ข้ามไปเนื้อหา

โคเรียนแอร์

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
โคเรียนแอร์
대한항공
IATA ICAO รหัสเรียก
KE KAL KOREAN AIR[1]
ก่อตั้งมิถุนายน ค.ศ. 1962 (64 ปี)
(ในชื่อ โคเรียนแอร์ไลน์ส)
เริ่มดำเนินงาน (1969-03-01) 1 มีนาคม ค.ศ. 1969 (57 ปี)
ท่าหลัก
เมืองสำคัญ
สะสมไมล์สกายพาส
พันธมิตรการบินสกายทีม
สกายทีมคาร์โก
บริษัทลูกแอร์โคเรีย
แอร์โททอลเซอร์วิส
ไซเบอร์สกาย
โกลบอลโลจิสติกซิสเต็ม โคเรีย
เอชไอเอสที
จินแอร์
โคเรียแอร์พอร์ทเซอร์วิส
ขนาดฝูงบิน174
จุดหมาย126
บริษัทแม่ฮันจินกรุป
สำนักงานใหญ่ประเทศเกาหลีใต้ โซล, ประเทศเกาหลีใต้
บุคลากรหลักWalter Cho (ประธานและซีอีโอ)
เว็บไซต์http://www.koreanair.com/

โคเรียนแอร์ (เกาหลี: 대한항공; ฮันจา: 大韓航空) เป็นสายการบินประจำชาติและสายการบินที่ใหญ่ที่สุดของประเทศเกาหลีใต้ โดยมีฐานบินหลักที่ท่าอากาศยานนานาชาติอินชอนและท่าอากาศยานกิมโป และมีสำนักงานใหญ่ในกรุงโซล สายการบินให้บริการเที่ยวบินสู่จุดหมายปลายทางกว่า 100 แห่งในเอเชีย ยุโรป อเมริกาเหนือ โอเชียเนีย และอเมริกาใต้ โคเรียนแอร์เป็นสมาชิกผู้ร่วมก่อตั้งพันธมิตรสายการบินสกายทีม

แต่เดิมโคเรียนแอร์ก่อตั้งขึ้นโดยรัฐบาลเกาหลีใต้ในปี 1962[2] ต่อมาในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1969 ฮันจินทรานส์ปอร์ตกรุป ซึ่งเป็นหนึ่งในกลุ่มแชโบล ที่ก่อตั้งโดยนาย โช ชุง-ฮุน บิดาของนาย โช ยัง-โฮ เข้าถือหุ้นใหญ่และเป็นผู้บริหารสายการบินโคเรียนแอร์ นับตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา

โคเรียนแอร์ เคยเสียเครื่องบินนับตั้งแต่ ค.ศ. 1970 ไปทั้งหมด 17 ลำ เฉพาะเครื่องบิน โบอิง 747 โคเรียนแอร์ตกจำนวน 5 ลำนับเป็นสายการบินหนึ่งที่มีการเสียเครื่องบินเพราะอุบัติเหตุค่อนข้างมากทั้งนี้นับรวมสายการบินโคเรียนแอร์ไลน์ หากไม่นับสายการบินโคเรียนแอร์ไลน์นับเฉพาะโคเรียนแอร์ที่ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1984 เครื่องบินที่เสียไปมีจำนวนทั้งหมด 11 ลำ ในปี ค.ศ. 2014 โคเรียแอร์ยกเลิกเส้นทางไนโรบีส่งผลให้ปัจจุบันทำการบินเพียง 5 ทวีป

อย่างไรก็ตามในปี ค.ศ. 2024 โคเรียนแอร์ ทำการบินไปสหรัฐอเมริกาและทวีปอเมริกาเหนือมากที่สุดในสายการบินของทวีปเอเซียและยังมีเที่ยวบินขนส่งอากาศยานไปทวีปอเมริกาใต้อีกด้วย นับเป็นสายการบินเดียวในทวีปเอเซียที่มีจุดหมายไปทวีปอเมริกาใต้โดยบินขนส่งอากาศยานเที่ยวบินที่ KE273 แวะท่าอากาศยานนานาชาติไมแอมี ปลายทางเมือง กังปินัส[3] รัฐเซาเปาลู และ KE274 ไปลงที่ ซันติอาโก ลิมา[4]

