ข้ามไปเนื้อหา

เจแปนแอร์ไลน์

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
เจแปนแอร์ไลน์
日本航空株式会社
Nihon Kōkū Kabushiki-gaisha
แอร์บัส เอ350ของเจแปนแอร์ไลน์
IATA ICAO รหัสเรียก
JL JAL JAPAN AIR[1]
ก่อตั้ง1 สิงหาคม ค.ศ. 1951 (75 ปี)
ท่าหลัก
ท่ารอง
เมืองสำคัญ
สะสมไมล์
  • เจเอแอลไมเลจแบงก์
  • เจเอแอลโกบอลคลับ
พันธมิตรการบินวันเวิลด์
บริษัทลูก
ขนาดฝูงบิน149
จุดหมาย91
บริษัทแม่เจแปนแอร์ไลน์ คอร์ปปอเรชั่น
สำนักงานใหญ่ประเทศญี่ปุ่น เขตชินางาวะ โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น
บุคลากรหลัก
  • ยูจิ อากาซากะ (ประธานและตัวแทนผู้อำนวยการ)
  • มิตสึโกะ ทตโตริ (ประธานกรรมการและซีอีโอ)
รายได้เพิ่มขึ้น 1.37 ล้านล้านเยน (ค.ศ. 2022)[2]
รายได้จากการดำเนินงาน
เพิ่มขึ้น 64.56 พันล้านเยน (ค.ศ. 2022)[2]
รายได้สุทธิ
เพิ่มขึ้น 33.87 พันล้านเยน (ค.ศ. 2022)[2]
เว็บไซต์www.jal.com

บริษัท สายการบินญี่ปุ่น มหาชนจำกัด (ญี่ปุ่น: 日本航空株式会社; เฮปเบิร์น: Nihon Kōkū Kabushiki-gaisha) ดำเนินการในชื่อ เจแปนแอร์ไลน์ (อังกฤษ: Japan Airlines) หรือย่อว่า เจเอแอล (JAL) เป็นสายการบินประจำชาติญี่ปุ่น ที่มีฐานการบินอยู่สองแห่งในโตเกียวคือท่าอากาศยานนานาชาตินาริตะกับท่าอากาศยานนานาชาติโตเกียว (ฮาเนดะ) และอีกสองแห่งในจังหวัดโอซากะคือท่าอากาศยานนานาชาติคันไซและท่าอากาศยานนานาชาติโอซากะ (อิตามิ) ปัจจุบันมีเส้นทางบินระหว่างประเทศ 33 จุดหมายในทวีปเอเชีย, อเมริกา, ยุโรป และโอเชียเนีย และมีเส้นทางบินในประเทศ 59 จุดหมาย และสายการบินที่ใหญ่เป็นอันดับสองของประเทศญี่ปุ่น รองจากออล นิปปอน แอร์เวย์

สายการบินก่อตั้งในรูปแบบบริษัทเอกชนเมื่อ 1 สิงหาคม ค.ศ. 1951 จากการผลักดันของรัฐบาลญี่ปุ่น โดยเริ่มบินเส้นทางภายในประเทศจากเครื่องบินที่เช่ามา ถือเป็นสายการบินภายในประเทศแห่งแรกของญี่ปุ่นหลังสงครามโลกครั้งที่สอง ต่อมาในปีค.ศ. 1953 สภานิติบัญญัติแห่งชาติได้ตรากฎหมายอนุมัติให้แจแปนแอร์ไลน์มีสถานะเป็นรัฐวิสาหกิจ โดยโอนทรัพย์และหนี้จากบริษัทเดิมทั้งหมด ตั้งแต่นั้นมาสายการบินนี้ก็ได้กลายเป็นสายการบินประจำชาติของญี่ปุ่น หลังดำเนินกิจการได้กว่าสามทศวรรษก็มีการแปรรูปสายการบินให้เป็นเอกชนเต็มตัวในปีค.ศ. 1987 เจแปนแอร์ไลน์มีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ในเขตชินางาวะ กรุงโตเกียว

