รามสูร

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
รามสูร
ตัวละคร รามเกียรติ์
รามสูรกับนางเมขลากำลังต่อสู้กัน
รามสูรกับนางเมขลากำลังต่อสู้กัน
ข้อมูล
ชื่อเต็ม ปรศุราม
เผ่าพันธุ์ ยักษ์
เพศ ผู้
สีกาย เขียว
อาวุธประจำตัว ขวาน

รามสูร หรือ ปรศุราม (สันสกฤต: परशुराम "รามผู้ถือขวาน") เป็นชื่อของยักษ์ตนหนึ่งมีฤทธิ์เดชมาก เป็นอวตารปางที่ 6 ของพระวิษณุ[1]

การต่อสู้[แก้]

ปรากฏในวรรณกรรมรามเกียรติ์ สองครั้ง ได้แก่

  1. ครั้งแรกเป็นการต่อสู้ระหว่างรามสูรกับเทพอรชุน กล่าวคือ นางเมขลาได้รับหน้าที่ดูแลดวงแก้วแห่งมหาสมุทร ซึ่งรามสูรอยากได้ จึงเข้ามาแย่งชิง เป็นที่มาของตำนาน "ฟ้าผ่า" "ฟ้าแลบ" ซึ่งฟ้าผ่ามาจากขวานของรามสูรที่ถูกกับก้อนเมฆ ฟ้าแลบมาจากการที่นางมณีเมขลาล่อแก้วแล้วส่องประกายมายังเบื้องล่าง เทพอรชุนมาเห็นเข้าก็เข้ามาห้ามปราม ด้วยว่าเป็นการไม่เหมาะไม่ควรที่ชายจะไปไล่ล่าชิงของจากหญิง เทพอรชุนเข้าต่อสู้เพราะรามสูรไม่ยอมเลิกลา จนสุดท้าย เทพอรชุนพลาดท่าถูกรามสูรจับเท้าเหวี่ยงฟาดกับเขาพระสุเมร เป็นเหตุให้พระอินทร์ต้องเชิญพาลีและสุครีพมาตั้งให้ตรง
  1. ครั้งที่สอง เป็นคราวที่ พระรามกำลังเดินทางกลับมาจากพิธีเสี่ยงมาลัยจากนางสีดา ซึ่งท้าวทศรถก็มาด้วย รามสูรมานอนขวางทาง พอทราบว่า ท้าวทศรถ ผู้มีความเก่งกาจเป็นอย่างมาก ก็ต้องการจะลองฝีมือ แต่ท้าวทศรถกล่าวว่าตนแก่ชรา ฝีมือไม่เท่าครั้งก่อน พระรามจึงอาสาออกสู้กับรามสูร พระรามปล่อยศรไปจนรามสูรยอมแพ้ และมอบธนูให้พระรามหนึ่งคัน ซึ่งต่อมาพระรามก็นำมาใช้ต่อกรกับพระยาขร คราวที่นางสำมนักขา ไปยุยงให้มาต่อสู้กับพระราม

อ้างอิง[แก้]

  1. "เมขลาล่อแก้ว ให้รามสูรขว้างขวาน". สุจิตต์ วงษ์เทศ. 8 ตุลาคม 2555. สืบค้นเมื่อ 12 พฤษภาคม 2559.