บิล โกลด์เบิร์ก

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
(เปลี่ยนทางจาก โกลด์เบิร์ก)
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
บิล โกลด์เบิร์ก
Goldberg WWE HOF 2018 crop.jpg
เกิดWilliam Scott Goldberg
27 ธันวาคม ค.ศ. 1966 (52 ปี)[1]
Tulsa, Oklahoma, United States[1][2]
ถิ่นพำนักBonsall, California, United States
จบจากUniversity of Georgia
อาชีพProfessional wrestler, actor, football player, mixed martial artist color commentator
ปีปฏิบัติงาน1996–2004; 2015–2017 (wrestler)
1998–present (actor)
1990–1995 (football player)
2006–2008 (color commentator)
คู่สมรสWanda Ferraton (แต่ง ค.ศ. 2005)
บุตร1
เว็บไซต์billgoldberg.com
ประวัติมวยปล้ำอาชีพ
ชื่อบน
สังเวียน
Bill Gold[3]
Bill Goldberg[3]
Goldberg
ส่วนสูง6 ft  4  in (193 ซม.) (1.93 เมตร)[4][5]
น้ำหนัก285 ปอนด์ (129 กก.)[4]
มาจากAtlanta, Georgia[4]
Dawsonville, Georgia[6][7]
Parts Unknown[6][7]
ฝึกหัดโดยWCW Power Plant[1][4]
เปิดตัวJune 23, 1997[8]

วิลเลียม สกอตต์ โกลด์เบิร์ก (William Scott Goldberg) เกิดวันที่ 27 ธันวาคม ค.ศ. 1966 นักมวยปล้ำอาชีพและนักแสดงชาวอเมริกันที่รู้จักดีบนสังเวียนWWEและWCWในนาม บิล โกลด์เบิร์ก (Bill Goldberg)[4] นอกจากนี้ยังเป็นเจ้าของสถิติไม่แพ้ใครติดต่อกัน 173 แมตช์ใน WCW[9][10][11]

ประวัติ[แก้]

ก่อนเข้าวงการมวยปล้ำ โกลด์เบิร์กได้เข้าสู่วงการอเมริกันฟุตบอลให้กับ LA Ram ในปี 1990 และ Atlanta Facon ในตำแหน่งการ์ดทีมรับ ในปี 1992-1994 ในปี 1995 ได้ไปร่วมทีมกับ Carolina Panthers

โกลด์เบิร์กได้ตัดสินใจเป็นนักมวยปล้ำโดยในปี 1996-1997 โกลด์เบิร์กได้ไปฝึกซ้อมที่ WCW Power Plant และได้เปิดตัวครั้งแรกในวันที่ 22 กันยายน โดยแมตช์แรกได้เจอกับ Hugh Morrus และโกลด์เบิร์กสามารถเอาชนะไปได้สำเร็จ[12]

ในศึก Monday Nitro วันที่ 6 กรกฎาคม โกลด์เบิร์กได้ท้าชิงแชมป์โลก WCW กับฮัลค์ โฮแกน ซึ่งในตอนนั้นโฮแกนได้ใช้ชื่อว่า Hollywood Hogan และโกลด์เบิร์กเล่นงานโฮแกนด้วยท่า Spear ก่อนที่จะปิดท้ายด้วยท่า Jack Hammer จับกดนับสามไป ทำให้โกลด์เบิร์กคว้าแชมป์ WCW อย่างสะใจในที่สุด[13]

โกลด์เบิร์กได้มีเรื่องอยู่กับกลุ่มนิวเวิลด์ออร์เดอร์ (NWO) และต้องเจอกับเควิน แนช ในศึก Starcade แต่ก็แพ้ให้กับเควิน แนช โดยถูกสก็อตต์ ฮอลล์เอากระบองไฟฟ้าจี้ใส่โกลด์เบิร์ก ทำให้โกลด์เบิร์กหมดสติและเสียแชมป์ไปในที่สุด แต่ในศึก Sold Out ก็กลับมาคว้าแชมป์ได้สำเร็จ

