มิสเอิร์ธ

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
มิสเอิร์ธ
Missearth.JPG
โลโก้การประกวดมิสเอิร์ธ
คำขวัญ สวยอย่างมีเหตุผล
ประเภท การประกวดนางงาม
สำนักงานใหญ่ มะนิลา
ที่ตั้ง
ภาษาทางการ
อังกฤษ
ประธานบริหาร
เรมอน มอนซอน
บุคลากรหลัก
โรรายน์ ซคัต
เว็บไซต์ official website

มิสเอิร์ธ (อังกฤษ: Miss Earth) หรือ นางงามโลก เป็นการประกวดนางงามนานาชาติเพื่อช่วยในการรณรงค์ความตระหนักต่อสิ่งแวดล้อม[1][2] มิสเอิร์ธเป็นเวทีการประกวดที่มีชื่อเสียงมากที่สุดเวทีหนึ่งในแง่ของจำนวนผู้เข้าร่วมการแข่งขันในระดับชาติที่เข้าร่วมการประกวดรอบสุดท้าย[3][4][5] ก่อตั้งโดย โรรายน์ ซคัต และบริหารและดูแลโดย เรมอน มอนซอน

ในปี 2549 องค์การสิ่งแวดล้อมโลก ได้เข้ามาเป็นหนึ่งในผู้สนับสนุนของการประกวดมิสเอิร์ธ และผู้ชนะในปีนั้นก็จะต้องทำหน้าที่รณรงค์ให้ผู้คนทั่วโลกนั้นตระหนักถึงสภาวะต่างๆที่เกิดขึ้นบนโลก

โดยทั่วไปการประกวดมิสเอิร์ธ นั้นจะเริ่มประกวดตั้งแต่เดือน พฤศจิกายน - ธันวาคม ซึ่งจะใช้เวลาการประกวดและทำกิจกรรมประมาณ 2 เดือน และเป็นเช่นนี้ทุกปี

เจ้าภาพในการจัดประกวด[แก้]

การประกวดมิสเอิร์ธนั้น ส่วนใหญ่จะจัดประกวดในประเทศ ฟิลิปปินส์ บางปีกองประกวดอาจจะพาสาวงามไปเก็บตัวหรือพาไปประกวดที่ประเทศอื่นซึ่งจะไปประกวดที่ไหนนั้นจะขึ้นอยู่กับคำสั่งของกองประกวดในปีนั้นๆ

รูปแบบการประกวด[แก้]

มิสเอิร์ธ 2001
มิสเอิร์ธ 2009

เวทีการประกวดมิสเอิร์ธในช่วงยุคแรกของการประกวด (ปี 2544 - 2546) กองประกวดนั้นจะคัดเลือกสาวงาม 10 คนสุดท้ายที่ความพร้อมและความสามารถผ่านเข้ารอบ จากนั้นจึงคัดให้เหลือ 8 และ 4 คนสุดท้าย และในยุคปัจจุบัน (ปี 2547 - ปัจจุบัน) ในรอบแรกจะคัดให้เหลือ 16 คน จากนั้นจึงคัดให้เหลือ 8 และ 4 คนสุดท้าย แล้วจึงคัดหาผู้ชนะต่อไป

ในการประกวดมิสเอิร์ธ รองทั้ง 3 คนจะมีชื่อประจำตำแหน่งดังนี้

  • ผู้ชนะ : Miss Earth
  • รองชนะเลิศ : Miss Earth Air, Miss Earth Water, Miss Earth Fire (มีตำแหน่งที่เท่ากัน)

ของรางวัลที่ผู้ชนะจะได้รับ[แก้]

มงกุฎรูปแบบเก่า[แก้]

มงกุฏรูปแบบเก่าแบบที่ 1
มงกุฏแบบที่ 2

มงกุฎรูปเก่านั้นมีอยู่ 2 แบบโดยแบบแรกนั้นใช้ในปี 2544 ซึ่งเป็นรูปแบบมงกุฏแบบ ชวารอสกี้ และแบบที่ 2 นั้นเริ่มใช้ตั้งแต่ปี 2545 - 2550 และเป็นการใช้ติดต่อกันเป็นเวลา 8 ปี จึงทำให้ตัวมงกุฏนั้นเกิดการชำรุดเสียหาย โดยการออกแบบตัวมงกุฎนั้นจะมีแนวคิดจากการอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมเป็นหลัก และถูกออกแบบโดย มัลติอวอร์ด ซึ่งตัวมงกุฎนั้นจะประกอบไปด้วย เงิน สแนเลท ซึ่งเป็นส่วนประกอบของโครงมงกุฎ แต่ยังคงรูปแบบของชวารอสกี้แบบเดิม และตัวมงกุฎนั้นจะประดับด้วยเพชรพลอย สีแดง และสีฟ้า และมีไข่มุกชวารอสกี้เป็นส่วนประดับเพิ่มเติมอีกด้วย