สายการบินเจแปนแอร์ไลน์มีประวัติเสียเครื่องบินทุกประเภทรวม 11 ลำแบ่งเป็นเครื่องขนส่งอากาศยานหนึ่งลำ เครื่องบินใช้ฝึกอบรม 2 ลำ[3] [4] เครื่องขนส่งผู้โดยสารและสินค้า 8 ลำ ในจำนวน 8 ลำ มีหนึ่งลำที่เสียเครื่องบินไปโดยไม่มีผู้โดยสารอยู่บินเครื่องได้แก่ เจแปนแอร์ไลน์ เที่ยวบินที่ 404

จุดหมายปลายทาง

[แก้]
ปลายทางของเจแปนแอร์ไลน์
  ญี่ปุ่น
  ประเทศปลายทาง

ข้อตกลงการบินร่วม

[แก้]

เจแปนแอร์ไลน์มีข้อตกลงการบินร่วมกับสายการบินต่างๆ โดยต่อไปนี้:[5][6]

กิจการร่วมค้า

[แก้]

เจแปนแอร์ไลน์ได้มีข้อตกลงกิจการร่วมค้ากับสายการบินต่างๆ ดังต่อไปนี้:

ฝูงบิน

[แก้]

ณ เดือนเมษายน ค.ศ. 2026 เจแปนแอร์ไลน์มีเครื่องบินประจำการในฝูงบินดังนี้:[29][30][31]

ฝูงบินของเจแปนแอร์ไลน์
เครื่องบิน ประจำการ คำสั่งซื้อ ผู้โดยสาร หมายเหตุ
F J W Y รวม
แอร์บัส เอ321นีโอ — 11 รอประกาศ เริ่มส่งมอบในปี 2028[32]
แอร์บัส เอ350-900 17 1 12 94 — 263 369 สั่งซื้อพร้อม 25 ตัวเลือก[33]
หนึ่งลำจะส่งมอบในการจัดเรียงแบบภายในประเทศในปี 2025 เพื่อทดแทนอากาศยานที่เกิดเหตุเที่ยวบินที่ 516[32]
56 323 391
— 20 รอประกาศ ใช้การจัดเรียงแบบระหว่างประเทศ เริ่มส่งมอบในปี 2027[32]
แอร์บัส เอ350-1000 11 2[34] 6 54 24 155 239[35] ทดแทนโบอิง 777-300อีอาร์
โบอิง 737-800 42 — — 12 — 132 144
20 145 165 การจัดเรียงแบบภายในประเทศ
โบอิง 737 แมกซ์ 8 — 38 รอประกาศ เริ่มส่งมอบในปี 2026[36]
โบอิง 767-300อีอาร์ 24 — — 24 — 175 199
42 219 261 การจัดเรียงแบบภายในประเทศ
5 205 252
โบอิง 777-300อีอาร์ 9 — 8 49 40 147 244 จะปลดประจำการและทดแทนด้วยแอร์บัส เอ350-1000
รวมโบอิง 777-300อีอาร์ลำต้นแบบ (JA731J และ JA732J)
โบอิง 787-8 23 — — 30 — 156 186
176 206
4 6 58 227 291 การจัดเรียงแบบภายในประเทศ
โบอิง 787-9 22 10 — 44 35 116 195 ส่งมอบจนถึงปี ค.ศ. 2027[32]
สั่งซื้อพร้อม 10 ตัวเลือก[37]
52 203
28 21 190 239
ฝูงบินของเจเอแอลคาร์โก
โบอิง 767-300บีซีเอฟ 3 — สินค้า [38]
รวม 149 82

เจแปนแอร์ไลน์มีอายุฝูงบินเฉลี่ย 11.8 ปี

ภาพฝูงบิน

[แก้]

