มิสเอิร์ธ
ลิงก์ข้ามภาษาในบทความนี้ มีไว้ให้ผู้อ่านและผู้ร่วมแก้ไขบทความศึกษาเพิ่มเติมโดยสะดวก เนื่องจากวิกิพีเดียภาษาไทยยังไม่มีบทความดังกล่าว กระนั้น ควรรีบสร้างเป็นบทความโดยเร็วที่สุด |
บทความนี้ได้รับแจ้งให้ปรับปรุงหลายข้อ กรุณาช่วยปรับปรุงบทความ หรืออภิปรายปัญหาที่หน้าอภิปราย
|
![]() โลโก้การประกวดมิสเอิร์ธ | |
| ก่อตั้ง | 2544 |
|---|---|
| ประเภท | การประกวดความงาม |
| สํานักงานใหญ่ | มะนิลา |
| ที่ตั้ง | |
| ภาษาทางการ | อังกฤษ |
ประธานบริหาร | เรมอน มอนซอน |
| บุคลากรหลัก | โรรายน์ ซคัต |
| เว็บไซต์ | official website |
มิสเอิร์ธ (อังกฤษ: Miss Earth) เป็นการประกวดนางงามในฟิลิปปินส์ โดยชูแนวคิดรณรงค์ความตระหนักต่อสิ่งแวดล้อม[1][2] ตั้งแต่เริ่มก่อตั้ง การประกวดส่วนใหญ่จัดขึ้นที่ฟิลิปปินส์, ในเดือนตุลาคมหรือพฤศจิกายน, แต่เวียดนามและออสเตรียก็เป็นเจ้าภาพงานนี้เช่นกัน ตั้งแต่ 2002, มีการถ่ายทอดสดทั่วประเทศผ่านทาง ABS-CBN (ยกเว้นในปี 2018 เมื่อ GMA Network ออกอากาศการประกวด) และ Studio 23 (จนกว่าจะปิดตัวลงในปี 2014), ด้วยการออกอากาศทางโทรทัศน์ระหว่างประเทศกว่า 80 ประเทศผ่าน Star World (เปลี่ยนชื่อเป็น Fox Life) และ The Filipino Channel.[3][4][5]
ผู้ครองตำแหน่งในแต่ละปีจะอุทิศตนเพื่อส่งเสริมโครงการเฉพาะ, มักกล่าวถึงปัญหาด้านสิ่งแวดล้อมและความท้าทายระดับโลกอื่นๆ[6][7] ผ่านทัวร์โรงเรียน, กิจกรรมปลูกต้นไม้, การรณรงค์ตามท้องถนน, การทำความสะอาด, การพูดจา, ทัวร์ห้างสรรพสินค้า, สื่อมวลชน, งานแสดงสินค้าด้านสิ่งแวดล้อม, โปรแกรมเล่าเรื่องสำหรับเด็ก, งานแสดงแฟชั่นเชิงนิเวศ และกิจกรรมที่เป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อมอื่นๆ.[8][9][10]
ผู้ได้รับรางวัลมิสเอิร์ธจะได้เป็นโฆษกมูลนิธิมิสเอิร์ธ โครงการสิ่งแวดล้อม แห่งสหประชาชาติ (UNEP) และองค์กรด้านสิ่งแวดล้อมอื่นๆ.[11][12][13] มูลนิธิมิสเอิร์ธยังทำงานร่วมกับหน่วยงานด้านสิ่งแวดล้อมและกระทรวงของประเทศที่เข้าร่วม ภาคเอกชนและองค์กรต่างๆ รวมถึงมูลนิธิสัตว์ป่าโลก (WWF).[14][15][16]
มิสเอิร์ธคนปัจจุบันคือ นาตาลี ปุชคิโนวา จากเช็กเกีย ได้รับการสวมมงกุฎในวันที่ 5 พฤศจิกายน พ.ศ. 2568
การก่อตั้งและประวัติเบื้องต้น
