ข้ามไปเนื้อหา

เดลตาแอร์ไลน์

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
เดลตาแอร์ไลน์
IATA ICAO รหัสเรียก
DL DAL DELTA
ก่อตั้ง2 มีนาคม ค.ศ. 1925 (101 ปี) (ในชื่อ ฮัฟฟ์ดาลันด์ดัสเตอร์ส)
เริ่มดำเนินงาน17 มิถุนายน ค.ศ. 1929 (97 ปี)
ท่าหลักแอตแลนตา
บอสตัน
ดีทรอยต์
ลอสแอนเจลิส
มินนีแอโพลิส/เซนต์พอล
นครนิวยอร์ก–-เจเอฟเค
นครนิวยอร์ก–ลากวาเดีย
ซอลต์เลกซิตี
ซีแอตเทิล–ทาโคมา
เมืองสำคัญออสติน
ราลี/เดอแรม
สะสมไมล์สกายไมล์
พันธมิตรการบินสกายทีม
สกายทีมคาร์โก
บริษัทลูกเดลตาไพรเวทเจ็ท
เอนเดวอร์แอร์
ลาตัมแอร์ไลน์ (20%)
เวอร์จินแอตแลนติก (49%)
ขนาดฝูงบิน988
จุดหมาย311
บริษัทแม่เดลตาแอร์ไลน์อินคอร์ปปอเรชัน
สำนักงานใหญ่สหรัฐอเมริกา แอตแลนตา รัฐจอร์เจีย สหรัฐ
รายได้เพิ่มขึ้น 58.05 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ (2023)
รายได้จากการดำเนินงาน
เพิ่มขึ้น 5.521 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ (2023)
รายได้สุทธิ
เพิ่มขึ้น 4.609 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ (2023)
สินทรัพย์เพิ่มขึ้น 73.64 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ (2023)
ส่วนของผู้ถือหุ้นเพิ่มขึ้น 11.11 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ (2023)
เว็บไซต์www.delta.com

เดลตาแอร์ไลน์ (อังกฤษ: Delta Air Lines) เป็นสายการบินหลักของสหรัฐ โดยมีฐานการบินหลักและสำนักงานใหญ่ที่ท่าอากาศยานนานาชาติฮาร์ตสฟีลด์–แจ็กสันในแอตแลนตา รัฐจอร์เจีย เที่ยวบินแรกของเดลต้าคือในปี 1929[1] ในปี 1972 เดลตาได้รวมกิจการกับนอร์ทเวสต์แอร์ไลน์ [2] ในปี 1987 เดลตาได้รวมกิจการกับเวสเทิร์นแอร์ไลน์[3] ในปี 2010 เดลตาควบรวมกิจการกับนอร์ทเวสต์แอร์ไลน์ ณ ปี 2026 เดลตาแอร์ไลน์มีเที่ยวบินไปยัง 311 จุดหมายปลายทางละมีเครื่องบิน 988 ลำ[4]

เดลตาแอร์ไลน์เป็นหนึ่งในสมาชิกผู้ก่อตั้งกลุ่มพันธมิตรสายการบินสกายทีม ในปี 2000

ประวัติ

[แก้]

ประวัติศาสตร์ของเดลตาแอร์ไลน์เริ่มต้นด้วยการดำเนินการปัดฝุ่นพืชผลทางอากาศในชื่อ Huff Daland Dusters, Inc. บริษัทก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 2 มีนาคม พ.ศ. 2468 ในเมืองแมคอน รัฐจอร์เจีย ก่อนจะย้ายไปมอนโร รัฐลุยเซียนา ในฤดูร้อน ปีพ.ศ. 2468[5]

