อักษรกวิ

อักษรกวิ
จารึกความร่วมมือลากูนา เขียนด้วยอักษรกวิ พบที่ฟิลิปปินส์เมื่อ พ.ศ. 1453
ชนิด	อักษรสระประกอบ
ภาษาพูด	ภาษาในอินโดนีเซีย มาเลเซีย ฟิลิปปินส์และภาคใต้ของไทย
ช่วงยุค	พุทธศตวรรษที่ 13 - 21
ระบบแม่	อักษรไซนายดั้งเดิม อักษรฟินิเชียน อักษรอราเมอิก อักษรพราหมี อักษรปัลลวะ อักษรกวิ
ระบบพี่น้อง	อักษรบาหลี อักษรบาตัก อักษรบายบายิน อักษรบูฮิด อักษรฮานูโนโอ อักษรลนตารา อักษรซุนดาโบราณ อักษรเรนกอง อักษรเรชัง อักษรตักบันวา
หมายเหตุ: หน้านี้อาจมีสัทอักษรแสดงเสียงอ่าน

ตราประทับ "บูตวน คำว่าบูตวนเขียนด้วยอักษรกวิ (ด้านซ้ายเป็นตรา; ด้านขวาเป็นรอยประทับ)

อักษรกวิ (กะ-วิ) เป็นอักษรที่พัฒนามาจากอักษรในอินเดียใต้ ใช้ในบริเวณหมู่เกาะ เช่น ชวา สุมาตรา ทางภาคใต้ของไทยมีหลักฐานว่าเคยใช้อักษรนี้แต่ไม่แพร่หลายมากนัก ก่อนจะเปลี่ยนมาใช้อักษรไทยและอักษรขอม อักษรกวิไม่มีบ่าอักษรเช่นเดียวกับอักษรมอญโบราณ

อ้างอิง

• สุจิตต์ วงษ์เทศ. อักษรไทย มาจากไหน กรุงเทพฯ. มติชน. 2548

แหล่งข้อมูลอื่น

• ตัวอย่างจารึกอักษรกวิที่พบในประเทศไทย