[แก้]คารูเซล โปรดักชันส์ จัดการประกวดมิสเอิร์ธครั้งแรกในปี 2001 ในฐานะงานนานาชาติด้านสิ่งแวดล้อม โดยมีเป้าหมายใช้วงการประกวดนางงามเป็นเครื่องมือในการส่งเสริมการอนุรักษ์สิ่งแวดล้อม การประกวดนี้ถูกแนะนำอย่างเป็นทางการครั้งแรกในงานแถลงข่าวเมื่อวันที่ 3 เมษายน 2001
ในเดือนตุลาคม 2001 มิสเอิร์ธได้นำสโลแกน "ความงามเพื่อเหตุผล" มาใช้ และรางวัล "Beauty for a Cause" ครั้งแรกถูกมอบในปี 2003[17][18]
โครงการและการรณรงค์
[แก้]การประกวดมีความร่วมมือกับหน่วยงานรัฐบาลฟิลิปปินส์ เช่น กรมการท่องเที่ยวฟิลิปปินส์, กรมสิ่งแวดล้อมและทรัพยากรธรรมชาติ, และสำนักงานพัฒนามหานครมะนิลา รวมถึงหน่วยงานท่องเที่ยวและสิ่งแวดล้อมต่าง ๆ ของประเทศผู้เข้าร่วม และองค์กรสิ่งแวดล้อมระหว่างประเทศ เช่น โครงการสิ่งแวดล้อมแห่งสหประชาชาติ, กรีนพีซ และศูนย์อาเซียนว่าด้วยความหลากหลายทางชีวภาพ เพื่อส่งเสริมการรณรงค์ด้านสิ่งแวดล้อม[19][20]
ผู้ชนะการประกวดและ Elemental Court ของเธอจะเดินทางไปยังหลายประเทศ และเข้าร่วมโครงการร่วมกับหน่วยงานสิ่งแวดล้อมและกระทรวงสิ่งแวดล้อมของประเทศผู้เข้าร่วม[21] ผู้เข้าประกวดยังมีส่วนร่วมในกิจกรรมการอนุรักษ์สิ่งแวดล้อม เช่น พิธีปลูกต้นไม้, โปรแกรมสัมผัสสิ่งแวดล้อมและวัฒนธรรม, การเยี่ยมชมและทัวร์สปอนเซอร์
ในปี 2004 ก่อตั้ง มูลนิธิมิสเอิร์ธ เพื่อสนับสนุนโครงการด้านสิ่งแวดล้อมของการประกวด และร่วมมือกับกลุ่มองค์กรทั้งในประเทศและต่างประเทศที่ทำงานด้านการอนุรักษ์และปรับปรุงสิ่งแวดล้อม[22] โครงการสำคัญของมิสเอิร์ธคือ "ทัวร์โรงเรียนรักโลก" ซึ่งสอนและแจกสื่อการเรียนรู้ด้านสิ่งแวดล้อมให้กับเด็กนักเรียน
มิสเอิร์ธยังร่วมมือกับโปรแกรม "โปรแกรมเล่านิทานพร้อมอ่าน" ของหนังสือพิมพ์รายวันอินไควเรอร์แห่งฟิลิปปินส์ เพื่อให้ความรู้แก่เด็ก ๆ เรื่องการดูแลสิ่งแวดล้อม การใช้พลังงานหมุนเวียน และความหลากหลายทางชีวภาพ[23] มูลนิธิยังส่งเสริมให้ประชาชนปฏิบัติตามหลัก “5Rs”: พิจารณาใหม่ (Rethink), ลดใช้ (Reduce), ใช้ซ้ำ (Reuse), รีไซเคิล (Recycle), และเคารพ (Respect)” เพื่อปกป้องสิ่งแวดล้อม[24][25]
ในปี 2006 การประกวดเริ่มร่วมเป็นเจ้าภาพงาน โครงการสิ่งแวดล้อมแห่งสหประชาชาติ รางวัลแชมเปียนส์แห่งโลก ซึ่งเป็นรางวัลด้านสิ่งแวดล้อมประจำปีที่ก่อตั้งโดยสหประชาชาติ เพื่อยกย่องผู้มีผลงานโดดเด่นด้านนโยบายสิ่งแวดล้อม มิสเอิร์ธยังร่วมมือกับ กรีนพีซ เพื่อเรียกร้องให้ยกเลิกการใช้พืชดัดแปลงพันธุกรรม ส่งเสริมการเกษตรอินทรีย์ และสนับสนุนเกษตรกรรมยั่งยืน
