พระเจ้าเซจงมหาราช

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
พระเจ้าเซจงมหาราช
พระมหากษัตริย์แห่งเกาหลี
Statue Sejong le Grand
พระมหากษัตริย์แห่ง ราชวงศ์โชซอน
ครองราชย์ 18 กันยายน พ.ศ. 196118 กรกฎาคม พ.ศ. 1993 (31 ปี 303 วัน)
ราชาภิเษก 18 กันยายน พ.ศ. 1961
ก่อนหน้า พระเจ้าแทจง
ถัดไป มุนจง
ผู้สำเร็จราชการ พระเจ้าแทจง (1961-1965)
พระมเหสี พระมเหสีโซฮย็อน
พระราชบุตร พระเจ้ามุนจง,พระเจ้าเซโจ
พระนามเต็ม
พระเจ้าเซจงมหาราช
ราชวงศ์ โชซอน
พระราชบิดา พระเจ้าแทจง
พระราชมารดา พระพันปีวอนกยอง
ประสูติ 6 พฤษภาคม พ.ศ. 1940
สวรรคต 18 พฤษภาคม พ.ศ. 1993
(พระชนมายุได้ 53 พรรษา)
Korean name
ฮันกึล
ฮันจา
RR Sejong Daewang
MR Sejong Taewang
ชื่อเกิด
ฮันกึล 이도
ฮันจา 李裪
RR I Do
MR Yi To
ชื่อวัยเยาว์
ฮันกึล 원정
ฮันจา 元正
RR Won Jeong
MR Wŏn Chŏng

พระเจ้าเซจงมหาราช (เกาหลี: 세종대왕, ฮันจา: 世宗大王, MC: Sejong the Great of Joseon , พ.ศ. 1940 ถึง พ.ศ. 1993) เป็นพระมหากษัตริย์พระองค์ที่ 4 แห่งราชวงศ์โชซอนของเกาหลี (พ.ศ. 1961 ถึง พ.ศ. 1993) ทรงเป็นที่รู้จักในการที่ทรงประดิษฐ์อักษรเกาหลีฮันกึล และทรงเป็นหนึ่งในสองกษัตริย์เกาหลีที่มีพระนามเป็นมหาราช (อีกพระองค์คือพระเจ้ากวางแกโตมหาราช แห่งราชวงศ์โกคูรยอ)

ลี โท (이도; 李裪) เป็นพระโอรสองค์ที่สามของพระเจ้าแทจงกับพระมเหสีวอนกยอง เมื่อพระชนม์สิบหกพรรษาได้รับสถาปนาเป็นองค์ชายชุงนยอง (충녕대군; 忠寧大君) และทรงอภิเษกกับพระชายาชิม ซึ่งภายหลังได้รับสถาปนาเป็นพระมเหสีโซฮอน พระเชษฐาทั้งสองของพระองค์คือองค์ชายยังนยองและองค์ชายฮโยรยองเห็นถึงความสามารถขององค์ชายชุงนยองแต่ยังเยาว์ จึงคิดจะยกบัลลังก์ให้โดยการประพฤติตนเหลวแหลกในราชสำนัก ทำให้องค์ชายทั้งสองถูกขับออกจากวัง เมื่อพระเจ้าแทจงสละบัลลังก์ใน พ.ศ. 1961 ก็ได้ให้องค์ชายชุงนยองครองราชย์เป็นพระเจ้าเซจง

ฮันกึล[แก้]

ราชกิจอย่างแรกของพระเจ้าเซจงคือการก่อตั้งชิบฮย็อนจอน สำนักปราชญ์ขงจื้อที่เป็นแหล่งรวมผู้มีความรู้เกี่ยวกับปรัชญาขงจื้อของประเทศ และยังเป็นแหล่งการศึกษาของนักปราชญ์ขงจื้อที่สำคัญอีกหลายท่านในอนาคต

