ข้ามไปเนื้อหา

นางงามนานาชาติ

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
นางงามนานาชาติ
ชื่อย่อMI
ก่อตั้ง1960
ประเภทการประกวดนางงาม
สํานักงานใหญ่โตเกียว
ที่ตั้ง
ภาษาทางการอังกฤษ , ญี่ปุ่น
บุคลากรหลักอาเคมิ ชิโมมูระ
เว็บไซต์officel website

มิสอินเตอร์เนชันแนล หรือ นางงามนานาชาติ (อังกฤษ: Miss International) เป็นการประกวดความงามระดับนานาชาติที่สำคัญ หรือ 1 ใน 5 แกรนด์สแลมของเวทีนางงาม โดยเริ่มจัดการประกวดครั้งแรกเมื่อปี ค.ศ. 1960[1][2] ที่ลองบีช สหรัฐ แต่ต่อมาเมื่อปี ค.ศ. 1967 ได้ย้ายจากสหรัฐไปประกวดที่ประเทศญี่ปุ่น ในปัจจุบัน การประกวดได้จัดขึ้นที่ประเทศญี่ปุ่นเป็นส่วนใหญ่

ผู้ดำรงตำแหน่งนางงามนานาชาติคนปัจจุบันคือ กาตาลินา ดูเก จากประเทศโคลอมเบีย ได้รับตำแหน่งเมื่อวันที่ 27 พฤศจิกายน ค.ศ. 2025

ประวัติ

[แก้]

การประกวดนางงามนานาชาติก่อตั้งขึ้นที่เมืองลองบีช รัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐอเมริกา ในปี ค.ศ. 1960,[3] หลังจากการประกวด มิสยูนิเวิร์ส ย้ายไปจัดที่ ไมอามีบีช, ฟลอริดา[4] การประกวดถูกจัดขึ้นที่ลองบีชจนถึงปี 1967,[5] ก่อนจะย้ายไปประเทศญี่ปุ่นในช่วงปี 1968–1970 โดยจัดในเมืองเดียวกันกับงาน Expo '70 สำหรับปี 1971 การประกวดกลับมาจัดที่ลองบีชอีกครั้ง แต่หลังจากนั้นได้จัดขึ้นในประเทศญี่ปุ่นเป็นประจำทุกปีจนถึงปี 2003 และตั้งแต่ปี 2004 เป็นต้นมา การประกวดสลับจัดระหว่างประเทศญี่ปุ่นและประเทศจีน[6] ผู้ชนะคนแรกในปี 1960 คือ เอสเตลา มาร์เกซ จากโคลอมเบีย

นับแต่นั้น ญี่ปุ่นได้กลายเป็นเจ้าภาพหลัก โดยการประกวดมักจัดขึ้นในช่วงฤดูใบไม้ร่วง เดือนตุลาคมหรือพฤศจิกายน การประกวดยังเป็นที่รู้จักในชื่อ “Miss International Beauty”.[7] แนวทางหรือภารกิจของการประกวดคือ “สร้างโลกที่ผู้หญิงสามารถใช้ชีวิตด้วยความคิดบวก ความแข็งแกร่งภายใน และความเป็นตัวของตัวเอง”.[8][ต้องการแหล่งข้อมูลที่ไม่ใช่ปฐมภูมิ] สโลแกนของมิสอินเตอร์เนชั่นแนลคือ “สร้างความเข้าใจที่ถูกต้องเกี่ยวกับญี่ปุ่นในเวทีนานาชาติ” และ “บรรลุสันติภาพของโลกผ่านความเข้าใจซึ่งกันและกัน” และในช่วงหลังได้เพิ่มสโลแกนใหม่คือ “Cheer All Women”.[9][6]