ในปี 2016 มูลนิธิมิสเอิร์ธร่วมมือกับ เดอะ ไคลเม็ท รีแอลลิตี้ โปรเจ็กต์ จัดโครงการ "ไคลเม็ท รีแอลลิตี้ ลีดเดอร์ชิพ คอร์ปส์ เทรนนิง" โดยมีอดีตรองประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา อัล กอร์ เป็นผู้ฝึก เพื่อสร้างเวทีการรับรู้เกี่ยวกับ climate change
ในปี 2022 ศูนย์อาเซียนด้านความหลากหลายทางชีวภาพ (ACB) และ มูลนิธิมิสเอิร์ธ ลงนามความร่วมมืออย่างเป็นทางการ (MOU) ในงาน "บิวทิส ฟอร์ ไบโอดัยเวอร์ซิที" ที่สำนักงานใหญ่ ACB จังหวัด ลากูนา ประเทศฟิลิปปินส์ โดยมี มิสเอิร์ธ 2021 เดซทินี่ย์ แวคเนอร์ และ ทนายความ เจนะลิน บา-กอน โซริยาโน ลงนามในนามขององค์กรของตน หลังการลงนามมีการจัดเวิร์กช็อปเพื่อหารือประเด็นด้านสัตว์และพืชในระดับโลก และผู้เข้าประกวด มิสเอิร์ธ 2022 ได้ประกาศเจตนารมณ์ด้านการอนุรักษ์ความหลากหลายทางชีวภาพ ถือเป็นจุดเริ่มต้นของกิจกรรมก่อนรอบชิงชนะเลิศของปี 2022
การประกวดออกแบบแฟชั่นเชิงนิเวศ
[แก้]เมื่อวันที่ 4 พฤศจิกายน ค.ศ. 2008 มูลนิธิมิสเอิร์ธ ได้จัดการประกวดออกแบบแฟชั่นเชิงนิเวศ (Miss Earth Eco-Fashion Design Competition) ครั้งแรกขึ้น โดยเป็นกิจกรรมประจำปีสำหรับนักออกแบบแฟชั่นทั้งมืออาชีพและสมัครเล่น เพื่อสร้างสรรค์ผลงานที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม ชุดที่ออกแบบจะทำจากวัสดุที่สามารถรีไซเคิลได้, ทรัพยากรธรรมชาติ, วัสดุอินทรีย์ และการออกแบบเชิงแฟชั่นเพื่อสิ่งแวดล้อม (eco-chic) ซึ่งสามารถสวมใส่ได้ในชีวิตประจำวันหรือในรันเวย์แฟชั่น[26][27]
มงกุฎของมิสเอิร์ธ
[แก้]- มงกุฎมิสเอิร์ธ (2001) – สร้างโดยนักออกแบบชาวฟิลิปปินส์ Arnel Papa เป็นมงกุฎมิสเอิร์ธ อันแรกที่ใช้ในการประกวดครั้งปฐมฤกษ์ใน ปี 2001 โดยมีเพียง แคธารีนา สเวนส์สัน จากเดนมาร์กที่ได้สวมมงกุฎนี้เพียงคนเดียว
- มงกุฎสวารอฟสกี (Swarovski Crown) (2002–2008) – ออกแบบโดยนักออกแบบมงกุฎชาวฟิลิปปินส์คนเดิม เป็นมงกุฎมิสเอิร์ธ อันที่สอง ใช้ครั้งแรกใน การประกวดครั้งที่ 2 ปี 2002
