ข้ามไปเนื้อหา

นางงามจักรวาล

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
นางงามจักรวาล
คําขวัญBeautifully Confident
ก่อตั้ง28 มิถุนายน 1952; 74 ปีก่อน (1952-06-28)
ประเภทการประกวดความงาม
สํานักงานใหญ่
ภาษาทางการอังกฤษ
เจ้าของ
จักรพงษ์ จักราจุฑาธิบดิ์
ราอูล โรชา คานตู
ผู้ดำรงตำแหน่งปัจจุบัน
ฟาติมา บอสช์
เม็กซิโก
องค์กรปกครองเจเคเอ็น โกลบอล กรุ๊ป
เลกาซี โฮลดิง กรุ๊ป
สังกัดเจเคเอ็น เลกาซี
งบประมาณ
US$100 ล้าน (รายปี)
เว็บไซต์MissUniverse.com

การประกวดนางงามจักรวาล หรือ มิสยูนิเวิร์ส (อังกฤษ: Miss Universe) เป็นการประกวดความงามระดับนานาชาติที่สำคัญ เริ่มจัดขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2495 โดยแปซิฟิกมิลส์ บริษัทเสื้อผ้าจากรัฐแคลิฟอร์เนียของสหรัฐ และหลังจากนั้นได้บริหารงานโดยเคย์เซอร์-รอธ (Kayser-Roth) และตามด้วยกัล์ฟแอนด์เวสเทิร์นอินดัสทรีซ์ (Gulf and Western Industries) จนกระทั่งปี พ.ศ. 2539 ดอนัลด์ ทรัมป์ ซึ่งต่อมาเป็นประธานาธิบดีสหรัฐ ได้ซื้อกิจการและบริหารงานโดยองค์การนางงามจักรวาล (Miss Universe Organization) ในเดือนกันยายน พ.ศ. 2558 ดอนัลด์ ทรัมป์ ได้ขายกิจการองค์การนางงามจักรวาลให้เอนเดฟเวอร์ (Endeavour) ผ่านไอเอ็มจี จนกระทั่งในวันที่ 25 ตุลาคม พ.ศ. 2565 เจเคเอ็น โกลบอล กรุ๊ป ของจักรพงษ์ จักราจุฑาธิบดิ์ ได้เข้าซื้อกิจการองค์การนางงามจักรวาลผ่านเจเคเอ็น เมตาเวิร์ส ไอเอ็นซี ซึ่งเป็นบริษัทในเครือที่จัดตั้งตามกฎหมายของสหรัฐ [1] วันที่ 23 มกราคม 2567 เจเคเอ็นได้ขายหุ้น 50% ขององค์กรนางงามจักรวาลให้กับ ราอูล โรชา นักธุรกิจและเศรษฐีชาวเม็กซิโก ทำให้เป็นผู้ร่วมจัดการประกวดนางงามจักรวาลในปัจจุบัน

รูปแบบการแข่งขัน

[แก้]

