พระเจ้าช็องจงแห่งโชซ็อน

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
สำหรับความหมายอื่น ดูที่ พระเจ้าช็องจง
พระเจ้าช็องจง
พระมหากษัตริย์โชซ็อน
ครองราชย์พ.ศ. 1941 - พ.ศ. 1942
ก่อนหน้าพระเจ้าแทโจ
ถัดไปพระเจ้าแทจง
อัครมเหสีพระนางช็องอัน
ราชวงศ์โชซ็อน
พระราชบิดาพระเจ้าแทโจแห่งโชซ็อน
พระราชมารดาพระนางชินอึย
พระราชสมภพพ.ศ. 1900
สวรรคตพ.ศ. 1962
(62 พรรษา)
พระเจ้าช็องจงแห่งโชซ็อน
ฮันกึล정종
ฮันจา定宗
RRJeongjong
MRChŏngjong
ชื่อเกิด
ฮันกึล이방과
ฮันจา李芳果
RRI Bang-gwa
MRI Panggwa

พระเจ้าช็องจง (เกาหลี: 정종, ฮันจา: 定宗, MC: Jeongjong, MR: Chŏngjong ค.ศ. 1357 - ค.ศ. 1419) เป็นพระมหากษัตริย์รัชกาลที่ 2 แห่งราชวงศ์โชซ็อน (ค.ศ. 1398 - ค.ศ. 1400) เป็นพระราชโอรสพระองค์ที่สองในพระเจ้าแทโจ ปฐมกษัตริย์ผู้สถาปนาราชวงศ์โชซ็อน

พระเจ้าช็องจงพระราชสมภพเมื่อค.ศ. 1357 พระนามเดิมว่าลีบังกวา (이방과, 李芳果) เป็นบุตรชายของลีซ็องกเย (이성계, 李成桂) กับภรรยาจากตระกูลฮันซึ่งเสียชีวิตไปก่อน ต่อมาเมื่อลีซองกเยได้ปราบดาภิเษกเป็นพระมหากษัตริย์ราชวงศ์โชซ็อน ลีบังกวาจึงได้รับพระยศเป็นเจ้าชายยองอัน (영안대군, 永安大君) และตั้งพระมเหสีที่สิ้นพระชนม์ไปแล้วนั้นเป็นพระนางชินอี (신의왕후, 神懿王后) แต่พระเจ้าแทโจนั้นกลับโปรดปรานพระมเหสีพระองค์ใหม่คือพระนางชินด็อก[1] (신덕왕후, 神德王后) จากตระกูลคังและตั้งเจ้าชายอีอัน (의안대군, 宜安大君) ลีบังซอก (이방석, 李芳碩) พระราชโอรสที่ประสูติแต่พระมเหสี่พระองค์ใหม่เป็นรัชทายาท ซึ่งสร้างความไม่พอใจแก่บรรดาพระโอรสของพระมเหสีฮันโดยเฉพาะเจ้าชายช็องอัน (정안대군, 靖安大君) ลีบังวอน (이방원, 李芳遠) พระราชโอรสพระองค์ที่ห้าของพระเจ้าแทโจ และพระอนุชาของเจ้าชายยองอัน ในค.ศ. 1398 ลีบังกวาได้นำสมัครพรรคพวกเข้าทำการลอบปลงพระชนม์เจ้าชายลีบังบอนและลีบังซอกพระโอรสทั้งสองของพระมเหสีคัง เรียกว่า เหตุการณ์จลาจลของเจ้าชาย (왕자의난, 王子-亂) ครั้งที่หนึ่ง เจ้าชายลีบังวอนจึงตั้งเจ้าชายยองอันเป็นรัชทายาทแทน ฝ่ายพระเจ้าแทโจเมื่อพระราชโอรสเข่นฆ่ากันเองทำให้ทรงเสียพระทัยมาจึงทรงสละราชบัลลังก์ใน ค.ศ. 1398 เจ้าชายยองอันจึงได้ขึ้นครองราชย์ต่อ

พระเจ้าช็องจงทรงเชื่อคำแนะนำของโหรหลวงว่าเมืองฮันซองนั้นได้กลายเป็นที่อัปมงคลไปในรัชสมัยของพระราชบิดา จึงย้ายราชธานีกลับไปที่เมืองแคซ็อง ซึ่งเมืองหลวงของเกาหลีในสมัยราชวงศ์โครยอ ทั้งนี้จะสามารถหลบหลีกอิทธิพลของพระอนุชาลีบังวอน ใน ค.ศ. 1400 พระอนุชาของพระเจ้าช็องจงอีกพระองค์คือเจ้าชายฮวีอัน (회안대군, 懷安大君) ลีบังกัน (이방간, 李芳幹) ซึ่งเป็นพระเชษฐาของเจ้าชายลีบังวอน ได้ก่อกบฏหวังจะยึดอำนาจ เจ้าชายลีบังวอนนำทัพเข้าปราบสองฝ่ายต่อสู้กันในเหตุการณ์จลาจลของเจ้าชาย (왕자의난, 王子-亂) ครั้งที่สอง เจ้าชายลีบังกันพ่ายแพ้และถูกกักพระองค์อยู่ที่เขาโทซาน เจ้าชายลีบังวอนบังคับให้พระเจ้าช็องจงสถาปนาพระองค์เองเป็นรัชทายาท จนในที่สุดพระเจ้าช็องจงก็ทรงทนไม่ได้อีก สละราชบัลลังก์ให้พระอนุชาขึ้นครองราชย์ต่อ เป็นพระเจ้าแทจง