ตลอดประวัติศาสตร์อันยาวนานชาวเกาหลีไม่มีอักษรเป็นของตนเองแต่ใช้อักษรจีนที่รับมา เรียกว่าฮันจา ซึ่งอักษรจีนเป็นอักษรที่สลับซับซ้อนในการเขียน การเรียนรู้และการจดจำ ดังนั้นในสมัยโชซอนจึงมีแต่ยังบันที่เป็นชนชั้น ขุนนาง เท่านั้นที่เขียนฮันจาเป็น ชาวบ้าน สามัญชน ทั่วไปจึงอ่านไม่ออกเขียนไม่ได้ อีกทั้งอักษรจีนยังใช้แทนเสียงในภาษาเกาหลี ได้ไม่ลื่นนัก ใน พ.ศ. 1989 พระเจ้าเซจงจึงทรงให้นักปราชญ์และนักประดิษฐ์ชื่อ จางยองชิล เดิมเป็นทหารองครักษ์ แต่พระเจ้าเซจงทรงเล็งเห็นในความสามารถจึงแต่งตั้งให้เป็นขุนนางขั้นชอง 3 พุม พระราชทานกำลังทรัพย์และอำนาจที่จะประดิษฐ์อะไรก็ได้ จางยองชิล ได้ชื่อว่าเป็นผู้ประดิษฐ์มาตรวัดน้ำฝน อันแรกของโลกในปี พ.ศ. 1984 และยังสร้างนาฬิกาน้ำ นาฬิกาแดด และลูกโลกจำลองท้องฟ้า สำหรับโหรหลวงใช้ในการศึกษาดวงดาว แต่ชางยองชิลนั้นได้รับการต่อต้านจากขุนนาง เพราะชางยองชิลเป็นชอนมิน ชนชั้นต่ำสุดในสังคมโชซอน ต่ำแหน่งสูงๆของขุนนางสงวนไว้สำหรับยังบันเท่านั้น จนในที่สุดชางยองชิลก็ถูกปลดใน พ.ศ. 1985

พระเจ้าเซจงทรงเห็นถึงปัญหาของชาวนา ในการทำการเกษตร แล้วไม่ได้ผล และได้รับความลำบากเมื่อน้ำท่วม หรือแห้งแล้ง จึงทรงให้มีการแต่งหนังสือนงซาจิกซอล รวบรวมความรู้ประสบการณ์ในการทำการเกษตรจากเกษตรกรอาวุโสทั่วอาณาจักร และยังทรงลดภาษีเกษตรกร เพื่อมิให้เกษตรกรต้องลำบากและมีทรัพย์ในการทำเกษตรกรรมมากขึ้น

ป้องกันประเทศ[แก้]

พระเจ้าเซจงยังทรงดำเนินนโยบายต้านทานผู้รุกรานต่างชาติอีกด้วย โดยพระเจ้าแทจงซึ่งเป็นแทซังวังอยู่นั้นได้แนะนำให้พระเจ้าเซจงส่งอีจองมูไปบุกเกาะซึชิมาที่เป็นแหล่งของโจรสลัดญี่ปุ่น จน พ.ศ. 1962 ตระกูลโซเจ้าครองเกาะซึชิมาได้ยอมจำนนและส่งบรรณาการไปยังฮันซอง และพ.ศ. 1963 เกาะซึชิมาก็ขึ้นตรงต่อมณฑลคยองซังของโชซอน

ทางเหนือพระเจ้าเซจงก็ทรงก่อตั้ง สี่ป้อมหกปราการ (ซากุนยุกจิน 사군육진) เพื่อป้องกันการรุกรานของพวกแมนจูทางเหนือ และใน พ.ศ. 1976 ทรงส่งคิมจงซอ ไปบุกขยายอาณาเขตทางเหนือ จนโชซอนมีอาณาเขตติดแม่น้ำยาลู