ในยุคที่ไอเอ็มจีถือลิขสิทธิ์ การแข่งขันจะคัดเลือกสาวงามจากประเทศที่ส่งเข้าประกวด โดยผ่านรอบ Prelimnary ซึ่งคะแนนจากส่วนนี้จะส่งผลต่อการเข้ารอบในวันประกวดจริง โดยจะแยกเป็นคะแนนที่มาจาก การเดินชุดว่ายน้ำ (Swimming Suit Competition), การเดินชุดราตรี (Evening Gown Competition) และการสัมภาษณ์ต่อหน้าคณะกรรมการ (Interview) โดยเมื่อจบจากรอบนี้ ในวันประกวดจริง จะมีการประกาศผู้ที่ได้คะแนนสะสมจากรอบ Prelimnary ที่สูงสุด 20 อันดับเพื่อเข้ารอบ 20 คนสุดท้าย (Semifinalist) จากนั้นผู้เข้าประกวดทั้ง 20 คนจะต้องสปีช 15 วินาที เพื่อคัดเข้ารอบ 10 คนต่อไป โดยรอบ 10 คนสุดท้าย จะใช้การเดินชุดว่ายน้ำและชุดราตรีตัดสินผู้เข้ารอบ 5 คนสุดท้าย และผู้เข้ารอบ 5 คนสุดท้าย จะต้องตอบคำถามจากคณะกรรมการ เรียงตามลำดับการประกาศชื่อในรอบก่อนหน้า โดยคำถามที่แตกต่างกัน เพื่อคัดเข้ารอบ 3 คนสุดท้าย และทั้งสามคนจะต้องตอบคำถามเดียวกัน โดยผู้ที่รอตอบคำถาม จะต้องสวมหูฟังเพื่อไม่ให้ได้ยินเสียงผู้เข้าประกวดคนอื่น โดยคะแนนในรอบต่าง ๆ ที่ผ่านมาเป็นคะแนนตัดสิน ก่อนที่กรรมการแต่ละคนจะพิจารณาถึงความเหมาะสมในตำแหน่งต่าง ๆ อีกครั้งจากไฟนอลลุค ในช่วงสุดท้ายนางงามผู้ครองมงกุฎจากปีก่อนหน้าจะเดินอำลาตำแหน่ง ตามด้วยการประกาศรองอันดับสอง และผู้ครองตำแหน่งนางงามจักรวาล ตามลำดับ (ก่อนปี 2011 พิธีกรจะประกาศชื่อรองอันดับหนึ่ง ตามด้วยผู้ครองมงกุฎนางงามจักรวาล)

หลังจากเจเคเอ็น โกลบอล กรุ๊ป เข้าซื้อกิจการองค์การนางงามจักรวาล จักรพงษ์ จักราจุฑาธิบดิ์ ประธานเจ้าหน้าที่บริหารของเจเคเอ็นได้ประกาศว่านับตั้งแต่การประกวดนางงามจักรวาล 2023 เป็นต้นไป สตรีที่ผ่านการสมรสและสตรีข้ามเพศจะสามารถเข้าร่วมการประกวดได้ โดยจักรพงษ์ในฐานะเจ้าของกิจการองค์การนางงามจักรวาล จะไม่มีส่วนร่วมในการคัดเลือกผู้ดำรงตำแหน่งใด ๆ ในการประกวดดังกล่าว[2] นอกจากนี้ยังมีการเปิดตัวธุรกิจเสริม ได้แก่ เครื่องดื่มเพื่อสุขภาพ[3], ผลิตภัณฑ์บำรุงร่างกาย[4] และกิจการนำเที่ยว[5]

ช่องโทรทัศน์

[แก้]

สหรัฐ

  • CBS (1955 - 2002)
  • NBC (2003 - 2014)
  • FOX (2015 - 2019, 2021)
  • FYI (2020)
  • The Roku Channel (2022 – ปัจจุบัน)

ประเทศไทย

มงกุฎของนางงามจักรวาล

[แก้]

มงกุฎของมิสยูนิเวิร์สมีการเปลี่ยนแปลงมาแล้วสิบสองครั้งตลอดช่วงประวัติศาสตร์กว่า 70 ปีของการประกวดมิสยูนิเวิร์ส[6]