พระเจ้าช็องจงประทับอยู่ที่เมืองแคซองตลอดพระชนม์ชีพที่เหลือในฐานะพระเจ้าหลวง (태상왕, 太上王) และสวรรคตใน ค.ศ. 1419 ในรัชกาลของพระเจ้าเซจงมหาราช พระสุสานมีชื่อว่า ฮูนึง (후릉, 厚陵) แต่ไม่ได้รับพระนามที่พระสุสาน แต่ได้รับพระราชทานพระนามจากจักรพรรดิราชวงศ์หมิงว่า พระเจ้าคงจอง (공정대왕, 恭靖大王) จนในรัชสมัยของพระเจ้าซุกจงได้ถวายพระนามที่พระสุสานเป็น พระเจ้าจองจง (정종, 定宗)

พระนามเต็ม[แก้]

  • พระเจ้าช็องจงคงจ็องอึยมุนชังมูอนอินซุนฮโยแห่งเกาหลี
  • 정종공정의문장무온인순효대왕
  • 定宗恭靖懿文莊武溫仁順孝大王

พระบรมวงศานุวงศ์[แก้]

  1. พระนางช็องอัน ตระกูลคิม แห่งคยองจู (정안왕후 김씨 ,定安王后 金氏 22 กรกฎาคม 1355 - 2 กันยายน 1412)
  2. พระสนมซ็องบิน ตระกูลชี แห่งชุงจู (성빈 지씨 ,誠嬪 池氏)
    1. อี ฮู-แซ็ง; เจ้าชายด็อกช็อน (이후생 덕천군)
    2. อี มัล-แซ็ง; เจ้าชายโทพย็อง (이말생 도평군)
  3. พระสนมซุกอึย ตระกูลจี แห่งชุงจู (숙의 지씨 ,淑儀 池氏)
    1. อี ว็อน-แซ็ง; เจ้าชายอึยพย็อง (이원생 의평군)
    2. อี มู-แซ็ง; เจ้าชายซ็อนซ็อง (이무생 선성군)
    3. อี โฮ-แซ็ง; เจ้าชายอิมซ็อง (이호생 임성군)
    4. เจ้าหญิงฮัมยัง (함양옹주)
  4. พระสนมซุกอึย ตระกูลคี แห่งแฮงจู (숙의 기씨 ,淑儀 奇氏 ? - 1457)
    1. อี กุน-แซ็ง; เจ้าชายซุนพย็อง (이군생 순평군)
    2. อี อึย-แซ็ง; เจ้าชายกึมพย็อง (이의생 금평군)
    3. อี ยุง-แซ็ง; เจ้าชายช็องซ็อก (이융생 정석군)
    4. อี ซ็อน-แซ็ง; เจ้าชายมูริม (이선생 무림군)
    5. เจ้าหญิงซุกชิน (숙신옹주)
    6. เจ้าหญิงโกซ็อง (고성옹주)
    7. เจ้าหญิงซังว็อน (상원옹주)
    8. เจ้าหญิงช็อนซัน (전산옹주)
  5. พระสนมซุกอึย ตระกูลมุน (숙의 문씨,淑儀 文氏)
    1. อี ควีแซ็ง; เจ้าชายจองอึย (이귀생 종의군)
  6. พระสนมซุกอึย ตระกูลอี (숙의 이씨 ,淑儀 李氏)
    1. อี จองแซง; เจ้าชายจินนัม (숙의 이씨)
  7. พระสนมซุกอึย ตระกูลยุน แห่งแฮพย็อง (숙의 윤씨 ,淑儀尹氏)
    1. อี ด็อก-แซ็ง; เจ้าชายซูโท (이덕생 수도군)
    2. อี นก-แซ็ง; เจ้าชายอิมอึน (이녹생 임언군)
    3. อี พก-แซ็ง; เจ้าชายซ็อกโพ (이복생 석보군)
    4. อี โบ-แซ็ง; เจ้าชายชังช็อน (이보생 장천군)
    5. เจ้าหญิงอินช็อน (인천옹주)
    6. เจ้าหญิงฮัมอัน (함안옹주)
  8. เจ้าหญิงคาอึย ตระกูลยู (가의궁주 유씨)
    1. เจ้าหญิงด็อกชอน (덕천옹주)
  9. พระสนมโช คุงชัง (초궁장)
  10. คี-แม (궁장)

อ้างอิง[แก้]

  1. The Winds of Change (อังกฤษ)
ก่อนหน้า พระเจ้าช็องจงแห่งโชซ็อน ถัดไป
พระเจ้าแทโจ 2leftarrow.png พระมหากษัตริย์โชซ็อน
(พ.ศ. 1941 - พ.ศ. 1949)
2rightarrow.png พระเจ้าแทจง