จังหวัดอีฟูเกา

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
Jump to navigation Jump to search
จังหวัดอีฟูเกา
จังหวัด
นาขั้นบันไดฟิลิปปินคอร์ดิลเยรา หนึ่งในแหล่งมรดกโลก
ธงของจังหวัดอีฟูเกา
ธง
ตราอย่างเป็นทางการของจังหวัดอีฟูเกา
ตรา
ที่ตั้งในประเทศฟิลิปปินส์
ที่ตั้งในประเทศฟิลิปปินส์
ประเทศ  ฟิลิปปินส์
เขต เขตบริหารคอร์ดิลเยรา
ก่อตั้ง 18 มิถุนายน ค.ศ. 1966
เมืองหลัก ลากาเว
การปกครอง
 • ประเภท สภาจังหวัด
 • ผู้ว่าราชการจังหวัด Pedro Mayam-o (PDP–Laban)
 • รองผู้ว่าราชการจังหวัด Jordan Gullitiw (LP)
พื้นที่[1]
 • ทั้งหมด 2,628.21 ตร.กม. (1,014.76 ตร.ไมล์)
อันดับพื้นที่ 50 จาก 81
ความสูงจุดสูงสุด (ภูเขาปูลัก) 2,926 เมตร (9,600 ฟุต)
ประชากร (ค.ศ. 2015)[2]
 • ทั้งหมด 202,802
 • อันดับ 72 จาก 81
 • ความหนาแน่น 77 คน/ตร.กม. (200 คน/ตร.ไมล์)
 • อันดับความหนาแน่น 74 จาก 81
เขตการปกครอง
 • นครอิสระ 0
 • นคร 0
 • เทศบาล 11
 • บารังไกย์ 175
 • Districts Lone district of Ifugao
เขตเวลา PHT (UTC+8)
รหัสไปรษณีย์ 3600–3610
ไอดีดี:รหัสโทรศัพท์ +63 (0)74
รหัสไอเอสโอ 3166 PH
Spoken languages

จังหวัดอีฟูเกา (อีฟูเกา: Probinsia ti Ifugao; ฟิลิปีโน: Lalawigan ng Ifugao) เป็นจังหวัดไม่มีทางออกสู่ทะเลในเขตบริหารคอร์ดิลเยรา เกาะลูซอน ประเทศฟิลิปปินส์ เมืองหลักคือลากาเว มีอาณาเขตติดต่อกับจังหวัดเบงเก็ตทางทิศตะวันตก จังหวัดบูลูบุนดูคินทางทิศเหนือ จังหวัดอีซาเบลาทางทิศตะวันออก และจังหวัดนูเวบาบิซคายาทางทิศใต้

จังหวัดนี้เป็นที่ตั้งของนาขั้นบันไดฟิลิปปินคอร์ดิลเยราและนาขั้นบันไดบานาเว ซึ่งเป็นแหล่งท่องเที่ยวสำคัญของจังหวัด เชื่อกันว่านาขั้นบันไดเหล่านี้มีอายุประมาณ 2,000 ปี อย่างไรก็ตาม จากการวิจัยโดยใช้การหาอายุจากคาร์บอนกัมมันตรังสี นาขั้นบันไดมีอายุน้อยกว่านั้น[3] ในปี ค.ศ. 1995 นาขั้นบันไดทั้งสองแห่งถูกประกาศให้เป็นแหล่งมรดกโลกของยูเนสโก[4] ต่อมาในปี ค.ศ. 2008 และ 2015 เพลงฮัดฮัดแห่งอีฟูเกา และ พิธีปุนนัก ก็ถูกจัดให้เป็นมรดกทางวัฒนธรรมของยูเนสโกเช่นกัน[5][6]

ชื่อ[แก้]

อีฟูเกามาจากคำว่า i-pugo ("i" [มาจาก/ผู้คน] และ pugo [เนินเขา]) รวมกันจึงแปลว่า ผู้คนแห่งเนินเขา[7]

อ้างอิง[แก้]

  1. "List of Provinces". PSGC Interactive. Makati City, Philippines: National Statistical Coordination Board. Archived from the original on 21 January 2013. https://www.webcitation.org/6DpMOBTiK?url=http%3A%2F%2Fwww.nscb.gov.ph%2Factivestats%2Fpsgc%2Flistprov.asp. เรียกข้อมูลเมื่อ 20 December 2013. 
  2. https://www.psa.gov.ph/sites/default/files/attachments/hsd/pressrelease/2015%20population%20counts%20Summary_0.xlsx
  3. Cabreza, Vincent (July 15, 2013). [newsinfo.inquirer.net/445493/for-ifugao-rice-terraces-age-should-not-matter "For Ifugao rice terraces, age should not matter"] Check |url= scheme (help). Inquirer.net (ใน English). 
  4. "Rice Terraces of the Philippine Cordilleras". http://whc.unesco.org/en/list/722. เรียกข้อมูลเมื่อ 2 January 2015. 
  5. http://ichcourier.ichcap.org/en/punnuk-the-tugging-ritual-in-hungduan-closing-an-agricultural-cycle/
  6. http://www.unesco.org/archives/multimedia/?pg=33&s=films_details&id=1735
  7. "Facts & Figures: Ifugao Province". Department of the Interior and Local Government - Cordillera Administrative Region. http://www.nscb.gov.ph/rucar/fnf_ifugao.htm. เรียกข้อมูลเมื่อ 2 January 2015. 

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]