ประวัติ

[แก้]

รัฐบาลสาธารณรัฐเกาหลีได้จัดตั้งสายการบินโคเรียนแอร์ที่ดำเนินการโดยรัฐในปี ค.ศ. 1962 เพื่อแทนที่สายการบินแห่งชาติเกาหลีของเอกชนที่ก่อตั้งในปี 1945

เมื่อวันที่ 1 มีนาคม ค.ศ. 1969 โคเรียนแอร์ถูกซื้อกิจการโดยฮันจินทรานส์ปอร์ตกรุป และกลายเป็นสายการบินเอกชน ในวันที่ 7 ตุลาคมของปีเดียวกัน ทำการบินครั้งแรกสู่สนามบินไทเป[5] ในเดือนเมษายน ค.ศ. 1971 สายการบินเริ่มให้บริการเที่ยวบินระยะไกลและบริการขนส่งสินค้าทางไกล พร้อมกับเปิดเส้นทางขนส่งผู้โดยสารสู่ลอสแองเจลิสในวันที่ 17 เมษายนของปีถัดไป ในปี 1973 โคเรียนแอร์ได้เปิดตัวเครื่องบินโบอิง 747-200 เพื่อบินในเส้นทางแปซิฟิก และเปิดเส้นทางปารีสด้วยเครื่องบินโบอิง 707 เส้นทางนี้เปลี่ยนเป็นดีซี-10 หลังจากนั้นไม่กี่ปี ในปี 1975 โคเรียนแอร์สั่งซื้อเครื่องบินแอร์บัส เอ300 จำนวน 3 ลำ กลายเป็นหนึ่งในสายการบินแรกในเอเชียที่ใช้เครื่องบินแอร์บัส และเครื่องบิน เอ300 เหล่านี้ถูกนำมาใช้ในเส้นทางเอเชียหลังจากได้รับมอบ[6] ในเวลานั้น เนื่องจากเครื่องบินของเกาหลีใต้ถูกห้ามไม่ให้บินเข้าไปในน่านฟ้าของสหภาพโซเวียตและเกาหลีเหนือ เส้นทางยุโรปของ Korean Air จึงต้องบินไปทางตะวันออก เช่น กิมโป-แองเคอเรจ-ปารีส

ในปี 1984 โคเรียนแอร์ได้เปิดตัวโลโก้ Taijitu รุ่นใหม่ โดยเปลี่ยนชื่อภาษาอังกฤษจาก โคเรียนแอร์ไลน์ส (Korean Air Lines) เป็น โคเรียนแอร์ (Korean Air) และสีหลักของเครื่องบินคือสีฟ้า ในช่วงต้นทศวรรษ 1990 สายการบินเป็นลูกค้าเปิดตัวของเครื่องบินแมคดอนเนลล์ดักลาส เอ็มดี-11 พร้อมกับโบอิง 747-400 แต่เอ็มดี-11 ไม่สามารถตอบสนองความต้องการของผู้โดยสารได้ จึงเปลี่ยนเป็นขนส่งสินค้า ออกจากราชการในช่วงต้นปี 2000

เมื่อวันที่ 10 เมษายน ค.ศ. 2013 โคเรียนแอร์เข้าถือหุ้นร้อยละ 44 ในเช็กแอร์ไลน์ ก่อนโอนเครื่องบินบางส่วนให้กับเช็กแอร์ไลน์ และหนึ่งในเครื่องบินแอร์บัส เอ330-300 (ทะเบียน HL7701) ได้ถูกเช่าให้กับสายการบินเช็กในเดือนมิถุนายน

เมื่อวันที่ 6 ตุลาคม ค.ศ. 2017 โคเรียนแอร์ได้ขายหุ้นของเช็กแอร์ไลน์ทั้งหมดร้อยละ 44 นั้นให้กับสมาร์ตวิงส์ สายการบินต้นทุนต่ำของเช็ก

