เอฟเอพรีเมียร์ลีก ฤดูกาล 1992–93
| ฤดูกาล | 1992–93 |
|---|---|
| วันที่ | 15 สิงหาคม 1992 – 11 พฤษภาคม 1993 |
| ทีมชนะเลิศ |
|
| ตกชั้น | |
| แชมเปียนส์ลีก | แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด |
| คัพวินเนอร์สคัพ | อาร์เซนอล |
| ยูฟ่าคัพ | |
| จำนวนประตู | 1,222 |
| จำนวนประตูเฉลี่ย | 2.65 |
| ผู้ทำประตูสูงสุด | เท็ดดี เชอริงแฮม (22) |
| ทีมเหย้า ชนะสูงสุด |
|
| ทีมเยือน ชนะสูงสุด |
|
| จำนวนประตูสูงสุด |
|
| ชนะติดต่อกัน มากที่สุด | 7 นัด[1] แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด เชฟฟีลด์เวนส์เดย์ |
| ไม่แพ้ติดต่อกัน มากที่สุด | 11 นัด[1] แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด |
| ไม่ชนะติดต่อกัน มากที่สุด | 13 นัด[1] อิปสวิชทาวน์ |
| แพ้ติดต่อกัน มากที่สุด | 6 นัด[1] นอตทิงแฮมฟอเรสต์ |
| จำนวนผู้ชมสูงสุด | 44,619 ลิเวอร์พูล v เอฟเวอร์ตัน (20 มีนาคม 1993) |
| จำนวนผู้ชมต่ำสุด | 3,039 วิมเบิลดัน v เอฟเวอร์ตัน (26 มกราคม 1993) |
1993–94 → | |
เอฟเอพรีเมียร์ลีก ฤดูกาล 1992–93 (อังกฤษ: 1992–93 FA Premier League) เป็นการแข่งขันฤดูกาลแรกของพรีเมียร์ลีก ลีกสูงสุดของฟุตบอลอังกฤษ เริ่มแข่งขันเมื่อวันที่ 15 สิงหาคม ค.ศ. 1992 และสิ้นสุดเมื่อวันที่ 11 พฤษภาคม ค.ศ. 1993 ก่อตั้งโดย 22 สโมสรฟุตบอลที่แยกตัวออกมาจากฟุตบอลลีก เมื่อจบฤดูกาล 1991–92 ลีกใหม่ได้รับเงินสนับสนุนจาก สกาย จำนวน 305 ล้านปอนด์ จากข้อตกลงในการถ่ายทอดสดนัดแข่งขันพรีเมียร์ลีกทางโทรทัศน์
ในฤดูกาลนี้ได้มีการเปลี่ยนแปลงโดยให้เพิ่มปลอกแขนกัปตันทีมเข้ามาที่แขนเสื้อของผู้ที่เป็นกัปตันทีม เพื่อให้ระบุตัวได้ง่ายขึ้น เนื่องจากในสมัยเป็นดิวิชัน 1 ยังไม่ได้มีการกำหนดให้มีปลอกแขนกัปตันทีม จะมีการสวมเฉพาะตอนลงแข่งในบอลสโมสรยุโรปตามกฎของยูฟ่า ซึ่งปลอกแขนกัปตันทีมจะมาชัดเจนในฤดูกาลถัดมา
มีการกำหนดอาร์มสัญลักษณ์ของ พรีเมียร์ลีก สำหรับทีมที่เป็นแชมป์เก่าให้เป็นสีทองแตกต่างจากอาร์มของทีมอื่น ๆ แต่ยังคงหมายเลขเสื้อตามตำแหน่งทำให้ไม่มีการปักชื่อของนักฟุตบอลลงไปบนเสื้อ ซึ่งกฎนี้จะถูกยกเลิกในฤดูกาลถัดมา
ทีม
[แก้]ทีมที่เข้าแข่งขันในลีกมีทั้งหมด 22 ทีม โดยแบ่งเป็น 19 ทีมแรกมาจาก เฟิสต์ดิวิชัน และอีก 3 ทีม เลื่อนชั้นมาจาก เซคันด์ดิวิชัน ทีมที่เลื่อนชั้นขึ้นมา ได้แก่ อิปสวิชทาวน์, มิดเดิลส์เบรอและแบล็กเบิร์นโรเวอส์ กลับมาแข่งขันในลีกสูงสุดอีกครั้ง หลังตกชั้นไปหกปี, สามปีและยี่สิบหกปี ตามลำดับ โดยทั้งสามทีมแทนที่ ลูตันทาวน์, นอตส์เคาน์ตีและเวสต์แฮมยูไนเต็ด เป็นการสิ้นสุดการแข่งขันในลีกสูงสุดสิบปีติดต่อกันของลูตันทาวน์ ในขณะที่นอตส์เคาน์ตีและเวสต์แฮมยูไนเต็ด ตกชั้นหลังแข่งขันในลีกสูงสุดแค่ฤดูกาลเดียว
