จังหวัดอีฟูเกา

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
จังหวัดอีฟูเกา
จังหวัด
นาขั้นบันไดฟิลิปปินคอร์ดิลเยรา หนึ่งในแหล่งมรดกโลก
ธงของจังหวัดอีฟูเกา
ธง
ตราอย่างเป็นทางการของจังหวัดอีฟูเกา
ตรา
ที่ตั้งในประเทศฟิลิปปินส์
ที่ตั้งในประเทศฟิลิปปินส์
ประเทศ  ฟิลิปปินส์
เขต เขตบริหารคอร์ดิลเยรา
ก่อตั้ง 18 มิถุนายน ค.ศ. 1966
เมืองหลัก ลากาเว
การปกครอง
 • ประเภท สภาจังหวัด
 • ผู้ว่าราชการจังหวัด Pedro Mayam-o (PDP–Laban)
 • รองผู้ว่าราชการจังหวัด Jordan Gullitiw (LP)
พื้นที่[1]
 • ทั้งหมด 2,628.21 ตร.กม. (1,014.76 ตร.ไมล์)
อันดับพื้นที่ 50 จาก 81
ระดับสูงสูงสุด (ภูเขาปูลัก) 2,926 เมตร (9,600 ฟุต)
ประชากร (ค.ศ. 2015)[2]
 • ทั้งหมด 202,802
 • อันดับ 72 จาก 81
 • ความหนาแน่น 77 คน/ตร.กม. (200 คน/ตร.ไมล์)
 • อันดับความหนาแน่น 74 จาก 81
เขตการปกครอง
 • นครอิสระ 0
 • นคร 0
 • เทศบาล 11
 • บารังไกย์ 175
 • Districts Lone district of Ifugao
เขตเวลา PHT (UTC+8)
รหัสไปรษณีย์ 3600–3610
ไอดีดี:รหัสโทรศัพท์ +63 (0)74
รหัสไอเอสโอ 3166 PH
Spoken languages

จังหวัดอีฟูเกา (อีฟูเกา: Probinsia ti Ifugao; ฟิลิปีโน: Lalawigan ng Ifugao) เป็นจังหวัดไม่มีทางออกสู่ทะเลในเขตบริหารคอร์ดิลเยรา เกาะลูซอน ประเทศฟิลิปปินส์ เมืองหลักคือลากาเว มีอาณาเขตติดต่อกับจังหวัดเบงเก็ตทางทิศตะวันตก จังหวัดบูลูบุนดูคินทางทิศเหนือ จังหวัดอีซาเบลาทางทิศตะวันออก และจังหวัดนูเวบาบิซคายาทางทิศใต้

จังหวัดนี้เป็นที่ตั้งของนาขั้นบันไดฟิลิปปินคอร์ดิลเยราและนาขั้นบันไดบานาเว ซึ่งเป็นแหล่งท่องเที่ยวสำคัญของจังหวัด เชื่อกันว่านาขั้นบันไดเหล่านี้มีอายุประมาณ 2,000 ปี อย่างไรก็ตาม จากการวิจัยโดยใช้การหาอายุจากคาร์บอนกัมมันตรังสี นาขั้นบันไดมีอายุน้อยกว่านั้น[3] ในปี ค.ศ. 1995 นาขั้นบันไดทั้งสองแห่งถูกประกาศให้เป็นแหล่งมรดกโลกของยูเนสโก[4] ต่อมาในปี ค.ศ. 2008 และ 2015 เพลงฮัดฮัดแห่งอีฟูเกา และ พิธีปุนนัก ก็ถูกจัดให้เป็นมรดกทางวัฒนธรรมของยูเนสโกเช่นกัน[5][6]

ชื่อ[แก้]

อีฟูเกามาจากคำว่า i-pugo ("i" [มาจาก/ผู้คน] และ pugo [เนินเขา]) รวมกันจึงแปลว่า ผู้คนแห่งเนินเขา[7]

อ้างอิง[แก้]

  1. "List of Provinces". PSGC Interactive. Makati City, Philippines: National Statistical Coordination Board. Archived from the original on 21 January 2013. สืบค้นเมื่อ 20 December 2013. 
  2. https://www.psa.gov.ph/sites/default/files/attachments/hsd/pressrelease/2015%20population%20counts%20Summary_0.xlsx
  3. Cabreza, Vincent (July 15, 2013). [newsinfo.inquirer.net/445493/for-ifugao-rice-terraces-age-should-not-matter "For Ifugao rice terraces, age should not matter"] Check |url= scheme (help). Inquirer.net (ใน English). 
  4. "Rice Terraces of the Philippine Cordilleras". UNESCO World Heritage Centre. สืบค้นเมื่อ 2 January 2015. 
  5. http://ichcourier.ichcap.org/en/punnuk-the-tugging-ritual-in-hungduan-closing-an-agricultural-cycle/
  6. http://www.unesco.org/archives/multimedia/?pg=33&s=films_details&id=1735
  7. "Facts & Figures: Ifugao Province". Philippine Statistics Authority - National Statistical Coordination Board. Department of the Interior and Local Government - Cordillera Administrative Region. สืบค้นเมื่อ 2 January 2015. 

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]