แอร์ฟรานซ์

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
(เปลี่ยนทางจาก Air France)
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
แอร์ฟรานซ์
Air France
Compagnie Nationale Air France
Air France Logo.svg
IATA
AF
ICAO
AFR
รหัสเรียก
Air France
ก่อตั้ง7 ตุลาคม พ.ศ. 2466 (96 ปี)
ท่าหลักท่าอากาศยานนานาชาติปารีส-ชาร์ล เดอ โกล
โปรแกรมสะสมไมล์Flying Blue
ห้องรับรองDepartures Lounge
พันธมิตรสายการบินสกายทีม
ขนาดฝูงบิน373
จุดหมาย261
บริษัทแม่แอร์ฟรานซ์-เคแอลเอ็ม
สำนักงานใหญ่ปารีส ฝรั่งเศส
บุคลากรหลักJean-Cyril Spinetta (ประธาน และ CEO)
Pierre-Henri Gourgeon (COO)
Philippe Calavia (CFO)
เว็บไซต์www.airfrance.com

แอร์ฟรานซ์ (อังกฤษ: Air France) (ฝรั่งเศส: Compagnie Nationale Air France) เป็นสายการบินหนึ่งของแอร์ฟรานซ์-เคแอลเอ็ม (Air France-KLM) แอร์ฟรานซ์เป็นสายการบินประจำชาติของฝรั่งเศส ปัจจุบันได้เข้าร่วมกิจการกับสายการบินเคแอลเอ็ม (KLM) สายการบินประจำชาติของเนเธอร์แลนด์ โดยใช้ชื่อว่า "แอร์ฟรานซ์-เคแอลเอ็ม" และแอร์ฟรานซ์เป็นหนึ่งในสมาชิกผู้ก่อตั้งของเครือข่ายพันธมิตรสายการบินสกายทีม

ประวัติ[แก้]

ช่วงแรกของการก่อตั้ง[แก้]

แอร์ฟรานซ์ก่อตั้งเมื่อวันที่ 7 ตุลาคม ค.ศ. 1933 โดยการรวมตัวกันของหลายหน่วยงานในฝรั่งเศส สายการบินได้ขยายเส้นทางไปทั่วยุโรป เมืองขึ้นของฝรั่งเศส แอฟริกาเหนือ และจุดหมายปลายทางอื่น ๆ ในระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง แอร์ฟรานซ์ได้ย้ายฐานการปฏิบัติการไปที่กาซาบล็องกา ในประเทศโมร็อกโก ทำให้สายการบินนี้เป็นที่โดดเด่นในภาพยนตร์เรื่องคาซาบลังกา (Casablanca)

ช่วงหลังสงครามโลกครั้งที่สอง[แก้]

หลังจากสงครามโลกครั้งที่สอง บริษัทก็กลายเป็นของรัฐบาล ซึ่งรัฐบาลเป็นผู้ถือหุ้นอยู่ 70% และลดลงเหลือ 54% ในกลางปีค.ศ. 2002 และในวันที่ 4 สิงหาคม ค.ศ. 1948 ทางสายการบินได้แต่งตั้งให้ Max Hymans เป็นประธานของแอร์ฟรานซ์ โดยเขาได้ใช้เวลา 13 ปีที่ดำรงตำแหน่งในการสนับสนุนนโยบายด้านความทันสมัยของเครื่องบิน ตัวอย่างที่เห็นได้ชัดคือ การนำเครื่องบิน Sud Aviation Caravelle ที่มีเครื่องยนต์เจตแบบแฝดมาให้บริการในปีค.ศ. 1959
สายการบินได้เริ่มให้บริการเที่ยวบินปารีส-นิวยอร์ก โดยใช้เครื่องบินคองคอร์ดที่มีความเร็วเหนือเสียงในปี ค.ศ. 1976 โดยใช้เวลาในการเดินทางเพียง 3 ชั่วโมง โดยใช้ความเร็วเหนือเสียงประมาณ 2 เท่า
ในปี ค.ศ. 1994 สายการบินทั้งหมดของรัฐบาลฝรั่งเศสได้ถูกรวมเข้ากับแอร์ฟรานซ์เพียงบริษัทเดียว รัฐบาลฝรั่งเศสนำแอร์ฟรานซ์เข้าจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์ของฝรั่งเศสในปี ค.ศ. 1999 และได้ร่วมก่อตั้งเครือข่ายพันธมิตรสายการบินสกายทีมในปี ค.ศ. 2000 และสายการบินได้ยกเลิกเที่ยวบินที่ให้บริการโดยเครื่องบินคองคอร์ดในปี ค.ศ. 2003 เนื่องจากมีผู้ใช้บริการน้อยและมีต้นทุนที่สูง

การควบรวมกิจการกับเคแอลเอ็ม[แก้]