สนามและที่ตั้ง
[แก้]- ↑ เนื่องจากวิมเบิลดันไม่มีสนามเหย้า ทำให้พวกเขาต้องแข่งขันเกมเหย้าในเซลเฮิสต์พาร์ก ซึ่งเป็นสนามเหย้าของคริสตัลพาเลซ
บุคลากรและชุดแข่ง
[แก้]การเปลี่ยนแปลงผู้จัดการทีม
[แก้]| ทีม | ผู้จัดการที่ออก | สาเหตุที่ออก | วันที่ตำแหน่งว่าง | อันดับในตารางคะแนน | ผู้จัดการคนใหม่ | วันที่ได้รับการแต่งตั้ง |
|---|---|---|---|---|---|---|
| นอริชซิตี | สิ้นสุดการเป็นผู้จัดการทีมชั่วคราว | 1 พฤษภาคม 1992 | ก่อนเริ่มฤดูกาล | 1 มิถุนายน 1992 | ||
| คอเวนทรีซิตี | 14 พฤษภาคม 1992 | 6 มิถุนายน 1992 | ||||
| ทอตนัมฮอตสเปอร์ | ถูกไล่ออก | 19 พฤษภาคม 1992 | 19 พฤษภาคม 1992 | |||
| เชลซี | 15 กุมภาพันธ์ 1993 | 12th | 15 กุมภาพันธ์ 1993 |
ตารางคะแนน
[แก้]| อันดับ | ทีม | เล่น | ชนะ | เสมอ | แพ้ | ได้ | เสีย | ต่าง | คะแนน | การผ่านเข้ารอบหรือการตกชั้น |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 1 | แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด (C) | 42 | 24 | 12 | 6 | 67 | 31 | +36 | 84 | ผ่านเข้าสู่แชมเปียนส์ลีกรอบแรก |
| 2 | แอสตันวิลลา | 42 | 21 | 11 | 10 | 57 | 40 | +17 | 74 | ผ่านเข้าสู่ยูฟ่าคัพรอบแรก[a] |
| 3 | นอริชซิตี | 42 | 21 | 9 | 12 | 61 | 65 | −4 | 72 | |
| 4 | แบล็กเบิร์นโรเวอส์ | 42 | 20 | 11 | 11 | 68 | 46 | +22 | 71 | |
| 5 | ควีนส์พาร์กเรนเจอส์ | 42 | 17 | 12 | 13 | 63 | 55 | +8 | 63 | |
| 6 | ลิเวอร์พูล | 42 | 16 | 11 | 15 | 62 | 55 | +7 | 59 | |
| 7 | เชฟฟีลด์เวนส์เดย์ | 42 | 15 | 14 | 13 | 55 | 51 | +4 | 59 | |
| 8 | ทอตนัมฮอตสเปอร์ | 42 | 16 | 11 | 15 | 60 | 66 | −6 | 59 | |
| 9 | แมนเชสเตอร์ซิตี | 42 | 15 | 12 | 15 | 56 | 51 | +5 | 57 | |
| 10 | อาร์เซนอล | 42 | 15 | 11 | 16 | 40 | 38 | +2 | 56 | ผ่านเข้าสู่คัพวินเนอร์สคัพรอบแรก[b] |
| 11 | เชลซี | 42 | 14 | 14 | 14 | 51 | 54 | −3 | 56 | |
| 12 | วิมเบิลดัน | 42 | 14 | 12 | 16 | 56 | 55 | +1 | 54 | |
| 13 | เอฟเวอร์ตัน | 42 | 15 | 8 | 19 | 53 | 55 | −2 | 53 | |
| 14 | เชฟฟีลด์ยูไนเต็ด | 42 | 14 | 10 | 18 | 54 | 53 | +1 | 52 | |
| 15 | คอเวนทรีซิตี | 42 | 13 | 13 | 16 | 52 | 57 | −5 | 52 | |
| 16 | อิปสวิชทาวน์ | 42 | 12 | 16 | 14 | 50 | 55 | −5 | 52 | |
| 17 | ลีดส์ยูไนเต็ด | 42 | 12 | 15 | 15 | 57 | 62 | −5 | 51 | |
| 18 | เซาแทมป์ตัน | 42 | 13 | 11 | 18 | 54 | 61 | −7 | 50 | |
| 19 | โอลดัมแอทเลติก | 42 | 13 | 10 | 19 | 63 | 74 | −11 | 49 | |
