พระเจ้าแทจง

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ลีบังวอน
Taejong.JPG
รูปสลักหินของพระเจ้าแทจงที่สุสานราชวงศ์
พระมหากษัตริย์โชซอน
ครองราชย์ 28 พฤศจิกายน ค.ศ.1400 – 9 กันยายน ค.ศ.1418
ก่อนหน้า พระเจ้าจองจง
ถัดไป พระเจ้าเซจงมหาราช
อดีตพระมหากษัตริย์ราชวงศ์โชซ็อน
Tenure 9 กันยายน ค.ศ. 1418 – 30 พฤษภาคม ค.ศ. 1422
ก่อนหน้า พระเจ้าจองจง
Consort

พระมเหสี

  • พระมเหสีวอนคยอง ตระกูลมิน แห่งยอฮึง

พระสนม

  • พระสนมฮโยบิน ตระกูลคิม
  • พระสนมชินบิน ตระกูลชิน
  • พระสนมซอนบิน ตระกูลอัน
  • พระสนมอึยบิน ตระกูลควอน
  • พระสนมโซบิน ตระกูลโน
  • พระสนมมยองบิน ตระกูลคิม
  • พระสนมจงบิน ตระกูลโก
  • พระสนมซุกอึย ตระกูลเชว
พระราชบุตร ลีเจ, องค์ชายยังยอง
ลีโบ, องค์ชายฮโยรยอง
ลีโด, พระเจ้าเซจงมหาราช (องค์ชายชุงนยอง)
Posthumous name
สมเด็จพระราชา แทจง คงจอง ซองด็อก ซินคง คอนชอน เชกุก แทจอง คเยอู มุนมู เยชอล ซองนยอล ควางฮโย
King Taejong Gongjeong Seongdeok Sin-gong Geoncheon Chegeuk Daejeong Gye-u Munmu Yecheol Seongnyeol Gwanghyo the Great
태종공정성덕신공건천체극대정계우문무예철성렬광효대왕
太宗恭定聖德神功建天體極大正啓佑文武叡哲成烈光孝大王
Temple name
Taejong
ราชวงศ์ Jeonju Yi
พระราชบิดา พระเจ้าแทโจ
พระราชมารดา พระมเหสีชินอึย ตระกูลฮัน แห่งอันพยอน
ประสูติ 13 มิถุนายน ค.ศ.1367
ฮัมฮึง
สวรรคต 30 พฤษภาคม ค.ศ.1422 (อายุ 55 ปี)
พระราชวังชังกย็อง
พระบรมศพ โซล

พระเจ้าแทจง (เกาหลี: 태종, ฮันจา: 太宗, MC: Taejong, MR: T'aejong (13 มิถุนายน ค.ศ.1367 - 30 พฤษภาคม ค.ศ. 1422, ครองราชย์ ค.ศ.1400 - ค.ศ.1418) เป็นกษัตริย์พระองค์ที่ 3 แห่งราชวงศ์โชซอนของเกาหลี เป็นพระราชบิดาของพระเจ้าเซจงมหาราช

ชีวิต[แก้]

ก่อตั้งโชซ็อน[แก้]

พระเจ้าแทจงพระนามเดิมว่า ลีบังวอน (이방원, 李芳遠) ในปี ค.ศ.1367 เป็นบุตรชายคนที่ห้าของพระเจ้าแทโจ (태조, 太祖) และได้ผ่านการรับรองในราชวงศ์โครยอในปี ค.ศ.1382 ในช่วงแรกของเขาเขาได้ช่วยพระบิดาในการขยายการสนับสนุนจากประชาชนและขุนนางผู้มีอิทธิพล แทจงได้ช่วยพระบิดาของตนในการปราบดาภิเษกก่อตั้งราชวงศ์ใหม่ จากการสังหารจองมงจู (정몽주, 鄭夢周) ที่ยังคงภักดีกับราชวงศ์โครยอ

