อักษรบาหลี

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
อักษรบาหลี
Aksara Bali.png
ชนิด อักษรสระประกอบ
ภาษาพูด ภาษาบาหลี
ภาษาซาซัก
ช่วงยุค ประมาณ พ.ศ. 1543 (ค.ศ. 1000)–ปัจจุบัน
ระบบแม่
ระบบพี่น้อง อักษรบาตัก
อักษรบายบายิน
อักษรบูฮิด
อักษรฮานูโนโอ
อักษรชวา
อักษรลนตารา
อักษรซุนดา
Rencong
อักษรเรชัง
อักษรตักบันวา
ช่วงยูนิโคด U+1B00–U+1B7F
ISO 15924 Bali
บทความนี้มีสัญลักษณ์สัทศาสตร์สัทอักษรสากล หากไม่มีการสนับสนุนเรนเดอร์ที่เหมาะสม คุณอาจเห็นเครื่องหมายคำถาม กล่องหรือสัญลักษณ์อื่นแทนอักขระยูนิโค้ด

อักษรบาหลี หรือ จารากัน (Carakan) พัฒนามาจากอักษรพราหมี ผ่านทางอักษรปัลลวะ หรืออักษรกวิโบราณ จารึกเก่าสุดในภาษาบาหลี มีอายุราวพ.ศ. 1600 แต่น่าจะมีการเขียนในใบลานมาก่อนหน้านั้น อักษรบาหลียังคงใช้อยู่ในปัจจุบัน แต่ใช้ในทางศาสนาเท่านั้น ภาษาบาหลีโดยทั่วไปเขียนด้วยอักษรละติน เรียกตูลีซันบาหลี (Tulisan Bali)

ลักษณะ[แก้]

มีรูปพยัญชนะซ้อนสำหรับตัวสะกด เขียนจากซ้ายไปขวา แนวนอน

ใช้เขียน[แก้]

ยูนิโคด[แก้]

บาหลี
Unicode.org chart (PDF)
  0 1 2 3 4 5 6 7 8 9 A B C D E F
U+1B0x
U+1B1x
U+1B2x
U+1B3x ᬿ
U+1B4x        
U+1B5x
U+1B6x
U+1B7x      


แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]