เมื่อวันที่ 16 พฤศจิกายน ค.ศ. 2020 โคเรียนแอร์ประกาศว่าจะซื้อกิจการเอเชียนาแอร์ไลน์มูลค่า 1.62 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ หลังจากการควบรวมกิจการเสร็จสิ้น โคเรียนแอร์จะกลายเป็น 1 ใน 10 สายการบินชั้นนำของโลก หลังจากการควบรวมกิจการเสร็จสิ้น ฝูงบินหลักใหม่ของโคเรียนแอร์จะเป็นแอร์บัส เอ350

เมื่อวันที่ 9 มีนาคม ค.ศ.2023 คณะกรรมาธิการการค้าที่เป็นธรรมของเกาหลีตัดสินใจอนุมัติอย่างมีเงื่อนไขให้โคเรียนแอร์เข้าซื้อกิจการร้อยละ 63.88 ของเอเชียนา คณะกรรมการสั่งให้ทั้งสองบริษัทโอนพื้นที่สนามบินและสิทธิ์การขนส่งในบางเส้นทางให้กับสายการบินอื่น และห้ามทั้งสองบริษัททำการเปลี่ยนแปลงระบบต่าง ๆ ที่เป็นมิตรต่อผู้บริโภค ปัจจุบันเก้าประเทศ ได้แก่ สิงคโปร์ เวียดนาม สหราชอาณาจักร จีน และออสเตรเลีย ได้อนุมัติหรือเสร็จสิ้นการทบทวนแล้ว และสหรัฐอเมริกา สหภาพยุโรป และญี่ปุ่นยังอยู่ระหว่างการทบทวน

จุดหมายปลายทาง

[แก้]

ข้อตกลงการบินร่วม

[แก้]

ณ เดือนธันวาคม ค.ศ. 2022 โคเรียนแอร์ได้ทำข้อตกลงการบินร่วมกันกับสายการบินดังต่อไปนี้:[7][8]

ข้อตกลงระหว่างสายการบิน

[แก้]

โคเรียนแอร์มีข้อตกลงกับสายการบินดังต่อไปนี้:

โคเรียนแอร์ยังเป็นสายการบินพันธมิตรของสกายวาร์ด ซึ่งเป็นโปรแกรมสะสมไมล์ของเอมิเรตส์ สมาชิกสกายวาร์ดสามารถสะสมไมล์บนเที่ยวบินของโคเรียนแอร์และสามารถแลกไมล์สะสมสำหรับเที่ยวบินได้

ฝูงบิน

[แก้]

ฝูงบินปัจจุบัน

[แก้]

ณ เดือนมิถุนายน ค.ศ. 2026 โคเรียนแอร์มีเครื่องบินประจำการในฝูงบินดังต่อไปนี้:[15][16][17][18]

