ข้ามไปเนื้อหา

แอร์โครยอ

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
แอร์โครยอ
고려항공
IATA ICAO รหัสเรียก
JS KOR AIR KORYO
ก่อตั้งค.ศ. 1950 (76 ปี) (ในชื่อ โซเกา)
(1955-05-21) 21 พฤษภาคม ค.ศ. 1955 (71 ปี) (ในชื่อ โชซ็อนมินฮังโคเรียนแอร์เวยส์)
ท่าหลักท่าอากาศยานนานาชาติเปียงยางซูนัน
ขนาดฝูงบิน12
จุดหมาย8
สำนักงานใหญ่เปียงยาง ประเทศเกาหลีเหนือ
บุคลากรหลัก
  • คัง กี-ซ็อป (ผู้อำนวยการกรมการบินพลเรือนเกาหลีเหนือ)
  • อัน พย็อง-ชิล (ผู้อำนวยการสำนักงานขนส่งทางอากาศ)[1]
เว็บไซต์www.airkoryo.com.kp
แอร์โครยอ
โชซ็อนกึล
ฮันจา
อาร์อาร์Goryeo Hanggong
เอ็มอาร์Koryŏ Hanggong

แอร์โครยอ (เกาหลี: 고려항공; ออกเสียง: โครยอฮังกง) เป็นสายการบินประจำชาติของประเทศเกาหลีเหนือ ที่มีฐานการบินหลักอยู่ที่ท่าอากาศยานนานาชาติเปียงยางซูนัน[2] สายการบินให้บริการเที่ยวบินประจำและเที่ยวบินพิเศษไปยังจุดหมายปลายทางในทวีปเอเชียและยุโรป แอร์โครยอนั้นดำเนินการโดยรัฐบาล โดยมีศูนย์บัญชาการในเขตซูนัน กรุงเปียงยาง[3]

ประวัติ

[แก้]

การก่อตั้ง

[แก้]

แอร์โครยอ ก่อตั้งครั้งแรกภายใต้ชื่อ โซเกา (การบินโซเวียต-เกาหลีเหนือ) ในปี 1950 เพื่อเชื่อมต่อระหว่างเปียงยาง ประเทศเกาหลีเหนือ กับมอสโก ประเทศรัสเซีย[4] แต่การบริการได้หยุดชะงักลงช่วงหนึ่งระหว่างสงครามเกาหลี จนต่อมาในปี 1953 สายการบินได้กลับมาเปิดใหม่อีกครั้งในชื่อ ยูแคมปส์[4] (เปลี่ยนชื่อใหม่เป็น กรมการบินพลเรือนเกาหลี (CAAK) ในคริสต์ทศวรรษ 1970) เริ่มเปิดให้บริการเที่ยวบินวันที่ 21 กันยายน ค.ศ. 1955 และถูกแทนที่ภายใต้การควบคุมของกรมการบินพลเรือนเกาหลี (CAAK)[2] ได้ให้บริการเครื่องบิน ลิซูโนฟ ลิ-2, อานโตนอฟ อาน-2 และอิลยูชิน อิล-12 ส่วนเครื่องบินใบพัดอย่างอิลยูชิน อิล-14 และอิลยูชิน อิล-18 ก็ได้ถูกนำเข้ามาเพิ่มในฝูงบินเมื่อคริสต์ทศวรรษ 1960

การให้บริการเครื่องบินไอพ่น

[แก้]

การให้บริการเครื่องบินไอพ่น เริ่มในปี 1975 เมื่อเครื่องบินตูโปเลฟ ตู-154 ลำแรกได้ให้บริการเที่ยวบินจากกรุงเปียงยาง ไปยังปราก เบอร์ลินตะวันออก (ในขณะนั้น) และมอสโก อย่างไรก็ตาม เนื่องจากเครื่องบินตู-154 มีจำนวนไม่เพียงพอ เครื่องบินจึงจำเป็นต้องจอดรับผู้โดยสารระหว่างทางที่อีร์คุตสค์และโนโวซีบีสค์เพิ่มด้วย ต่อมาเครื่องบินตู-154, ตู-134 และ อาน-24 ก็เริ่มให้บริการเที่ยวบินในประเทศ