เมื่อบิดาลีซองกเยปราบดาภิเษกเป็นพระเจ้าแทโจแห่งราชวงศ์โจซอนแล้วนั้น ลีบังวอนก็ได้รับพระยศเป็นองค์ชายจองอัน (정안대군, 靖安大君) และตั้งพระราชมารดาที่สิ้นพระชนม์ไปแล้วนั้นเป็นพระมเหสีชินอี (신의왕후, 神懿王后) แต่พระเจ้าแทโจนั้นกลับโปรดปรานพระมเหสีองค์ใหม่คือพระมเหสีชินด็อก (신덕왕후, 神德王后) จากตระกูลคังและตั้งองค์ชายอีอัน (의안대군, 宜安大君) ลีบังซอก (이방석, 李芳碩) พระโอรสที่ประสูติแต่พระมเหสี่องค์ใหม่เป็นองค์ชายรัชทายาท ซึ่งสร้างความไม่พอใจแก่บรรดาพระโอรสของพระมเหสีฮัน[1] โดยเฉพาะลีบังวอนซึ่งเป็นองค์ชายที่มีความสามารถและมีผลงานมากที่สุด

เหตุการณ์จลาจลขององค์ชาย[แก้]

ในปี ค.ศ.1392 เขาได้ช่วยบิดาของเขาโค่นล้มราชวงศ์โครยอและก่อตั้งรางวงศ์ใหม่ ราชวงศ์โชซ็อน เขาคาดหวังว่าจะได้รับการแต่งตั้งให้เป็นองค์ชายรัชทายาทเพราะเขามีส่วนวร่วมมากที่สุดในการช่วยก่อตั้งราชวงศ์โชซ็อน แต่พ่อของเขา พระเจ้าแทโจ และอัครเสนาบดีจองโดจอน (정도전, 鄭道傳) ได้สนับสนุนให้โอรสคนที่แปดของ พระเจ้าแทโจ และเป็นน้องชายต่างมารดาของลีบังวอน (โอรสคนที่สองของ พระมเหสีชินด๊อก) ลีบังซอก เป็นองค์ชายรัชทายาท ความขัดแย้งที่เกิดขึ้นส่วนใหญ่มาจาก จองโดจอน ซึ่งมีอิทธิพลและเป็นคนวางรากฐานทางการเมืองและกฎหมายของราชวงศ์ และต้องการให้อาณาจักรโชซ็อนนำโดยอัครเสนาบดีโดยมีกษัตริย์สนับสนุน ในขณะที่ ลีบังวอน ต้องการสร้างระบบอบที่ปกครองโดยตรงจากกษัตริย์ ทั้งสองฝ่ายต่างตะหนักดีถึงความเกลียดชังจากอีกฝ่ายและทั้งสองฝ่ายก็พร้อมที่จะปะทะกัน หลังจากเกิดการสิ้นพระชนม์อย่างกระทันหันของ พระมเหสีชินด๊อก และ พระเจ้าแทโจ กำลังอยู่ในช่วงไว้ทุกข์ในกับพระมเหสี ลีบังวอน ทำการฆ่า จองโดจอน และผู้ที่สนับสนุนเขา รวมถึงสังหารโอรสคนที่สองของ พระมเหสีชินด็อก และทำการแต่งตั้งตัวเองเป็นองค์ชายรัชทายาทในปี ค.ศ.1398 เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นครั้งนี้กลายเป็นที่รู้จักกันถึงความขัดแย้งครั้งแรกขององค์ชาย

พระเจ้าแทโจทรงเสียพระทัยมากเมื่อพระโอรสเข่นฆ่ากันเองเพื่อแย่งชิงบัลลังก์อีกทั้งยังเสียใจจากการสิ้นพระชนม์ของพระมเหสี พระเจ้าแทโจจึงทรงสละราชบัลลังก์และทำการแต่งตั้งโอรสคนที่สองของเขา ลีบังกวา หรือ พระเจ้าจองจง เป็นพระราชาคนใหม่ สิ่งที่ พรเจ้าจองจงกระทำเป็นครั้งแรกคือกลับไปอยู่ที่เมืองหลวงเดิม แคซ็อง ซึ่งเขาเชื่อว่าที่นั่นจะสะดวกสบายมากกว่า แต่ ลีบังวอน ได้ทำการสะสมอำนาจไว้ทำให้เกิดความขัดแย้งกับพระเชษฐาของเขา ลีบังกัน ที่ก็ต้องการอำนาจเช่นกัน ในปี ค.ศ.1400 พระเชษฐาขององค์ชายลีบังวอนอีกพระองค์ คือ องค์ชายฮวีอัน (회안대군, 懷安大君) ลีบังกัน (이방간, 李芳幹) ก่อกบฏจะยึดอำนาจจากลีบังวอน องค์ชายลีบังวอนนำทัพเข้าปราบสองฝ่ายต่อสู้กันในเหตุการณ์จลาจลขององค์ชาย (왕자의난, 王子-亂) ครั้งที่สอง องค์ชายลีบังกันพ่ายแพ้และถูกเนรเทศ องค์ชายลีบังวอนบังคับให้พระเจ้าจองจงสถาปนาพระองค์เองเป็นองค์ชายรัชทายาท จนในที่สุดพระเจ้าจองจงก็ทรงทนไม่ได้อีก สละราชบัลลังก์ให้พระอนุชาขึ้นครองราชย์ต่อ ลีบังวอน ได้เป็นกษัตริย์องค์ที่สามของราชวงศ์โชซ็อน