ผู้ชนะการประกวด นางงามนานาชาติ 2012 อิกูมิ โยชิมัตสึ จากญี่ปุ่น ไม่สามารถสวมมงกุฎให้ผู้สืบตำแหน่งได้ เนื่องจากมีข้อพิพาทกับบริษัทต้นสังกัดที่มีการข่มขู่ความปลอดภัยของเธอ รวมถึงในคืนประกวดด้วย;[10][11][12] ทำให้ นางงามนานาชาติ 2008 อาเลฆันดรา อันเดรว เป็นผู้สวมมงกุฎให้กับ บีอา โรส ซานตีอาโก จากฟิลิปปินส์ในปี นางงามนานาชาติ 2013.[10][11] องค์กรถูกวิพากษ์วิจารณ์ว่าขอให้โยชิมัตสึ “แกล้งป่วยและเงียบไว้” เพื่อหลีกเลี่ยงเรื่องอื้อฉาวที่เกี่ยวข้องกับบริษัทผู้ผลิตญี่ปุ่นซึ่งประธานบริษัทถูกกล่าวหาว่าคุกคามเธอ.[2][13] ในปี 2017 เควิน ลีเลียนา จากอินโดนีเซีย กลายเป็นผู้หญิงมุสลิมคนแรกที่คว้ามงกุฎมิสอินเตอร์เนชั่นแนล[14][15][16] การประกวดในปี 2020 และ 2021 ถูกยกเลิกเป็นครั้งที่สองและสามนับตั้งแต่ปี 1966 เนื่องจากการแพร่ระบาดของ โควิด-19 และรัฐบาลญี่ปุ่นสั่งห้ามจัดงานนานาชาติ สืบเนื่องจากการเลื่อนการแข่งขัน โอลิมปิกฤดูร้อน 2020.[17]

มงกุฎของนางงามนานาชาติ

[แก้]
  • มงกุฎมิกิโมโตะ (Mikimoto Crown) (1970–1998; 2015–2019) ออกแบบโดย โทโมฮิโระ ยามาจิ (Tomohiro Yamaji) จากบริษัท Mikimoto ผู้สนับสนุนอัญมณีอย่างเป็นทางการขององค์กรมิสอินเตอร์เนชันแนล มีน้ำหนัก 575.31 กรัม ทำจากทองคำ 14k และ 18k ประดับไข่มุก South Sea และอะโกย่า (Akoya) จำนวน 650 เม็ด ขนาด 3–18 มม. มูลค่าประมาณ 350,000 ดอลลาร์สหรัฐ มงกุฎนี้ออกแบบขึ้นบน เกาะไข่มุกมิคิโมโตะ ประเทศญี่ปุ่น และกลับมาใช้อีกครั้งในยุคใหม่โดยเริ่มจาก นางงามนานาชาติ 2013 พร้อมเซ็ตมงกุฎสำหรับรองที่มีทั้งหมด 4 ชุด มงกุฎถูกปลดประจำการหลังจาก สิรีธร ลีห์อร่ามวัฒน์ จากประเทศไทย สวมในปี นางงามนานาชาติ 2019[18]