- มงกุฎดอกไม้/มงกุฎอัญมณี (Flower Crown / Gem Crown) (2009–2022) – เมื่อวันที่ 16 พฤศจิกายน 2009 มิสเอิร์ธ ได้เปิดตัวมงกุฎใหม่ออกแบบโดยนักออกแบบเครื่องประดับ Ramona Haar โครงมงกุฎทำจากทองคำรีไซเคิล 14 กะรัต 100% และเงินสเตอร์ลิงผสมอาร์เจนตัม ประดับด้วยหินมีค่า อาทิ เพชรดำ ซาร์โดนิกซ์ แคลไซต์ ทับทิม หยก ควอตซ์ การ์เนต เพอริดอท และไข่มุก ซึ่งรวบรวมจากกว่า 80 ประเทศที่เข้าร่วมประกวดในปี 2009[28][29] ใน การประกวดครั้งที่ 13 ปี 2013 ได้มีการเปิดตัว มงกุฎสำหรับตำแหน่งธาตุ ได้แก่ อากาศ น้ำ และไฟ โดยใช้หินมีค่าหลากสีในโทนสีทองและเหลือง (ธาตุลม) น้ำเงินและไพลิน (ธาตุน้ำ) และแดงสด (ธาตุไฟ)[30]
- มงกุฎไข่มุกลองบีช (Long Beach Pearl Crown) (2023–ปัจจุบัน) – มงกุฎนี้ออกแบบโดยผู้ก่อตั้งแบรนด์ Long Beach Pearl คุณบู้ย ถิ ทิ่ มี้ แก่ญ (ซึ่งเป็นผู้ออกแบบมงกุฎให้กับ นางงามนานาชาติ ด้วย) และใช้ครั้งแรกใน การประกวดครั้งที่ 23 มงกุฎมีธีม “Unique, United – For the Common Planet Crown” ทำจากทองคำ ประดับไข่มุกและอัญมณีสีสันโดดเด่น รวมถึง ไข่มุกงามจำนวน 87 เม็ด ซึ่งหมายถึงองค์ประกอบของธรรมชาติและสื่อถึงสันติภาพ ความมั่งคั่ง และอายุยืน ส่วนไข่มุก South Sea 6 เม็ด ที่จัดเรียงเป็นวงกลมตรงกลาง พร้อมด้วยกรอบอัญมณีด้านนอก เป็นสัญลักษณ์ของการเคลื่อนไหวหมุนเวียนของโลก และสื่อถึงแหล่งกำเนิดของชีวิต ทั้งต้นไม้ ธรรมชาติ สิ่งมีชีวิต และมนุษย์ สีเหลืองของไข่มุก South Sea แทนความรุ่งเรือง ความสุข และโชคลาภ ในขณะที่ลวดลายเส้นโค้งที่ประดับไข่มุกสีขาวช่วยเพิ่มความงดงาม พร้อมสื่อถึงคำเชิญให้ทุกคนร่วมมือกันปกป้องโลก[31][32][33]
แกลเลอรีมงกุฎมิสเอิร์ธ
[แก้]- มงกุฎ สวารอฟสกี สวมโดย (ซ้ายไปขวา) ราชินีธาตุของ มิสเอิร์ธ 2007: มิสเอิร์ธ–วอเตอร์ (เวเนซุเอลา), มิสเอิร์ธ (แคนาดา), มิสเอิร์ธ–แอร์ (อินเดีย) และ มิสเอิร์ธ–ไฟร์ (สเปน)
- มงกุฎ ดอกไม้/มงกุฎอัญมณี สวมโดย เหงียน เฟือง คั้ญ, มิสเอิร์ธ 2018
- มงกุฎ Long Beach Pear สวมโดย ดรีตา ซีรี, มิสเอิร์ธ 2023
ผู้ดำรงตำแหน่ง
[แก้]| ครั้งที่ | ปี | ประเทศ | ผู้ดำรงตำแหน่ง | เวทีประกวดระดับชาติ | สถานที่จัดประกวด | ผู้เข้าประกวด |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 21 | 2021 | เดซทินี่ย์ แวคเนอร์ (Destiny Wagner) | มิสเอิร์ธเบลีซ | ออนไลน์ | 89 | |
| 22 | 2022 | มีนา ซู ชเว (Mina Sue Choi) | มิสโคเรียเอิร์ธ | 85 | ||
| 23 | 2023 | ดรีตา ซีรี (Drita Ziri) | มิสชคิวเปเรีย | 88 | ||
| 24 | 2024 | เจสสิกา เลน (Jessica Lane) | มิสเอิร์ธออสเตรเลีย | 76 | ||
| 25 | 2025 | นาตาลีเย ปูชกีโนวา (Natálie Puškinová) | มิสเอิร์ธสาธารณรัฐเช็ก | 78 |