อี. วูลแมน ผู้จัดการทั่วไปและต่อมาคือซีอีโอคนแรกของเดลตา นำกลุ่มนักลงทุนในท้องถิ่นมาซื้อทรัพย์สินของบริษัท เมื่อถึงเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2473 การให้บริการได้ขยายออกไปทางทิศตะวันออกสู่แอตแลนตาและทางตะวันตกไปยังเมืองฟอร์ตเวิร์ธ รัฐเท็กซัส[6] ผู้โดยสารหยุดให้บริการในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2473 เมื่อสัญญาไปรษณีย์ทางอากาศสำหรับเส้นทางเดลต้าเป็นผู้บุกเบิกได้รับรางวัลจากสายการบินอื่น ซึ่งซื้อทรัพย์สินของเดลต้าแอร์เซอร์วิส

เดลต้าย้ายสำนักงานใหญ่จากมอนโร รัฐหลุยเซียน่า ไปยังที่ตั้งปัจจุบันในแอตแลนตาในปีพ.ศ. 2484[7] บริษัทได้เริ่มก่อตั้งชื่ออย่างเป็นทางการว่าเดลต้าแอร์ไลน์ในปีพ.ศ. 2488[8] ในปี พ.ศ. 2489 บริษัทได้เริ่มดำเนินการ การขนส่งสินค้าตามกำหนดเวลาอย่างสม่ำเสมอ ในปีพ.ศ. 2496 บริษัทได้เปิดเส้นทางบินระหว่างประเทศครั้งแรกหลังจากซื้อกิจการของชิคาโกและเซาเทิร์นแอร์ไลน์

ในปีพ.ศ. 2502 เป็นสายการบินแรกที่ทำการบินด้วยเครื่องดักลาส ดีซี-8 ในปีพ.ศ. 2508 เดลต้าเป็นสายการบินแรกที่บิน แมคดอนเนลล์ ดักลาซ ดีซี-9 บริการข้ามมหาสมุทรแอตแลนติก ในปีพ.ศ. 2321 ด้วยเที่ยวบินตรงจากแอตแลนตาไปลอนดอนเป็นเที่ยวบินแรก ต่อมาในปีพ.ศ. 2530 เดลตาแอร์ไลน์ได้เข้าซื้อกิจการของ เวสต์เทิรน์แอร์ไลน์

ในปีพ.ศ. 2533 เดลต้าเป็นสายการบินแรกในสหรัฐอเมริกาที่ทำการบินด้วยเครื่องบินแมคดอนเนลล์ ดักลาซ เอ็มดี-11 ในปีพ.ศ. 2534 เดลต้าได้เริ่มขยายเส้นทางระหว่างประเทศไปยังลาตินอเมริกา[9] ในปีพ.ศ. 2546 บริษัทได้เปิดตัว ซอง ซึ่งเป็นสายการบินต้นทุนต่ำ ก่อนเลิกดำเนินงานไปในปีพ.ศ. 2549

ในเดือนมกราคม พ.ศ. 2553 นอร์ทเวสต์แอร์ไลน์ได้ควบรวมกิจการเข้ากับเดลตาแอร์ไลน์ สิ้นสุดการดำเนินงานของนอร์ทเวสต์

จุดหมายปลายทาง

[แก้]

ข้อตกลงการบินร่วม

[แก้]

ณ เดือนมีนาคม ค.ศ. 2024 เดลตาแอร์ไลน์ได้ทำข้อตกลงการบินร่วมกับสายการบินต่าง ๆ ดังนี้:[10][11]

ฝูงบิน

[แก้]

ณ เดือนมกราคม ค.ศ. 2026 เดลตาแอร์ไลน์มีเครื่องบินประจำการในฝูงดังนี้:[22][23][24]