  • มงกุฎCouple of Horses (1999–2005; 2007–2014) ถูกใช้ในการประกวดระหว่างปี 1999–2005 และ 2007–2014 ออกแบบโดย โทโมฮิโระ ยามาจิ เช่นเดียวกับมงกุฎมิคิโมโตะ ออกแบบลวดลาย คู่ม้า อันเป็นสัญลักษณ์ โดดเด่นด้วยไข่มุก South Sea และ Akoya รวม 530 เม็ด มีชุดมงกุฎรอง 4 ชุดสำหรับผู้ได้รับตำแหน่งรอง ใช้ครั้งสุดท้ายในปี 2015 เมื่อ บาเลริ เอร์นันเดซ จากเปอร์โตริโก สวมตำแหน่ง[19]
  • มงกุฎCrystal Crown (2006) หรือที่รู้จักในชื่อ Maki Diamond Tiara ใช้เพียงครั้งเดียวในปี 2006 เมื่อ ดานิเอลา ดิ ยาโกโม จากเวเนซุเอลา คว้าตำแหน่งมิสอินเตอร์เนชั่นแนล มูลค่าประมาณ 150,000 ดอลลาร์สหรัฐ ทำจากทองคำขาวและทองคำเหลือง 18 กะรัต ประดับอัญมณีกว่า 1,000 เม็ด เธอเป็นผู้ถือครองตำแหน่งเพียงคนเดียวที่เคยสวมมงกุฎนี้[20]
  • มงกุฎLong Beach Pearl (ค.ศ. 2022–ปัจจุบัน) มงกุฎนี้ออกแบบโดย บ๊วย ถิ มี่ แค็ง (Bùi Thị Mỹ Cảnh) ผู้ก่อตั้ง Long Beach Pearl ซึ่งเป็นผู้สนับสนุนมงกุฎอย่างเป็นทางการขององค์กรมิสอินเตอร์เนชั่นแนล ใช้ครั้งแรกในการประกวด นางงามนานาชาติ 2022 มงกุฎนางงามนานาชาติ 2022 มีธีม ซากุระรับแสงอาทิตย์ฤดูใบไม้ผลิ ได้แรงบันดาลใจจากความงามของดอกซากุระที่บานรับแสงแดดยามเช้า อันเป็นสัญลักษณ์ของความหวัง ความสดใส และการเริ่มต้นใหม่ ดอกซากุระยังเป็นสัญลักษณ์ทางวัฒนธรรมของญี่ปุ่น ทั้งความแข็งแกร่ง ความงดงาม และจิตวิญญาณของผู้คนการออกแบบประกอบด้วย ไข่มุกสีขาวบริสุทธิ์ 333 เม็ด แทนดอกซากุระที่กำลังผลิบาน เป็นเลขมงคลที่สื่อถึงโชคดี ความกระตือรือร้น และอายุยืน จุดเด่นคือ ไข่มุกคัดพิเศษ 3 เม็ด ขนาดกว่า 15 มม. สื่อถึงความงดงามนิรันดร์และพลังแห่งการเบ่งบานมงกุฎยังประดับด้วย เพชรสีขาว 1,960 เม็ด แทนปีแรกที่จัดการประกวด นางงามนานาชาติ (1960) ผสานงานฝีมืออัญมณีขั้นสูงจนกลายเป็นผลงานพิเศษของการประกวดนางงามนานาชาติ[21]