ทำเนียบ
[แก้]| ปี | มิสเอิร์ธ | รองชนะเลิศ | ||
|---|---|---|---|---|
| มิสเอิร์ธวินด์ (รองอันดับ 1) |
มิสเอิร์ธวอเตอร์ (รองอันดับ 2) |
มิสเอิร์ธไฟเออร์ (รองอันดับ 3) | ||
| 2001 | แคทารีนา ซเวนส์เซิน |
ซิโมเน เรจิส |
มาร์การิตา ครัชต์โซวา |
ดานิเอลา สตูกัน |
| ปี | มิสเอิร์ธ | รองชนะเลิศ | ||
| มิสเอิร์ธแอร์ (รองอันดับ 1) |
มิสเอิร์ธวอเตอร์ (รองอันดับ 2) |
มิสเอิร์ธไฟเออร์ (รองอันดับ 3) | ||
| 2002 | เจลา กลาวอวิช (ถูกปลด) |
สลัดจานา โบโซวิช (เดิมที มิสเอิร์ธวอเตอร์) |
จูเลียนา แพทริเซีย ดรอสซู (เดิมที มิสเอิร์ธไฟเออร์) |
เอลินา เฮอร์ฟ (กลายเป็น มิสเอิร์ธไฟเออร์) |
วินเฟรด ออมเวควี (แทน) | ||||
| 2003 | ดาเนีย ปรินซ์ |
ปริสชิลา โปเลเซดู ซานโดนา |
มาริอาเนลา เซเลโดน โบลาญโญส |
มาร์ตา มัตยาซิค |
| 2004 | ปริสซิลลา เมย์เรลลิส |
มูริเอลล์ เซลิเมเน |
คาฮายา ลูซาจ (สเตฟานี เลซาจ) |
ยานินา กอนซาเลซ |
| 2005 | อาเลกซานดรา บราอุน |
อาเมล ซานตานา |
คาทาริซนา โบโรวิชซ์ |
โจวานา มายาโนวิช |
| 2006 | อิล เอร์นันเดซ |
อัมรุตา ปัตกี |
เคธี อันตาลัน |
มาริอัน ปูเกลีย |
| 2007 | เจสซิกา ทริสโก |
พูจา ชิตโกเปการ์ |
ซิลวานา ซานตาเอลลา |
อังเฆลา โกเมซ |
| 2008 | คาร์ลา เฮนรี |
มิเรียม โอเด็มบา |
อาบิเกล เอลิซัลเด |
ทาเทียน อัลเวส |
| 2009 | ลาริสซา รามอส |
แซนดรา ซีเฟอร์ต |
เจสสิกา บาร์โบซา |
อเลฆานดรา เอเชบาร์เรีย |
| 2010 | นิโคล ฟาเรีย |
เจนนิเฟอร์ ปาซมิญโญ (ถอนตัว) |
วรรษพร วัฒนากุล |
เยดี บอสเกซ |
วิกตอเรีย ชูกินา (แทน) | ||||
| 2011 | ออลกา อาลาวา |
ดรายลี เบนเน็ตโทน |
อาเธนา อิมพีเรียล |
กาโรไลน์ เมดินา |
| 2012 | แตเรซา ไฟก์โซวา |
สเตฟานี สเตฟาโนวิตซ์ |
ออสมาริเอล บียาโลโบส |
กามึลลา แบรนท์ |
| 2013 | อาลิซ เอนริช |
เคเทีย แวคเนอร์ |
ปุณิกา กุลสุนทรรัตน์ (ถูกปลด) |
แคเธอรินา ชเว |
| 2014 | เจมี เฮร์เรลล์ |
แอนเดรีย นิว |
ไมรา โรดริเกซ |
อนาสตาเซีย ตรูโซวา |
| 2015 | อันเจเลีย อง |
ดายันนา กราเกดา |
บริตทานี เพยน์ |
ธีสซ่า ซิกเคิร์ต |
| 2016 | กาเตริน เอสปิน |
มิเชล โกเมซ |
สเตฟานี เดอ ซอร์ซี |
บรูนา ซานาร์โด (ถอนตัว) |
คอร์ริน สเตลลาคิส (แทน) | ||||
| 2017 | กาเรน อิบัสโก |
นีนา โรเบิร์ตสัน |
ฆูลิอานา ฟรังโก |
ลาดา อากิโมวา |
| 2018 | เหงียน เฟือง คั้ญ |
เมลานี แมเดอร์ |