การรวบรวมอำนาจ[แก้]

ลายเซ็นของพระเจ้าแทจง

พระเจ้าแทจงทรงย้ายเมืองหลวงกลับมาจากเมืองแคซอง (ซึ่งย้ายไปในรัชสมัยของพระเจ้าจองจง) พระเจ้าแทจงทรงปฏิรูประบบการปกครองของเกาหลีใหม่ทั้งหมดโดยมีแบบอย่างจากการปกครองของจีน มีสภาอีจอง (의정부, 議政府) เป็นสภาที่ปรึกษาของกษัตริย์เป็นองค์กรสูงสุด รองลงมาคือหกกระทรวง[2] (육조, 六曹) ซึ่งระบบนี้หลังจากผ่านการเปลี่ยนแปลงเล็กน้อยในรัชสมัยพระเจ้าเซโจแล้วก็จะใช้ไปตลอดห้าร้อยปีราชวงศ์โจซอน และพระเจ้าแทจงยังทรงแบ่งอาณาจักรโจซอนออกเป็นแปดมณฑล รัชสมัยของพระเจ้าแทจงเป็นสมัยแห่งการวางรากฐานของอาณาจักร ในค.ศ. 1401 ทรงนำเงินกระดาษมาใช้เป็นครั้งแรกในเกาหลี พระเจ้าแทจงทรงดำเนินนโยบายส่งเสริมลัทธิขงจื้อใหม่ (Neo-Confucianism) ซึ่งเข้ามาในเกาหลีตั้งแต่ศตวรรษที่ 13 และกดขี่พระพุทธศาสนา ทรงปิดวัดวาอารามไปหลายร้อยแห่ง ทรงยึดที่ดินและทรัพย์ของสถาบันพระพุทธศาสนามาใช้จ่ายในการบริหารบ้านเมือง

ในค.ศ. 1402 พระจักรพรรดิหย่งเล่อ (永乐) แห่งราชวงศ์หมิงทำการยึดอำนาจปราบดาภิเษก พระเจ้าแทจงจึงทรงส่งทูตไปถวายพระพรจักรพรรดิจีนพระองค์ใหม่ พระจักรพรรดิหย่งเล่อจึงทรงตอยแทนด้วยการพระราชทานตราแผ่นดินทองคำและพระราชโองการยอมรับราชวงศ์โจซอนเป็นประเทศราชอย่างเป็นทางการ

แต่พระเจ้าแทโจซึ่งประทับอยู่ที่เมืองฮัมนุงนั้น มิได้มอบตราตั้งอันเป็นสัญลักษณ์สำคัญของกษัตริย์โชซอน เพราะพระเจ้าแทจงทรงได้บัลลังก์มาด้วนการเข่นฆ่าพี่น้อง พระเจ้าแทจงทรงส่งทูตไปหลายคน รวมทั้งพระสหายแต่เยาว์วัยชื่อ พักซุน แต่ทั้งหมดก็ถูกพระเจ้าแทโจสังหาร พระเจ้าแทจงจึงปกครองบริหารบ้านเมืองอย่างดี เพื่อให้พระบิดาเห็นในความสามารถและสมควรที่จะได้รับตราตั้ง เริ่มโดยทรงย้ายเมืองหลวงกลับมาที่ฮันซอง ในพ.ศ. 1948 พระเจ้าแทจงก็รับสั่งให้มีการสำรวจที่ดินของขุนนางชินจินซึ่งขุนนางเหล่านี้มักจะซุกซ่อนโฉนดที่ดินเพื่อหนีภาษี เมื่อสำรวจจนครบแล้วพบว่ารายได้ของราชสำนักกลับเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่า และยังทรงให้มีระบบโฮแพ คือการสำรวจสำมะโนประชากรเป็นครั้งแรก ให้ชายที่อายุสิบหกปีขึ้นไปทุกคนมาลงทะเบียนกับทางราชการ และทรงจัดตั้งชินมุน เพื่อรับเรื่องร้องเรียนจากชาวบ้านที่เดือดร้อนจากการทำงานของขุนนาง โดยให้มาตีกลองหน้าชินมุน

