อักษรฟราเซอร์

อักษรฟราเซอร์/อักษรลีสู่
ชนิด	อักษรสระ-พยัญชนะ
ภาษาพูด	ภาษาลีสู่
ผู้ประดิษฐ์	เจมส์ ออสตรัม ฟราเซอร์
ช่วงยุค	ประมาณ พ.ศ. 2458 (ค.ศ. 1915)–ปัจจุบัน
ระบบแม่	อักษรประดิษฐ์ (พื้นฐานอักษรละติน) อักษรฟราเซอร์/อักษรลีสู่
ช่วงยูนิโคด	U+A4D0–U+A4FF
หมายเหตุ: หน้านี้อาจมีสัทอักษรแสดงเสียงอ่าน

อักษรฟราเซอร์ (Fraser) หรือ อักษรลีสู่ (Lisu) ประดิษฐ์เมื่อราว พ.ศ. 2458 โดย เจมส์ ออสตรัม ฟราเซอร์ (James Ostram Fraser) มิชชันนารีผู้ทำงานกับชาวลีสู่ในจีน ตั้งแต่ พ.ศ. 2453 – 2492 ในระหว่างนั้น ฟราเซอร์หัดพูดภาษาจีนและภาษาลีสู่ เขาแปลคัมภีร์ไบเบิลเป็นภาษาลีสู่ด้วยอักษรของเขาและประดิษฐ์ตัวโน้ตสำหรับชาวลีสู่ด้วย พ.ศ. 2535 รัฐบาลจีนยอมรับอักษรฟราเซอร์เป็นอักษรราชการสำหรับภาษาลีสู่ ประกอบด้วยอักษรละตินตัวใหญ่ บางตัวถูกหมุนไปหรือกลับด้าน แสดงเสียงวรรณยุกต์ด้วยเครื่องหมายวรรคตอน

ใช้เขียน

• ภาษาลีสู่ซึ่งเป็นภาษาตระกูลทิเบต-พม่า มีผู้พูด 657,000 คน ในพม่า อินเดีย ไทยและจีน (มณฑลยูนนานและเสฉวน)

ยูนิโคด

อักษรลีสู่ (ชื่อตามมาตรฐานยูนิโคด) Unicode.org chart (PDF)

0

1

2

3

4

5

6

7

8

9

A

B

C

D

E

F

U+A4Dx

ꓐ

ꓑ

ꓒ

ꓓ

ꓔ

ꓕ

ꓖ

ꓗ

ꓘ

ꓙ

ꓚ

ꓛ

ꓜ

ꓝ

ꓞ

ꓟ

U+A4Ex

ꓠ

ꓡ

ꓢ

ꓣ

ꓤ

ꓥ

ꓦ

ꓧ

ꓨ

ꓩ

ꓪ

ꓫ

ꓬ

ꓭ

ꓮ

ꓯ

U+A4Fx

ꓰ

ꓱ

ꓲ

ꓳ

ꓴ

ꓵ

ꓶ

ꓷ

ꓸ

ꓹ

ꓺ

ꓻ

ꓼ

ꓽ

꓾

꓿

อ้างอิง

• อักษรฟราเซอร์