พระเจ้าเซจงมหาราช

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
พระเจ้าเซจงมหาราช
พระราชาแห่งโชซ็อน
King Sejong-crop.JPG
พระมหากษัตริย์แห่งราชวงศ์โชซอน
ครองราชย์ 18 กันยายน พ.ศ. 19618 เมษายน พ.ศ. 1993 (31 ปี 303 วัน)
ราชาภิเษก 18 กันยายน พ.ศ. 1961
ก่อนหน้า พระเจ้าแทจง
ถัดไป พระเจ้ามุนจง
ผู้สำเร็จราชการ พระเจ้าแทจง (1961–1965) (อดีตพระราชา)
พระเจ้ามุนจง (1985–1993) (รัชทายาท)
พระอัครมเหสี พระนางโซฮ็อน
พระราชบุตร พระเจ้ามุนจง,พระเจ้าเซโจ
พระนามเต็ม
พระเจ้าเซจงมหาราช
ราชวงศ์ โชซ็อน
พระราชบิดา พระเจ้าแทจง
พระราชมารดา พระนางว็อนกย็อง
ประสูติ 15 พฤษภาคม พ.ศ. 1940
สวรรคต 8 เมษายน พ.ศ. 1993 (52 ปี 328 วัน)
Korean name
ฮันกึล
ฮันจา
RR Sejong Daewang
MR Sejong Taewang
ชื่อเกิด
ฮันกึล 이도
ฮันจา 李裪
RR I Do
MR Yi To
ชื่อวัยเยาว์
ฮันกึล 원정
ฮันจา 元正
RR Won Jeong
MR Wŏn Chŏng

พระเจ้าเซจงมหาราช (เกาหลี: 세종대왕, ฮันจา: 世宗大王, MC: Sejong the Great of Joseon , พ.ศ. 1940 ถึง พ.ศ. 1993) เป็นพระมหากษัตริย์เกาหลีรัชกาลที่ 4 แห่งราชวงศ์โชซ็อน ครองราชย์ระหว่าง พ.ศ. 1961 ถึง พ.ศ. 1993 ทรงเป็นที่รู้จักในการที่ทรงประดิษฐ์อักษรเกาหลีฮันกึล และทรงเป็นหนึ่งในสองกษัตริย์เกาหลีที่ได้รับสมัญญาว่าเป็นมหาราช (อีกพระองค์คือพระเจ้ากวางแกโตมหาราช แห่งราชวงศ์โกคูรยอ)

พระราชประวัติ[แก้]

ลี โท (이도; 李裪) เป็นพระราชโอรสพระองค์ที่สามของพระเจ้าแทจงกับพระนางว็อนกย็อง เมื่อพระชนมายุ 16 พรรษาได้รับสถาปนาเป็นเจ้าชายชุงนยอง (충녕대군; 忠寧大君) และทรงอภิเษกกับพระชายาชิม ซึ่งภายหลังได้รับสถาปนาเป็นพระนางโซฮ็อน พระเชษฐาทั้งสองของพระองค์คือเจ้าชายยังนยองและเจ้าชายฮโยรยองเห็นถึงความสามารถของเจ้าชายชุงนยองแต่ยังเยาว์ จึงคิดจะยกบัลลังก์ให้โดยการประพฤติตนเหลวแหลกในราชสำนัก ทำให้เจ้าชายทั้งสองถูกขับออกจากวัง เมื่อพระเจ้าแทจงสละบัลลังก์ใน พ.ศ. 1961 ก็ได้ให้เจ้าชายชุงนยองครองราชย์เป็นพระเจ้าเซจง

ฮันกึล[แก้]

ราชกิจอย่างแรกของพระเจ้าเซจงคือการก่อตั้งชิบฮย็อนจอน สำนักปราชญ์ขงจื้อที่เป็นแหล่งรวมผู้มีความรู้เกี่ยวกับปรัชญาขงจื้อของประเทศ และยังเป็นแหล่งการศึกษาของนักปราชญ์ขงจื้อที่สำคัญอีกหลายท่านในอนาคต