สละบัลลังก์[แก้]

พ.ศ. 1961 พระเจ้าแทจงก็สละบัลลังก์ ให้องค์ชายชุงนยอง (วังเซจา) ครองราชย์เป็นพระเจ้าเซจงมหาราช

แม้ทรงสละบัลลังก์แล้ว แต่ก็ทรงจัดการกิจการบ้านเมืองอยู่ ในฐานะแทซังวัง (太上王 태상왕) ในพ.ศ. 1962 สลัดญี่ปุ่นจากเกาะซึชิมาไปบุกปล้นจีน ระหว่างทางไปจีนก็ได้บุกปล้นมณฑลชุงชองและฮวางแฮของโชซอน ทำให้พระเจ้าแทจงทรงส่งลีจองมูไปบุกยึดเกาะซึชิมา และล้อมเกาะไว้จนในพ.ศ. 1965 ตระกูลโซเจ้าปกครองเกาะซึชิมาก็ยอมจำนน และในพ.ศ. 1986 ก็ได้ให้เอกสิทธิ์ในการค้ากับโชซอนให้แก่ตระกูลโซ โดยต้องส่งบรรณาการเป็นการแลกเปลี่ยน (แต่เกาะซึชิมานั้นเป็นท่าเรือให้สองชาติเสมอมา ปัจจุบันเป็นของญี่ปุ่น แต่เกาหลีใต้ก็ได้อ้างสิทธิ ปัจจุบันจึงเป็นปัญหาขัดแย้งกันอยู่)

พระเจ้าแทจงสวรรคตในพ.ศ. 1965

พระบรมวงศานุวงศ์[แก้]

บรรพบุรุษ[แก้]

ครอบครัว[แก้]

  • พระราชบิดา: พระเจ้าแทโจ (태조)
  • พระราชมารดา  : พระมเนสีชินอึย ตระกูลฮัน แห่งอันพยอน (신의왕후 한씨, กันยายน ค.ศ.1337 - 21 ตุลาคม ค.ศ.1391)