แกลเลอรีมงกุฎนางงามนานาชาติ

[แก้]

ผู้ชนะการประกวดในช่วงไม่กี่ปี

[แก้]
ครั้งที่ ปี ประเทศ ผู้ดำรงตำแหน่ง เวทีประกวดระดับชาติ สถานที่จัดประกวด ผู้เข้าประกวด
2020 — 2021 การประกวดไม่จัดขึ้นเนื่องจาก การระบาดทั่วของโควิด-19
60 2022  เยอรมนี ยัสมิน เซลแบร์ค (Jasmin Selberg) มิสอินเตอร์เนชันแนลเยอรมนี ประเทศญี่ปุ่น โตเกียว, ญี่ปุ่น 76
61 2023  เวเนซุเอลา อันเดรอา รูบิโอ (Andrea Rubio) มิสเวเนซุเอลา 70
62 2024  เวียดนาม ฮหวิ่ญ ถิ ทัญ ถวี (Huỳnh Thị Thanh Thủy) มิสเวียดนาม 71
63 2025  โคลอมเบีย กาตาลินา ดูเก (Catalina Duque) เซโญริตา โกลอมเบีย 80

ทำเนียบนางงามนานาชาติ

[แก้]

รางวัลพิเศษ

[แก้]

ตัวแทนประเทศไทย

[แก้]
ปี ผู้ดำรงตำแหน่ง จังหวัด ตำแหน่งในการประกวด รางวัลพิเศษ
1968 รุ่งทิพย์ ภิญโญ ลำพูน รองอันดับ 4
1 รางวัลพิเศษ
    • ขวัญใจช่างภาพ
1969 อุษณีย์ เพ็ญพิมล นครศรีธรรมราช รองอันดับ 4
1970 พนารัตน์ พิสุทธิศักดิ์ กรุงเทพมหานคร เข้ารอบ 15 คนสุดท้าย
1971 สุภัค ลิขิตกุล กรุงเทพมหานคร รองอันดับ 1
1972 สรินยา ทัตตวร กรุงเทพมหานคร ไม่ผ่านเข้ารอบ
1973 จินตนา เตชะมณีวัฒน์ กรุงเทพมหานคร เข้ารอบ 15 คนสุดท้าย
1974 ยุวดี ศิริรัชตา กรุงเทพมหานคร ไม่ผ่านเข้ารอบ
1976 ดวงรัตน์ ทวีโชคทรัพย์สิน กรุงเทพมหานคร ไม่ผ่านเข้ารอบ
1977 อำภา ภูษิต นนทบุรี ไม่ผ่านเข้ารอบ
1979 ปัทมาวดี แอน กรุงเทพมหานคร ไม่ผ่านเข้ารอบ
1980 วนาลี เตมีรักษ์ กรุงเทพมหานคร ไม่ผ่านเข้ารอบ
1981 ศรีนวล อัตตะสาระ กรุงเทพมหานคร เข้ารอบ 15 คนสุดท้าย
1982 กานดา เตชะประทีป กรุงเทพมหานคร เข้ารอบ 15 คนสุดท้าย
1983 กษมา เสนาวัฒน์ กรุงเทพมหานคร ไม่ผ่านเข้ารอบ
1984 ปราณี เมียวนวม กรุงเทพมหานคร ไม่ผ่านเข้ารอบ
1985 ศศิมาภรณ์ ไชยโกมล ชลบุรี ไม่ผ่านเข้ารอบ
1986 จันทนี สิงห์สุวรรณ กรุงเทพมหานคร ไม่ผ่านเข้ารอบ
1987 ประภาพรรณ บำรุงไทย พิษณุโลก ไม่ผ่านเข้ารอบ
1988 ภัสสร บุญยเกียรติ กรุงเทพมหานคร ไม่ผ่านเข้ารอบ