  • มงกุฎแต่งงานของจักรพรรดิโรมานอฟ – The Romanov Imperial Nuptial Crown (1952) เป็นมงกุฎแรกสุด เดิมเป็นของพระเจ้าซาร์แห่งรัสเซีย ประดับด้วยเพชรไร้ตำหนิจำนวน 1,529 เม็ด รวม 300 กะรัต และมีประกันมูลค่า 500,000 ดอลลาร์สหรัฐ ใช้ในการสวมมงกุฎใหักับ อาร์มี คูเซลา ในการประกวด ปี 1952[6][7]
  • มงกุฎคริสเตียน มาร์เทลล์ – The Christiane Martell Crown (1953) หรือที่รู้จักในชื่อ มงกุฎบรอนซ์โลหะ จากการออกแบบเป็นโลหะบรอนซ์ทั้งชิ้น ใช้ในปี 1953 เพียงปีเดียวโดย คริสตียาน มาร์แตล นางงามจักรวาล 1953[6]
  • มงกุฎดาวแห่งจักรวาล – The Star of the Universe Crown (1954–1960) ตั้งชื่อตามลักษณะรูปดาวด้านบน ประกอบด้วยไข่มุกดำโอเรียนทัลกว่า 1,000 เม็ด ประดับบนทองคำและแพลตินัม น้ำหนัก 1.25 ปอนด์ และมีประกันมูลค่า 500,000 ดอลลาร์สหรัฐ[6]
  • มงกุฎโคเวนทรี – The Coventry Crown (1963–2001) ออกแบบโดยนักอัญมณีชื่อดัง ซาราห์ โคเวนทรี นำดีไซน์ของมงกุฎไรน์สโตนมาปรับใหม่ให้เป็นรูปสตรีถือคทา เรียกว่า “มงกุฎสตรี” และปรับดีไซน์อีกครั้งในปี 1973 เพื่อให้สวมใส่สะดวกขึ้น จนได้รับฉายาว่า “มงกุฎโคมแชนเดอเลียร์” จุดเด่นคือผลิตจากไรน์สโตนราคาย่อมเยา ทำให้ผลิตสำเนาให้แก่ผู้ครองตำแหน่งได้ ผู้ครองตำแหน่งคนสุดท้ายคือ เดนิส ควินโยเนส ในปี 2001[8][6]
  • มงกุฎฟีนิกซ์มิกิโมโตะ – The Mikimoto Phoenix Crown (2002–2007, 2017–2018) สร้างโดยบริษัท Mikimoto ออกแบบโดย โทโมฮิโร ยามาจิ ในโอกาสครบรอบ 51 ปีของการประกวด แสดงถึง “ฟีนิกซ์” สัญลักษณ์แห่งอำนาจและความงาม ประดับเพชรธรรมชาติ 500 เม็ด น้ำหนักรวมประมาณ 30 กะรัต และไข่มุก South Sea กับอะโกยะ 120 เม็ด มูลค่า 250,000 ดอลลาร์สหรัฐ[6] ใช้ครั้งแรกใน นางงามจักรวาล 2002 และผู้สวมใส่คนสุดท้ายคือ แคทรีโอนา เกรย์ ในปี 2018[9]
  • มงกุฎThe CAO Crown (2008) ใช้สวมมงกุฎให้ ดายานา เมนโดซา ออกแบบโดย Rosalina Lydster และ Dang Kim Lien จากเวียดนาม มีมูลค่า 120,000 ดอลลาร์สหรัฐ ประกอบด้วยเพชร 555 เม็ด ไข่มุกควอตซ์ และมอร์แกไนต์รวมกว่า 1,000 เม็ด แต่เมนโดซาปฏิเสธการใช้งานจริงและเลือกใช้มงกุฎ Mikimoto ในพิธีมอบมงกุฎแทน
  • มงกุฎThe Diamond Nexus Peace Crown (2009–2013) ผลิตโดย Diamond Nexus Labs เป็นมงกุฎที่แฟน ๆ ทั่วโลกโหวตเลือก ประดับด้วยอัญมณี 1,371 เม็ด น้ำหนักรวม 416.09 กะรัต ใช้ทองคำขาว 14K และ 18K พร้อมแพลทินัม จุดเด่นคือทับทิมสังเคราะห์แทนการทำงานรณรงค์เรื่อง HIV/AIDS[10][11]
  • มงกุฎThe DIC Crown (2014–2016) ใช้สวมมงกุฎให้ เปาลินา เบกา, พีอา ววทซ์บัค และ อีริส มีเตอนาร์ ออกแบบโดยบริษัท DIC จากสาธารณรัฐเช็ก มูลค่าประมาณ 300,000 ดอลลาร์สหรัฐ โดดเด่นด้วยรูปทรงที่ได้แรงบันดาลใจจากเส้นขอบฟ้ามหานครนิวยอร์ก น้ำหนักรวม 411 กรัม ประดับเพชร 311 เม็ด ทับทิมสีน้ำเงิน และคริสตัล แต่ถูกเลิกใช้ในปี 2017 จากปัญหาลิขสิทธิ์กับ MUO
  • มงกุฎThe Jewelmer Lumière de l’Infini Crown (2024–ปัจจุบัน) เปิดตัวเมื่อ 13 พฤศจิกายน 2024 ผลิตโดย Jewelmer แบรนด์หรูจากฟิลิปปินส์ เชี่ยวชาญไข่มุก South Sea จากหอย Pinctada maxima ใช้เทคนิคช่างฝีมือฟิลิปปินส์ผสานฝรั่งเศส ประดับไข่มุกทอง 23 เม็ด เพชรจำนวนมาก และไข่มุกเม็ดใหญ่ตรงกลางซึ่งสื่อถึง “ดวงอาทิตย์”[14][15][16][17][18]