เครื่องบิน ตู-154 มีจำนวนมากขึ้นในช่วงต้นคริสต์ทศวรรษ 1980 และเครื่องบินอิลยูชิน อิล-62 ก็ได้ให้บริการครั้งแรกในปี ค.ศ. 1982 (เป็นเครื่องบินของบุคคลสำคัญ)[5] ในฐานะเที่ยวบินระหว่างประเทศ เปียงยาง-มอสโก โดยไม่หยุดรับผู้โดยสารระหว่างทาง ในช่วงนี้ โซเฟียและเบลเกรด ก็ได้เป็นจุดหมายปลายทางเพิ่มด้วย อย่างไรก็ตาม เนื่องจากการควบคุมการบินในยุโรป ได้มีข้อกำหนดเกี่ยวกับมลพิษทางเสียง แอร์โครยอจึงถูกสั่งห้ามไม่ให้ลงจอดที่ท่าอากาศยานใด ๆ ในทวีปยุโรปอีกเลย

สกายแทร็กซ์ได้ประเมินสายการบินแอร์โครยอให้เป็นสายการบินที่แย่ที่สุดในโลก (ในด้านการบริการและความปลอดภัย) และยังเป็นสายการบินเดียวในโลกที่ได้รับการประเมินหนึ่งดาว เนื่องจากการบริการที่ไม่มีประสิทธิภาพ[6]

การจัดซื้อเครื่องบินใหม่และขยายเที่ยวบิน

[แก้]

หลังจากสิ้นสุดสงครามเย็น และการล่มสลายของรัฐคอมมิวนิสต์ ซึ่งส่งผลให้มีเที่ยวบินระหว่างประเทศน้อยลง กรมการบินพลเรือนเกาหลี (CAAK) ได้เปลี่ยนชื่อเป็น แอร์โครยอ ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1992 ต่อมาในปี 1993 แอร์โครยอได้สั่งซื้อเครื่องบินอิลยูชิน อิล-76 จำนวน 3 ลำ เพื่อใช้ขนส่งสินค้าไปยังประเทศจีนและรัสเซีย และยังซื้อเครื่องบินตูโปเลฟ ตู-204-300 ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2007 และมีนาคม ค.ศ. 2010[7] เพื่อนำมาใช้ในเที่ยวบินระหว่างประเทศแทนเครื่องเก่า[8] หลังจากนั้น แอร์โครยอก็เริ่มปรับปรุงเครื่องบินให้ดีขึ้น และมีแผนเที่ยวบินไปยุโรป พร้อมกับเครื่องบินใหม่ ตู-204

เครื่องบินขนส่งสินค้า อิลยูชิน อิล-76 ที่ท่าอากาศยานนานาชาติเชเรเมเตียโว กรุงมอสโก ในปี ค.ศ. 1994

ในเดือนกันยายน 2009 แอร์โครยอได้สั่งซื้อตัวอย่างเครื่องบิน ตู-204-300 และตู-204-100 และยังเจรจาในการสั่งซื้อเครื่องบินซุคฮอย ซูเปอร์เจ็ต 100 เพื่อใช้แทนที่เครื่องบิน ตู-134 และอาน-24

ต่อมา แอร์โครยอได้รับเครื่องบิน ตูโปเลฟ ตู-204-100B จำนวน 210 ที่นั่ง และใช้เป็นเที่ยวบินไปยังเมืองต้าเหลียน ประเทศจีน และในปี ค.ศ. 2010 ได้ทำพิธีเปิดเที่ยวบินเปียงยาง-เซี่ยงไฮ้ผู่ตง (เครื่องบิน ตู-134) โดยให้บริการ 2 เที่ยวบินต่อสัปดาห์[9][10][11] ในเดือนมกราคม ค.ศ. 2015 แอร์โครยอได้ทำการเปิดเที่ยวบินใหม่ไปยังปักกิ่ง, วลาดีวอสตอค และเฉิ่นหยาง[12]

การให้บริการในเส้นทางใหม่

[แก้]

ในปี ค.ศ. 2011 แอร์โครยอได้เปิดเที่ยวบินใหม่ไปยังกัวลาลัมเปอร์และคูเวตซิตี โดยเครื่องบิน ตูโปเลฟ ตู-204 เปิดให้บริการช่วงฤดูการท่องเที่ยว คือช่วงเดือนเมษายน ถึงตุลาคม[13]