1 รางวัลพิเศษ
    • ขวัญใจช่างภาพ
1989 พิมพิไล ไชโย น่าน ไม่ผ่านเข้ารอบ
1990 ลักษมี เทียนกันฑ์เทศน์† นครสวรรค์ ไม่ผ่านเข้ารอบ
1992 พรนภา เทพทินกร กรุงเทพมหานคร ไม่ผ่านเข้ารอบ
1993 ศุภศิริ พยัคฆศิริ กรุงเทพมหานคร ไม่ผ่านเข้ารอบ
1995 อรัญญาภรณ์ จตุรพรพันธ์ สงขลา ไม่ผ่านเข้ารอบ
2000 สรียาวรรธน์ พงศ์ขจร กรุงเทพมหานคร ไม่ผ่านเข้ารอบ
2001 กนิฏฐกัณฑ์ แสงประจักษ์สกุล กรุงเทพมหานคร ไม่ผ่านเข้ารอบ
2002 ปิยะนุช ฉ่ำบุญ พิษณุโลก เข้ารอบ 12 คนสุดท้าย
2003 ปวีณา บำรุงรส ร้อยเอ็ด เข้ารอบ 12 คนสุดท้าย
2004 สุนิสา ผาสุข สิงห์บุรี ไม่ผ่านเข้ารอบ
2005 สุกัญญา พิมมล นครสวรรค์ ไม่ผ่านเข้ารอบ
2006 วาสนา วงษ์บุญตรี กรุงเทพมหานคร เข้ารอบ 12 คนสุดท้าย
1 รางวัลพิเศษ
    • ขวัญใจช่างภาพ
2007 ชมพูเนกย์ บดินทร์วรวัฒน์ สมุทรปราการ ไม่ผ่านเข้ารอบ
2008 พนัสรมย์ คุ้มกิจ สงขลา ไม่ผ่านเข้ารอบ
2009 พิชา นามประดิษฐ์ กาญจนบุรี ไม่ผ่านเข้ารอบ
2010 ปิยภรณ์ ดีจริง นครราชสีมา รองอันดับ 1
2011 กัณตพัฒน์ พีรดาชัยนรินทร์ ราชบุรี เข้ารอบ 15 คนสุดท้าย
1 รางวัลพิเศษ
    • ชุดประจำชาติยอดเยี่ยม
2012 รุ่งสินี ปัญจบุรี ลำพูน ไม่ผ่านเข้ารอบ
2013 ชลธิชา เที่ยงธรรม ชลบุรี เข้ารอบ 15 คนสุดท้าย
2014 ปุณิกา กุลสุนทรรัตน์ ประจวบคีรีขันธ์ รองอันดับ 2
2015 ศศิ สินทวี สงขลา เข้ารอบ 10 คนสุดท้าย
2016 ภัททิยา พงศ์ไทย ยะลา เข้ารอบ 15 คนสุดท้าย
2017 รติยาภรณ์ ชูแก้ว สงขลา เข้ารอบ 15 คนสุดท้าย
2018 กีรติกา จารุรัตน์จามร พิษณุโลก เข้ารอบ 15 คนสุดท้าย
2019 สิรีธร ลีห์อร่ามวัฒน์ กรุงเทพมหานคร มิสอินเตอร์เนชันแนล 2019
1 รางวัลพิเศษ
    • ราชินีทวีปเอเชีย
2022 ฤๅชนก มีแสง ชลบุรี ไม่ผ่านเข้ารอบ
2023 สุภาภรณ์ ฤทธิพฤกษ์ ลำพูน เข้ารอบ 7 คนสุดท้าย
1 รางวัลพิเศษ
  • * 7 คนสุดท้าย - ชุดว่ายน้ำยอดเยี่ยม
2024 อภิสรา ธาดาดลทิพย์ เชียงใหม่ ไม่ผ่านเข้ารอบ
2025 จารุปิยา บริบาลบุรีภัณฑ์ เชียงใหม่ เข้ารอบ 20 คนสุดท้าย