แกลเลอรีมงกุฎนางงามจักรวาล

[แก้]

ผู้ชนะการประกวดในช่วงไม่กี่ปี

[แก้]
ครั้งที่ ปี ประเทศ ผู้ดำรงตำแหน่ง เวทีประกวดระดับชาติ สถานที่ เข้าร่วม
70 2021  อินเดีย หรนาซ สันธู มิสดีวา ประเทศอิสราเอล ไอลัต, อิสราเอล 80
71 2022  สหรัฐ อาร์บอนนีย์ เกเบรียล (R'Bonney Gabriel) มิสยูเอสเอ สหรัฐอเมริกา นิวออร์ลีนส์, รัฐลุยเซียนา, สหรัฐ 83
72 2023  นิการากัว เชย์นิส ปาลาซิโอส (Sheynnis Palacios) มิสนิการากัว ประเทศเอลซัลวาดอร์ ซันซัลวาดอร์,เอลซัลวาดอร์ 84
73 2024  เดนมาร์ก วิกทอแอร์ แคร์ ไทล์วี (Victoria Kjaer Theilvig) มิสเดนมาร์ก ประเทศเม็กซิโก เม็กซิโกซิตี เม็กซิโก 125
74 2025 ประเทศเม็กซิโก เม็กซิโก ฟาติมา บอสช์ (Fátima Bosch) มิสยูนิเวิร์สเม็กซิโก ประเทศไทย นนทบุรี, ไทย 118
75 2026 รอประกาศ ปวยร์โตรีโก ซานฮวน, ปวยร์โตรีโก รอประกาศ

ทำเนียบนางงามจักรวาล

[แก้]

องค์กรนางงามจักรวาล

[แก้]

องค์การนางงามจักรวาล เป็นองค์การในปัจจุบันที่เป็นเจ้าของและดำเนินการประกวดนางงามจักรวาล จนกระทั่งในปี ค.ศ. 2020 องค์การนางงามจักรวาลได้ประกาศให้สิทธิ์การดำเนินการจัดประกวดมิสยูเอสเอและมิสทีนยูเอสเอ ให้กับคริสตัล สจวร์ต ซึ่งเป็นมิสยูเอสเอ 2008 แต่อีกสองปีต่อมาเธอถูกระงับการปฏิบัติหน้าที่ สิทธิ์ดังกล่าวจึงกลับมาอยู่กับองค์กรนางงามจักรวาล[19][20]

องค์การนางงามจักรวาล มีสำนักงานใหญ่อยู่ที่นครนิวยอร์ก, เม็กซิโกซิตี และจังหวัดสมุทรปราการ องค์การขายสิทธิทางโทรทัศน์ให้กับการประกวดนางงามจักรวาลในประเทศอื่น ๆ

ผู้ครองตำแหน่งองค์การนางงามจักรวาล

[แก้]

ด้านล่างนี้เป็นรายนามผู้ครองตำแหน่งทั้งหมดขององค์การนางงามจักรวาลในช่วงหลายปีที่ผ่านมา