ในปี ค.ศ. 2012 แอร์โครยอได้กลับมาเปิดเที่ยวบินกัวลาลัมเปอร์อีกครั้ง พร้อมกับการขยายเที่ยวบินไปยังเมืองฮาร์บิน ประเทศจีน[14][15] และในปีเดียวกัน บริษัทชูเช ซึ่งเป็นบริษัทนำเที่ยว ก็ได้เปิดเส้นทางท่องเที่ยวในเกาหลีเหนือโดยเครื่องบินส่วนตัว เครื่องบินที่ให้บริการได้แก่ อิล-76, มิล-17, อาน-24, ตู-134 และตู-154 ส่วนเที่ยวบินระหว่างประเทศ ใช้เครื่องบิน ตู-204 หรือไม่ก็ อิล-62

จุดหมายปลายทาง

[แก้]

ประวัติเที่ยวบินระหว่างเกาหลีเหนือ–เกาหลีใต้

[แก้]

เที่ยวบินระหว่างประเทศ เกาหลีเหนือ-เกาหลีใต้ ให้บริการครั้งแรกในปี ค.ศ. 2003 โดยเครื่องบิน ตูโปเลฟ ตู-154 ลงจอดที่ท่าอากาศยานนานาชาติอินช็อน แอร์โครยอเคยให้บริการเที่ยวบิน 40 เที่ยวไปยังโซล, ยังยัง และปูซาน ในประเทศเกาหลีใต้[16] ส่วนเที่ยวบินจากท่าอากาศยานฮัมฮึง ไปยังท่าอากาศยานนานาชาติยังยังนั้น เริ่มในปี ค.ศ. 2002[17] แต่ต่อมาท่าอากาศยานยังยังได้ปิดตัวลงในปี ค.ศ. 2008 และไม่มีเที่ยวบินพาณิชย์ระหว่างเกาหลีเหนือ-เกาหลีใต้อีกเลย

ฝูงบิน

[แก้]

ฝูงบินปัจจุบัน

[แก้]

ณ เดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2026 แอร์โครยอมีเครื่องบินประจำการในฝูงบินดังนี้:[18][19][20]

ฝูงบินของแอร์โครยอ
เครื่องบิน ประจำการ คำสั่งซื้อ ผู้โดยสาร หมายเหตุ
C Y รวม
อานโตนอฟ อาน-148-100บี 2 — 8 62 70 เดิมสั่งซื้ออาน-148 สองลำและอาน-158 หนึ่งลำในปี /จๅ-[21]
อิลยูชิน อิล-62เอ็ม 2 — 12 178 180
1 — วีไอพี ดำเนินการสำหรับรัฐบาลเกาหลีเหนือ[22] เป็นอากาศยานส่วนตัวสำหรับคิม จ็อง-อึน[23][24][25]
อิลยูชิน อิล-76 3 — สินค้า
ตูโปเลฟ ตู-134บี-3 1 — — 76 76
ตูโปเลฟ ตู-154บี-2 1 — 16 136 152
ตูโปเลฟ ตู-204-100บี 1 — 12 210 222 เครื่องบินของเรดวิงส์แอร์ไลน์ในอดีต[22]
ตูโปเลฟ ตู-204-300 1 — 8 136 142 ดัดแปลงจากรุ่นตู-204-100[26]
รวม 12 —

แอร์โครยอมีอายุฝูงบินเฉลี่ยอย่างน้อย 18 ปี

การจัดหา/ปลดระวาง

[แก้]

ในปัจจุบัน แอร์โครยออยู่ระหว่างการระดมหาเครื่องบินใหม่ โดยเครื่องบินใหม่อาจจะถูกสร้างโดยรัสเซีย เนื่องจากถูกปิดกั้นจากสหรัฐอเมริกาและสหภาพยุโรป แอร์โครยอได้เลือกเครื่องบิน อิลยูชิน อิล-96 และซุคฮอย ซูเปอร์เจ็ต 100 ส่วนเครื่องบินที่มีอยู่อย่าง ตูโปเลฟ ตู-204 ก็มีประสิทธิภาพในการบินไปยังมอสโกโดยไม่หยุดพัก นอกจากนี้ แอร์โครยอยังได้ติดตั้งจอโทรทัศน์ในเครื่องบินตูโปเลฟ ตู-204 อีกด้วย