หลังจากนั้นโกลด์เบิร์กได้ย้ายไปปล้ำที่ญี่ปุ่นถึง 2 ปี จนในปี 2003 โกลด์เบิร์กได้สร้างเซอร์ไพรส์ด้วยการปรากฏตัวใน WWE และเอาชนะเดอะ ร็อก ต่อมาได้เปิดศึกอยู่กับ 3 Minute Warning (โรซีย์กับจามัล) ต่อมาโกลด์เบิร์กก็ได้คว้าแชมป์โลกเฮฟวี่เวทมาอีกครั้ง ก่อนที่จะเสียแชมป์โลกไปให้กับทริปเปิลเอช

ในเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 20 โกลด์เบิร์กได้เจอกับบร็อก เลสเนอร์ โดยมีกรรมการพิเศษ สโตน โคลด์ สตีฟ ออสติน และโกลด์เบิร์กเป็นฝ่ายเอาชนะไปได้สำเร็จ จากนั้นโกลด์เบิร์กได้ลาออกจาก WWE

โกลด์เบิร์กได้หันมาเอาดีทางด้าน MMA และเป็นประธาน World Alliance of Mixed Martial Arts (WAMMA) และได้นำแสดงภาพยนตร์หลายเรื่อง เช่น Ready to Rumble และ Longest Yard โกลด์เบิร์กยังได้ร่วมรายการเรียลรีตี้ ของดอนัลด์ ทรัมป์ใน The Celebrity Apprentice ก่อนหน้านี้เขาได้เป็นแขกรับเชิญให้กับ Hulk Hogan Celebrity Championship Wrestling

ปี 2016 โกลด์เบิร์กได้เป็นตัวละครพิเศษในวีดีโอเกมส์ WWE 2K17 และในรอว์วันที่ 17 ตุลาคม 2016 โกลด์เบิร์กได้รีเทิร์นกลับมาสู่ WWE ในรอบ 12 ปี โดยรับคำท้าในการเจอกับบร็อก เลสเนอร์อีกครั้งในเซอร์ไวเวอร์ซีรีส์ (2016)[14][15][16][17][18] โดยโกลด์เบิร์กเอาชนะไปได้ในเวลาสั้นๆ 1:26 นาที[19][20] ในรอว์คืนต่อมา 21 พฤศจิกายน โกลด์เบิร์กออกมาประกาศว่าเขาจะเข้าร่วมแมตช์รอยัลรัมเบิล[21] สัปดาห์ต่อมาพอล เฮย์แมนบอกว่าเลสเนอร์จะเข้าร่วมรอยัลรัมเบิลด้วยเช่นกัน[22] ในรอยัลรัมเบิล (2017) โกลด์เบิร์กได้ขึ้นมาเป็นลำดับที่28 และกำจัดเลสเนอร์ตกเวทีไปได้ ก่อนจะถูกดิอันเดอร์เทเกอร์เหวี่ยงตกเวทีตามไป[23] ในฟาสต์เลน (2017) โกลด์เบิร์กได้คว้าแชมป์ยูนิเวอร์แซล WWEสมัยแรกจากเควิน โอเวนส์ ในเวลา 22 วินาที[24][25] ในเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 33ได้เสียแชมป์ให้กับเลสเนอร์และเป็นพ่ายแพ้ครั้งแรกต่อเลสเนอร์[26][27] คืนถัดมาหลังจบรอว์โกลด์เบิร์กได้ออกมาอำลาแฟนๆ[28][28]

15 มกราคม 2018 ESPN ประกาศว่าโกลด์เบิร์กได้รับการบรรจุชื่อเข้าสู่หอเกียรติยศดับเบิลยูดับเบิลยูอีประจำปี 2018[29] ในซูเปอร์โชว์ดาวน์ (2019)ที่ประเทศซาอุดีอาระเบีย โกลด์เบิร์กแพ้ให้ดิอันเดอร์เทเกอร์ในการเจอกันครั้งแรก

ผลงาน[แก้]

ภาพยนตร์[แก้]

