อักษรพราหมี
จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
 |
บทความนี้ไม่มีการอ้างอิงจากเอกสารอ้างอิงหรือแหล่งข้อมูล โปรดช่วยพัฒนาบทความนี้โดยเพิ่มแหล่งข้อมูลน่าเชื่อถือ เนื้อหาที่ไม่มีการอ้างอิงอาจถูกคัดค้านหรือนำออก |
| อักษรพราหมี | |
|---|---|
| ชนิด | อักษรสระประกอบ |
| ภาษาพูด | ภาษาปรากฤตยุคแรก |
| ช่วงยุค | ศตวรรษที่ 3 ก่อนคริสตกาล (หรืออาจย้อนถึงศตวรรษที่ 6)– คริสต์ศตวรรษที่ 3 |
| ระบบลูก | อักษรคุปตะ อักษรปัลลวะ และอื่น ๆ ในตระกูลอักษรพราหมี |
| ระบบพี่น้อง | อักษรขโรษฐี |
| ISO 15924 | Brah |
|
หมายเหตุ: หน้านี้อาจมีสัทอักษรแสดงเสียงอ่าน |
|
อักษรพราหมี (อ่านว่า พราม-มี) เป็นต้นกำเนิดของอักษรในอินเดียมากมาย รวมทั้งอักษรเขมรและอักษรทิเบตด้วย พบในอินเดียเมื่อราว พ.ศ. 43 มีความคล้ายคลึงกับอักษรอราเมอิกหรืออักษรฟินิเชีย อีกทฤษฎีหนึ่งเชื่อว่ามาจากอักษรสินธุหรือฮารัปปา ที่ใช้ตั้งแต่ 1,457 ปีก่อนพุทธศักราช อักษรพราหมีพบครั้งแรก ในจารึกของพระเจ้าอโศกมหาราชแห่งราชวงศ์เมารยะ ในช่วง พ.ศ. 273 – 311
ใช้เขียน[แก้]
ดูเพิ่ม[แก้]
แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]
- อักษรพราหมี (อังกฤษ)