นิตรสาร แอร์ไลเนอร์เวิลด์ รายงานว่า แอร์โครยอ พยายามที่จะบินไปยังยุโรปอีกครั้ง ซึ่งเป็นปัจจัยที่จะให้เกิดเที่ยวบินเปียงยาง-เบอร์ลินในอนาคต การบินไปยังยุโรปได้รับการยินยอมอีกครั้งในเดือนเมษายน ค.ศ. 2010 หลังจากถูกปิดกั้นมา 7 ปี ในเดือนเมษายน ค.ศ. 2011 แอร์โครยอ ได้เปิดเที่ยวบินจากกรุงเปียงยางไปยังกัวลาลัมเปอร์ ประเทศมาเลเซีย สัปดาห์ละ 2 เที่ยว โดยเครื่องบิน ตู-204 และเที่ยวบินไปยังคูเวตซิตี ทุกสัปดาห์[13]

ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2012 ได้มีการเปิดจองที่นั่งออนไลน์เป็นครั้งแรก[6] และในช่วงไตรมาสแรกของปี ค.ศ. 2013 แอร์โครยอได้รับเครื่องบินใหม่อีกครั้ง เป็นเครื่องบิน อานโตนอฟ อาน-148[27]

ตูโปเลฟ ตู-204

[แก้]

เครื่องบิน ตูโปเลฟ ตู-204 ลำแรก ถูกส่งมอบเมื่อวันที่ 27 ธันวาคม ค.ศ. 2007 ซึ่งถูกส่งข้ามฟากจากอุลยานอฟสก์มายังเปียงยาง ประกอบไปด้วยที่นั่งชั้นธุรกิจ 16 ที่ และชั้นประหยัด 150 ที่ เครื่องบินลำนี้เป็นเครื่องบินตูโปเลฟ ตู-204-300 ลำแรกที่ถูกส่งออกนอกประเทศรัสเซีย

ตั้งแต่ปี 2008 เครื่องบิน ตู-204 ถูกกำหนดให้บริการเที่ยวบินระหว่างประเทศ ระหว่างเปียงยาง-สิงคโปร์ และเปียงยาง-กรุงเทพมหานคร

แอร์โครยอได้ให้บริการเครื่องบินไอพ่น ตู-204-100B ซึ่งเป็นรูปแบบที่ทันสมัยกว่าเครื่องบินตู-204-300 และในวันที่ 4 มีนาคม ค.ศ. 2010 แอร์โครยอได้รับมอบเครื่องบินตู-204-100บีลำที่สอง[28] และเริ่มให้บริการในวันถัด ๆ มา[29]

ในวันที่ 30 มีนาคม ค.ศ. 2010 เครื่องบินตูโปเลฟ ตู-204 จำนวนสองลำได้บินไปยังสหภาพยุโรป และมีโอกาสสูงที่เที่ยวบินเปียงยาง-เบอร์ลิน จะกลับมาให้บริการในอนาคต[30]

อุบัติเหตุและอุบัติการณ์สำคัญ

[แก้]
เครื่องบิน อิล-76, ตู-204, อิล-62, ตู-154 และตู-134 ที่ท่าอากาศยานนานาชาติเปียงยางซูนัน

การถูกสั่งห้ามไม่ให้เข้าไปในสหภาพยุโรป

[แก้]

เนื่องจากปัจจัยด้านความปลอดภัยและมลพิษทางเสียง แอร์โครยอจึงถูกสั่งห้ามไม่ให้เข้าไปในสหภาพยุโรป ตั้งแต่เดือนมีนาคม ค.ศ. 2006 คณะกรรมาธิการแห่งสหภาพยุโรป ได้พบข้อบกพร่องของเครื่องบินในหลุมจอดของท่าอากาศยานในประเทศฝรั่งเศสและเยอรมนี ทำให้แอร์โครยอถูกกล่าวหาด้านการให้บริการเครื่องบินที่บกพร่องมาก และยังล้มเหลวในการเจรจากับกรมการบินพลเรือนฝรั่งเศส ทำให้ฝ่ายฝรั่งเศสมองว่าสายการบินนี้มีประสิทธิภาพตกต่ำมาก นอกจากนี้ องค์กรอีซียังกล่าวว่า เกาหลีเหนือควบคุมสายการบินประจำชาติได้ไม่เพียงพอ และการประชุมที่ชิคาโก ก็ได้สรุปว่า ด้วยเหตุนี้ หากวัดกันด้วยพื้นฐานของเกณฑ์ตัดสินทั่วไปแล้ว[33] คณะกรรมการจึงได้ประเมินผลว่า แอร์โครยอไม่มีมาตรฐานความปลอดภัยที่ดีพอ[34]

ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2010 แอร์โครยอ ได้รับอนุญาตให้กลับไปบินเหนือน่านฟ้ายุโรปได้อีกครั้ง โดยเครื่องบินตู-204 ซึ่งมีอุปกรณ์ที่เหมาะสม และเข้ากันกับมาตรฐานนานาชาติ อย่างไรก็ตาม เครื่องบินประเภทอื่น ยังคงถูกสั่งห้าม[30][35][36]

การประเมินสายการบิน

[แก้]

แอร์โครยอเป็นเพียงสายการบินเดียวที่ได้รับการประเมินเพียงหนึ่งดาว จาก 681 สายการบิน ได้รับการประเมินโดยสกายแทร็กซ์[37] ซึ่งแอร์โครยอได้รับการประเมิน 1 ดาวมาแล้ว 4 ปีติดต่อกัน[38]

สมุดภาพ

[แก้]

ดูเพิ่ม

[แก้]

อ้างอิง

[แก้]
  1. ↑ "» Pyongyang Airport provides flight service worldwide". Korea-dpr.com. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2012-02-29. สืบค้นเมื่อ 9 ตุลาคม 2010.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  2. 1 2 "Directory: World Airlines". Flight International. 27 มีนาคม 2007. น. 59.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  3. ↑ "Contact เก็บถาวร 2011-06-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน." Air Koryo. Retrieved on 6 August 2009. "Democratic People's Republic of Korea P'yongyang – Head office Air Koryo Sunan District P'yongyang"
  4. 1 2 "World Airlines Survey". Flight Global: 512. 13 เมษายน 1961. สืบค้นเมื่อ 5 ตุลาคม 2014.{{cite journal}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  5. ↑ Kim Jong-Un's 'Air Force One' Revealed, 12 may 2014, The Chonsunilbo
  6. 1 2 "'World's worst airline' launches online booking". Telegraph. 31 พฤษภาคม 2011. สืบค้นเมื่อ 2012-10-25.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  7. ↑ Air Koryo Asian Info, Retrieved 25 January 2015
  8. ↑ "North Korea's quirky (and unsafe) Air Koryo survives and, increasingly, appears to thrive". International Herald Tribune. 29 มีนาคม 2009. สืบค้นเมื่อ 9 ตุลาคม 2010.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  9. ↑ "North Korean Economy Watch » Blog Archive » Air Koryo launches Shanghai-Pyongyang flights". Nkeconwatch.com. 28 กรกฎาคม 2010. สืบค้นเมื่อ 9 ตุลาคม 2010.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  10. ↑ "2010年*上海=平壤8月散客*出团计划 行行摄摄 旅游摄影 出行旅游论坛". www.dayout.com.cn. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2011-07-07. สืบค้นเมื่อ 9 ตุลาคม 2010.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  11. ↑ "Photo ť P-814 (CN: 66368) Air Koryo Tupolev Tu-134 by LGY". Jetphotos.net. สืบค้นเมื่อ 9 ตุลาคม 2010.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  12. ↑ (25 January 2015) Air Koryo - cheap flights to Pyongyang เก็บถาวร 2020-09-21 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน Air Koryo web site, Retrieved 25 January 2015
  13. 1 2 "Al - Malek International Group". Almalekint.com. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2011-06-09. สืบค้นเมื่อ 2012-10-25.
  14. ↑ JL (2012-02-23). "Air Koryo to Start Pyongyang – Harbin Charter service from late-Apr 2012 | Airline Route – Worldwide Airline Route Updates". Airlineroute.net. สืบค้นเมื่อ 2013-08-15.
  15. ↑ JL (2012-03-19). "Air Koryo S12 Operation Changes to Kuala Lumpur | Airline Route – Worldwide Airline Route Updates". Airlineroute.net. สืบค้นเมื่อ 2013-08-15.
  16. ↑ "air koryo | 2003 | 2045 | Flight Archive". Flightglobal.com. สืบค้นเมื่อ 9 ตุลาคม 2010.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  17. ↑ "N. Korean plane to test-fly direct air route with South". Asia Africa Intelligence Wire. 20 กรกฎาคม 2002.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  18. ↑ "Air Koryo Fleet Details and History". Planespotters.net (ภาษาอังกฤษ). 2025-01-14. สืบค้นเมื่อ 2025-04-14.
