วอยเอจเจอร์ 1

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
วอยเอจเจอร์ 1
A space probe with squat cylindrical body topped by a large parabolic radio antenna dish pointing upwards, a three-element radioisotope thermoelectric generator on a boom extending left, and scientific instruments on a boom extending right. A golden disk is fixed to the body.
ยานสำรวจอวกาศ "วอยเอจเจอร์"
หน่วยงาน NASA / JPL
ประเภทภารกิจ การสำรวจดาวเคราะห์ เฮลิโอสเฟียร์ และอวกาศระหว่างดาว
เข้าใกล้ ดาวพฤหัสบดี ดาวเสาร์
วันปล่อย 5 กันยายน 1977 12:56:00 UTC
พาหนะนำส่ง Titan IIIE / Centaur
ฐานปล่อย แหลมคานาเวอรัล ฐานส่งยาน Complex 41
สถานีกองทัพอากาศแหลมคานาเวอรัล
ระยะภารกิจ 35 ปี 3 เดือน 12 วัน
ภารกิจดาวเคราะห์: 3 ปี 3 เดือน 9 วัน
ภารกิจระหว่างดาว: 33 ปี 4 เดือน 2 วัน (กำลังดำเนินอยู่)
COSPAR ID 1977-084A]
เว็บไซต์ http://voyager.jpl.nasa.gov/
น้ำหนัก 721.9 กก.
กำลังระบบ 420 วัตต์
ส่วนประกอบวงโคจร
อ้างอิง

วอยเอจเจอร์ 1 (อังกฤษ: Voyager 1) เป็นยานสำรวจอวกาศที่นาซา องค์การสำรวจอวกาศของสหรัฐอเมริกา ปล่อยขึ้นสู่อวกาศเมื่อวันที่ 5 กันยายน ค.ศ. 1977 เพื่อศึกษาระบบสุริยะชั้นนอก ปัจจุบัน ยานสื่อสารกับเครือข่ายอวกาศห้วงลึก (Deep Space Network) เพื่อรับคำสั่งประจำและส่งข้อมูลกลับ เมื่อเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2013 ยานอยู่ห่างจากดวงอาทิตย์ราว 125 หน่วยดาราศาสตร์[2][3] จึงเป็นวัตถุที่มนุษย์สร้างขึ้นที่อยู่ไกลจากโลกมากที่สุด

ภารกิจหลักสิ้นสุดเมื่อวันที่ 20 พฤศจิกายน ค.ศ. 1980 หลังพบระบบดาวพฤหัสบดีใน ค.ศ. 1979 และระบบดาวเสาร์ใน ค.ศ. 1980 มันเป็นยานสำรวจลำแรกที่ให้ภาพละเอียดของดาวเคราะห์ทั้งสอง ตลอดจนดาวบริวาร วอยเอจเจอร์ 1 เป็นส่วนหนึ่งของโครงการวอยเอจเจอร์ ขณะนี้อยู่ในภารกิจขยาย โดยได้รับคำสั่งให้หาและศึกษาพรมแดนของระบบสุริยะ รวมถึงเข็มขัดไคเปอร์และเฮลิโอสเฟียร์รอบนอก และที่สุดเริ่มสำรวจสารระหว่างดาว เช่นเดียวกับยานน้อง วอยเอจเจอร์ 2

วันที่ 12 กันยายน ค.ศ. 2013 นาซาประกาศว่า วอยเอจเจอร์ 1 ได้ข้ามเฮลิโอพอสและเข้าสู่อวกาศระหว่างดาวเมื่อวันที่ 25 สิงหาคม ค.ศ. 2012 ทำให้มันเป็นวัตถุที่มนุษย์สร้างขึ้นชิ้นแรกที่ออกนอกระบบสุริยะ[4][5][6][7][8][9] ใน ค.ศ. 2013 ยานสำรวจกำลังเคลื่อนที่ด้วยความเร็วสัมพัทธ์กับดวงอาทิตย์ 17 กิโลเมตรต่อวินาที[10] ปริมาณพลังงานที่ยานสำรวจเหลืออยู่ลดลงตามเวลา และเครื่องมือทุกชิ้นจะหมดพลังงานเมื่อถึง ค.ศ. 2025

แผ่นจานทองคำ[แก้]

ยานวอยเอจเจอร์แต่ละลำบรรทุกแผ่นจานทองคำซึ่งอัดเสียงและภาพของเหตุการณ์ต่างๆ บนโลก ในกรณีที่ยานทั้งสองมีโอกาสพบกับสิ่งมีชีวิตทรงภูมิปัญญาอื่นในระบบดาวเคราะห์แห่งอื่น เนื้อหาในแผ่นจานประกอบด้วยภาพของโลก สิ่งมีชีวิตบนโลก ข้อมูลทางวิทยาศาสตร์หลากหลายสาขา คำพูดทักทายจากผู้คน (เช่น จากเลขาธิการสหประชาชาติ ประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา และเด็ก ๆ บนโลก) รวมถึงชุดเมดเล่ย์ "เสียงจากโลก" ที่ประกอบด้วยเสียงของวาฬ เสียงเด็กร้อง เสียงคลื่นกระทบฝั่ง และบทเพลงของนักดนตรีมากมาย

อ้างอิง[แก้]

  1. "VOYAGER:Mission Information". NASA. 1989. สืบค้นเมื่อ January 2, 2011. 
  2. Peat, Chris (September 9, 2012). "Spacecraft escaping the Solar System". Heavens-Above. สืบค้นเมื่อ September 9. 2012. 
  3. Voyager 1, Where are the Voyagers – NASA Voyager 1
  4. Cook, Jia-Rui C.; Agle, D. C.; Brown, Dwayne (12 September 2013). "NASA Spacecraft Embarks on Historic Journey Into Interstellar Space". NASA. สืบค้นเมื่อ 12 September 2013. 
  5. Barnes, Brooks (September 12, 2013). "In a Breathtaking First, NASA Craft Exits the Solar System". New York Times. สืบค้นเมื่อ September 12, 2013. 
  6. Morin, Monte (September 12, 2013). "NASA confirms Voyager 1 has left the solar system". Los Angeles Times. 
  7. "Voyager 1 has entered a new region of space, sudden changes in cosmic rays indicate". สืบค้นเมื่อ 20 March 2013. 
  8. "Report: Humanity Leaves the Solar System — Or Maybe Not". Time News Magazine. สืบค้นเมื่อ 20 March 2013. 
  9. "Report: NASA Voyager Status Update on Voyager 1 Location". NASA. สืบค้นเมื่อ 20 March 2013. 
  10. "Voyager Mission Operations Status Report # 2013-05-31, Week Ending May 31, 2013". JPL. สืบค้นเมื่อ 19 August 2013. 

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]