พระราชธรรมนิเทศ (เพียร ไตติลานนท์)

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
พระราชธรรมนิเทศ
(เพียร ไตติลานนท์)
ประธานสภาผู้แทนราษฎรไทย
ดำรงตำแหน่ง
15 มิถุนายน พ.ศ. 2492 – 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2494
ก่อนหน้า เกษม บุญศรี
ถัดไป พระประจนปัจจนึก (พุก มหาดิลก)
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด 31 ธันวาคม พ.ศ. 2434
อำเภอพระประแดง จังหวัดสมุทรปราการ
เสียชีวิต 12 สิงหาคม พ.ศ. 2508
กรุงเทพมหานคร
คู่สมรส อั้น ราชธรรมนิเทศ
บุตร 7 คน

พระราชธรรมนิเทศ (เพียร ไตติลานนท์) (31 ธันวาคม พ.ศ. 2434 - 12 สิงหาคม พ.ศ. 2508) อดีตประธานสภาผู้แทนราษฎรไทย 1 สมัย และอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดปทุมธานี 2 สมัย

พระราชธรรมนิเทศ ลาออกจากบรรดาศักดิ์ เมื่อปี พ.ศ. 2485[1]

ประวัติ[แก้]

พระราชธรรมนิเทศ (เพียร ไตติลานนท์) เกิดเมื่อวันที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2434 ที่อำเภอพระประแดง จังหวัดสมุทรปราการ เป็นบุตรของนายเปลี่ยน และนางจัน ไตติลานนท์ เข้าศึกษาที่โรงเรียนวัดทรงธรรม พระประแดง และโรงเรียนฝึกหัดครู บ้านสมเด็จเจ้าพระยา ได้รับทุนไปศึกษาต่อที่ประเทศอังกฤษ

รับราชการ[แก้]

ต่อมาได้รับราชการเป็น ผู้บังคับการโรงเรียนราชวิทยาลัย[2] และเป็นเลขานุการประจำพระองค์ของสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ ในสมัยรัชกาลที่ 7 เคยเป็นรองอธิบดีกรมโฆษณาการ และอธิบดีกรมธรรมการ[3]

งานการเมือง[แก้]

พระราชธรรมนิเทศเป็นผู้มีบทบาทด้านการเมืองในสมัย จอมพล ป.พิบูลสงคราม เคยเป็นคณะกรรมการส่งเสริมวัฒนธรรมไทย ที่แก้ไขปรับปรุงภาษาไทย และชำระปทานุกรมแห่งราชบัณฑิตยสถาน ในการปรับปรุงอักษรไทย เมื่อ ปี พ.ศ. 2485 ให้เหลือเพียง 31 ตัว โดยมี พระยาอนุมานราชธน (ยง เสฐียรโกเศศ)เป็นประธาน จนได้ชื่อว่าเป็น 1 ใน 4 ปุโรหิตประจำตัวของ จอมพล ป.พิบูลสงคราม คือ ยง เถียร เพียร นวล อันได้แก่ ยง (พระยาอนุมานราชธน) เถียร (หลวงวิเชียรแพทยาคม) เพียร (พระราชธรรมนิเทศ) นวล (หลวงสารานุประพันธ์)[4]

พระราชธรรมนิเทศได้รับการเลือกให้เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรกใน พ.ศ. 2491 และได้รับเลือกตั้งเรื่อยมา รวม 2 สมัย อีกทั้งยังได้รับเลือกเป็นประธานสภาผู้แทนราษฎร 1 สมัย

สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร[แก้]

พระราชธรรมนิเทศ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 2 สมัย คือ

  1. การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2491 จังหวัดปทุมธานี
  2. การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2495 จังหวัดปทุมธานี

ประธานสภาผู้แทนราษฎร[แก้]

พระราชธรรมนิเทศ ได้รับการเลือกตั้งเป็นประธานสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 1 สมัย[5] คือ

  1. ประธานสภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 6

อนิจกรรม[แก้]

พระราชธรรมนิเทศ ป่วยเป็นความดันโลหิตสูง ตั้งแต่วันที่ 11 มกราคม พ.ศ. 2499 ได้เข้ารับการรักษาพยาบาล ณ โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ แล้วกลับมารักษาตัวที่บ้าน ถึงแก่อนิจกรรม เมื่อวันที่ 12 สิงหาคม พ.ศ. 2508 ด้วยโรคปอดบวม รวมอายุได้ 73 ปี 8 เดือน[6]

เครื่องราชอิสริยาภรณ์[แก้]

เครื่องราชอิสริยาภรณ์ไทย[แก้]

เครื่องราชอิสริยาภรณ์ต่างประเทศ[แก้]

อ้างอิง[แก้]