ปี นางงามจักรวาล ประเทศ มิสยูเอสเอ รัฐ มิสทีนยูเอสเอ รัฐ
2025 ฟาติมา บอสช์  เม็กซิโก ออเดรย์ เอ็กเคิร์ต  เนแบรสกา ไมลิน มาร์ช  มิสซูรี
2024 วิกทอแอร์ แคร์ ไทล์วี  เดนมาร์ก อัลมา คูเปอร์  มิชิแกน แอดดี คาร์เวอร์  มิสซิสซิปปี
2023 เชย์นิส ปาลาซิโอส  นิการากัว โนเอเลีย วอยต์  ยูทาห์ อุมาโซเฟีย ศรีวาสตาวา  นิวเจอร์ซีย์
2022 อาร์บอนนีย์ เกเบรียล  สหรัฐ มอร์แกน โรมาโน[a]  นอร์ทแคโรไลนา ฟอลลอน เมดิ  เนแบรสกา
2021 หรนาซ สันธู  อินเดีย แอล สมิธ[b]  เคนทักกี บรีอันนา ไมลส์[b]  ฟลอริดา
2020 อันเดรอา เมซา  เม็กซิโก อาชยา แบรนช์  มิสซิสซิปปี คิอิลานี อารูดา  ฮาวาย
2019 โซซีบีนี ทุนซี  แอฟริกาใต้ เชสลี คริสต์  นอร์ทแคโรไลนา เคลีห์ แกร์ริส  คอนเนทิคัต
2018 แคทรีโอนา เกรย์  ฟิลิปปินส์ แซราห์ โรส ซัมเมอส์  เนแบรสกา เฮลีย์ คอลบอร์น  แคนซัส
2017 เดมี-ลีห์ เนล-ปีเตอร์  แอฟริกาใต้ แครา แมกคัลล็อก  วอชิงตัน ดี.ซี. โซเฟีย โดมิงเกซ-ไฮธ์อฟฟ์  มิสซูรี
2016 อีริส มีเตอนาร์  ฝรั่งเศส เดเชานา บาร์เบอร์ คาร์ลี เฮย์  เท็กซัส
2015 เพีย วูร์ทซบาค  ฟิลิปปินส์ โอลิเวีย จอร์แดน  โอคลาโฮมา แคทเธอรีน ฮาอิค  ลุยเซียนา
2014 เปาลินา เบกา  โคลอมเบีย เนีย ซานเชซ  เนวาดา แคเธอรีน ลี เกรแฮม  เซาท์แคโรไลนา
2013 กาบริเอลา อิสเลร์  เวเนซุเอลา แอริน เบรดี  คอนเนทิคัต แคสซิดี้ วูล์ฟ  แคลิฟอร์เนีย
2012 โอลิเวีย คัลโป  สหรัฐ นานา แมรีเวเตอร์[a]  แมริแลนด์ โลแกน เวสต์  คอนเนทิคัต
2011 ไลลา ลอปึช  แองโกลา อลิสซา แคมพาเนลลา  แคลิฟอร์เนีย แดเนียล โดตี้  เท็กซัส
2010 ฆิเมนา นาบาร์เรเต  เม็กซิโก ริมา ฟากิห์  มิชิแกน คามี ครอว์ฟอร์ด  แมริแลนด์
2009 เอสเตฟานิอา เฟร์นันเดซ  เวเนซุเอลา คริสเตน ดัลตัน  นอร์ทแคโรไลนา สตอร์มี เฮนลีย์  เทนเนสซี
2008 ดายานา เมนโดซา คริสตัล สจวร์ต  เท็กซัส สเตวี เพร์รี  อาร์คันซอ
2007 ริโยะ โมริ  ญี่ปุ่น เรเชล สมิท  เทนเนสซี ฮิลารี ครูซ  โคโลราโด
2006 ซูเลย์กา ริเบรา เมนโดซา  ปวยร์โตรีโก เทรา คอนเนอร์  เคนทักกี เคธี่ แบลร์  มอนแทนา
2005 นาตาลี เกลโบวา  แคนาดา เชลซี คูลีย์  นอร์ทแคโรไลนา อัลลี ลาฟอร์ซ  โอไฮโอ
2004 เจนนิเฟอร์ ฮอว์กินส์  ออสเตรเลีย เชนดี ฟินเนสซีย์  มิสซูรี เชลลีย์ แฮนนิก  ลุยเซียนา
2003 อาเมเลีย เบกา  สาธารณรัฐโดมินิกัน ซูซี กัสติโย  แมสซาชูเซตส์ ทามี่ ฟาร์เรล  ออริกอน
2002 ออกซานา โฟยโดโรวา[c]  รัสเซีย ชานเทย์ ฮินตัน  วอชิงตัน ดี.ซี. วาเนสซา เซมโรว์  วิสคอนซิน