มงกุฎรูปแบบใหม่[แก้]

มงกุฏรูปแบบใหม่

มงกุฎรูปแบบใหม่นี้ถูกใช้ขึ้นเมื่อปี 2551 ทำจากโลหะซึ่งเป็นเงิน ทอง และสแทนเลท เป็นส่วนประกอบของโครงมงกุฎ อัญมณีที่ใช้ประดับตัวมงกุฎนั้นได้มาจากการบริจาคจาก 80 ประเทศ และเป็นอัญมณีที่ขึ้นชื่อของแต่ละประเทศนั้น ตัวมงกุฎนั้นแบ่งได้เป็น 3 ส่วนคือ

  • ดอกไม้ ที่อยู่บริเวณตรงกลางของตัวมงกุฎ การออกแบบนั้นได้แรงบรรดาลใจจาก นักกวีชาวสหรัฐอเมริกา ที่ชื่อ ราฟ วอลโด อีเมอซัน
  • ตัวเกลียวที่อยู่บริเวณรอบๆตัวดอกไม้ แสดงให้เห็นถึงอำนาจและศักดิ์ศรีของเพศหญิง
  • คลื่นที่อยู่บริเวณท้ายเชื่อมกับตัวเกลียวของตัวมงกุฎ แสดงให้เห็นถึงความสุภาพ สามัคคี และการร่วมมือกัน

เครื่องประดับ[แก้]

นอกจากมงกุฎที่ผู้ชนะและรองทั้ง 3 คนจะได้รับแล้ว ทั้ง 4 คนยังจะได้ชุดเครื่องประดับเป็นของรางวัลอีกหนึ่งอย่างซึ่งชุดเครื่องประดับพวกนี้ถูกสร้างและออกแบบโดย บริษัท โรโมน่า เฮอร์ ไฟน์ จำกัด ซึ่งได้แรงบัลดาลใจมาจากขยะ ราคาของชุดเครื่องประดับของผู้ชนะจะประมาณ 250 ดอลล่าห์สหรัฐฯ ส่วนของรองทั้ง 3 นั้นราคาจะประมาณ 10000 ดอลล่าห์สหรัฐฯ ซึ่งตัวเครื่องประดับนั้นจะออกแบบลวดลายตามตำแหน่งที่ได้รับ

  • Miss Earth จะได้รับสร้อยคอและต่างหูที่มี จี้เป็นรูปดอกไม้และตัวของสายนั้นจะเป็นรูปผีเสื้อมีทั้งสีเหลืองและสีขาว อัญมณีที่ใช้เช่น ทัวร์มาลีน บุษราคัม ไพฑูรย์ เพชร และพลอยสังเคราะห์ น้ำหนักรวม 56 กะรัต เพชร 3.0 กะรัต สร้อยคอยาว 17 นิ้ว และต่างหูยาว 3 นิ้ว
  • Miss Earth Air จะได้รับสร้อยคอและต่างหูที่มี ลักษณะเป็นคลื่นและเกลียวมีสีเหลืองและขาว ทอง 14K ประดับด้วยอัญมณีสีและเพชร อัญมณีที่ใช้เป็นพลอยสีเหลืองและทอง มีน้ำหนักรวม 65 กรัม สร้อยคอยาว 17 นิ้ว และต่างหูยาว 3 นิ้ว
  • Miss Earth Water จะได้รับสร้อยคอและต่างหูที่เป็นรูปคลื่นและมีจี้เป็นรูปปลา ประดับด้วยอัญมณีสีเหลืองและฟ้า ไพรินสีน้ำเงิน น้ำหนักรวม 78 กรัม สร้อยยาว 17 นิ้วและต่างหูยาว 3 นิ้ว
  • Miss Earth Fire จะได้รับสร้อยคอและต่างหู เป็นลายประกายไฟจะใช้อัญมณีเป็นเพชรพลอยสีเหลืองและฟ้าและใช้หยกจากประเทศมาเลเซีย ซึ่งน้ำหนักรวมจะประมาณ 87.7 กรัม ซึ่งตัวสร้อยจะยาว 17 นิ้ว และตัวต่างหูยาว 3 นิ้ว

นอกจากนี้ทั้ง 4 คนยังจะได้รับสร้อยคอที่มีสัญลักษณ์ประจำตำแหน่งที่ตัวเองได้ดำรงตำแหน่งอีกด้วย