บาเลเรีย อาโยส |
มาลิสซา ฟลอเรส |
| 2019 | เนลลีส์ พิเมนเทล |
เอมานี แดวิส |
คลารา วาฟรุสโควา |
อลิสา มัญโญนก |
| 2020 | ลินด์ซีย์ คอฟฟีย์ |
สเตฟานี ซรีค |
ร็อกแซนน์ อัลลิสัน บาเยนส์ |
มิชาลา รูบินสไตน์ |
| 2021 | เดซทินี่ย์ แวคเนอร์ |
มาริสา บัตเลอร์ |
โรมินา เดเนคเก้น |
จรีรัตน์ เพชรโสม |
| 2022 | มีนา ซู ชเว |
เชอริแดน มอทร็อค |
นาดีน อาย็อบ |
แอนเดรีย อาเกียเรียล่า |
| 2023 | ดรีตา ซีรี |
อีลีอานา อาดูอานา |
โด๋ ถิ ลาน อัญ |
โคร่า เบียลท์ |
| 2024 | เจสสิกา เลน |
Hrafnhildur Haraldsdóttir |
Bea Millan-Windorski |
Niva Antezana |
| 2025 | นาตาลีเย ปูชกีโนวา |
โซลดิส อีวาร์สดอต ตีร์ |
Mỹ Anh Trịnh |
วารี งามขำ |
ทำเนียบมิสเอิร์ธ
[แก้]ตัวแทนประเทศไทย
[แก้]ดูเพิ่ม
[แก้]อ้างอิง
[แก้]- ↑ New York Times, World News (2003-10-30). "Afghanistan: Anti-Pageant Judges". The New York Times Company. สืบค้นเมื่อ 2009-01-03.
- ↑ News, Reuters (2004-10-25). "Miss Earth 2004 beauty pageant". China Daily. สืบค้นเมื่อ 2007-10-23.
{{cite news}}:|last=มีชื่อเรียกทั่วไป (help) - ↑ Palmero, Paul (June 18, 2005). "Pageant History". Pageant Almanac. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ December 12, 2008. สืบค้นเมื่อ January 7, 2008.
{{cite news}}: CS1 maint: unfit URL (ลิงก์) - ↑ Fullarton, Clair (May 15, 2008). "Beauty queen auctions dress". kilmarnock Standard, United Kingdom, Scottish & Universal Newspapers Limited. สืบค้นเมื่อ January 2, 2009.
- ↑ "Miss Earth 2007". ABS-CBN News. December 18, 2007. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2022-10-27. สืบค้นเมื่อ January 7, 2008.
- ↑ News Online, Reuters (October 8, 2004). "Contestants of Miss Earth 2004 beauty pageant". The Tribune India. สืบค้นเมื่อ December 15, 2007.
- ↑ Nkurunziza, Sam (March 30, 2008). "The most beautiful girl in the world". The Sunday Times. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ December 13, 2013. สืบค้นเมื่อ September 3, 2012.
- ↑ Gilbert, Julie (July 12, 2014). "Hamilton woman Amy Meisak is hoping to win Miss Earth 2014". Daily Record (Scotland). สืบค้นเมื่อ January 9, 2016.