จัสติน ปาเสก[d]  ปานามา
2001 เดนิส กีโญเนส  ปวยร์โตรีโก แคนเดซ ครูเกอร์  เท็กซัส มาริสซา วิทลีย์  มิสซูรี
2000 ลาร่า ดัตตา  อินเดีย ลินเนตต์ โคล  เทนเนสซี จิลเลียน แพร์รี่  เพนซิลเวเนีย
1999 เอ็มพูเล่ คเว-ลาโกเบ้  บอตสวานา คิมเบอร์ลี เพรสเลอร์  นิวยอร์ก แอชลีย์ โคลแมน  เดลาแวร์
1998 เวนดี ฟิตซ์วิลเลียม  ตรินิแดดและโตเบโก ชอว์เน เจบเบีย  แมสซาชูเซตส์ วาเนสซา มินนิลโล  เซาท์แคโรไลนา
1997 บรุก ลี  สหรัฐ แบรนดี เชอร์วูด[a]  ไอดาโฮ เชลลี มัวร์  เทนเนสซี
1996 อาลิเซีย มาชาโด  เวเนซุเอลา อาลี แลนดรี  ลุยเซียนา คริสตี้ ลี วู้ดส์  เท็กซัส
1995 เชลซี สมิธ  สหรัฐ ชานนา โมเกลอ[a]  นิวยอร์ก คีย์ลี ซู แซนเดอร์ส  แคนซัส
1994 ชุชมิตา เซน  อินเดีย ลู พาร์กเกอร์  เซาท์แคโรไลนา ชอนน่า แกมบิล  แคลิฟอร์เนีย
1993 ดายานารา ตอร์เรส  ปวยร์โตรีโก เคนยา มัวร์  มิชิแกน ชาร์ลอตต์ โลเปซ  เวอร์มอนต์
1992 มิเชล แมคลีน  นามิเบีย แชนนอน มาร์เกทิก  แคลิฟอร์เนีย เจมี โซลิงเจอร์  ไอโอวา
1991 ลูปีตา ยอนส์  เม็กซิโก เคลลี แมกคาร์ตี  แคนซัส จาแนลล์ บิชอป  นิวแฮมป์เชอร์
1990 มูนา กรุดท์  นอร์เวย์ แคโรล จิสต์  มิชิแกน บริดเจตต์ วิลสัน  ออริกอน
1989 อังเคลา ฟิสเซอร์  เนเธอร์แลนด์ เกร็ตเชน โพเฮมัส  เท็กซัส แบรนดี เชอร์วูด  ไอดาโฮ
1988 ภรณ์ทิพย์ นาคหิรัญกนก  ไทย คอร์ตนีย์ กิบส์ มินดี้ ดันแคน  ออริกอน
1987 เซซิเลีย โบโลโก  ชิลี มิเชลล์ โรเยอร์ คริสตี แอดดิส  มิสซิสซิปปี
1986 บาร์บารา ปาลาซิโอส เตย์เด  เวเนซุเอลา คริสตี ฟิชเนอร์ อัลลิสัน บราวน์  โอคลาโฮมา
1985 เดโบรา การ์ติ-เดว  ปวยร์โตรีโก ลอรา มาร์ตีเนซ-ฮาร์ริง เคลลี่ หู  ฮาวาย
1984 อีวอนน์ ไรดิง  สวีเดน ไม แชนลีย์  นิวเม็กซิโก เชอรีส ฮาวเก้น  อิลลินอย
1983 ลอร์เรน ดาวเนส  นิวซีแลนด์ จูลี ฮาเยก  แคลิฟอร์เนีย รูธ ซาคาเรียน  นิวยอร์ก
1982 คาเรน ไดแอน บอลด์วิน  แคนาดา เทร์รี อัตลีย์  อาร์คันซอ ↑ ไม่มีการจัดการประกวดขึ้น
(ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1983)
1981 อิเรเน ซาเอซ  เวเนซุเอลา คิม ซีลบรีด  โอไฮโอ
1980 ชอว์น เวเทอร์ลี  สหรัฐ จีนิน ฟอร์ด[a]  แอริโซนา
1979 มาริตซา ซายาเลโร  เวเนซุเอลา แมรี เทริส ฟรีเอล  นิวยอร์ก
1978 มาร์กาเรต การ์ดิเนอร์  แอฟริกาใต้ จูดี แอนเดอร์สัน  ฮาวาย
1977 จาเนียล คอมมิสซิออง  ตรินิแดดและโตเบโก คิมเบอร์ลี ทอมส์  เท็กซัส