ผู้ชนะการประกวด[แก้]

ปี ตัวแทนประเทศ มิสเอิร์ธ สถานที่จัดประกวด
2001 (2544) ธงของประเทศเดนมาร์ก เดนมาร์ก แคธารีนา สเวนสัน เกซอนซิตี, ฟิลิปปินส์
2002 (2545) ธงของประเทศบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา เจลา กลาวอวิช (สละตำแหน่ง) ปาไซ, ฟิลิปปินส์
ธงของประเทศเคนยา เคนยา วินเฟรด โอเวค (ดำรงตำแหน่งแทน)
2003 (2546) ธงของประเทศฮอนดูรัส ฮอนดูรัส ดานีอา ปรินซ์ เกซอนซิตี, ฟิลิปปินส์
2004 (2547) ธงของประเทศบราซิล บราซิล ปรีซีลา เมย์แรลิส เกซอนซิตี, ฟิลิปปินส์
2005 (2548) ธงของประเทศเวเนซุเอลา เวเนซุเอลา อาเล็กซานดรา บราอุน เกซอนซิตี, ฟิลิปปินส์
2006 (2549) ธงของประเทศชิลี ชิลี ฮิล เอร์นันเดซ มะนิลา, ฟิลิปปินส์
2007 (2550) ธงของประเทศแคนาดา แคนาดา เจสสิกา นิโคล ทริสโก เกซอนซิตี, ฟิลิปปินส์
2008 (2551) ธงของประเทศฟิลิปปินส์ ฟิลิปปินส์ คาร์ลา เฮนรี แองเจลเลสซิตี, ฟิลิปปินส์
2009 (2552) ธงของประเทศบราซิล บราซิล ลารีซา ราโมส โบราไกย์, ฟิลิปปินส์
2010 (2553) ธงของประเทศอินเดีย อินเดีย นิโคล ฟาเรีย ญาจาง, เวียดนาม
2011 (2554) ธงของประเทศเอกวาดอร์ เอกวาดอร์ ออลกา อาลาวา เกซอนซิตี, ฟิลิปปินส์
2012 (2555)  เช็กเกีย เทเรซา ไฟวโซวา มุนตินลูปาซิตี, ฟิลิปปินส์
2013 (2556) ธงของประเทศเวเนซุเอลา เวเนซุเอลา อลิซ เฮนริช มุนตินลูปาซิตี, ฟิลิปปินส์
2014 (2557) ธงของประเทศฟิลิปปินส์ ฟิลิปปินส์ เจมี เฮอร์เรลล์ เกซอนซิตี, ฟิลิปปินส์
2015 (2558) ธงของประเทศฟิลิปปินส์ ฟิลิปปินส์ แอนเจเลีย อง เวียนนา, ออสเตรีย
2016 (2559) ธงของประเทศเอกวาดอร์ เอกวาดอร์ แคทเธอรีน อลิซาเบธ เอสปิน มะนิลา, ฟิลิปปินส์

เรียงตามจำนวนผู้ชนะ[แก้]

ประเทศ/ดินแดน จำนวนครั้ง ปีที่ชนะ
ธงของประเทศฟิลิปปินส์ ฟิลิปปินส์
3
2008, 2014, 2015
ธงของประเทศเอกวาดอร์ เอกวาดอร์
2
2011, 2016
ธงของประเทศเวเนซุเอลา เวเนซุเอลา 2005, 2013
ธงของประเทศบราซิล บราซิล 2004, 2009
 เช็กเกีย
1
2012
ธงของประเทศอินเดีย อินเดีย 2010
ธงของประเทศแคนาดา แคนาดา 2007
ธงของประเทศชิลี ชิลี 2006
ธงของประเทศฮอนดูรัส ฮอนดูรัส 2003
ธงของประเทศบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา 2002
ธงของประเทศเคนยา เคนยา 2002
ธงของประเทศเดนมาร์ก เดนมาร์ก 2001

ภาพผู้ชนะ[แก้]

จำนวนผู้ชนะเลิศแบ่งตามภูมิภาค[แก้]

ทวีป จำนวน ประเทศ
Americas (orthographic projection).svg อเมริกา 9 บราซิล(2) เวเนซุเอลา(2) เอกวาดอร์(2) ฮอนดูรัส(1) ชิลี(1) แคนาดา(1)
Asia (orthographic projection).svg เอเชีย 4 ฟิลิปปินส์(3) อินเดีย(1)
link=https://th.wikipedia.org/wiki/%E0%B9%84%E0%B8%9F%E0%B8%A5%E0%B9%8C:Europe orthographic Caucasus Urals boundary (with borders).png ยุโรป 3 เดนมาร์ก(1) บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา(1) เช็กเกีย(1)
Africa (orthographic projection).svg แอฟริกา 1 เคนยา(1)
Oceania, broad (orthographic projection).svg โอเชียเนีย 0