ฝูงบินของเดลตาแอร์ไลน์
เครื่องบิน ประจำการ คำสั่งซื้อ ผู้โดยสาร หมายเหตุ
J F P W Y รวม อ้างอิง
แอร์บัส เอ220-100 45 — — 12 — 15 82 109 [25] ผู้ให้บริการรายใหญ่ที่สุดของรุ่น
ส่งมอบจนถึงปี 2028[26]
แอร์บัส เอ220-300 36 64 — 12 — 30 88 130 [27][28][29][30]
แอร์บัส เอ319-100 57 — — 12 — 18 102 132 [31]
แอร์บัส เอ320-200 47 — — 16 — 18 123 157 [32]
แอร์บัส เอ321-200 127 — — 20 — 29 142 191 [33]
แอร์บัส เอ321นีโอ 7 14 — 20 — 42 132 194 [34][35][36] ส่งมอบจนถึงปี 2027[37]
79 55 16 — 12 54 66 148
แอร์บัส เอ330-200 11 — 34 — 21 24 144 223 [38]
แอร์บัส เอ330-300 31 — 34 — 21 24 203 282 [39][40][41]
แอร์บัส เอ330-900 39 16 29 — 28 56 168 281 [42][43] ผู้ให้บริการรายใหญ่ที่สุดของรุ่น
แอร์บัส เอ350-900 18 19 32 — 48 36 190 306 [44][45][46] จะเปลี่ยนการจัดเรียงห้องโดยสารเป็น 40/36/159
22 19 40 36 159 275
แอร์บัส เอ350-1000 — 20 รอประกาศ [47] สั่งซื้อพร้อม 20 ตัวเลือก[48]
ส่งมอบตั้งแต่ปี 2026[49]
โบอิง 717-200 80 — — 12 — 20 78 110 [50] ผู้ให้บริการรายใหญ่ที่สุดของรุ่น
โบอิง 737-800 77 — — 16 — 36 108 160 [51]
โบอิง 737-900อีอาร์ 130 — — 20 — 21 139 180 [52]
12 — 12 — 6 162 180 จะเปลี่ยนการจัดเรียงห้องโดยสารเป็น 20/21/139 ในปี 2025
21 — 12 — 24 137 173
โบอิง 737 แมกซ์ 10 — 100 — 20 — 33 129 182 [53]
โบอิง 757-200 6 — — 20 — 41 132 193 [54] ผู้ให้บริการรายใหญ่ที่สุดของรุ่น
47 29 150 199
12 16 — 44 108 168 จะเปลี่ยนการจัดเรียงห้องโดยสารเป็น 20/41/132
11 — 72 — — 72 เช่าเหมาลำให้กับเอ็นบีเอ
โบอิง 757-300 16 — — 24 — 32 178 234 [55]
โบอิง 767-300อีอาร์ 32 — 26 — 18 21 151 216 [56] ผู้ให้บริการรายใหญ่ที่สุดของรุ่น
จะปลดประจำการภาในปี 2030[57]
6 36 — — 32 143 211
โบอิง 767-400อีอาร์ 21 — 34 — 20 28 156 238 [58]
โบอิง 787-10 — 30 รอประกาศ สั่งซื้อพร้อม 30 ตัวเลือก คำสั่งมองในปี ค.ศ. 2031
รวม 989 351

เดลตาแอร์ไลน์มีอายุฝูงบินเฉลี่ย 15.3 ปี

ดูเพิ่ม

[แก้]