1976 รีน่า เมซซิงเกอร์  อิสราเอล บาร์บารา ปีเตอร์สัน  มินนิโซตา
1975 แอนน์ มาเรีย โพห์ทาโม  ฟินแลนด์ ซัมเมอร์ บาร์โทโลมิว  แคลิฟอร์เนีย
1974 อัมปาโร มูโยซ  สเปน แคเรน มอร์ริสัน  อิลลินอย
1973 มาการีตา โมแรน  ฟิลิปปินส์ อะแมนดา โจนส์
1972 เคอร์รี่ แอนน์ เวลส์  ออสเตรเลีย ทันยา วิลสัน  ฮาวาย
1971 จอร์เจียน่า ริสก์  เลบานอน มิเชล แมกโดนัลด์  เพนซิลเวเนีย
1970 มาริโซล มาลาเรต  ปวยร์โตรีโก เดโบราห์ เชลตัน  เวอร์จิเนีย
1969 กลอเรีย เดียซ  ฟิลิปปินส์ เวนดี ดัสคอมบ์
1968 มาร์ธา แวสคอนเซลลอส  บราซิล โดโรที อันส์เทตต์  วอชิงตัน
1967 ซิลเวีย ฮิตช์ค็อก  สหรัฐ เชอรีล แพตตัน[a]  ฟลอริดา
1966 มากาเรต้า อาวิดสัน  สวีเดน มาเรีย เรแมนยี  แคลิฟอร์เนีย
1965 อาภัสรา หงสกุล  ไทย ซู แอน ดาวนีย์  โอไฮโอ
1964 คอรินนา โซเพอิ  กรีซ บอบบี จอห์นสัน  วอชิงตัน ดี.ซี.
1963 เอด้า มาเรีย วากัส  บราซิล มาริต โอเซอร์ส  อิลลินอย
1962 นอร์มา โนลัน  อาร์เจนตินา แมเชล วิลสัน  ฮาวาย
1961 มาร์ลีน ชมิท  เยอรมนี ชารอน บราวน์  ลุยเซียนา
1960 ลินดา เบเมนต์  สหรัฐ ลินดา เบเมนต์  ยูทาห์
1959 อากิโกะ โคจิมะ  ญี่ปุ่น เทร์ ลินน์ ฮันติงดอน  แคลิฟอร์เนีย
1958 ลุซ มารินา ซูลัวกา  โคลอมเบีย ยูร์ไลน์ โฮเวล  ลุยเซียนา
1957 กลาดิส เซนเดร์  เปรู แมรี ลีโอนา เกจ[e]  แมริแลนด์
ชาร์ลอตต์ เชฟฟีลด์[a]  ยูทาห์
1956 แครอล มอร์ริส  สหรัฐ แครอล มอร์ริส  ไอโอวา
1955 ฮิลเลวี รอมบิน  สวีเดน คาร์ลีน คิง จอห์นสัน  เวอร์มอนต์
1954 มิเรียม สตีเวนสัน  สหรัฐ มิเรียม สตีเวนสัน  เซาท์แคโรไลนา
1953 คริสตียาน มาร์แตล  ฝรั่งเศส เมอร์นา แฮนเซน  อิลลินอย
1952 อาร์มี คูเซลา  ฟินแลนด์ แจ็กกี เลาก์รี  นิวยอร์ก
หมายเหตุ
  1. 1 2 3 4 5 6 7 รองอันดับ 1 มิสยูเอสเอ ได้รับตำแหน่งมิสยูเอสเอหลังจากที่เจ้าของตำแหน่งเดิมได้รับตำแหน่งนางงามจักรวาลหรือถอนตัวจากตำแหน่งมิสยูเอสเอไม่ว่ามีกรณีใดก็ตาม
  2. 1 2 มิสยูเอสเอและมิสทีนยูเอสเอไม่ได้อยู่ภายใต้ดำเนินการขององค์การนางงามจักรวาลในปี 2021 และปี 2022
  3. ในปี 2002 ออกซานา โฟยโดโรวา ลาออกจากตำแหน่งนางงามจักรวาล
  4. รองอันดับ 1 นางงามจักรวาล ได้รับตำแหน่งนางงามจักรวาลหลังจากที่เจ้าของตำแหน่งเดิมลาออกจากตำแหน่งหรือถอดตำแหน่งนางงามจักรวาล
  5. ในปี 1957 แมรี ลีโอนา เกจ ถูกถอดตำแหน่งมิสยูเอสเอ เมื่อมีการเปิดเผยว่าเธอแต่งงานแล้วและเป็นแม่ของลูกสองคน