| 20 | คริสตัลพาเลซ (R) | 42 | 11 | 16 | 15 | 48 | 61 | −13 | 49 | ตกชั้นสู่ฟุตบอลลีกเฟิสต์ดิวิชัน |
| 21 | มิดเดิลส์เบรอ (R) | 42 | 11 | 11 | 20 | 54 | 75 | −21 | 44 | |
| 22 | นอตทิงแฮมฟอเรสต์ (R) | 42 | 10 | 10 | 22 | 41 | 62 | −21 | 40 |
กฏการจัดอันดับ: 1) คะแนน; 2) ผลต่างประตู; 3) ประตูรวม
(C) ชนะเลิศ; (R) ตกชั้น
หมายเหตุ:
- ↑ ตั้งแต่ผู้ชนะเลิศลีกคัพ คือ อาร์เซนอล ซึ่งได้ผ่านเข้ารอบเข้าไปแข่งขันในรายการยูฟ่าคัพวินเนอร์สคัพแล้ว และชนะเลิศ เอฟเอคัพ ด้วย ทำให้สิทธิ์ของยูฟ่าคัพและลีกคัพย้อนกลับมาที่ลีก โดยได้มอบสิทธิ์ให้กับนอริชซิตี อังกฤษเคยได้รับการพิจารณาสำหรับสิทธิ์พิเศษของยูฟ่าคัพ หลังเกิดเรื่องอื้อฉาวในฟุตบอลโปแลนด์ 1993 แต่ว่าได้มอบสิทธิ์นี้ให้กับสกอตแลนด์ และดูเหมือนว่าจะมากเกินไปที่จะให้สองสิทธิ์พิเศษแก่บริเตนใหญ่ ทำให้สิทธิ์อีกอันหนึ่งย้อนกลับไปให้ฮังการี
- ↑ อาร์เซนอล ผ่านเข้ารอบจากการชนะเลิศในรายการเอฟเอคัพ และไม่ได้ใช้สิทธิ์ไปแข่งขันในรายการยูฟ่าคัพจากการเป็นผู้ชนะเลิศลีกคัพ ทำให้สิทธิ์ดังกล่าวย้อนกลับมาที่ลีก
ผลการแข่งขัน
[แก้]สถิติตลอดฤดูกาล
[แก้]การทำประตู
[แก้]ผู้ทำประตูสูงสุด
[แก้]ผู้ที่ทำประตูสูงสุดในพรีเมียร์ลีกฤดูกาลแรกคือ เทดดี เชริงงัม โดยทำประตูให้กับ นอตทิงแฮมฟอเรสต์ 1 ประตู ก่อนที่เขาจะย้ายไป ทอตนัมฮอตสเปอร์ ในช่วงต้นฤดูกาล โดยทำเพิ่มอีก 21 ประตู รวมทั้งหมด 22 ประตู[2] แอลัน เชียเรอร์ ทำ 16 ประตูเมื่อถึงช่วงคริสต์มาส ก่อนที่เขาจะเจ็บยาวจนถึงจบฤดูกาล
| อันดับ | ชื่อผู้เล่น | สโมสร | ประตู[3] |
|---|---|---|---|
| 1 | นอตทิงแฮมฟอเรสต์ ทอตนัมฮอตสเปอร์ |
22 | |
| 2 | ควีนส์พาร์กเรนเจอส์ | 20 | |
| 3 | วิมเบิลดัน | 19 | |
| 4 | คอเวนทรีซิตี | 17 | |
| 5 | แบล็กเบิร์นโรเวอส์ | 16 | |
| แมนเชสเตอร์ซิตี | |||
| 7 | คริสตัลพาเลซ | 15 | |
| ลีดส์ยูไนเต็ด แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด | |||
| เชฟฟีลด์ยูไนเต็ด | |||
| แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด | |||
| เซาแทมป์ตัน | |||
| นอริชซิตี | |||
| อาร์เซนอล |
ดูเพิ่ม
[แก้]อ้างอิง
[แก้]- 1 2 3 4 "English Premier League 1992–93". statto.com. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2 April 2015. สืบค้นเมื่อ 8 March 2015.
- ↑ Bateson, Bill; Albert Sewell (1993). News of the World Football Annual 1993–1994. Invincible Press. p. 56. ISBN 0-85543-208-X.
- ↑ "Barclays Premier League Statistics". Premier League. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 3 December 2010. สืบค้นเมื่อ 7 November 2010.