อักษรกลาง

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี

ในการจัดหมวดหมู่ไตรยางศ์ อักษรกลาง หมายถึง พยัญชนะกลุ่มหนึ่งที่มีรูปปกติเป็นเสียงกลางทั้งหมด ซึ่งเป็นการพิจารณาเฉพาะรูปพยัญชนะเท่านั้น โดยมีจุดมุ่งหมายเพื่อให้ผันเสียงวรรณยุกต์ไปในแบบเดียวกัน อักษรกลางมีทั้งหมด 9 ตัว ได้แก่ , , , , , , , , และ

วิธีท่องจำ[แก้]

วิธีท่องจำคือการผูกคำที่ใช้อักษรเหล่านี้เป็นประโยค อาจมีหลายแบบเช่น

  • ไก่จิกเด็กตายบนปากโอ่ง
  • ไก่จิกเด็กตายบนป่าอ้อ
  • เจ๊ดูบ่อปลากับอาตี๋

การผันวรรณยุกต์[แก้]

การผันวรรณยุกต์ของอักษรกลาง
สามัญ เอก โท ตรี จัตวา
คำเป็น กา ก่า ก้า ก๊า ก๋า
โกน โก่น โก้น โก๊น โก๋น
กน ก่น ก้น ก๊น ก๋น
คำตาย กะ ก้ะ ก๊ะ ก๋ะ
โกด โก้ด โก๊ด โก๋ด
กด ก้ด ก๊ด ก๋ด

คำเป็น[แก้]

  • คำเป็นที่ใช้อักษรกลางเป็นพยัญชนะต้น จะมีพื้นเสียงเป็นเสียงสามัญ เช่น กา จัง โดน ตอม ใบ ปา อาย ฯลฯ
  • เมื่อผันด้วยไม้เอก จะมีเสียงเอก เช่น กี่ จ่า แด่ ต่อ บ่อ ปู่ อ่วม ฯลฯ
  • เมื่อผันด้วยไม้โท จะมีเสียงโท เช่น เก้า จ้าว ได้ ตั้ง บ้า เป้ อุ้ม ฯลฯ
  • เมื่อผันด้วยไม้ตรี จะมีเสียงตรี เช่น แก๊ง จุ๊ย ดั๊ม ต๊อง เบ๊ ป๊า อุ๊ย ฯลฯ
  • เมื่อผันด้วยไม้จัตวา จะมีเสียงจัตวา เช่น เก๋า จ๋า ดึ๋ง ต๋อม บ๋า ป๋อง เอ๋ง ฯลฯ

คำตาย[แก้]

  • คำตายที่ใช้อักษรกลางเป็นพยัญชนะต้น จะมีพื้นเสียงเป็นเสียงเอก เช่น กัด จิก เด็ก ตบ บก ปาก ออด ฯลฯ
  • เมื่อผันด้วยไม้โท จะมีเสียงโท เช่น กู้ด จ้ะ ฯลฯ
  • เมื่อผันด้วยไม้ตรี จะมีเสียงตรี เช่น ก๊ก จั๊ก โด๊บ โต๊ะ บั๊ก ฯลฯ
  • เมื่อผันด้วยไม้จัตวา จะมีเสียงจัตวา เช่น ก๋ะ จ๋ะ ฯลฯ ปัจจุบันไม่ปรากฏการเติมไม้จัตวากับคำตายที่เป็นอักษรกลาง
  • ตามหลักภาษา ไม่สามารถผันด้วยไม้เอก

อ้างอิง[แก้]

ดูเพิ่ม[แก้]