จังหวัดอีฟูเกา
จังหวัดอีฟูเกา | |
|---|---|
จังหวัด | |
นาขั้นบันไดฟิลิปปินคอร์ดิลเยรา หนึ่งในแหล่งมรดกโลก | |
ที่ตั้งในประเทศฟิลิปปินส์ | |
| ประเทศ | |
| เขต | เขตบริหารคอร์ดิลเยรา |
| ก่อตั้ง | 18 มิถุนายน ค.ศ. 1966 |
| เมืองหลัก | ลากาเว |
| การปกครอง | |
| • ประเภท | สภาจังหวัด |
| • ผู้ว่าราชการจังหวัด | Pedro Mayam-o (PDP–Laban) |
| • รองผู้ว่าราชการจังหวัด | Jordan Gullitiw (LP) |
| พื้นที่ | |
• ทั้งหมด | 2,628.21 ตร.กม. (1,014.76 ตร.ไมล์) |
| • อันดับ | 50 จาก 81 |
| ความสูงจุดสูงสุด | 2,926 เมตร (9,600 ฟุต) |
| ประชากร (ค.ศ. 2015)[2] | |
• ทั้งหมด | 202,802 คน |
| • อันดับ | 72 จาก 81 |
| • ความหนาแน่น | 77 คน/ตร.กม. (200 คน/ตร.ไมล์) |
| • อันดับความหนาแน่น | 74 จาก 81 |
| เขตการปกครอง | |
| • นครอิสระ | 0 |
| • นคร | 0 |
| • เทศบาล | 11 |
| • บารังไกย์ | 175 |
| • Districts | Lone district of Ifugao |
| เขตเวลา | UTC+8 (PHT) |
| รหัสไปรษณีย์ | 3600–3610 |
| ไอดีดี : รหัสโทรศัพท์ | +63 (0)74 |
| รหัส ISO 3166 | PH |
| Spoken languages | |
จังหวัดอีฟูเกา (อีฟูเกา: Probinsia ti Ifugao; ฟิลิปปินส์: Lalawigan ng Ifugao) เป็นจังหวัดไม่มีทางออกสู่ทะเลในเขตบริหารคอร์ดิลเยรา เกาะลูซอน ประเทศฟิลิปปินส์ เมืองหลักคือลากาเว มีอาณาเขตติดต่อกับจังหวัดเบงเก็ตทางทิศตะวันตก จังหวัดบูลูบุนดูคินทางทิศเหนือ จังหวัดอีซาเบลาทางทิศตะวันออก และจังหวัดนูเอวาวิซคายาทางทิศใต้
จังหวัดนี้เป็นที่ตั้งของนาขั้นบันไดฟิลิปปินคอร์ดิลเยราและนาขั้นบันไดบานาเว ซึ่งเป็นแหล่งท่องเที่ยวสำคัญของจังหวัด เชื่อกันว่านาขั้นบันไดเหล่านี้มีอายุประมาณ 2,000 ปี อย่างไรก็ตาม จากการวิจัยโดยใช้การหาอายุจากคาร์บอนกัมมันตรังสี นาขั้นบันไดมีอายุน้อยกว่านั้น[3] ในปี ค.ศ. 1995 นาขั้นบันไดทั้งสองแห่งถูกประกาศให้เป็นแหล่งมรดกโลกของยูเนสโก[4] ต่อมาในปี ค.ศ. 2008 และ 2015 เพลงฮัดฮัดแห่งอีฟูเกา และ พิธีปุนนัก ก็ถูกจัดให้เป็นมรดกทางวัฒนธรรมของยูเนสโกเช่นกัน[5][6]
ชื่อ
[แก้]อีฟูเกามาจากคำว่า i-pugo ("i" [มาจาก/ผู้คน] และ pugo [เนินเขา]) รวมกันจึงแปลว่า ผู้คนแห่งเนินเขา[7]
อ้างอิง
[แก้]- ↑ "List of Provinces". PSGC Interactive. National Statistical Coordination Board. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ January 17, 2013. สืบค้นเมื่อ December 20, 2013.
- ↑ "สำเนาที่เก็บถาวร". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2017-10-10. สืบค้นเมื่อ 2018-03-28.
- ↑ Cabreza, Vincent (July 15, 2013). "For Ifugao Rice Terraces, Age Should Not Matter". Inquirer.net. สืบค้นเมื่อ August 15, 2022.
- ↑ "Rice Terraces of the Philippine Cordilleras". UNESCO World Heritage Centre. สืบค้นเมื่อ January 2, 2015.
- ↑ Respicio, Norma A. (n.d.). "Punnuk, the Tugging Ritual in Hungduan, Closing an Agricultural Cycle". ICH Courier Online. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ April 2, 2018. สืบค้นเมื่อ January 16, 2018.
- ↑ "The Hudhud Chants of the Ifugao". UNESCO (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ August 14, 2022.
- ↑ "Facts & Figures: Ifugao Province". Philippine Statistics Authority - National Statistical Coordination Board. Department of the Interior and Local Government - Cordillera Administrative Region. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-11-13. สืบค้นเมื่อ 2 January 2015.
แหล่งข้อมูลอื่น
[แก้]
วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ จังหวัดอีฟูเกา
คู่มือการท่องเที่ยว จังหวัดอีฟูเกา จากวิกิท่องเที่ยว (ในภาษาอังกฤษ)
ดูข้อมูลทางภูมิศาสตร์ที่เกี่ยวข้องกับ จังหวัดอีฟูเกา ที่โอเพินสตรีตแมป