เลขไทย

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ระบบเลขตามพัฒนาการ
เลขฮินดู-อารบิก
อารบิกตะวันตก
อารบิกตะวันออก
เขมร
มอญ
อินเดีย
พราหฺมี
ไทย
 
เลขเอเชียตะวันออก
จีน
ญี่ปุ่น
เกาหลี
 
เลขตัวอักษร
แอ็บยัด
อาร์เมเนีย
ซีริลลิก
กีเอส
ฮีบรู
ไอโอเนียน/กรีก
สันสกฤต
 
ระบบอื่นๆ
แอตติก
อีทรัสคัน
โรมัน
บาบิโลเนีย
อียิปต์
มายา
รายชื่อระบบเลข
ระบบเลขตามฐาน
เลขฐานสิบ (10)
2, 4, 8, 16, 32, 64
3, 9, 12, 24, 30, 36, 60, อื่น...
    

ตัวเลขไทย เป็นอักษรตัวเลขที่ใช้แสดงจำนวนนับในภาษาไทย ประดิษฐ์ขึ้นโดยพ่อขุนรามคำแหงมหาราช โดยดัดแปลงมาจากตัวอักษรขอม และมีต้นตอมาจากอักษรเทวนาครีของอินเดีย เช่นเดียวกับเลขอารบิก เป็นหนึ่งในไม่กี่ภาษาที่ใช้ระบบจำนวนนับเป็นเลขฐานสิบ และมีการเปลี่ยนแปลงสัณฐาน จากอดีตสู่ปัจจุบันน้อยมาก

ตั้งแต่สมัยสุโขทัยจนถึงปัจจุบัน ตัวเลขไทยมีการเปลี่ยนแปลงสัณฐานน้อยมาก

เลขพื้นฐาน[แก้]

ศูนย์ถึงสิบ[แก้]

เลขไทย เลขอารบิก ค่าของตัวเลข และค่าแสดงลำดับปัจจุบัน ค่าแสดงลำดับในอดีต
0 ศูนย์
1 หนึ่ง อ้าย
2 สอง ยี่
3 สาม สาม
4 สี่ ไส
5 ห้า งั่ว
6 หก ลก
7 เจ็ด เจ็ด
8 แปด แปด
9 เก้า เจา
๑๐ 10 สิบ จ๋ง

สิบถึงหนึ่งล้าน[แก้]

เลขไทย เลขอารบิก ค่าของตัวเลข
๑๐ 10 สิบ
๑๑ 11 สิบเอ็ด
๒๐ 20 ยี่สิบ
๑๐๐ 100 (หนึ่ง)ร้อย
๑,๐๐๐ 1,000 (หนึ่ง)พัน
๑๐,๐๐๐ 10,000 (หนึ่ง)หมื่น
๑๐๐,๐๐๐ 100,000 (หนึ่ง)แสน
๑,๐๐๐,๐๐๐ 1,000,000 (หนึ่ง)ล้าน

เลข ๑๓๒ อ่านว่า หนึ่งร้อยสามสิบสอง คำว่า ร้อย, พัน ฯลฯ ซึ่งเป็นค่าประจำหลัก จะต้องอ่านออกเสียงหลังเลขในหลักนั้นๆ และในหลักภาษา จะต้องอ่านออกเสียง ๑๐๐ ว่า หนึ่งร้อย ไม่ใช่ ร้อย[ต้องการอ้างอิง]

ในภาษาพูดทั่วไป คำว่า หนึ่ง มีออกเสียงเพี้ยนเป็น นึง ซึ่งทำให้ความหมายของ 100 (ร้อยนึง) กับ 101 (ร้อยหนึ่ง : ตามหลักภาษา อ่านว่า หนึ่งร้อยเอ็ด) แตกต่างกัน[ต้องการอ้างอิง]

=== สูงกว่า10บาท

ดูเพิ่ม[แก้]

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]