พินทุ์อิ (-ิ) ใช้เป็นสระ อิ เมื่ออยู่เหนือพยัญชนะต้น ใช้ประสมสระ เออ ลดรูปเมื่อมีพยัญชนะสะกด เช่น เกิด และใช้ประสมสระ อี อึ อื เอียะ เอีย เอือะ และ เอือ
การประสมรูป [แก้]
| การประสมรูป |
ปรากฏ |
ใช้เป็นสระ |
สัทอักษรสากล |
| (พยัญชนะต้น) + พินทุ์อิ |
–ิ |
อิ |
/iʔ/, /i/ |
| (พยัญชนะต้น) + พินทุ์อิ + ฝนทอง |
–ี |
อี |
/iː/ |
| (พยัญชนะต้น) + พินทุ์อิ + นิคหิต |
–ึ |
อึ |
/ɯʔ/, /ɯ/ |
| (พยัญชนะต้น) + พินทุ์อิ + ฟันหนู + (พยัญชนะสะกด) |
–ื– |
อื (มีตัวสะกด) |
/ɯː/ |
| (พยัญชนะต้น) + พินทุ์อิ + ฟันหนู + ตัวออ |
–ือ |
อื (ไม่มีตัวสะกด) |
/ɯː/ |
| ไม้หน้า + (พยัญชนะต้น) + พินทุ์อิ + (พยัญชนะสะกด) |
เ–ิ– |
เออะ1, เออ (มีตัวสะกด) |
/ɤ/1, /ɤː/ |
| ไม้หน้า + (พยัญชนะต้น) + สระ "อี" + ตัวยอ |
เ–ีย |
เอีย |
/iaː/ |
| ไม้หน้า + (พยัญชนะต้น) + สระ "อี" + ตัวยอ + วิสรรชนีย์ |
เ–ียะ |
เอียะ |
/iaʔ/ |
| ไม้หน้า + (พยัญชนะต้น) + สระ "อื" + ตัวออ |
เ–ือ |
เอือ |
/ɯaː/ |
| ไม้หน้า + (พยัญชนะต้น) + สระ "อื" + ตัวออ + วิสรรชนีย์ |
เ–ือะ |
เอือะ |
/ɯaʔ/ |
- เ–ิ– บางครั้งก็ออกเสียงเป็น เออะ เช่นคำว่า เงิน เปิ่น เกริ่น
