อักษรชวา
| อักษรชวา | |
|---|---|
| ชนิด | อักษรสระประกอบ |
| ภาษาพูด | ภาษาชวา |
| ช่วงยุค | ประมาณคริสต์ศตวรรษที่ 16–20 |
| ระบบแม่ | |
| ระบบพี่น้อง | อักษรบาหลี อักษรบาตัก อักษรบายบายิน อักษรบูฮิด อักษรฮานูโนโอ อักษรลนตารา อักษรซุนดา อักษรเรินกง อักษรเรชัง อักษรตักบันวา |
| ช่วงยูนิโคด | U+A980–U+A9DF |
| ISO 15924 | Java |
|
หมายเหตุ: หน้านี้อาจมีสัทอักษรแสดงเสียงอ่าน |
|
อักษรชวา (ภาษาชวา: Aksara Hanacaraka) เป็นอักษรที่ใช้เขียนภาษาชวา โดยก่อนหน้าที่จะใช้อักษรชวาเขียน ราว พ.ศ. 1900 ภาษาชวาเขียนด้วยอักษรปัลลวะ อีก 200 ปีถัดมาเขียนด้วยอักษรกวิ จนราว พ.ศ. 2200 อักษรชวาหรือจารากันจึงพัฒนาขึ้นมา อักษรนี้ถูกห้ามใช้ในช่วงที่ญี่ปุ่นยึดครองอินโดนีเซียระหว่าง พ.ศ. 2483 -2488 ราวพ.ศ. 2000 มีการเขียนภาษาชวาด้วยอักษรอาหรับเช่นกัน เรียกว่าเปกอลหรือกันดิล ตั้งแต่เนเธอร์แลนด์นำการเขียนด้วยอักษรละตินเข้ามาเผยแพร่ เมื่อประมาณ พ.ศ. 2300 ทั้งอักษรชวาและอักษรอาหรับจึงถูกแทนที่ด้วยอักษรละติน ปัจจุบันอักษรชวาใช้ทางวิชาการและการประดับตกแต่ง ผู้ที่อ่านได้จะได้รับการยกย่องมากอักษรนี้เคยใช้เขียนภาษาบาหลีและภาษาซุนดา แต่ถูกแทนที่ด้วยอักษรละตินหมดแล้ว
เนื้อหา |
ลักษณะ[แก้]
อักษรชวาจะประกอบด้วยพยัญชนะซึ่ง พยัญชนะทุกตัวมีเสียงอะ เสียงสระอื่นแทนด้วนรูปสระต่างๆ พยัญชนะมี 2 แบบ คือ ตัวเต็ม (อักษรา) และตัวเชิง (ปาซางัน) มีอักษรพิเศษเรียก อักษรา มุรทา หรือ อักษรา เกเท ใช้เขียนชื่อบุคคลที่เป็นที่เคารพ สระมีสองชุดคือสระจมและสระลอย
อักษรตัวเต็มพื้นฐานมี 20 ตัวได้แก่
| ha | na | ca | ra | ka |
| da | ta | sa | wa | la |
| pa | dha | ja | ya | nya |
| ma | ga | ba | tha | nga |
อักษรตัวเชิง[แก้]
| ha | na | ca | ra | ka |
| da | ta | sa | wa | la |
| pa | dha | ja | ya | nya |
| ma | ga | ba | tha | nga |
เครื่องหมายตัวสะกด[แก้]
| Panyangga | Cêcak | Wingyan | Layar | Pangkon |
| kaṃ | kang | kah | kar | -k |
พยัญชนะตัวควบกล้ำ[แก้]
| Cakra | Kêrêt | Pengkal |
| kra | krê | kya |
อักษรส่วนเพิ่ม[แก้]
เป็นอักษรที่เรียกอักษรมุรทาและมหาปรานา ใช้เขียนคำขึ้นต้นของชื่อบุคคลที่เป็นที่เคารพ โดยการใช้คล้ายกับการใช้อักษรตัวใหญ๋ของอักษรละตินที่ใช้เขียนภาษาชวาในปัจจุบัน
| ตัวเต็ม | ตัวเชิง | ชื่อ |
|---|---|---|
| Na murda | ||
| Ca Murda | ||
| Ka murda | ||
| Ta murda | ||
| Sa murda | ||
| Pa murda | ||
| Nya murda | ||
| Ga murda | ||
| Ba murda |
| ตัวเต็ม | ตัวเชิง | ชื่อ |
|---|---|---|
| Da mahaprana | ||
| Sa mahaprana | ||
| Ja mahaprana | ||
| Tha mahaprana |
| ตัวเต็ม | ตัวเชิง | ชื่อ |
|---|---|---|
| Ra agung | ||
| Pa cêrêk | ||
| Nga lêlêt |
อักษรสำหรับถ่ายเสียงภาษาอื่น[แก้]
| fa | qa | va | za | |
| fa | qa | va | d͡ʒa |
| tsa | ḥa | kha | dza | za | ṣa | ḍa | ṭa | ẓa | a' | gha | fa | qa |
| θa | ħa | xa | ða | d͡ʒa | sˤa | ðˤa | tˤa | dˤa | ʔ | ɣa | fa | qa |
| nya | rêu | lêu |
| ɳa | rɤ | lɤ |
| the | se | nie | hwe | yo | syo |
สระพื้นฐาน[แก้]
| a | i | u | e | o | ě |
| - | Wulu | Suku | Taling | Taling-tarung | Pěpět |
สระส่วนเพิ่ม[แก้]
| aa | ii | uu | ai | au | ěu | o (ซุนดา) | i (กวิ) |
| Tarung | Wulu mělik | Suku měndut | Dirga mure | Dirga mure-tarung | Pěpět-tarung | Tolong | - |
ตัวเลข[แก้]
| 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 0 |
การเรียงลำดับ[แก้]
อักษรชวามีการเรียงลำดับที่มีเอกลักษณ์ เพราะจะเป็นบทกวีในตัวของมันเองด้วย คือ "Hana caraka, data sawala, paḍa jayanya, maga baṭanga," ซึ่งมาจากนิทานพื้นบ้านเรื่องอายี ซากา[1] ซึ่งเป็นเรื่องราวเกี่ยวกับกษัตริย์องค์แรกของชวา อักษรชวานี้จะเรียงลำดับตามแบบของภาษาสันสกฤตก็ได้
การใช้งานในปัจจุบัน[แก้]
ใช้เขียนภาษาซุนดา[แก้]
ชาวซุนดาบางส่วนใช้อักษรชวาในการเขียนภาษาซุนดา แต่ได้ดัดแปลงตัวอักษรและเปลี่ยนชื่อเรียกขากจากจารากันในภาษาชวาเป็นจาจารากัน มี 18 ตัวโดยตัดตัว dha และ tha ออกไป
ความตล้ายคลึงกับอักษรบาหลี[แก้]
รูปลักษณ์ของอักษรชวาและอักษรบาหลีคล้ายคลึงกัน แต่ใช้ยูนิโคดต่างกัน
| อักษรชวา | อักษรบาหลี |
อ้างอิง[แก้]
- (อังกฤษ) อักษรชวา
- ↑ Soemarmo, Marmo. "Javanese Script." Ohio Working Papers in Linguistics and Language Teaching 14.Winter (1995): 69-103.