ในวันที่ 30 กันยายน ค.ศ. 2003 แอร์ฟรานซ์และเคแอลเอ็ม ได้ประกาศว่าจะมีการควบรวมสายการบินทั้งสองในชื่อใหม่ คือแอร์ฟรานซ์-เคแอลเอ็ม ((อังกฤษ)) และเกิดการควบรวมขึ้นในวันที่ 5 พฤษภาคม เมื่อผู้ถือหุ้นทั่วไปของแอร์ฟรานซ์ เข้าถือครองหุ้น 81% ของเคแอลเอ็ม (รัฐบาลฝรั่งเศสครอบครองหุ้น 44% และอีก 37% เป็นของผู้ถือหุ้นเอกชน) โดยที่เหลือเป็นของผู้ถือหุ้นทั่วไปของสายการบินเคแอลเอ็ม โดยส่วนแบ่งของรัฐบาลฝรั่งเศสในแอร์ฟรานซ์ ลดลงจาก 54.4% (เดิมถือในนามแอร์ฟรานซ์) เหลือ 44% (ปัจจุบันถือในนาม แอร์ฟรานซ์-เคแอลเอ็ม) ด้วยเหตุของการรวมตัวนี้เอง ทำให้ในเดือน ธันวาคม ค.ศ. 2004 รัฐบาลฝรั่งเศสก็แถลงการขายหุ้น 18.4% ให้กับแอร์ฟรานซ์-เคแอลเอ็ม จนทำให้รัฐบาลเองเหลือหุ้นต่ำกว่า 20%

ในกลางปี ค.ศ. 2007 แอร์ฟรานซ์และแคแอลเอ็ม จะนำคุณสมบัติของแท่นเสียบเครื่องเล่นเพลงและวิดีโอพกพาไอพอด ติดตั้งในเครื่องบิน ซึ่งนอกจากจะทำให้มีการชาร์จแบตเตอร์รี่ของอุปกรณ์เหล่านี้แล้ว ยังมีการรวมคุณสมบัติของไอพอด และระบบความบันเทิงภายในเครื่องบิน (IFE;In-flight Entertainment) ซึ่งจะทำให้ผู้โดยสารสามารถเล่นเพลง, ดูรายการโทรทัศน์หรือภาพยนตร์ที่เก็บไว้ในไอพอดผ่านทางระบบความบันเทิงภายในเครื่องบินได้

Air France head office

จุดหมายปลายทาง[แก้]

เที่ยวบินระหว่างประเทศส่วนใหญ่ของแอร์ฟรานซ์จะออกจากท่าอากาศยานชาร์ลเดอโกล ในกรุงปารีส แต่ก็มีบางเที่ยวบินที่ออกจากเมืองนีช เส้นทางการบินของแอร์ฟรานซ์มีอยู่ทั่วโลกดังนี้

ทวีปแอฟริกา[แก้]


ทวีปเอเชีย[แก้]


ทวีปยุโรป[แก้]


ทวีปอเมริกาเหนือ[แก้]


ภูมิภาคแคริเบียน[แก้]



ทวีปโอเชียเนีย[แก้]


ทวีปอเมริกาใต้[แก้]


การจัดซื้อเครื่องบิน[แก้]

ในวันที่ 22 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2005 แอร์ฟรานซ์ได้สั่งซื้อเครื่องบินโบอิง 777-300ER อีก 4 ลำ เพิ่มจากที่เคยสั่งเป็น 10 ลำ (ส่งมาแล้ว 4 ลำ) ซึ่งสายการบินได้เคยจัดซื้อ เครื่องบินโบอิง 777-200ER ไปแล้ว 18 ลำ และได้สั่งซื้อเครื่องบินแอร์บัส เอ 380 จำนวน 10 ลำ ซึ่ง 3 ลำแรกจะถูกจัดส่งในปีค.ศ. 2009 ส่วนที่เหลือจะถูกจัดส่งในอีก 2 ปีถัดไป โดยจะเริ่มใช้สำหรับเส้นทางการบิน แอตแลนติกเหนือ จากปารีสไปยังมอนทรีออล และ นิวยอร์ก และหลังจากเครื่องที่เหลือถูกส่งมา ก็จะให้บริการไปยัง ปักกิ่ง และ โตเกียว

ในวันที่ 20 พฤษภาคม ค.ศ. 2005 แอร์ฟรานซ์ได้เซ็นสัญญากับบริษัทโบอิง ที่จะเปลี่ยนเครื่องบินโดยสารโบอิง 747-400 เป็นเครื่องบินบรรทุกสินค้า ซึ่งเครื่องบินลำแรกที่ถูกดัดแปลงจะถูกจัดส่งในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2007 เพื่อเร่งการปลดระวางของเครื่องบินบรรทุกสินค้าโบอิง 747-200