ประตู

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี

ประตู คือ สิ่งก่อสร้างแบบเคลื่อนที่ได้ใช้ปิดกั้นและเป็นทางเข้าไปยังพื้นที่ที่ถูกปิดไว้ เช่น อาคาร หรือยานพาหนะ โครงสร้างแบบคล้ายกันแต่อยู่ภายนอกเรียกว่า ประตูรั้ว โดยทั่วไป ประตูมีด้านในที่หันเข้าหาพื้นที่ว่าง และด้านนอกหันหน้าไปยังนอกพื้นที่ดังกล่าว ขณะที่บางครั้งด้านในประตูอาจจะมีรูปร่างเหมือนกับด้านนอก หรือทั้งสองด้านของประตูอาจแตกต่างกันก็ได้ เช่น ประตูยานพาหนะ ประตูมักประกอบด้วยแผงที่เหวี่ยงอยู่บนบานพับ หรือเลื่อน หรือหมุนสู่ด้านใน

เมื่อประตูเปิด คน สัตว์ ระบบระบายอากาศ และ/หรือแสงจะสามารถเข้าไปภายในได้ ประตูมักใช้ควบคุมบรรยากาศภายในพื้นที่โดยปิดทางกระแสลม เพื่อที่ภายในจะได้มีอากาศเย็นลงหรือร้อนได้ขึ้นอย่างเหมาะสม ประตูเป็นสิ่งสำคัญที่ช่วยป้องกันไม่ให้ไฟลุกลาม และยังเป็นเกราะป้องกันเสียงรบกวนด้วย ประตูจำนวนมากมักจะมีกลไกการล็อกประตูที่จะอนุญาตหรือไม่อนุญาตให้บุคคลใดบุคคลหนึ่งเข้าหรือออกได้ เพื่อความมีมารยาทและความสุภาพ คนจะเคาะประตูก่อนเปิดประตูและเข้าห้อง

อ้างอิง[แก้]

ประตูบานเดี่ยว ประตูที่นิยมใช้ และ พบเห็นมากที่สุด มีตั้งแต่ ประตูห้องนอน ห้องทำงาน ประตูห้องน้ำ ประตูห้องครัว ประตูห้องเก็บของ แตกต่างกันตามลักษณะของห้อง เช่น ประตูห้องน้ำ ควรเป็นประตู ที่มีเกล็ด เพื่อระบายอากาศ หรือ ประตูห้องทำงาน มีลวดลายที่บ่งบอกถึงลักษณะเจ้าของห้องนั้นๆ เป็นต้น

ประตูบานเลื่อน ประตูบานเลื่อน คือ ประตูที่ใช้การเลื่อนบานไปด้านซ้ายหรือด้านขวาเพื่อทำการเปิดปิดช่องทางเข้าออก บานที่เลื่อนได้จะต้องมีล้อที่ใช้วิ่งเลื่อนไปมาอยู่บนราง บ้านในปัจจุบันที่สร้างในรูปแบบบ้านโมเดิร์นมักนิยมใช้ประตูบานเลื่อนเป็นประตูหน้าบ้านหรือประตูระเบียง แบบประตูบานเลื่อนที่นิยมได้แก่ ประตูบานเลื่อนสลับ ประตูบานเลื่อนสี่