  19. ↑ "Air Koryo". ch-aviation.ch. สืบค้นเมื่อ 2013-08-15.
  20. ↑ Sipinski, Dominik (14 พฤษภาคม 2014). "Air Koryo resumes An-148 operations". ch-aviation.com. ch-aviation GmbH. สืบค้นเมื่อ 16 มิถุนายน 2024.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  21. ↑ Jaeger, Thomas (17 กุมภาพันธ์ 2013). "Air Koryo order for An-148s and An-158 officially confirmed". ch-aviation.com. ch-aviation GmbH. สืบค้นเมื่อ 16 มิถุนายน 2024.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  22. 1 2 "✈ наша авиация" (ภาษารัสเซีย). Russianplanes.net. สืบค้นเมื่อ 12 กุมภาพันธ์ 2018.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  23. ↑ Morris & Smith 2018.
  24. ↑ O'Carroll 2019.
  25. ↑ Petchenik 2020.
  26. ↑ "Tu-204-300 c/n 1450742364012". Soviet Transport Database. สืบค้นเมื่อ 4 กุมภาพันธ์ 2025.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  27. ↑ "Air Koryo - The Official Webpage of the national airline of the DPRK". Korea-dpr.com. สืบค้นเมื่อ 9 ตุลาคม 2010.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) CS1 maint: deprecated archival service (ลิงก์)
  28. ↑ "Самолёт Ту-204-100В передан авиакомпании "Air Koryo" – Аргументы и Факты". Ul.aif.ru. สืบค้นเมื่อ 9 ตุลาคม 2010.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  29. ↑ "สำเนาที่เก็บถาวร". ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2011-07-10. สืบค้นเมื่อ 2015-04-18.
  30. 1 2 "EU Bans All Airlines From Philippines, Sudan in New Blacklist". BusinessWeek. 30 มีนาคม 2010. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 2010-09-29. สืบค้นเมื่อ 9 ตุลาคม 2010.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  31. ↑ "Aviation Safety Database report". Aviation-safety.net. 1 กรกฎาคม 1983. สืบค้นเมื่อ 9 ตุลาคม 2010.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  32. ↑ UPI. "AROUND THE WORLD; 23 Killed in Guinea Crash Of a North Korean Plane". The New York Times. สืบค้นเมื่อ July 6, 1983. {{cite web}}: ตรวจค่าวันที่ใน: |accessdate= (วิธีใช้)
  33. ↑ Fly Well portal เก็บถาวร 2006-07-25 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (Which contains links to the common air transport policy)(ในภาษาอังกฤษ), European Commission, 22 March 2006
  34. ↑ Commission Regulation (EC) No 474/2006 of 22 March 2006 เก็บถาวร 2013-10-15 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (PDF-file)(ในภาษาอังกฤษ), European Commission, 22 March 2006
  35. ↑ "Commission updates the list of airlines banned from the European airspace". Europa Press Release Database. 30 มีนาคม 2010.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  36. ↑ "EU Upholds Flight Ban". Radio Free Asia. 13 มกราคม 2010.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  37. ↑ "Airline Rating". Skytrax. สืบค้นเมื่อ 7 ธันวาคม 2013.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  38. ↑ (22 January 2015) And the very worst airline in the world is... เก็บถาวร 2015-04-07 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน Traveller24, Retrieved 25 January 2015

แหล่งข้อมูลอื่น

[แก้]
วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ แอร์โครยอ
เข้าถึงจาก "https://th.wikipedia.org/w/index.php?title=แอร์โครยอ&oldid=13178852"