พระมเหสี พระสนม พระโอรสและพระธิดา

  1. พระมเหสีวอนคยอง ตระกูลมิน แห่งยอฮึง (원경왕후 민씨, 元敬王后 閔氏, 11 กรกฎาคม ค.ศ. 1365 - 10 กรกฎาคม ค.ศ.1420)[3]
    1. พระโอรสไม่ทราบชื่อ (ค.ศ.1389), พระโอรสองค์ที่ 1 (สิ้นพระชนม์เมื่อยังทรงพระเยาว์)
    2. พระโอรสไม่ทราบชื่อ (ค.ศ.1390), พระโอรสองค์ที่ 2 (สิ้นพระชนม์เมื่อยังทรงพระเยาว์)
    3. พระโอรสไม่ทราบชื่อ (ค.ศ.1392), พระโอรสองค์ที่ 3 (สิ้นพระชนม์เมื่อยังทรงพระเยาว์)
    4. ลีแจ, องค์ชายยางนยอง (이제, 양녕대군, ค.ศ.1394 - 7 กันยายน ค.ศ.1462), พระโอรสองค์ที่ 4
    5. ลีโบ, องค์ชายฮโยรยอง (이보, 효령대군, ค.ศ.1396 - ค.ศ.1486), พระโอรสองค์ที่ 5
    6. ลีโด, องค์ชายจุงนยอง (이도, 충녕대군, ค.ศ.1397 - ค.ศ.1450), พระโอรสองค์ที่ 6 - พระเจ้าเซจงมหาราช
    7. ลีจง, องค์ชายจงนยอง (이종, 성녕대군, 9 กรกฎาคม ค.ศ.1405 - 4 กุมภาพันธ์ ค.ศ.1418), พระโอรสองค์ที่ 7
      1. ลียัง, องค์ชายอันพยอง (이용, 안평대군, ค.ศ.1418 - 18 ตุลาคม ค.ศ.1453), พระโอรสบุญธรรมองค์ที่ 1; พระโอรสคนที่ 3 ของพระเชษฐา พระเจ้าเซจงมหาราช
      2. ลียง, องค์ชายวอนชอน (이의, 원천군, ค.ศ.1423 - ค.ศ.1476), พระโอรสบุญธรรมองค์ที่ 2; พระโอรสคนที่ 6 ของพระเชษฐา องค์ชายฮโยรยอง
    8. องค์หญิงจองซุน (정순공주, ค.ศ.1385 - ค.ศ.1460), พระธิดาคนที่ 1[4]
    9. องค์หญิงคยองจอง (경정공주, ค.ศ.1387 - ค.ศ.1455),[5] พระธิดาคนที่ 2[6]
    10. องค์หญิงคยองอัน (경안공주, ค.ศ.1393 - ค.ศ.1415), พระธิดาคนที่ 3[7]
    11. องค์หญิงจองซอน (정선공주, ค.ศ.1404 - 25 มกราคม ค.ศ.1424), พระธิดาคนที่ 4[8]
  2. พระสนมฮโยบิน ตระกูลคิม แห่งชองพุง (효빈 김씨 ,孝嬪 金氏, ? - ค.ศ.1454)[9][10]
    1. ลีบี, องค์ชายคยองนยอง (이비, 경녕군, ค.ศ.1395 - ค.ศ.1458)
  3. พระสนมชินบิน ตระกูลชิน แห่งยองวอล (신빈 신씨 ,信嬪 辛氏, ? - ค.ศ.1435)[11][12][13]
    1. ลีอิน, องค์ชายฮัมนยอง (이인 함녕군, 1402–1467), พระโอรสองค์ที่ 1
    2. ลีจอง, องค์ชายอนนยอง (이정 온녕군, 1407–1453), พระโอรสองค์ที่ 2
    3. องค์หญิงจองชิน (정신옹주, ไม่รู้วันที่), พระธิดาคนที่ 1[14]
    4. องค์หญิงจองจอง (정정옹주, ไม่รู้วันที่), พระธิดาคนที่ 2[15]
