสดาราม) ในการแสดงการ ลักษณะศีรษะโขน สวมมงกุฏยอดน้ำเต้า 5 ยอด ปากแสยะ ตาโพลง มีหน้าเล็กๆ 3 หน้าด้านหลัง นุ่งผ้าจีบหน้านางไม่เหมาะในการเข้ารบ จึงเปลี่ยนมานุ่งโจงกระเบน สวมเสื้อแขนยาว ห่มสไบนาง 2 ชาย ห้อยสะอิ้ง อาวุธที่ใช้ในการแสดงมี จักร (คล้องพระขรรค์) พระขรรค์ ตรี คฑา (เหน็บเอว) ศร (เหน็บข้างหลัง) ถือง้าวหรือโตมร

โครงประจำภาพ[แก้]

ขุนด่านอากาศด้าว แดนลงกาเฮย
แปดหัตถ์สี่ภักตร์รบง รอบข้าง
กายเสนผ่องสีคง ควรคราม คร้ามฤๅ
อากาศประลัยอ้าง ห้าวเหตุเหิมหาม ฯ
(ตัวสะกดตามต้นฉบับเดิม)

[หมวดหมู่:นางในวรรณคดี]]