อักษรบูฮิด

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
อักษรบูฮิด
ชนิด อักษรสระประกอบ
ภาษาพูด ภาษาบูฮิด
ช่วงยุค ประมาณ พ.ศ. 1843 (ค.ศ. 1300)–ปัจจุบัน
ระบบแม่
ระบบพี่น้อง อักษรบาหลี
อักษรบาตัก
อักษรบายบายิน
อักษรฮานูโนโอ
อักษรชวา
อักษรลนตารา
อักษรซุนดา
Rencong
อักษรเรชัง
อักษรตักบันวา
ช่วงยูนิโคด U+1740–U+175F
ISO 15924 Buhd
บทความนี้มีสัญลักษณ์สัทศาสตร์สัทอักษรสากล หากไม่มีการสนับสนุนเรนเดอร์ที่เหมาะสม คุณอาจเห็นเครื่องหมายคำถาม กล่องหรือสัญลักษณ์อื่นแทนอักขระยูนิโค้ด

อักษรบูฮิดหรือมังยัน พัฒนามาจากอักษรกวิของชวา บาหลี และสุมาตรา ซึ่งมาจากอักษรปัลลวะอีกทีหนึ่ง อักษรนี้ยังใช้อยู่ในฟิลิปปินส์ โดยชาวบูฮิดในมินโดโร เขียนจากซ้ายไปขวา ในแนวนอน อักษรแต่ละตัวมีเสียงสระเกาะอยู่ และจะเปลี่ยนเสียงสระเมื่อเพิ่มเครื่องหมายบนพยัญชนะ

ใช้เขียน[แก้]

ยูนิโคด[แก้]

บูฮิด
Unicode.org chart (PDF)
  0 1 2 3 4 5 6 7 8 9 A B C D E F
U+174x
U+175x                        


อ้างอิง[แก้]