อ้างอิง

[แก้]
  1. ↑ "Delta Air Lines' First Passenger Flight — 1929". Flashback : Dallas (ภาษาอังกฤษ). 2014-02-12.
  2. ↑ "Northeast Airlines". www.deltamuseum.org. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2015-12-27. สืบค้นเมื่อ 2022-02-01.
  3. ↑ Ap (1987-04-07). "COMPANY NEWS; Delta-Western Merger Allowed". The New York Times (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). ISSN 0362-4331. สืบค้นเมื่อ 2022-02-01.
  4. ↑ "Delta Air Lines Fleet Details and History". www.planespotters.net. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2021-04-18. สืบค้นเมื่อ 2022-02-01.
  5. ↑ "Founding". www.deltamuseum.org. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2019-10-01. สืบค้นเมื่อ 2022-02-01.
  6. ↑ "First Flights". www.deltamuseum.org. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2019-10-01. สืบค้นเมื่อ 2022-02-01.
  7. ↑ "สำเนาที่เก็บถาวร" (PDF). ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ (PDF) เมื่อ 2019-10-01. สืบค้นเมื่อ 2022-02-01.
  8. ↑ "1940's". www.deltamuseum.org. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2019-10-01. สืบค้นเมื่อ 2022-02-01.
  9. ↑ "1990's". www.deltamuseum.org. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2019-05-13. สืบค้นเมื่อ 2022-02-01.
  10. ↑ "FLIGHT PARTNERS". Delta Air Lines. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ สิงหาคม 22, 2019. สืบค้นเมื่อ กรกฎาคม 27, 2019.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  11. ↑ "Profile on Delta Air Lines". CAPA. Centre for Aviation. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ ตุลาคม 30, 2016. สืบค้นเมื่อ ตุลาคม 30, 2016.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  12. ↑ Lora, Sarah (พฤศจิกายน 30, 2015). "Delta, Aerolíneas Argentinas partnership launches". Delta Air Lines. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กรกฎาคม 21, 2019. สืบค้นเมื่อ กรกฎาคม 27, 2019.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  13. ↑ "Delta - Aeromexico Joint Cooperation Agreement". Delta Air Lines. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กรกฎาคม 21, 2019. สืบค้นเมื่อ กรกฎาคม 27, 2019.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  14. ↑ "Delta Air Lines, ITA Airways Sign Codeshare Agreement".
  15. ↑ Cullis, Olivia (สิงหาคม 15, 2018). "Delta Air Lines and Kenya Airways expand connectivity between U.S. and Africa". Delta Air Lines. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กรกฎาคม 21, 2019. สืบค้นเมื่อ กรกฎาคม 27, 2019.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  16. ↑ "Delta and Korean Air enhance codeshare flights in the U.S." Delta Air Lines. มิถุนายน 1, 2018. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กรกฎาคม 21, 2019. สืบค้นเมื่อ กรกฎาคม 27, 2019.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  17. ↑ Lora, Sarah (กรกฎาคม 18, 2016). "Delta & Seaborne codeshare expands travel options to U.S., Caribbean". Delta Air Lines. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กรกฎาคม 21, 2019. สืบค้นเมื่อ กรกฎาคม 27, 2019.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  18. ↑ Egerton, Debbie (มีนาคม 2, 2016). "Delta agreement with Transavia opens new destinations". Delta Air Lines. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กรกฎาคม 21, 2019. สืบค้นเมื่อ กรกฎาคม 27, 2019.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  19. ↑ "Delta Welcomes Vietnam Airlines into SkyTeam Alliance". Delta Air Lines. มิถุนายน 10, 2010. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กรกฎาคม 21, 2019. สืบค้นเมื่อ กรกฎาคม 27, 2019.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  20. ↑ "VIRGIN ATLANTIC PARTNERSHIP FAQS". Delta Air Lines. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กรกฎาคม 21, 2019. สืบค้นเมื่อ กรกฎาคม 27, 2019.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  21. ↑ Egerton, Debbie (กรกฎาคม 18, 2018). "Delta and WestJet to create new transborder joint venture". Delta Air Lines. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กรกฎาคม 21, 2019. สืบค้นเมื่อ กรกฎาคม 27, 2019.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  22. ↑ "Delta Air Lines, Inc. 2021 Form 10-Q 3rd Quarter Report (page 35)" (PDF). ir.delta.com/financials/default.aspx. ตุลาคม 13, 2021. สืบค้นเมื่อ ตุลาคม 21, 2021.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) CS1 maint: url-status (ลิงก์)