ตลอดประวัติศาสตร์อันยาวนานชาวเกาหลีไม่มีอักษรเป็นของตนเองแต่ใช้อักษรจีนที่รับมา เรียกว่าฮันจา ซึ่งอักษรจีนเป็นอักษรที่สลับซับซ้อนในการเขียน การเรียนรู้และการจดจำ ดังนั้นในสมัยโชซอนจึงมีแต่ยังบันที่เป็นชนชั้นขุนนางเท่านั้นที่เขียนฮันจาเป็น ชาวบ้านสามัญชนทั่วไปจึงอ่านไม่ออกเขียนไม่ได้ อีกทั้งอักษรจีนยังใช้แทนเสียงในภาษาเกาหลี ได้ไม่ลื่นนัก ใน พ.ศ. 1989 พระเจ้าเซจงจึงทรงให้นักปราชญ์และนักประดิษฐ์ชื่อ จางยองชิล เดิมเป็นทหารองครักษ์ แต่พระเจ้าเซจงทรงเล็งเห็นในความสามารถจึงแต่งตั้งให้เป็นขุนนางขั้นชอง 3 พุม พระราชทานกำลังทรัพย์และอำนาจที่จะประดิษฐ์อะไรก็ได้ จางยองชิลได้ชื่อว่าเป็นผู้ประดิษฐ์มาตรวัดน้ำฝน อันแรกของโลกในปี พ.ศ. 1984 และยังสร้างนาฬิกาน้ำ นาฬิกาแดด และลูกโลกจำลองท้องฟ้า สำหรับโหรหลวงใช้ในการศึกษาดวงดาว แต่ชางยองชิลนั้นได้รับการต่อต้านจากขุนนาง เพราะชางยองชิลเป็นชอนมิน ชนชั้นต่ำสุดในสังคมโชซอน ต่ำแหน่งสูงๆของขุนนางสงวนไว้สำหรับยังบันเท่านั้น จนในที่สุดชางยองชิลก็ถูกปลดใน พ.ศ. 1985

พระเจ้าเซจงทรงเห็นถึงปัญหาของชาวนา ในการทำเกษตรกรรม แล้วไม่ได้ผล และได้รับความลำบากเมื่อน้ำท่วม หรือแห้งแล้ง จึงทรงให้มีการแต่งหนังสือนงซาจิกซอล รวบรวมความรู้ประสบการณ์ในการทำการเกษตรจากเกษตรกรอาวุโสทั่วอาณาจักร และยังทรงลดภาษีเกษตรกร เพื่อมิให้เกษตรกรต้องลำบากและมีทรัพย์ในการทำเกษตรกรรมมากขึ้น [1]

ป้องกันประเทศ[แก้]

พระเจ้าเซจงยังทรงดำเนินนโยบายต้านทานผู้รุกรานต่างชาติอีกด้วย โดยพระเจ้าแทจงซึ่งเป็นแทซังวังอยู่นั้นได้แนะนำให้พระเจ้าเซจงส่งอีจองมูไปบุกเกาะซึชิมาที่เป็นแหล่งของโจรสลัดญี่ปุ่น จน พ.ศ. 1962 ตระกูลโซเจ้าครองเกาะซึชิมาได้ยอมจำนนและส่งบรรณาการไปยังฮันซอง และพ.ศ. 1963 เกาะซึชิมาก็ขึ้นตรงต่อมณฑลคยองซังของโชซอน

ทางเหนือพระเจ้าเซจงก็ทรงก่อตั้ง สี่ป้อมหกปราการ (ซากุนยุกจิน 사군육진) เพื่อป้องกันการรุกรานของพวกแมนจูทางเหนือ และใน พ.ศ. 1976 ทรงส่งคิมจงซอ ไปบุกขยายอาณาเขตทางเหนือ จนโชซอนมีอาณาเขตติดแม่น้ำยาลู