    5. องค์หญิงซุกจอง (숙정옹주, ไม่รู้วันที่), พระธิดาคนที่ 3[16]
    6. องค์หญิงซุกนยอง (숙녕옹주, ไม่รู้วันที่), พระธิดาคนที่ 4[17]
    7. องค์หญิงซุกคยอง (숙경옹주, ไม่รู้วันที่), พระธิดาคนที่ 5[18]
    8. องค์หญิงซุกกึน (숙근옹주, ? - ค.ศ.1450), พระธิดาคนที่ 6[19]
    9. องค์หญิงโซชิน (소신옹주), 7th daughter[20]
  4. พระสนมซอนบิน ตระกูลอัน (선빈 안씨, 善嬪 安氏 ? - ค.ศ.1468)[21][22]
    1. ลีจี, องค์ชายอิกนยอง (이치 익녕군, ค.ศ.1422 - ค.ศ.1464)
    2. องค์หญิงโซซุก (소숙옹주, ? - ค.ศ.1456), พระธิดาคนที่ 1[23]
    3. องค์หญิงคยองชิน (경신옹주, ไม่รู้วันที่), พระธิดาคนที่ 2[24]
    4. พระธิดาคนที่ 3
  5. พระสนมอึยบิน ตระกูลควอน แห่งอันดง (의빈 권씨, 懿嬪 權氏, ไม่รู้วันที่)[25][26][27]
    1. องค์หญิงจองฮเย (정혜옹주, ? - ค.ศ.1424)[28]
  6. พระสนมโซบิน ตระกูลโน (소빈 노씨, 昭嬪盧氏, ? - ค.ศ.1479)[29][30]
    1. องค์หญิงซุกฮเย (숙혜옹주, ? - ค.ศ.1464)[31]
  7. พระสนมมยองบิน ตระกูลคิม แห่งอันดง (명빈 김씨, 明嬪金氏)
    1. องค์หญิงซุกอัน (숙안옹주, ? - ค.ศ.1464)[32]
  8. พระสนมจงอิน ตระกูลโก (정빈 고씨, ? - ค.ศ.1426)[33]
    1. ลีนง, องค์ชายกึนนยอง (이농 근녕군, ค.ศ.1411 - ค.ศ.1462)[34]
  9. พระสนมซุกอึย ตระกูลแช (숙의 최씨, 淑儀 崔氏, ไม่รู้วันที่)
    1. ลีทะ, องค์ชายฮวีรยอง (이타 희령군, ? - ค.ศ.1465)
    2. พระธิดาไม่ทราบชื่อ
  10. องค์หญิงด็อกซุน ตระกูลลี (덕순옹주 이씨 ,德淑翁主 李氏)
    1. ลีกัน, องค์ชายฮูรยอง (이간 후령군, ? - ค.ศ.1465)
    2. องค์หญิงซุกซุน (숙순옹주, ไม่รู้วันที่)[35]
  11. องค์หญิงอัน (안씨)
    1. ลีจี, องค์ชายฮยอรยอง (이지 혜령군, ค.ศ.1407 - ค.ศ.1440)
  12. องค์หญิงซุกกง ตระกูลคิม แห่งชองโด (숙공궁주 김씨 ,淑恭宮主金氏, ? - ค.ศ.1421)
  13. องค์หญิงอึยจอง ตระกูลโจ แห่งฮันยาง (의정궁주 조씨 ,義貞宮主 趙氏, ? - ค.ศ.1454)
  14. องค์หญิงฮเยซุน ตระกูลลี แห่งโกซอง (혜순궁주 이씨 , 惠順宮主 李氏, ? - ค.ศ.1438)
  15. องค์หญิงชินซุน ตระกูลลี (신순궁주 이씨)
  16. องค์หญิงฮเยซอน ตระกูลฮง (혜선옹주 홍씨)
  17. องค์หญิงซุนฮเย ตระกูลจาง (순혜옹주 장씨)
  18. กึมยอง, องค์หญิงซอคยอง ตระกูลกึม (서경옹주 금씨)