  23. ↑ "Delta Air Lines Fleet Details and History". www.planespotters.net. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2019-03-28. สืบค้นเมื่อ กันยายน 3, 2021.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  24. ↑ "Airbus Orders & Deliveries". Airbus. สืบค้นเมื่อ กันยายน 3, 2021.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  25. ↑ "Airbus A220-100 Aircraft Seat Maps, Specs & Amenities". delta.com. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ เมษายน 2, 2019. สืบค้นเมื่อ เมษายน 2, 2019.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  26. ↑ Hendry, Jonathan E. (กรกฎาคม 13, 2023). "Delta Air Lines Adds 12 More Airbus A220-300 Orders". Simple Flying (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ ตุลาคม 14, 2023.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  27. ↑ "Delta expands flexible, fuel-efficient Airbus A220 fleet". Delta News Hub (ภาษาอังกฤษ). กรกฎาคม 19, 2022. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กรกฎาคม 19, 2022. สืบค้นเมื่อ กรกฎาคม 19, 2022.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  28. ↑ "Delta continues expansion of fuel-efficient Airbus A220 fleet". Delta News Hub (ภาษาอังกฤษ). มกราคม 18, 2023. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มกราคม 18, 2023. สืบค้นเมื่อ มกราคม 18, 2023.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  29. ↑ "Delta exercises options for 12 Airbus A220-300s, expanding fuel-efficient and streamlined fleet". Delta News Hub (ภาษาอังกฤษ). กรกฎาคม 13, 2023. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2024-04-07. สืบค้นเมื่อ กรกฎาคม 13, 2023.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  30. ↑ "Airbus A220-300 (223) Aircraft Seat Maps, Specs, & Amenities: Delta Air Lines". delta.com. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กันยายน 22, 2020. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 27, 2020.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  31. ↑ "Airbus A319 Aircraft Seat Maps, Specs & Amenities". delta.com. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ เมษายน 2, 2019. สืบค้นเมื่อ เมษายน 2, 2019.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  32. ↑ "Airbus A320 Aircraft Seat Maps, Specs & Amenities". delta.com. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ เมษายน 2, 2019. สืบค้นเมื่อ เมษายน 2, 2019.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  33. ↑ "Airbus A321 Aircraft Seat Maps, Specs & Amenities". delta.com. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ พฤษภาคม 8, 2021. สืบค้นเมื่อ เมษายน 2, 2019.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  34. ↑ "Delta continues fleet renewal with 30 additional Airbus A321neos". Delta News Hub (ภาษาอังกฤษ). ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ สิงหาคม 24, 2021. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 24, 2021.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  35. ↑ "Delta introduces new domestic first class seats for A321neo fleet | Delta News Hub". News.delta.com. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มิถุนายน 6, 2022. สืบค้นเมื่อ มกราคม 30, 2020.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  36. ↑ Russell, Edward (มีนาคม 28, 2022). "Delta Plans New Lie-Flat Transcontinental Seats in Premium Travel Push". Airline Weekly (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). New York: Skift. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มิถุนายน 6, 2022. สืบค้นเมื่อ มีนาคม 29, 2022.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  37. ↑ Joshi, Gaurav (มีนาคม 24, 2022). "Delta Air Lines Takes Delivery Of Its First Airbus A321neo". Simple Flying (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ ตุลาคม 14, 2023.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  38. ↑ "Airbus A330-200 Aircraft Seat Maps, Specs & Amenities" (ภาษาอังกฤษ). Atlanta: Delta Air Lines. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ ตุลาคม 16, 2021. สืบค้นเมื่อ กันยายน 28, 2021.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  39. ↑ "Airbus A330-300 Aircraft Seat Maps, Specs & Amenities". Atlanta: Delta Air Lines. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ เมษายน 2, 2019. สืบค้นเมื่อ เมษายน 2, 2019.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  40. ↑ Singh, Jay (สิงหาคม 6, 2021). "Delta Air Lines Reveals Retrofitted Airbus A330-300 Seat Map". Simple Flying. London. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ สิงหาคม 7, 2021. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 7, 2021.