- ↑ Schuck, Lorraine (September 20, 2012). "Miss Earth winners work hand-in-hand" (PDF). Miss Earth Website. สืบค้นเมื่อ September 24, 2012.
- ↑ "Caerphilly beauty queen takes on the world". South Wales Argus. Gannett Company Newsquest Media (Southern) Ltd. September 18, 2013. สืบค้นเมื่อ July 30, 2022.
- ↑ Steinberg, Jessica. "Miss Earth pulls for Palestine". 3 November 2014. The Times of Israel. สืบค้นเมื่อ January 27, 2016.
- ↑ Sieczkowski, Cavan (December 4, 2011). "Miss Earth 2011 Crowned, Miss Ecuador Wins the Title". International Business Times. BT Media Inc. สืบค้นเมื่อ January 27, 2016.
- ↑ Borja, Tessa (October 17, 2007). "Jennifer Neves is Miss Earth Guam". Marianas Variety News, Guam Edition. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2008-12-11. สืบค้นเมื่อ September 10, 2008.
- ↑ Waddington, Sarah (September 19, 2014). "Plymouth engineering student hopes to "change the future" by competing for Miss Earth England". The Herald (Plymouth). สืบค้นเมื่อ January 9, 2016.[ลิงก์เสีย]
- ↑ Bobby T., Yalong (January 4, 2016). "A haphazard scrutiny and pragmatic dissertation on Philippine pageantry". Asian Journal. สืบค้นเมื่อ January 9, 2016.
- ↑ Macauley, Richard (November 24, 2015). "China's latest censorship battlefield is global beauty pageants". Quartz. Goldman Sachs. สืบค้นเมื่อ January 27, 2016.
- ↑ "Miss Afghanistan named "beauty for a cause'". St . Petersburg Times. Associated Press. November 6, 2003. สืบค้นเมื่อ January 3, 2009.
{{cite news}}: line feed character ใน|newspaper=ที่ตำแหน่ง 3 (help) - ↑ Winters, Rebecca (November 10, 2003). "Bod For A Burqa?". Time Magazine. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ January
20, 2011. สืบค้นเมื่อ January 3, 2009.
{{cite magazine}}: line feed character ใน|archive-date=ที่ตำแหน่ง 8 (help); ตรวจสอบค่าวันที่ใน:|archive-date=(help) - ↑ "Philippines to Host Miss Earth 2001 Beauty Contest". Xinhua News Agency. Xinhuanet. August 29, 2001. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ August
30, 2009. สืบค้นเมื่อ January 7, 2008.
{{cite news}}: line feed character ใน|archive-date=ที่ตำแหน่ง 7 (help); line feed character ใน|website=ที่ตำแหน่ง 7 (help); ตรวจสอบค่าวันที่ใน:|archive-date=(help) - ↑ อ้างอิงผิดพลาด: ป้ายระบุ
<ref>ไม่ถูกต้อง ไม่มีการกำหนดข้อความสำหรับอ้างอิงชื่อhighbeam-79048204 - ↑ Amoah, Gogo Gorden (February 9, 2012). "Miss Earth kicks off In Accra In A Grand Style". Ghanaweb News. สืบค้นเมื่อ January
31, 2016.
{{cite news}}: line feed character ใน|access-date=ที่ตำแหน่ง 8 (help); ตรวจสอบค่าวันที่ใน:|access-date=(help) - ↑ "Csángó-Hungarian girl represents Hungary at Miss Earth 2019". Transylvania Now (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). October 8, 2019. สืบค้นเมื่อ December
13, 2020.
{{cite web}}: line feed character ใน|access-date=ที่ตำแหน่ง 9 (help); ตรวจสอบค่าวันที่ใน:|access-date=(help) - ↑ "Miss Earth 2017 beauties call for nature conservation at Inquirer Read-Along". Inquirer Lifestyle (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). October 21, 2017. สืบค้นเมื่อ December
22, 2020.