รางวัลพิเศษ

[แก้]

ตัวแทนประเทศไทย

[แก้]

อ้างอิง

[แก้]
  1. "การได้มาซึ่งกิจการทั้งหมดขององค์กรนางงามจักรวาล (Miss Universe Organization) รวมถึงลิขสิทธิ์ที่เกี่ยวข้องกัน" (PDF). ตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย. 2022-10-26. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2022-10-27. สืบค้นเมื่อ 2022-10-26.
  2. "'แอน-จักรพงษ์' ถือครองกิจการ 'องค์กรนางงามจักรวาล' เป็นความภูมิใจของคนไทย". เดลินิวส์.
  3. "Miss Universe เปิดตัว M*U Beverage กลุ่มผลิตภัณฑ์เครื่องดื่มเพื่อสุขภาพและน้ำแร่อัลคาไลน์ธรรมชาติระดับพรีเมี่ยม คัดสรรแหล่งน้ำบริสุทธิ์จากประเทศไอซ์แลนด์". Positioning Magazine (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). 2023-07-17.
  4. "เจเคเอ็น โกลบอล กรุ๊ป เปิดตัว Miss Universe Skincare พร้อมสร้างปรากฏการณ์ Superstar Marketing คว้าที่สุดแห่งความงามระดับจักรวาลจากทุกทวีปขึ้นแท่นพรีเซนเตอร์". mgronline.com. 2023-07-26.
  5. อีไฟแนนซ์ไทย, สำนักข่าว. "JKN เปิดตัว Miss Universe Travel ท่องเที่ยวไฮเอนด์ ประเดิมเอลซัลวาดอร์". efinancethai.com.
  6. 1 2 3 4 5 6 7 "IN PHOTOS: Miss Universe crowns through the years". Rappler. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ June 20, 2020. สืบค้นเมื่อ August 16, 2017.
  7. "All the Miss Universe Crowns Throughout the Years". Preview. 11 January 2017. สืบค้นเมื่อ 28 December 2024.
  8. "All the Miss Universe Crowns Throughout the Years". Preview. 11 January 2017. สืบค้นเมื่อ 28 December 2024.
  9. "Mikimoto History Timeline". mikimotoamerica.com. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ August 1, 2014.
  10. "Connection to MISS UNIVERSE®". diamondnexus.com.
  11. "Diamond Nexus Labs Announced as The Official Jewelry of The Miss Universe Organization".
  12. https://www.ajc.com/news/local/miss-universe-unveils-million-crown-used-atlanta-pageant/NP5VPCKzlJv6LDPRvSTNVO. {{cite news}}: |title= ไม่มีหรือว่างเปล่า (help)
  13. https://www.cnnphilippines.com/entertainment/2022/12/19/Miss-Universe-unveils-2023-crown.html. {{cite news}}: |title= ไม่มีหรือว่างเปล่า (help)
  14. Loreto, Maria. "Miss Universe 2024: First look at the crown".
  15. Adina, Armin. "Miss Universe 2024 unveils PH-made crown".
  16. "Miss Universe unveils first-ever Filipino-crafted crown".
  17. Bohol, Gabriel. "Jewelmer CEO Jacques Christophe Branellec".
  18. Sarabia, Chelsea. "Jewelmer Is Behind the Miss Universe Pageant's First Filipino-Crafted Crown".
  19. Chareunsy, Don. "Philippines crowned Miss Universe after Harvey wrongly names Colombia winner". LasVegasSun.com. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ December 22, 2015. สืบค้นเมื่อ February 5, 2016.
  20. Brantley-Jones, Kiara (December 30, 2020). "Exclusive: Crystle Stewart takes on new leadership role for Miss USA, Miss Teen USA". Good Morning America. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ May 17, 2021. สืบค้นเมื่อ December 30, 2020.

แหล่งข้อมูลอื่น

[แก้]