ตัวแทนประเทศไทย[แก้]

ปี ผู้ดำรงตำแหน่ง จังหวัด ตำแหน่งในการประกวด รางวัลพิเศษ
2017 ปวีณสุดา ดรูอิ้น กรุงเทพมหานคร TBA
  • มิสเอิร์ธฮันน่า
  • ชุดราตรียาวยอดเยี่ยม
2016 อัจฉรี บัวเขียว เชียงใหม่
  • 1 ชุดประจำชาติยอดเยี่ยม
2015 ชาวิกา วัตรสังข์ ภูเก็ต
  • 2 ชุดราตรียอดเยี่ยม
  • 2 ชุดประจำชาติยอดเยี่ยม
  • 3 ขวัญใจช่างภาพ
2014 ศศิ สินทวี สงขลา เข้ารอบ 16 คนสุดท้าย
  • อีโควีดีโอยอดเยี่ยม
  • 1 ชุดว่ายน้ำยอดเยี่ยม
  • 1 ชุดค็อกเทลยอดเยี่ยม
  • 2 ชุดสวยที่สุดในรีสอร์ท
2013 ปุณิกา กุลสุนทรรัตน์ ประจวบคีรีขันธ์ รองอันดับ 2 (มิสเอิร์ธวอเตอร์)
  • 1 นางงามเป็นมิตรกับเด็ก
  • 1 ชุดสวยที่สุดในรีสอร์ท
  • 3 ชุดประจำชาติยอดเยี่ยม
2012 วรัทยา ว่องชยาภรณ์ สงขลา
  • 1 ชุดประจำชาติยอดเยี่ยม
  • 2 นำเสนอข่าวยอดเยี่ยม
  • 2 ชุดราตรียอดเยี่ยม
  • 2 นางงามมิตรภาพ
  • 3 ชุดสวยที่สุดในรีสอร์ท
2011 ณิรัฐชา ตังติสานนท์ กรุงเทพ เข้ารอบ 16 คนสุดท้าย
2010 วรรษพร วัฒนากุล เชียงราย รองอันดับ 2 (มิสเอิร์ธวอเตอร์)
  • ขวัญใจช่างภาพ
  • เข้ารอบ 5 คนสุดท้าย ชุดราตรียอดเยี่ยม
  • เข้ารอบ 18 คนสุดท้าย มิสทาเลนต์
2009 รุจินันท์ พันธ์ศรีทุม อุดรธานี เข้ารอบ 8 คนสุดท้าย
2008 ปิยะภรณ์ ดีจริง นครราชสีมา เข้ารอบ 16 คนสุดท้าย
2007 จิราภรณ์ สิงห์เอี่ยม กรุงเทพ เข้ารอบ 8 คนสุดท้าย
  • ชุดประจำชาติยอดเยี่ยม
2006 ไพลิน รุ่งรัตนสุนทร กรุงเทพ
2005 กนกวรรณ เศรษฐพงษ์วนิช กรุงเทพ
2004 รัชดาวรรณ (นาคประเสริฐ) คำเพ็ง พิษณุโลก เข้ารอบ 8 คนสุดท้าย
2003 อนงค์นาฏ สุทธานุช กรุงเทพ
2002 ลลิตา อภัยวงศ์ กรุงเทพ
2001 วิศนีย์ ขันอาสา กรุงเทพ

ดูเพิ่ม[แก้]

อ้างอิง[แก้]

  1. New York Times, World News (2003-10-30). "Afghanistan: Anti-Pageant Judges". The New York Times Company. สืบค้นเมื่อ 2009-01-03. 
  2. News, Reuters (2004-10-25). "Miss Earth 2004 beauty pageant". China Daily. สืบค้นเมื่อ 2007-10-23. 
  3. Singapore News, Online (2008-06-24). "Miss Earth 2004 beauty pageant". The Electric New Paper, Singapore Press Holdings Ltd. สืบค้นเมื่อ 2008-07-10. 
  4. Khullar, Bhavna (2007-06-20). "Tracing the regal existence of ‘Miss Universe’". Spicezee Online, Zee News Limited. สืบค้นเมื่อ 2007-05-15. 
  5. Goyal, Abha (2007-02-16). "Grandslam Pageants Directory". Grand Slam Pageants. สืบค้นเมื่อ 2007-12-15. 

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]