ราชกิจต่างๆของพระเจ้าเซจงนั้นยังคุณประโยชน์มากมายต่ออาณาจักรโชซอน และรวมไปถึงประเทศเกาหลีทั้งเหนือและใต้ในปัจจุบันด้วย เพราะทรงส่งเสริมวัฒนธรรมเกาหลี ทำให้ชาวเกาหลีมีความภาคภูมิใจในวัฒนธรรมของตนเองในทุกวันนี้ และพระสาทิสลักษณ์ของพระองค์ยังปรากฏบนธนบัตร 10,000 วอนของเกาหลีใต้ เมื่อมเหสีโซฮอนสิ้นพระชนม์ พระเจ้าเซจงก็ทรงเศร้าโศกพระทัย จนสิ้นพระชนม์ในพ.ศ. 1993 มีพระเจ้ามุนจง สืบต่อบัลลังก์

พระนามเต็ม[แก้]

  • สมเด็จพระราชา เซจง จางฮอน ยองมุน เยมู อินซอง มยองฮโย
  • 세종장헌영문예무인성명효대왕
  • 世宗莊憲英文睿武仁聖明孝大王

พระบรมวงศานุวงศ์[แก้]

  • พระราชบิดา: พระเจ้าแทจง (태종)
  • พระราชมารดา  : สมเด็จพระราชินีวอนคยอง ตระกูลมิน แห่งยอฮึง (원경왕후 민씨,元敬王后閔氏 กันยายน 1337 – 12 กันยายน 1391)
พระราชินี พระสนม พระราชโอรส พระธิดา
  • สมเด็จพระราชินีโซฮอน ตระกูลซิม แห่งชองซอง (소헌왕후 심씨, 昭憲王后 沈氏 28 กันยายน 1395-24 มีนาคม 1446)
  • พระสนมฮเยบิน ตระกูลยาง แห่งชองจู (혜빈 양씨, 愍貞嬪楊氏 ?-9 พฤศจิกายน 1455)
    • ลี โอ, เจ้าชายฮันนัม
    • ลี ฮย็อน, เจ้าชายซูชอน
    • ลี จอน, เจ้าชายยองพุง
  • พระสนมยองบิน ตระกูลคัง แห่งจินจู (영빈 강씨, 令嬪姜氏)
    • ลี ยอง, เจ้าชายฮวาอึย
  • พระสนมซินบิน ตระกูลคิม แห่งชองจู (신빈 김씨, 慎嬪 金氏 1406-4 กันยายน 1464)
    • ลี จอง, เจ้าชายคเยยาง
    • ลี คง, เจ้าชายอึยชาง
    • ลี ชิม, เจ้าชายมิลซอง
    • ลี ยอน, เจ้าชายอิกฮย็อน
    • ลี ทัง, เจ้าชายยองแฮ
    • ลี โก, เจ้าชายทัมยาง
    • เจ้าหญิงไม่ทราบพระนาม
    • เจ้าหญิงไม่ทราบพระนาม
  • พระสนมควีอิน ตระกูลปาร์ค (귀인 박씨 , 貴人朴氏)
  • พระสนมควีอิน ตระกูลโจ (귀인 최씨 , 貴人 崔氏)
  • พระสนมโซยอง ตระกูลฮง (소용 홍씨)
  • พระสนมซุกวอน ตระกูลลี (숙원 이씨)
    • เจ้าหญิงจองอัน
  • พระสนมซางชิม ตระกูลซง (상침 송씨 , 尚寢宋氏 ค.ศ. 1396-ค.ศ. 1463)
    • เจ้าหญิงจองฮย็อน
  • พระสนมซากี ตระกูลชา (사기 차씨,司記 車氏 ?-10 กรกฎาคม 1444)
    • เจ้าหญิงไม่ทราบพระนาม






ก่อนหน้า พระเจ้าเซจงมหาราช ถัดไป
พระเจ้าแทจง 2leftarrow.png ประมุขแห่งเกาหลี
(พ.ศ. 1961 - พ.ศ. 1993)
2rightarrow.png พระเจ้ามุนจง