ฝูงบินโคเรียนแอร์
อากาศยาน ประจำการ คำสั่งซื้อ ผู้โดยสาร หมายเหตุ
F P E รวม
แอร์บัส เอ220-300 10 — — — 140 140 สั่งซื้อพร้อม 10 ตัวเลือกและ 10 สิทธิการสั่งซื้อ[19]
แอร์บัส เอ321นีโอ 20 36 — 8 174 182 สั่งซื้อพร้อม 20 ตัวเลือก[20][21][22]
แอร์บัส เอ330-300 17 — — 24 248 272
24 252 276
260 284
แอร์บัส เอ350-900 3 3 — 28 283 311 เริ่มส่งมอบในเดือนมกราคม ค.ศ. 2025[23][24]
แอร์บัส เอ350-1000 — 27 รอประกาศ [23]
แอร์บัส เอ380-800 6 — 12 94 301 407 เดิมมีแผนจะปลดประจำการในปี 2026[25][26]
โบอิง 737-800 2 — — 12 126 138
โบอิง 737-900 9 — — 8 180 188
โบอิง 737-900อีอาร์ 6 — — 8 165 173
โบอิง 737 แมกซ์ 8 6 11 — 8 138 146 สั่งซื้อพร้อม 20 ตัวเลือก[27][28]
150 158
1 วีไอพี ให้กองทัพอากาศสาธารณรัฐเกาหลีเช่าสำหรับการโดยสารพิเศษ[29]
โบอิง 737 แมกซ์ 10 — 62 รอประกาศ สั่งซื้อเพิ่มเติม 50 ตัวเลือก
โบอิง 747-8ไอ 4 — 6 48 314 368 รวม HL7644 โบอิง 747 รุ่นโดยสารลำสุดท้าย[30]
1 วีไอพี ให้กองทัพอากาศสาธารณรัฐเกาหลีเช่าสำหรับการโดยสารพิเศษ
โบอิง 777-300 4 — — 41 297 338
โบอิง 777-300อีอาร์ 25 — 8 42 227 277 จะปรับการจัดเรียงห้องโดยสารใหม่ โดยแทนที่ที่นั่งคอสโมสวีทด้วยที่นั่งแบบเพรสทีจสวีท 2.0[31]
8 56 291
โบอิง 777-9 — 40 รอประกาศ ส่งมอบตั้งแต่ปี 2028[32]
โบอิง 787-9 14 6[33][34] — 24 245 269 สั่งซื้อพร้อม 10 ตัวเลือก[35]
เปลี่ยนคำสั่งซื้อจากโบอิง 787-8[36][37]
254 278
โบอิง 787-10 12 53[33] — 36 289 325 สั่งซื้อพร้อม 10 ตัวเลือก[32]
ฝูงบินของโคเรียนแอร์คาร์โก
แอร์บัส เอ350เอฟ — 7 สินค้า
โบอิง 747-400อีอาร์เอฟ 4 — สินค้า
โบอิง 747-8เอฟ 7 — สินค้า
โบอิง 777เอฟ 12 — สินค้า
โบอิง 777-8เอฟ — 8 สินค้า ส่งมอบภายในปี ค.ศ. 2030
ฝูงบินของโคเรียนแอร์บิซิเนสเจ็ต[38][39]
ออกัสตาเวสต์แลนด์ เอดับเบิลยู139 4 — 8–14
แอร์บัส เฮลิคอปเตอร์ เฮช160-บี 1 — 6 [40]
โบอิง 737-700บีบีเจ1 1 — 16–26
โบอิง 787-8บีบีเจ 1 — 39 [41][42]
บอมบาร์ดิเอร์ โกลบอลเอกซ์เพรส เอกซ์อาร์เอส 1 — 13
กัลฟ์สตรีม จี650อีอาร์ 1 — 13 [43]
ซิคอร์สกี เอส-76+ 1 — 5–6
รวม 174 246

โคเรียนแอร์มีอายุฝูงบินเฉลี่ย 10.9 ปี (ไม่ร่วมฝูงบินบิซิเนสเจ็ต)

ดูเพิ่ม

[แก้]

