วอยเอจเจอร์ 1

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
(เปลี่ยนทางจาก ยานอวกาศวอยเอเจอร์ 1)
Jump to navigation Jump to search
วอยเอจเจอร์ 1
COSPAR ID 1977-084A
SATCAT no. edit@end
วอยเอจเจอร์ 1

วอยเอเจอร์ 1 (อังกฤษ: Voyager 1) เป็นยานสำรวจอวกาศที่นาซาปล่อยขึ้นสู่อวกาศเมื่อวันที่ 5 กันยายน ค.ศ. 1977 (16 วันหลังยานแฝด วอยเอจเจอร์ 2) ภายใต้โครงการวอยเอจเจอร์ เพื่อศึกษาระบบสุริยะชั้นนอก ปัจจุบัน ยานสื่อสารกับเครือข่ายอวกาศห้วงลึก (Deep Space Network) เพื่อรับคำสั่งประจำและส่งข้อมูลกลับ และด้วยระยะทางของยานสำรวจที่อยู่ห่างจากดวงอาทิตย์ราว 139 AU (หน่วยดาราศาสตร์) เมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม ค.ศ. 2017[1][2] จึงเป็นวัตถุที่อยู่ไกลที่สุดในระบบสุริยะที่รู้ตำแหน่งที่ตั้ง ซึ่งไกลกว่าดาวอีริส (96 AU) และ V774104 (ราว 103 AU) และเป็นวัตถุที่มนุษย์สร้างขึ้นที่อยู่ไกลจากโลกมากที่สุด

ภารกิจหลักของยานสำรวจวอยเอจเจอร์ 1 คือการสำรวจดาวพฤหัสบดี ดาวเสาร์ และดาวไททันซึ่งเป็นดาวบริวารของดาวเสาร์ ในขณะที่เส้นทางของยานอวกาศสามารถเปลี่ยนแปลงเพื่อสำรวจดาวพลูโตโดยยกเลิกการสำรวจดาวไททัน แต่การผ่านดาวบริวารดวงนี้ซึ่งเป็นที่รู้กันดีว่ามีชั้นบรรยากาศได้รับความสำคัญมากกว่า[3][4] ภารกิจหลักสิ้นสุดเมื่อวันที่ 20 พฤศจิกายน ค.ศ. 1980 โดยเป็นยานสำรวจลำแรกที่ให้ภาพละเอียดของดาวเคราะห์ทั้งสอง ตลอดจนดาวบริวารต่างๆ

ขณะนี้ ยานวอยเอจเจอร์ 1 ได้รับภารกิจเพิ่มเติมให้สำรวจและศึกษาเฮลิโอสเฟียร์และพรมแดนของระบบสุริยะ ทั้งนี้ เมื่อวันที่ 25 สิงหาคม ค.ศ. 2012 วอยเอจเจอร์ 1 ได้ข้ามเฮลิโอพอสและเข้าสู่มวลสารระหว่างดาว [5]และมีแนวโน้มที่ภารกิจจะสิ้นสุดลงในปี ค.ศ. 2025 เมื่อพลังงานที่เกิดจากเครื่องกำเนิดไฟฟ้าด้วยความร้อนไอโซโทปหมดลง

เมื่อปี ค.ศ. 2013 ยานสำรวจกำลังเคลื่อนที่ด้วยความเร็วสัมพัทธ์กับดวงอาทิตย์ 17 กิโลเมตรต่อวินาที[6]

อนาคตของยานสำรวจฯ[แก้]

วอยเอจเจอร์ 1 จะถึงเมฆออร์ตในราว 300 ปีข้างหน้า [7][8] และใช้เวลาอีกราว 30,000 ปีในการเดินทางผ่าน แม้ว่ายานจะไม่มุ่งหน้าไปยังดาวฤกษ์ใด แต่อีกประมาณ 40,000 ปี ตัวยานจะอยู่ห่างจากดาว Gliese 445 ในกลุ่มดาวยีราฟ ในระยะ 1.6 ปีแสง

นาซาได้กล่าวว่า วอยเอจเจอร์อาจมีโชคชะตาที่จะเร่ร่อนในทางช้างเผือกตลอดไปจนนิรันดร์" ("The Voyagers are destined—perhaps eternally—to wander the Milky Way.")[9]

แผ่นจานทองคำ[แก้]

แผ่นจานทองคำ

ยานวอยเอจเจอร์แต่ละลำบรรทุกแผ่นจานทองคำซึ่งอัดเสียงและภาพของเหตุการณ์ต่างๆ บนโลก ในกรณีที่ยานทั้งสองมีโอกาสพบกับสิ่งมีชีวิตทรงภูมิปัญญาอื่นในระบบดาวเคราะห์แห่งอื่น เนื้อหาในแผ่นจานประกอบด้วยภาพของโลก สิ่งมีชีวิตบนโลก ข้อมูลทางวิทยาศาสตร์หลากหลายสาขา คำพูดทักทายจากผู้คน 55 ภาษา (เช่น จากเลขาธิการสหประชาชาติ ประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา และเด็ก ๆ บนโลก รวมถึงภาษาไทย โดยภาษาไทยมีการบันทึกไว้ว่า "สวัสดีค่ะ สหายในธรณีโพ้น พวกเราในธรณีนี้ขอส่งมิตรจิตมา­ถึงท่านทุกคน") รวมถึงชุดเมดเล่ย์ "เสียงจากโลก" ที่ประกอบด้วยเสียงของวาฬ เสียงเด็กร้อง เสียงคลื่นกระทบฝั่ง และบทเพลงของนักดนตรีมากมาย

อ้างอิง[แก้]

  1. JPL.NASA.GOV. "Where are the Voyagers – NASA Voyager". http://voyager.jpl.nasa.gov/where/. 
  2. Voyager 1, Where are the Voyagers – NASA Voyager 1
  3. "New Horizons conducts flyby of Pluto in historic Kuiper Belt encounter". http://www.nasaspaceflight.com/2015/07/new-horizons-pluto-historic-kuiper-encounter/. เรียกข้อมูลเมื่อ September 2, 2015. 
  4. "What If Voyager Had Explored Pluto?". http://www.spacedaily.com/reports/What_If_Voyager_Had_Explored_Pluto_999.html. เรียกข้อมูลเมื่อ September 2, 2015. 
  5. Barnes, Brooks (September 12, 2013). "In a Breathtaking First, NASA Craft Exits the Solar System". New York Times. สืบค้นเมื่อ September 12, 2013. 
  6. "Voyager Mission Operations Status Report # 2013-05-31, Week Ending May 31, 2013". JPL. http://voyager.jpl.nasa.gov/mission/weekly-reports/. เรียกข้อมูลเมื่อ 19 August 2013. 
  7. "Catalog Page for PIA17046". Photo Journal. NASA. http://photojournal.jpl.nasa.gov/catalog/PIA17046. เรียกข้อมูลเมื่อ April 27, 2014. 
  8. "It's Official: Voyager 1 Is Now In Interstellar Space". UniverseToday. http://www.universetoday.com/104717/its-official-voyager-1-is-now-in-interstellar-space/. เรียกข้อมูลเมื่อ April 27, 2014. 
  9. "Future". NASA. http://voyager.jpl.nasa.gov/mission/interstellar.html. เรียกข้อมูลเมื่อ October 13, 2013. 

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]