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  41. ↑ Griff, Zach. "Delta to retrofit Airbus A330, Boeing 767 fleets with Premium Select". The Points Guy. New York: Red Ventures. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กรกฎาคม 14, 2021. สืบค้นเมื่อ กรกฎาคม 14, 2021 – โดยทาง The Points Guy UK.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  42. ↑ "Delta Air Lines adds an A330neo, second-hand B737-900(ER)s". Zürich: CH Aviation. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กรกฎาคม 14, 2022. สืบค้นเมื่อ กรกฎาคม 14, 2022.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  43. ↑ "Airbus A330-900 Aircraft Seat Maps, Specs & Amenities". Atlanta: Delta Air Lines. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ เมษายน 2, 2019. สืบค้นเมื่อ เมษายน 2, 2019.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  44. ↑ "Airbus A350 Aircraft Seat Maps, Specs & Amenities". Atlanta: Delta Air Lines. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ เมษายน 2, 2019. สืบค้นเมื่อ เมษายน 2, 2019.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  45. ↑ "Airbus A350 Seat Maps, Specs & Amenities" (ภาษาอังกฤษ). Atlanta: Delta Air Lines. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ เมษายน 7, 2022. สืบค้นเมื่อ เมษายน 7, 2022.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  46. ↑ Schlappig, Ben (ธันวาคม 17, 2023). "Delta A350s Get New Premium Configuration". One Mile at a Time (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). สืบค้นเมื่อ ธันวาคม 18, 2023.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  47. ↑ "Delta adds state-of-the-art Airbus A350-1000 to widebody fleet". Delta News Hub. มกราคม 12, 2024. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2024-01-12. สืบค้นเมื่อ มกราคม 12, 2024.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  48. ↑ "Delta Air Lines orders 20+20 A350-1000s". ch-aviation. มกราคม 12, 2024. สืบค้นเมื่อ มกราคม 12, 2024.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  49. ↑ "Delta to buy 20 Airbus A350-1000 widebody planes". Yahoo Finance. มกราคม 12, 2024. สืบค้นเมื่อ มกราคม 12, 2024.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  50. ↑ "Boeing 717 Aircraft Seat Maps, Specs & Amenities". Atlanta: Delta Air Lines. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ เมษายน 2, 2019. สืบค้นเมื่อ เมษายน 2, 2019.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  51. ↑ "Boeing 737-800 Aircraft Seat Maps, Specs & Amenities". Atlanta: Delta Air Lines. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ เมษายน 2, 2019. สืบค้นเมื่อ เมษายน 2, 2019.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  52. ↑ "Boeing 737-900 ER Aircraft Seat Maps, Specs & Amenities". Atlanta: Delta Air Lines. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ ตุลาคม 2, 2022. สืบค้นเมื่อ กันยายน 20, 2022.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  53. ↑ "Delta adds state-of-the-art, fuel-efficient Boeing 737 MAX to fleet" (ข่าวประชาสัมพันธ์) (ภาษาอังกฤษ). Atlanta: Delta Air Lines. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กรกฎาคม 18, 2022. สืบค้นเมื่อ กรกฎาคม 18, 2022.{{cite press release}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  54. ↑ "Boeing 757-200 Aircraft Seat Maps, Specs & Amenities". Atlanta: Delta Air Lines. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ เมษายน 2, 2019. สืบค้นเมื่อ เมษายน 2, 2019.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  55. ↑ "Boeing 757-300 Aircraft Seat Maps, Specs & Amenities". Atlanta: Delta Air Lines. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ เมษายน 2, 2019. สืบค้นเมื่อ เมษายน 2, 2019.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  56. ↑ "Boeing 767-300ER Aircraft Seat Maps, Specs & Amenities". Atlanta: Delta Air Lines. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ เมษายน 2, 2019. สืบค้นเมื่อ เมษายน 2, 2019.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  57. ↑ "Delta to retire B767-300ERs by 2030; -400s to keep flying". ch-aviation.com. 19 มกราคม 2024.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  58. ↑ "Boeing 767-400ER Aircraft Seat Maps, Specs & Amenities". Atlanta: Delta Air Lines. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ ตุลาคม 2, 2022. สืบค้นเมื่อ กันยายน 22, 2022.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)

แหล่งข้อมูลอื่น

[แก้]
เข้าถึงจาก "https://th.wikipedia.org/w/index.php?title=เดลตาแอร์ไลน์&oldid=13322211"