ดูเพิ่ม

[แก้]

อ้างอิง

[แก้]
  1. "MOFA examines beauty contest's 'belittling'". The China Post. 21 October 2008. สืบค้นเมื่อ 16 November 2010.
  2. 1 2 Adelstein, Jake. "First lady scrutinizes blackballing of beauty queen". The Japan Times. สืบค้นเมื่อ 26 October 2015.
  3. "6th place winner low-rates Miami". The Miami News. 13 August 1960. สืบค้นเมื่อ 16 November 2010. {{cite news}}: line feed character ใน |access-date= ที่ตำแหน่ง 3 (help); ตรวจสอบค่าวันที่ใน: |access-date= (help)
  4. "May settle dispute over beauty pageant". Lewiston Evening Journal. 22 August 1959. สืบค้นเมื่อ 16 November 2010. {{cite news}}: line feed character ใน |access-date= ที่ตำแหน่ง 3 (help); ตรวจสอบค่าวันที่ใน: |access-date= (help)
  5. "Pageant shifted". Spokane Daily Chronicle. 23 April 1968. สืบค้นเมื่อ 16 November 2010. {{cite news}}: line feed character ใน |access-date= ที่ตำแหน่ง 3 (help); ตรวจสอบค่าวันที่ใน: |access-date= (help)
  6. 1 2 อ้างอิงผิดพลาด: ป้ายระบุ <ref> ไม่ถูกต้อง ไม่มีการกำหนดข้อความสำหรับอ้างอิงชื่อ history
  7. "Miss Germany Tops Beauties". The Hartford Courant. 14 August 1965. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 29 June 2011. สืบค้นเมื่อ 16 November 2010. Ingrid Fiffi Finger, was named Miss International Beauty Friday. {{cite news}}: line feed character ใน |archive-date= ที่ตำแหน่ง 3 (help); ตรวจสอบค่าวันที่ใน: |archive-date= (help)
  8. "The Miss International Advocacy". Miss International. 7 September 2018. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 26 February 2022. สืบค้นเมื่อ 26 April 2020.
  9. "About Miss International". Miss International. 26 April 2020. สืบค้นเมื่อ 26 April 2020. {{cite web}}: line feed character ใน |title= ที่ตำแหน่ง 6 (help)
  10. 1 2 "Japanese Miss International 2012, dethroned after harassment scandal". Tokyo Times. 17 December 2013. สืบค้นเมื่อ 15 January 2018. {{cite news}}: line feed character ใน |title= ที่ตำแหน่ง 9 (help)
  11. 1 2 Ornos, Riza (17 December 2013). "No Farewell Walk for Miss International 2012 Reigning Queen Ikumi Yoshimatsu". International Business Times. สืบค้นเมื่อ 15 January 2018. {{cite news}}: line feed character ใน |title= ที่ตำแหน่ง 3 (help)
  12. Adalia, JB (17 December 2013). "Miss Philippines Wins Miss International 2013". Kicker Daily. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 16 January 2018. สืบค้นเมื่อ 15 January 2018. {{cite news}}: line feed character ใน |archive-date= ที่ตำแหน่ง 3 (help); line feed character ใน |title= ที่ตำแหน่ง 5 (help); ตรวจสอบค่าวันที่ใน: |archive-date= (help)
  13. 株式会社スポーツニッポン新聞社マルチメディア事業本部. "ミス・インターナショナル代表72人 東京タワーで"頂点"祈願". สืบค้นเมื่อ 3 January 2016. {{cite web}}: line feed character ใน |title= ที่ตำแหน่ง 18 (help)
  14. "Indonesia's Kevin Lilliana wins Miss International 2017". The Jakarta Post. 14 November 2017. สืบค้นเมื่อ 14 November 2017. {{cite web}}: line feed character ใน |title= ที่ตำแหน่ง 12 (help)
  15. "Indonesian gets Miss International crown; PH bet fails to get into finals". Philippine Daily Inquirer. 14 November 2017. สืบค้นเมื่อ 15 November 2017. {{cite news}}: line feed character ใน |title= ที่ตำแหน่ง 11 (help)
  16. "La indonesia Kevin Lilliana se corona Miss Internacional 2017 en Tokio". El Nuevo Herald (ภาษาสเปน). สืบค้นเมื่อ 14 November 2017. {{cite web}}: line feed character ใน |title= ที่ตำแหน่ง 3 (help)
  17. "Yokohama y Tokio, sedes para el Miss International 2020 que será el 21 de octubre" (ภาษาสเปน). Telemetro. สืบค้นเมื่อ 15 February 2020. {{cite news}}: line feed character ใน |title= ที่ตำแหน่ง 9 (help)
  18. "Aurora Pijuan's 1970 Miss International Mikimoto tiara-crown up for auction". Lifestyle Inquirer. 14 July 2019. สืบค้นเมื่อ 15 July 2019. {{cite web}}: line feed character ใน |title= ที่ตำแหน่ง 7 (help)
  19. "When Japan won its first Miss International crown – and the lingering controversy that followed". normannorman.com. 9 April 2020. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 22 September 2020. สืบค้นเมื่อ 10 April 2020. {{cite web}}: line feed character ใน |archive-date= ที่ตำแหน่ง 3 (help); ตรวจสอบค่าวันที่ใน: |archive-date= (help)CS1 maint: unfit URL (ลิงก์)
  20. "Pageant Almanac". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 11 July 2006. {{cite web}}: line feed character ใน |archive-date= ที่ตำแหน่ง 3 (help); ตรวจสอบค่าวันที่ใน: |archive-date= (help)CS1 maint: unfit URL (ลิงก์) Retrieved on 11 April 2008.
  21. "Việt Nam được chọn sáng tạo, chế tác vương miện Hoa hậu Quốc tế". Báo Thanh Niên. 5 November 2022. สืบค้นเมื่อ 5 November 2022. {{cite web}}: line feed character ใน |title= ที่ตำแหน่ง 5 (help)

แหล่งข้อมูลอื่น

[แก้]