อ้างอิง

[แก้]
  1. ↑ "JO 7340.2J – Contractions – Including Change 1" (PDF). Federal Aviation Administration. 10 ตุลาคม 2019. น. 3–1–53. ข้อมูลเก่า (PDF)จากแหล่งเดิมเมื่อ กุมภาพันธ์ 14, 2021. สืบค้นเมื่อ 22 พฤศจิกายน 2019.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  2. ↑ "대한항공(A003490) | 지분분석 | 기업정보 | Company Guide". comp.fnguide.com.
  3. ↑ KE273
  4. ↑ KE274
  5. ↑ 《中華民國建國百年大事記》. 台北: 國史館. 2012. ISBN 978-986-03-3586-6. {{cite book}}: ข้ามพารามิเตอร์ |authors= ซึ่งไม่รู้จัก (วิธีใช้)
  6. ↑ Korean Air Lines Co., Ltd. History เก็บถาวร 2012-05-22 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน. Fundinguniverse.com.
  7. ↑ "Codeshare Flights" เก็บถาวร 2021-01-31 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน. Korean Air. Seoul: Hanjin Group. Retrieved April 15, 2022.
  8. ↑ "Korean Air Airline Profile | CAPA". centreforaviation.com.
  9. ↑ "Korean Air / Aurora begins codeshare partnership from July 2018". Routesonline. กรกฎาคม 12, 2018. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กรกฎาคม 12, 2018. สืบค้นเมื่อ กรกฎาคม 12, 2018.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  10. ↑ "Delta and Korean Air to expand partnership". Delta Air Lines. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มีนาคม 31, 2017. สืบค้นเมื่อ มีนาคม 29, 2017.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  11. ↑ Hawaiian Airlines (มีนาคม 22, 2011). "Hawaiian Airlines, Korean Air Team Up On Frequent Flyer Benefits". Hawaiian Airlines. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ ตุลาคม 2, 2017. สืบค้นเมื่อ เมษายน 25, 2017.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  12. ↑ "Korean Air expands LATAM codeshare to Brasil in Nov 2018". Routesonline. พฤศจิกายน 29, 2018. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กุมภาพันธ์ 14, 2021. สืบค้นเมื่อ พฤศจิกายน 30, 2018.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  13. ↑ "Korean Air is Royal Brunei Airlines' latest codeshare partner". Royal Brunei Airlines. 4 กันยายน 2019. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มกราคม 16, 2020. สืบค้นเมื่อ มกราคม 16, 2020.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  14. ↑ "JetBlue and Korean Air Announce New Interline Agreement to Connect Customers Between Asia and North America". PR Newswire. 28 กุมภาพันธ์ 2012. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มีนาคม 23, 2019. สืบค้นเมื่อ มีนาคม 23, 2019.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  15. ↑ "Fleet". Korean Air. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มกราคม 18, 2017. สืบค้นเมื่อ มกราคม 17, 2017.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  16. ↑ "Business Jet Services". Korean Air. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ สิงหาคม 26, 2016. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 18, 2016.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  17. ↑ "항공기 등록현황". Ministry of Land, Infrastructure and Transport of Korea (ภาษาเกาหลี). ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กันยายน 29, 2020. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 7, 2020.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  18. ↑ "Korean Air Lines Fleet Details and History". planespotters.net. ธันวาคม 30, 2016. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กันยายน 24, 2016. สืบค้นเมื่อ ธันวาคม 30, 2016.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  19. ↑ "Korean Air becomes the third operator of the Bombardier CS300". World Airline News. ธันวาคม 22, 2017. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มิถุนายน 27, 2018. สืบค้นเมื่อ มิถุนายน 27, 2018.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  20. ↑ "Korean Air finalises order for 30 A321neo" (ข่าวประชาสัมพันธ์). Airbus. พฤศจิกายน 6, 2015. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ เมษายน 18, 2018. สืบค้นเมื่อ เมษายน 17, 2018.{{cite press release}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  21. ↑ 대한항공, '친환경 항공기' A321네오 도입…하늘길 확대 [Korean Air, introduces 'Eco-Frendly'aircraft, Airbus A321neo…expand its network] (ภาษาเกาหลี). The Financial News. 31 ตุลาคม 2022.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  22. ↑ "Korean Air exercises options for six A321-200NX". Ch-Aviation. 17 ธันวาคม 2024.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  23. 1 2 "Korean Air Orders 33 Airbus A350s" (ข่าวประชาสัมพันธ์). Korean Air. 2024-03-21. สืบค้นเมื่อ 21 มีนาคม 2024.{{cite press release}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)[ลิงก์เสียถาวร]