Year Title Role
1999 The Jesse Ventura Story Luger
Universal Soldier: The Return Romeo
2000 Ready to Rumble Himself
2003 Looney Tunes: Back in Action Mr. Smith
2005 The Longest Yard Battle
The Kid & I Himself
Santa's Slay Santa Claus
2007 Half Past Dead 2 William Burke
2010 Kill Speed Big Bad John
Minkow Sax
Holly, Jingles and Clyde 3D Gus
2016 Nine Legends Himself
2017 American Satan Hawk

โทรทัศน์[แก้]

Year Title Role Notes
1998 The Love Boat: The Next Wave Lou "The Pariah" Maguire Episode: "Captain Courageous"
1999 Dennis Miller Live Himself
Louis Theroux's Weird Weekends Episode: "Wrestling"
E! True Hollywood Story Episode: "Hulk Hogan"
2000 The Daily Show
The Man Show Episode: "Holiday Show 2"
2002 Yes, Dear Big Guy Episode: "Walk Like a Man"
Family Guy Angry bus passenger Episode: "Family Guy Viewer Mail 1"
Arliss Episode: "In with the New"
Kim Possible Pain King Episode: "Pain King vs. Cleopatra"
2003 Punk'd Himself
2004 Monster Garage Episode: "Box-Truck Wrestling Ring"
2005 Modern Marvels Episode: "Private Collections"
Desperate Housewives Inmate Episode: "My Heart Belongs to Daddy"
Biker Build-Off Host
Automaniac
The Contender Episode: "Who's Playing The Game?"
2006 Pros vs. Joes Episodes: "Can You PVJ Champ?" and "Can You Cover Jerry Rice?"
2007 Law & Order: Special Victims Unit Cupid Episode: "Loophole"
2007–2010 Bullrun Host
2008 Hulk Hogan's Celebrity Championship Wrestling Himself Episode: "In-Ring Psychology"
2009 Are You Smarter Than a 5th Grader?
2009–2011 Garage Mahal Host
2010 The Celebrity Apprentice Himself

แชมป์และรางวัล[แก้]

1 ^  Goldberg and Hart both became Triple Crown Champions upon winning the WCW World Tag Team Championship.

เชิงอรรถ[แก้]

