อักษรกรีก
จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
อักษรกรีก (Greek alphabet) เป็นอักษรที่ใช้สำหรับเขียนภาษากรีก โดยมีพัฒนาการมาตั้งแต่ยุคคลาสสิก ประมาณ 357 ปีก่อนพุทธศักราช (ศตวรรษที่ 9 ก่อนคริสต์ศักราช) และยังคงใช้สืบต่อเรื่อยมา นับเป็นอักษรที่เก่าแก่ที่สุดแบบหนึ่งที่ยังคงใช้อยู่ในปัจจุบัน ในสมัยกรีกโบราณนั้น อักษรกรีกยังใช้เขียนแทนจำนวนอีกด้วย ซึ่งในกรณีนี้จะเรียกว่าเลขกรีก ในทำนองเดียวกับเลขโรมัน ทุกวันนี้เราใช้อักษรกรีกเป็นสัญลักษณ์คณิตศาสตร์ เป็นชื่อดาวฤกษ์ เป็นชื่อกลุ่มภราดรและกลุ่มภคินี และใช้เพื่อวัตถุประสงค์อื่น ๆ อีกมาก
เนื้อหา |
[แก้] ประวัติ
อักษรกรีกนั้น ปรับปรุงแก้ไขจากอักษรฟินิเชียน และยังได้เป็นจุดกำเนิดพัฒนาการของอักษรอื่นๆ อีกหลายแบบ เช่น อักษรละติน (อักษรโรมัน) อักษรกลาโกลิติก อักษรคอปติก และอักษรซีริลลิก เป็นต้น อาจรวมถึงอักษรอาร์เมเนียด้วย
จากข้อเขียนของเฮโรโดตัสระบุว่าตัวอักษรเข้าสู่กรีซครั้งแรกโดยชาวฟินิเชียนชื่อแคดมัส การเปลี่ยนแปลงของอักษรกรีกเมื่อเทียบกับอักษรฟินิเชียน คือการเพิ่มสัญลักษณ์แทนเสียงสระ ซึ่งได้แก่ อัลฟา เอฟซีลอน ไอโอตา โอไมครอน และอัฟซีลอน และเพิ่มพยัญชนะบางตัวเข้าไป ในช่วงแรกอักษรกรีกมีความหลากหลายมาก มีความแตกต่างอย่างชัดเจนระหว่างกรีซตะวันตกหรือคัลเดียกับกรีซตะวันออกหรือไอโอนิก รัฐเอเธนส์กำหนดระบบการเขียนแบบไอโอนิกให้เป็นมาตรฐานเมื่อ พ.ศ. 140 ปัจจุบันอักษรกรีกเขียนจากซ้ายไปขวา แต่ในอดีตเคยเขียนจากขวาไปซ้าย
[แก้] ใช้เขียน
- ภาษากรีก
- ภาษานาร์บอน มีผู้พูดทางตอนใต้ของฝรั่งเศสเมื่อราว พ.ศ. 243
- คัมภีร์ไบเบิลภาคภาษาฮีบรู
- ภาษาอาหรับเมื่อราว พ.ศ. 1300
- ภาษาตุรกีในหมู่ชาวตุรกีที่นับถือศาสนาคริสต์นิกายกรีกออร์ธอดอกซ์
- ภาษาอัลเบเนีย เมื่อราว พ.ศ. 2043
- ภาษากลุ่มสลาวิกใต้ เช่นภาษามาซิโดเนีย
- ภาษาคอปติก
- ภาษานิวเบียโบราณ
[แก้] อ้างอิง
- อักษรกรีก (อังกฤษ)