พระราชกรณียกิจต่างๆ ของพระเจ้าเซจงนั้นยังคุณประโยชน์มากมายต่ออาณาจักรโชซอน และรวมไปถึงประเทศเกาหลีทั้งเหนือและใต้ในปัจจุบันด้วย เพราะทรงส่งเสริมวัฒนธรรมเกาหลี ทำให้ชาวเกาหลีมีความภาคภูมิใจในวัฒนธรรมของตนเองในทุกวันนี้ และพระสาทิสลักษณ์ของพระองค์ยังปรากฏบนธนบัตร 10,000 วอนของเกาหลีใต้ เมื่อพระนางโซฮ็อนสิ้นพระชนม์ พระเจ้าเซจงทรงเศร้าโศกพระราชหฤทัย จนสวรรคตใน พ.ศ. 1993 มีพระเจ้ามุนจง สืบต่อราชบัลลังก์

พระนามเต็ม[แก้]

  • พระเจ้าเซจง จางฮอน ยองมุน เยมู อินซอง มยองฮโย
  • 세종장헌영문예무인성명효대왕
  • 世宗莊憲英文睿武仁聖明孝大王

พระบรมวงศานุวงศ์[แก้]

พระอัครมเหสี พระสนม พระราชโอรส พระธิดา
  • พระนางโซฮ็อน สกุลซิม แห่งช็องซง (소헌왕후 심씨, 昭憲王后 沈氏 28 กันยายน 1395-24 มีนาคม 1446)
    • พระเจ้ามุนจงแห่งโชซ็อน
    • พระเจ้าเซโจ
    • ลี ยอง, เจ้าชายอันพยอง
    • ลี กู, เจ้าชายอีมยอง
    • ลี ยอ, เจ้าชายควางพยอง
    • ลี ยู, เจ้าชายกึมซอง พ
    • ลี อิม, เจ้าชายพยองวอน
    • ลี ยอม, เจ้าชายยอนกึม
    • เจ้าหญิงจองโซ
    • เจ้าหญิงจองอึย
  • พระสนมเอกฮเยบิน สกุลยาง แห่งชองจู (혜빈 양씨, 愍貞嬪 楊氏 ?-9 พฤศจิกายน 1455)
    • ลี โอ, เจ้าชายฮันนัม
    • ลี ฮย็อน, เจ้าชายซูชอน
    • ลี จอน, เจ้าชายยองพุง
  • พระสนมเอกยองบิน สกุลคัง แห่งจินจู (영빈 강씨, 令嬪姜氏)
    • ลี ยอง, เจ้าชายฮวาอึย
  • พระสนมเอกซินบิน สกุลคิม แห่งชองจู (신빈 김씨, 慎嬪 金氏 1406-4 กันยายน 1464)
    • ลี จอง, เจ้าชายคเยยาง
    • ลี คง, เจ้าชายอึยชาง
    • ลี ชิม, เจ้าชายมิลซอง
    • ลี ยอน, เจ้าชายอิกฮย็อน
    • ลี ทัง, เจ้าชายยองแฮ
    • ลี โก, เจ้าชายทัมยาง
    • เจ้าหญิงไม่ทราบพระนาม
    • เจ้าหญิงไม่ทราบพระนาม
  • พระสนมควีอิน สกุลปาร์ค (귀인 박씨 , 貴人朴氏)
  • พระสนมควีอิน สกุลชเว (귀인 최씨 , 貴人 崔氏)
  • พระสนมโซยอง ตระกูลฮง (소용 홍씨)
  • พระสนมซุกวอน ตระกูลลี (숙원 이씨)
    • เจ้าหญิงจองอัน
  • ซังชิม ตระกูลซง (상침 송씨 , 尚寢宋氏 ค.ศ. 1396-ค.ศ. 1463)
    • เจ้าหญิงจองฮย็อน
  • พระสนมซากี ตระกูลชา (사기 차씨,司記 車氏 ?-10 กรกฎาคม 1444)
    • เจ้าหญิงไม่ทราบพระนาม
ก่อนหน้า พระเจ้าเซจงมหาราช ถัดไป
พระเจ้าแทจง 2leftarrow.png พระมหากษัตริย์แห่งโชซ็อน
(พ.ศ. 1961 - พ.ศ. 1993)
2rightarrow.png พระเจ้ามุนจง


  1. www.chosonkorea.org/index.php/people/kings/king-sejong-the-great