อักษรทานะ

อักษรทานะ
ชนิด	ผสมระหว่างอักษรสระประกอบและอักษรสระ-พยัญชนะ
ภาษาพูด	ภาษาดิเวฮิ
ระบบแม่	อักษรโปรโต-คานาอันไนต์ อักษรอาหรับ, อักษรพราหมี อักษรทานะ; ;
ช่วงยูนิโคด	U+0780–U+07BF
ISO 15924	Thaa
	หมายเหตุ: หน้านี้อาจมีสัทอักษรแสดงเสียงอ่าน

อักษรทานะ (ތާނަ) ใช้เขียนภาษาดิเวฮิ เริ่มใช้ในเอกสารราชการของสาธารณรัฐมัลดีฟส์ตั้งแต่ พ.ศ. 2246 โดยใช้แทนอักษรเดิมคืออักษรดิเวส อกุรุ

ต้นกำเนิด [แก้]

ต้นกำเนิดของอักษรนี้ต่างจากอักษรอื่น กล่าวคือ สระได้รูปแบบมาจากเครื่องหมายเสียงสระของอักษรอาหรับ อักษร 9 ตัวแรก (h – v) มาจากเลขอารบิก อีก 9 ตัวถัดมาได้มาจากตัวเลขของอินเดีย อักษรที่เหลือที่ใช้กับคำยืม (z – ch) ได้จากอักษรพื้นเมือง มีแต่ตัว y ที่ไม่รู้ที่มา

อักษรทานะเขียนจากขวาไปซ้าย พยัญชนะทุกตัวต้องมีสระ (ฟิลิ) หรือสุกุนกำกับ ฟิลิมี 5 ตัวใช้แทนสระเสียงสั้น สระเสียงยาวใช้ฟิลิ 2 ตัว อักษรอลิฟุไม่มีเสียงในตัวเองใช้ต่างกัน 3 แบบคือ เป็นส่วนที่ 2 ของสระประสม เมื่อเกาะกับสุกุนแสดงการซ้ำเสียงของพยัญชนะที่ตามมา ถ้าอลิฟุกำกับด้วยสุกุนอยู่ท้ายคำแสดงว่าลงท้ายด้วย /eh/

พยัญชนะ [แก้]

อักษรทานะ	ชื่ออักษร	ถอดเป็นอักษรโรมัน	ถอดเป็นอักษรไทยตามเสียง
ހ	haa	h	ฮ
ށ	shaviyani	sh	ส
ނ	noonu	n	น
ރ	raa	r	ร
ބ	baa	b	บ
ޅ	lhaviyani	lh	-
ކ	kaafu	k	ก
އ	alifu	-	อ
ވ	vaavu	v	ว
މ	meemu	m	ม
ފ	faafu	f	ฟ
ދ	dhaalu	dh	ด
ތ	thaa	th	ท
ލ	laamu	l	ล
ގ	gaafu	g	-
ޏ	gnaviyani	gn	-
ސ	seenu	s	ส
ޑ	daviyani	d	ด
ޒ	zaviyani	z	-
ޓ	taviyani	t	ต
ޔ	yaa	y	ย
ޕ	paviyani	p	ป
ޖ	javiyani	j	-
ޗ	chaviyani	ch	ช

อักษรต่อไปนี้ใช้ถ่ายเสียงภาษาอาหรับ การถอดเป็นอักษรไทยตามเสียงของอักษรเหล่านี้ดูตามการถอดเสียงอักษรอาหรับ

อักษรทานะ	ชื่ออักษร	ถอดเป็นอักษรโรมัน	ใช้ถ่ายเสียง
ޘ	ttaa	th	ث
ޙ	hhaa	h.	ح
ޚ	khaa	kh	خ
ޛ	thaalu	dh	ز
ޜ	zaa	z	ذ
ޝ	sheenu	sh	ش
ޞ	saadhu	s.	ص
ޟ	daadhu	d.	ض
ޠ	to	t.	ط
ޡ	zo	z.	ظ
ޢ	ainu	?	ع
ޣ	ghainu	gh	غ
ޤ	qaafu	q	ق
ޥ	waavu	w	و

สระ [แก้]

ނަ = na, (นะ) ނާ = naa, (นา) ނި = ni, (นิ) ނީ = nee, (นี) ނު = nu, (นุ) ނޫ = noo, (นู) ނެ = ne, (เน) ނޭ = ney (เนย) ނޮ = no (โน) ނޯ = noa (เนา) ން = เป็นตัวสะกด