โบสถ์พราหมณ์

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
Kajuraho Temple.jpg
หมู่โบราณสถานโบสถ์พราหมณ์ขชุราโห ประเทศอินเดีย
Srirangam1362010 009.jpg
โคปุรัมของศรีรังคนาถสวามีมนเทียร โบสถ์พราหมณ์ขนาดใหญ่ที่สุดในโลกที่ยังคงใช้งานอยู่
Pura Batu Madeg in Besakih, 1575.jpg
ปูราเบอซากิฮ์ โบสถ์พราหมณ์แบบบาหลีที่ศักดิ์สิทธิ์สูงสุดของชาวบาหลี
Street Scene at Sri Maha Mariamman.jpg
วัดพระศรีมหาอุมาเทวี กรุงเทพมหานคร หรือ เรียกกันว่า "วัดแขกสีลม"

โบสถ์พราหมณ์[1] หมายถึง เทวสถานที่ใช้ประกอบพิธีกรรมของศาสนาฮินดู มีพราหมณ์เป็นผู้ดูแลและประกอบพิธี[2]

การสร้าง[แก้]

การสร้างโบสถ์พราหมณ์นั้นจะต้องยึดหลักจากวาสตุศาสตร์ อันเป็นคัมภีร์ว่าด้วยการวางแผนสร้างสิ่งก่อสร้างของฮินดู

สถาปัตยกรรม[แก้]

ดูบทความหลักที่: สถาปัตยกรรมโบสถ์พราหมณ์

สถาปัตยกรรมในการสร้างมีความแตกต่างกันไปในแต่ละพื้นที่ของอินเดีย โดยทั่วไปมักแบ่งออกเป็ยแบบอินเดียเหนือ (สถาปัตยกรรมนคระ) และแบบอินเดียใต้ (สถาปัตยกรรมทราวิฑและ สถาปัตยกรรมทมิฬ)

ในภาษาต่าง ๆ[แก้]

ในแต่ละภาษามีคำเรียก โบสถ์พราหมณ์ แตกต่างกันไป ดังนี้

ในประเทศไทย[แก้]

โบสถ์พราหมณ์ที่สำคัญในประเทศไทย เช่น เทวสถานโบสถ์พราหมณ์ วัดพระศรีมหาอุมาเทวี วัดวิษณุ วัดเทพมณเฑียร เป็นต้น

อ้างอิง[แก้]

  1. ราชบัณฑิตยสถาน, พจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2554 เฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว, กรุงเทพฯ : ราชบัณฑิตยสถาน, 2556, หน้า 689
  2. กรมการศาสนา. กรมการศาสนา. กรุงเทพฯ : ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย จำกัด, 2551. 194 หน้า. หน้า 176. ISBN 978-974-9536-49-0