  24. ↑ 대한항공, 에어버스 A350 1·2호기 도입완료…27일 첫 운항 준비 [Korean Air has introduced its first and second Airbus A350...Prepare for the first flight on the 27th] (ภาษาเกาหลี). Yonhap News Agency. 6 มกราคม 2025.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  25. ↑ "Korean Air to phase out superjumbo jets within decade". Yonhap News Agency. 20 สิงหาคม 2021.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  26. ↑ "Korean Air to delay retirement of A380s - report". Ch-Aviation. 13 มกราคม 2025.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  27. ↑ "Boeing, Korean Air Finalize Order for 30 737 MAXs, Two 777-300ERs" (ข่าวประชาสัมพันธ์). Boeing. 5 พฤศจิกายน 2015. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กุมภาพันธ์ 8, 2018. สืบค้นเมื่อ ธันวาคม 20, 2020.{{cite press release}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  28. ↑ "Korean Air introduces its first Boeing 737-8" (ข่าวประชาสัมพันธ์). Korean Air. 14 กุมภาพันธ์ 2022. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2022-10-06. สืบค้นเมื่อ 2022-10-06.{{cite press release}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  29. ↑ "Korean Air takes delivery of B737-8(BBJ)". Ch-Aviation. 16 มกราคม 2025.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  30. ↑ Sweeney, Sam (8 ธันวาคม 2022). "End of an era as final Boeing 747 rolls off assembly line". ABC News.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  31. ↑ "Korean Air Unveils New Business Class, Orders 50 Boeing Jets". Business Traveler USA (ภาษาอังกฤษ). 2024-07-22. สืบค้นเมื่อ 2024-07-22.
  32. 1 2 "Korean Air to order up to 50 widebody Boeing aircraft" (ข่าวประชาสัมพันธ์). Korean Air. 23 กรกฎาคม 2024.{{cite press release}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)[ลิงก์เสียถาวร]
  33. 1 2 "Korean Air to Introduce Boeing 787-10 for the First Time in Korea" (ข่าวประชาสัมพันธ์). Korean Air. 19 มิถุนายน 2019. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มกราคม 16, 2020. สืบค้นเมื่อ มกราคม 16, 2020.{{cite press release}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  34. ↑ "Boeing Commercial Orders & Deliveries". The Boeing Company. 29 กุมภาพันธ์ 2024. สืบค้นเมื่อ 1 เมษายน 2024.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  35. ↑ "Korean Air Joins Boeing 787 Family with up to 20-Airplane Order". Boeing. เมษายน 11, 2005. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มิถุนายน 12, 2018. สืบค้นเมื่อ มิถุนายน 27, 2018.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  36. ↑ "Boeing Delivers Korean Air's First 787-9 Dreamliner". กุมภาพันธ์ 22, 2017. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กุมภาพันธ์ 23, 2017. สืบค้นเมื่อ กุมภาพันธ์ 22, 2017.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  37. ↑ Ghim-Lay Yeo. "Korean Air converts 10 787-8s to -9s". Singapore: Flight International. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ มีนาคม 21, 2011. สืบค้นเมื่อ ธันวาคม 23, 2016.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  38. ↑ "Korean Air business jet fleets". Korean Air. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2022-10-08. สืบค้นเมื่อ 21 มิถุนายน 2022.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  39. ↑ Greg Waldron (ตุลาคม 18, 2016). "Korean Air expands business jet charter unit". FlightGlobal. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กุมภาพันธ์ 24, 2017. สืบค้นเมื่อ กุมภาพันธ์ 23, 2017.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  40. ↑ 대한항공, 에어버스 회전익기 'H160-B' 도입…VVIP 항공 서비스 강화 [Korean Air, Introduces Airbus's new helicopter, 'H-160-B'…strengthen the VIP service] (ภาษาเกาหลี). EKN News. 10 กุมภาพันธ์ 2025.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  41. ↑ "[단독]대한항공, 전용기 추가 도입… 첫 고객으로 삼성과 계약" [[Exclusive] Korean Air Introduces Additional Private Jet... Engage Samsung as First Customer] (ภาษาเกาหลี). Donga News. 17 มิถุนายน 2022.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  42. ↑ "Korean Air expands private business jet service". The Korea Times. 18 มิถุนายน 2022.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  43. ↑ "Korean Air adds maiden Gulfstream G650ER". Ch-Aviation. สิงหาคม 3, 2016. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มิถุนายน 27, 2018. สืบค้นเมื่อ มิถุนายน 27, 2018.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)

แหล่งข้อมูลเพิ่มเติม

[แก้]
เข้าถึงจาก "https://th.wikipedia.org/w/index.php?title=โคเรียนแอร์&oldid=13270934"