  1. 1.0 1.1 1.2 "Bill Goldberg's OWOW Profile". Online World of Wrestling. Archived from the original on March 20, 2008. สืบค้นเมื่อ March 21, 2008.
  2. "Bill Goldberg's Accelerator profile". Accelerator's Wrestling Rollercoaster. Archived from the original on March 16, 2008. สืบค้นเมื่อ March 21, 2008.
  3. 3.0 3.1 "Bill Goldberg's Cagematch profile".
  4. 4.0 4.1 4.2 4.3 4.4 "Goldberg bio". WWE. สืบค้นเมื่อ February 15, 2012.
  5. "Biography". Billgoldberg.com. Archived from the original on May 5, 2010. สืบค้นเมื่อ February 8, 2011.
  6. 6.0 6.1 "Road Wild report on August 8, 1998".
  7. 7.0 7.1 "WCW Nitro report on February 22, 1999".
  8. "WCW 1997 results"., Saturday Night taping, against Buddy Landel
  9. "How long was Goldberg's undefeated streak?". Fox Sports. November 15, 2016. สืบค้นเมื่อ March 7, 2017.
  10. "Owens: Being Universal champion is 'fulfilling'". ESPN. January 4, 2017. สืบค้นเมื่อ March 7, 2017.
  11. "Goldberg: I'm going to win the Royal Rumble". Sports Illustrated. January 27, 2017. สืบค้นเมื่อ March 7, 2017.
  12. "WCW 1997". Thehistoryofwwe.com. สืบค้นเมื่อ October 18, 2016.
  13. 13.0 13.1 13.2 "WCW World Tag Team Championship history". Archived from the original on February 26, 2008. สืบค้นเมื่อ March 22, 2008.
  14. "WWE "Off The Top Rope" segment on ESPN SportsCenter with Jonathan Coachman Featuring Goldberg". YouTube. 3 October 2016. สืบค้นเมื่อ 5 October 2016.
  15. "Raw: Oct. 31, 2016". WWE. สืบค้นเมื่อ November 1, 2016.
  16. Tedesco, Mike. "WWE RAW Results – 10/31/16 (Live from Hartford, Goldberg returns, Hell in a Cell fallout, Survivor Series teams)". WrestleView. สืบค้นเมื่อ October 31, 2016.
  17. "Paul Heyman taken to hospital after Goldberg's Spear". WWE. สืบค้นเมื่อ November 1, 2016.
  18. http://uproxx.com/prowrestling/wwe-brock-lesnar-goldberg-confrontation-video-raw-survivor-series/
  19. Adkins, Greg. "Goldberg def. Brock Lesnar". WWE. สืบค้นเมื่อ November 20, 2016.
  20. Powell, Jason. "Powell's WWE Survivor Series 2016 live review: Goldberg vs. Brock Lesnar, three Team Raw vs. Team Smackdown elimination matches, IC and WWE Cruiserweight Title matches". Pro Wrestling Dot Net. สืบค้นเมื่อ November 20, 2016.
  21. Tedesco, Mike. "WWE RAW Results – 11/21/16 (Live from Toronto, fallout from WWE Survivor Series PPV on Sunday night)". WrestleView. สืบค้นเมื่อ November 21, 2016.
  22. Keller, Wade (November 28, 2016). "KELLER'S WWE RAW REPORT 11/28: Live coverage – Charlotte defends against Sasha Banks, New Day defends against Anderson & Gallows". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ November 28, 2016.
  23. "WWE Raw: Jan. 23, 2017". WWE. สืบค้นเมื่อ January 27, 2017.
  24. Benigno, Anthony. "Goldberg def. Kevin Owens to win the Universal Championship". WWE. สืบค้นเมื่อ March 5, 2017.
  25. Powell, Jason. "3/5 Powell's WWE Fastlane Live Review: Kevin Owens vs. Goldberg for the WWE Championship, Roman Reigns vs. Braun Strowman, Bayley vs. Charlotte for the Raw Women's Championship, Samoa Joe vs. Sami Zayn". Pro Wreslting Dot Net. สืบค้นเมื่อ March 5, 2017.
  26. Benigno, Anthony. "Brock Lesnar def. Goldberg to become new Universal Champion". WWE. สืบค้นเมื่อ April 2, 2017.
  27. Powell, Jason. "Powell's WrestleMania 33 live review: Undertaker vs. Roman Reigns, Goldberg vs. Brock Lesnar for the WWE Universal Championship, AJ Styles vs. Shane McMahon, Seth Rollins vs. Triple H in an unsanctioned match". Pro Wreslting Dot Net. สืบค้นเมื่อ April 2, 2017.
  28. 28.0 28.1 Elbe, Craig (April 4, 2017). "4/3 Raw Talk Review: Goldberg addresses family and fans after Raw goes off the air, plus Hardys, Bayley". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ April 4, 2017.
  29. Melok, Bobby. "Goldberg to be inducted into WWE Hall of Fame Class of 2018". WWE. สืบค้นเมื่อ January 15, 2018.
  30. 30.0 30.1 "PWI Awards". Pro Wrestling Illustrated. Kappa Publishing Group. สืบค้นเมื่อ November 23, 2016.
  31. "Pro Wrestling Illustrated (PWI) 500 for 1998". Internet Wrestling Database. สืบค้นเมื่อ November 23, 2016.
  32. "Pro Wrestling Illustrated's Top 500 Wrestlers of the PWI Years". Wrestling Information Archive. Archived from the original on July 7, 2011. สืบค้นเมื่อ September 15, 2010.
  33. "Goldberg's first WCW World Heavyweight Championship reign". WWE.
  34. "Goldberg's first WCW United States Heavyweight Championship reign". WWE.
  35. "Goldberg's second WCW United States Heavyweight Championship reign".
  36. "Goldberg's first World Heavyweight Championship (WWE) reign". WWE.
  37. "WWE Universal Championship". WWE. สืบค้นเมื่อ March 6, 2017.
  38. "WON Awards - Rookie of the Year". Wrestling Scout. สืบค้นเมื่อ December 3, 2017.

อ้างอิง[แก้]

  • Goldberg, Bill and Goldberg, Steve (2000) I'm Next: The Strange Journey of America's Most Unlikely Superhero, ISBN 0-609-60780-4.

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]