อ้างอิง

[แก้]
  1. ↑ "JO 7340.2J - Contractions - Including Change 1" (PDF). Federal Aviation Administration. 10 ตุลาคม 2019. น. 3-1-50. ข้อมูลเก่า (PDF)จากแหล่งเดิมเมื่อ 14 กุมภาพันธ์ 2021. สืบค้นเมื่อ 22 พฤศจิกายน 2019.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  2. 1 2 3 Consolidated Financial Results for the year Ended March 31, 2023 (PDF) (รายงาน). Japan Airlines. 2 พฤษภาคม 2023. น. 1. ข้อมูลเก่า (PDF)จากแหล่งเดิมเมื่อ 18 พฤษภาคม 2023. สืบค้นเมื่อ 2 มกราคม 2023.{{cite report}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  3. ↑ JA8023
  4. ↑ Japan Airline Flight 90
  5. ↑ "Profile on Japan Airlines". CAPA. Centre for Aviation. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 29 ตุลาคม 2016. สืบค้นเมื่อ 29 ตุลาคม 2016.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  6. ↑ "For a CodeShare Flight". Japan Airlines. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 26 พฤศจิกายน 2020. สืบค้นเมื่อ 19 กรกฎาคม 2018.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  7. ↑ "JAL Group - PRESS RELEASES - Aeromexico and Japan Airlines Announce Codeshare Agreement". ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 15 มกราคม 2018. สืบค้นเมื่อ 22 มกราคม 2018.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  8. ↑ "JAL Group - PRESS RELEASES - Japan Airlines and Aircalin announce Codeshare Agreement". 12 กันยายน 2019. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 19 มิถุนายน 2020. สืบค้นเมื่อ 14 กุมภาพันธ์ 2020.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  9. ↑ "Codeshare Flights with Amakusa Airlines - JAL Domestic Flights". jal.co.jp. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 2 สิงหาคม 2020. สืบค้นเมื่อ 14 กุมภาพันธ์ 2020.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  10. ↑ Japan Airlines, Announces Codeshare agreement (ตุลาคม 22, 2014). "Codeshare agreement enhances routes". americanairlines.gcs-web.com. American Airlines staff. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 4 มกราคม 2023. สืบค้นเมื่อ 10 พฤษภาคม 2022.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  11. ↑ China Airlines, expands codeshare agreements with JAL (กุมภาพันธ์ 21, 2017). "China Airlines expands codeshare flights with Japan Airlines". Business Traveller. Craig Bright. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 4 มกราคม 2023. สืบค้นเมื่อ 10 พฤษภาคม 2022.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  12. ↑ Expansion of, Codeshare between Emirates and JAL (พฤษภาคม 24, 2006). "Emirates and JAL Expand Code Share". Susan J. Young. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 1 ธันวาคม 2021. สืบค้นเมื่อ 10 พฤษภาคม 2022.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  13. ↑ "Codeshare Flights with Fuji Dream Airlines - JAL Domestic Flights". jal.co.jp. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 2 สิงหาคม 2020. สืบค้นเมื่อ 14 กุมภาพันธ์ 2020.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  14. ↑ "Garuda expands US routes with Japan Airlines code-share deal". Nikkei Asian Review. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 12 กันยายน 2018. สืบค้นเมื่อ 12 กันยายน 2018.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  15. ↑ "Japan Airlines Announces Freighter Codeshare Agreement with Kalitta Air". Japan Airlines (ข่าวประชาสัมพันธ์). 1 สิงหาคม 2019. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 19 ธันวาคม 2019. สืบค้นเมื่อ 7 สิงหาคม 2019.{{cite press release}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  16. ↑ "JAL - Japan Airlines resumes cargo ops through a codeshare". Ch-Aviation. 7 สิงหาคม 2019. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 7 สิงหาคม 2019. สืบค้นเมื่อ 7 สิงหาคม 2019.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  17. ↑ "JAL Group - PRESS RELEASES - Japan Airlines and MIAT Mongolian Airlines Agree on Codeshare Partnership Effective March 31, 2020". press.jal.co.jp. 5 กุมภาพันธ์ 2020. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 19 มิถุนายน 2020. สืบค้นเมื่อ 14 กุมภาพันธ์ 2020.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  18. ↑ "JAL Group Revises FY2022 Winter Schedule Plans on Domestic Network". Japan Airlines (ข่าวประชาสัมพันธ์). 23 สิงหาคม 2022. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 30 ตุลาคม 2022. สืบค้นเมื่อ 30 ตุลาคม 2022.{{cite press release}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  19. ↑ "Codeshare Flights with Oriental Air Bridge". Japan Airlines. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 30 ตุลาคม 2022. สืบค้นเมื่อ 30 ตุลาคม 2022.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  20. ↑ "Airline Routes". Air Transport World. 30 มิถุนายน 2014. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 30 มิถุนายน 2014. Japan Airlines and Qatar Airways, both members of oneworld, began codesharing on Qatar operated flights between Doha and Tokyo Haneda. This is in addition to JAL's codeshare on Qatar flights between Tokyo Narita and Doha, as well as between Osaka KIX and Doha from last 3 Dec..{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  21. ↑ "JAL Group - PRESS RELEASES - Royal Brunei Airlines and Japan Airlines Agree on Codeshare Agreement". press.jal.co.jp. 5 กุมภาพันธ์ 2020. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 14 มิถุนายน 2020. สืบค้นเมื่อ 14 กุมภาพันธ์ 2020.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  22. ↑ "JAL Group - PRESS RELEASES - Japan Airlines Enhances International Network in China by Signing Codeshare Agreement with Shanghai Airlines". press.jal.co.jp. 9 มกราคม 2020. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 15 มิถุนายน 2020. สืบค้นเมื่อ 14 กุมภาพันธ์ 2020.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  23. ↑ "JAL / Vietjet Air plans codeshare service from late-Oct 2018". Routesonline. 23 ตุลาคม 2018. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 5 พฤษภาคม 2018. สืบค้นเมื่อ 5 พฤษภาคม 2018.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  24. ↑ "JAL Group - PRESS RELEASES - Japan Airlines and Vistara enter Codeshare Partnership". press.jal.co.jp. 22 กุมภาพันธ์ 2019. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 7 ธันวาคม 2019. สืบค้นเมื่อ 14 กุมภาพันธ์ 2020.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  25. ↑ "Japan Airlines and American Airlines Joint Service". jal.co.jp. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 9 พฤษภาคม 2019. สืบค้นเมื่อ 14 กุมภาพันธ์ 2020.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  26. 1 2 3 "Together offering you more between Europe and Japan". jal.co.jp. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 2 สิงหาคม 2020. สืบค้นเมื่อ 14 กุมภาพันธ์ 2020.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  27. ↑ Together To Japan เก็บถาวร 18 มิถุนายน 2020 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน finnair.com. Retrieved 2018-05-15.
  28. ↑ "JAL and Malaysia Airlines receive go-ahead for 'joint venture'". Nikkei Asian Review. 19 ธันวาคม 2019. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 2 สิงหาคม 2020. สืบค้นเมื่อ 14 กุมภาพันธ์ 2020.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  29. ↑ "World Airliner Census 2017". Flight International. 15 สิงหาคม 2017. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 16 สิงหาคม 2017. สืบค้นเมื่อ 7 พฤศจิกายน 2017.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  30. ↑ "Domestic aircraft and seat configurations". Japan Airlines. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 4 พฤษภาคม 2019. สืบค้นเมื่อ 14 สิงหาคม 2022.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  31. ↑ "International aircraft and seat configurations". Japan Airlines. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 3 พฤษภาคม 2019. สืบค้นเมื่อ 14 สิงหาคม 2022.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  32. 1 2 3 4 "Japan Airlines to Introduce 42 New Aircraft from Airbus and Boeing". Japan Airlines (ข่าวประชาสัมพันธ์). มีนาคม 21, 2024. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2024-06-06. สืบค้นเมื่อ มีนาคม 21, 2024.{{cite press release}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  33. ↑ "Airbus and Japan Airlines sign their first ever order" (ข่าวประชาสัมพันธ์). Japan Airlines. 7 ตุลาคม 2013. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 5 เมษายน 2023. สืบค้นเมื่อ 17 เมษายน 2023.{{cite press release}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  34. ↑ "Airbus Orders and Deliveries" (ข่าวประชาสัมพันธ์). Airbus. 8 มิถุนายน 2018. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 16 ตุลาคม 2018. สืบค้นเมื่อ 8 มิถุนายน 2018.{{cite press release}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  35. ↑ "JAL Unveils New International Flagship Airbus A350-1000 Cabin Interiors Ahead of Upcoming Service Launch to New York". ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2024-01-29. สืบค้นเมื่อ 2024-10-01.
  36. ↑ "Japan Airlines Selects 737-8 to Grow Sustainable World-Class Fleet" (ข่าวประชาสัมพันธ์). Boeing Media Room. 23 มีนาคม 2023. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 2023-04-06. สืบค้นเมื่อ 2023-04-17.{{cite press release}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  37. ↑ "Japan Airlines orders 10 Boeing 787-9s, takes options for 10 more". Reuters. 22 กรกฎาคม 2024.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  38. ↑ "Japan Airlines to re-introduce B767-300 freighters". Ch-Aviation. 4 พฤษภาคม 2023.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)

แหล่งข้อมูลอื่น

[แก้]