{{cite web}}: line feed character ใน|access-date=ที่ตำแหน่ง 9 (help); ตรวจสอบค่าวันที่ใน:|access-date=(help) - ↑ Moraleda, Jane (December 8, 2015). "Back-to-back titles: PHL's Angelia Ong crowned Miss Earth 2015". Philippine Canadian Inquirer. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ December 30, 2020. สืบค้นเมื่อ May
17, 2020.
{{cite news}}: line feed character ใน|access-date=ที่ตำแหน่ง 4 (help); ตรวจสอบค่าวันที่ใน:|access-date=(help) - ↑ "Ecuador's Katherine Espin's Miss Earth Q&A". ABS-CBN News. October 30, 2016. สืบค้นเมื่อ May
17, 2020.
{{cite news}}: line feed character ใน|access-date=ที่ตำแหน่ง 4 (help); ตรวจสอบค่าวันที่ใน:|access-date=(help) - ↑ C., Remy (August 22, 2009). "Green Beauty Pageants Round The Globe". In
The Loop Greenloop – Green Life. Green Style. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ August
28, 2009. สืบค้นเมื่อ August 22, 2009.
{{cite news}}: line feed character ใน|archive-date=ที่ตำแหน่ง 7 (help); line feed character ใน|publisher=ที่ตำแหน่ง 3 (help); ตรวจสอบค่าวันที่ใน:|archive-date=(help) - ↑ Schuck, Lorraine (July 10, 2009). "The 2nd Miss Earth Eco-Fashion Design Competition". Miss
Earth Website. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ July
21, 2011. สืบค้นเมื่อ August 22, 2009.
{{cite news}}: line feed character ใน|archive-date=ที่ตำแหน่ง 5 (help); line feed character ใน|publisher=ที่ตำแหน่ง 5 (help); ตรวจสอบค่าวันที่ใน:|archive-date=(help)CS1 maint: unfit URL (ลิงก์) - ↑ Abarquez- Dela Cruz, Prosy (August 15, 2015). "Ramona Silva Haar's radiant masterpieces using Mother Earth's palette of precious stones". Asian Journal Newspaper. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ December
12, 2017. สืบค้นเมื่อ December 11, 2017.
{{cite news}}: line feed character ใน|archive-date=ที่ตำแหน่ง 9 (help); line feed character ใน|title=ที่ตำแหน่ง 7 (help); ตรวจสอบค่าวันที่ใน:|archive-date=(help) - ↑ Schuck, Lorraine (June 10, 2008). "About Miss Earth Beauty Pageant". Miss
Earth official website, Carousel Productions, Inc. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ July
24, 2009. สืบค้นเมื่อ August 22, 2009.
{{cite news}}: line feed character ใน|archive-date=ที่ตำแหน่ง 5 (help); line feed character ใน|publisher=ที่ตำแหน่ง 5 (help); ตรวจสอบค่าวันที่ใน:|archive-date=(help)CS1 maint: unfit URL (ลิงก์) - ↑ Ussery, Peggy (December 2, 2016). "Jewelry designer creates crowns for international pageants". Dothan Eagle. สืบค้นเมื่อ December 11, 2017.
{{cite news}}: line feed character ใน|title=ที่ตำแหน่ง 8 (help) - ↑ [http://www.missearth.tv/pageant.php#:~:text=The%20Miss%20Earth%20crown%2C%20created,peace%2C%20sustainability%2C%20and%20eternity
. "The Crown"]. The Miss Earth Pageant. December 10, 2023. สืบค้นเมื่อ 24 December 2023.
{{cite web}}: line feed character ใน|url=ที่ตำแหน่ง 130 (help); ตรวจสอบค่า|url=(help) - ↑ "Chiêm ngưỡng vương miện ngọc trai Việt dành cho Miss Earth 2023". VOV (ภาษาเวียดนาม). December 21, 2023. สืบค้นเมื่อ 23 December 2023.
- ↑ Vnexpress. "Long Beach Pearl chế tác vương miện mới cho Miss Earth 2023". vnexpress (ภาษาเวียดนาม). สืบค้นเมื่อ 23 December 2023.