พระปรมาภิไธย[แก้]

  • สมเด็จพระราชา แทจง คงจอง ซองด็อก ซินคง คอนชอน เชกุก แทจอง คเยอู มุนมู เยชอล ซองนยอล ควางฮโย
  • King Taejong Gongjeong Seongdeok Sin-gong Geoncheon Chegeuk Daejeong Gye-u Munmu Yecheol Seongnyeol Gwanghyo the Great
  • 태종공정성덕신공건천체극대정계우문무예철성렬광효대왕
  • 太宗恭定聖德神功建天體極大正啓佑文武叡哲成烈光孝大王

ดูเพิ่ม[แก้]

ก่อนหน้า พระเจ้าแทจง ถัดไป
พระเจ้าจองจง 2leftarrow.png ประมุขแห่งเกาหลี
(พ.ศ. 1943 - พ.ศ. 1961)
2rightarrow.png พระเจ้าเซจง


  1. http://www.koreanhistoryproject.org/Ket/C08/E0804.htm
  2. Jae-un Kang, Jae-eun Kang, Suzanne Lee. The land of scholars: two thousand years of Korean Confucianism.
  3. Second daughter of Min Je (민제, 1339–1408), Internal Prince Yeoheung (여흥부원군), Lord Munha, Second State Councillor (문하좌정승), Duke Mundo (문도공); and Lady Song (송씨), Lady Samhanguk, Princess Consort to the Internal Prince (삼한국대부인).
  4. Later married Yi Baek-gang (이백강), Duke Jeongjeol (정절공), created Internal Prince Consort Cheongpyeong (청평부원군); second son of Yi Geo-yi (이거이), Internal Prince Seowon (서원부원군), Duke Mundo (문도공).
  5. Her other titles include "Lady/Princess of Pyeongyang" (평양군궁주), "Lady/Princess Gyeongjeong" (경정궁주), and "Princess Jeonggyeong" (정경공주).
  6. Later married Jo Dae-rim (조대림), Duke Kangan (강안공), created Internal Prince Consort Pyeongyang (평양부원군); son of Jo Jun (조준), Chief State Councillor (영의정부사).
  7. Later married Kwon Gyu (권규, 1393-1421), created Prince Consort Gilchang (길창군); second son of Kwon Geun (권근, 1352-1409), Internal Prince Gilchang (길창부원군). His nephew (through his eldest brother Kwon Je (권제)) is Kwon Ram, one of Sejo's supporters who lead the 1453 coup that dethroned Sejo's nephew Danjong of Joseon and helped enthrone Sejo himself.
  8. Later married Nam Hwi (남휘), Duke Sogan (소간공), created Prince Consort Uisan (의산군); son of Nam Gyeong-mun (남경문).
  9. Formerly known by her title "Lady Hyosun" (효순궁주), she was raised to bin (嬪) status during Gojong's reign.
  10. Originally one of Queen Wongyeong's female servants back at her old household.
  11. Daughter of Shin Yeong-gwi (신영귀).
  12. Originally one of Queen Wongyeong's retinue of assistant court ladies (na-in).
  13. Also known by her titles "Lady Shinnyeong" (신녕궁주) and "Princess Shinnyeong" (신녕옹주), the latter granted in January 13, 1414, during her pregnancy.
  14. Later married Yoon Gye-dong (윤계동), created Prince Consort Yeongpyeong (영평군); son of Yoon Hang (윤항).
  15. Later married Jo Seon (조선), Duke Sohwoe (소회공), created Prince Consort Hanwon (한원군); son of Jo Mal-saeng (조말생), Minister of the Military and Defense (병조판서).
  16. Later married Jeong Hyo-jeon (정효전), Duke Chunggyeong (충경공), created Prince Consort Ilseong (일성군), and future Minister of the Military and Defense (병조판서); son of Minister (판서) Jeong Jin (정진).
  17. Later married Yoon Woo (윤우), created Prince Consort Paseong (파성군); son of Vice-Minister (참판) Yoon So-mi (윤수미).
  18. Later married Yoon Am (윤암), Duke Jedo (제도공), created Prince Consort Papyeong (파평군); son of Yoon Tae-san (윤태산).
  19. Later married Kwon Gong (권공), Duke Yanghyo (양효공), created Prince Consort Hwacheon (화천군); son of Kwon Bok (권복).
  20. Later married Byeon Hyo-sun (변효순), Duke Kangyi (강이공), created Military Officer Yoocheon (유천위); son of Byeon Sang-joo (변상주).
  21. Daughter of Ahn Eui (안의).
  22. Also known by her title "Princess Sukseon" (숙선옹주), granted in 1421.
  23. Later married Yoon Yeon-myeong (윤연명), Duke Pyeongdo (평도공), created Prince Consort Haepyeong (해평군); son of Yoon Dal-seong (윤달성).
  24. Later married Yi Wan (이완), created Prince Consort Jeonui (전의군); son of Yi Gong-jeon (이공전).
  25. Also known by her titles "Lady Jeongui" (정의궁주) & "Yeongsugung" (영수궁 寧壽宮; lit. "Palace of Repose and of Long Life").
  26. Daughter of Kwon Hong (권홍), an Akjeong of Seonggyungwan (악정).
  27. Taejong's first concubine.
  28. Later married Park Jong-woo (박종우), created Prince Consort Woonseong (운성군); son of Park Shin (박신), an official at the State Council (의정부참찬).
  29. Daughter of No Goo-san (노구산), Lord Miljik, Scholar of the Office of Special Advisors (밀직제학); and Lady Choi (최씨), whose father Choi Ryeom (최렴) is the Lord Geomgyo, Third State Councillor (검교의정부우의정).
  30. Also known by her title "Lady Sohye" (소혜궁주), granted in November 20, 1411.
  31. Later married Yi Jeong-nyeong (이정녕), Duke Jangjeol (장절공), created Military Officer Seongwon (성원위); son of Yi Sa-hu (이사후) and grandson of Yi Jik (이직), Internal Prince Seongsan (성산부원군).
  32. Later married Hwang Yoo (황유), Duke Yangdo (양도공), created Military Officer Hwoecheon (회천위); son of Hwang Ja-hu (황자후).
  33. Park Yeong-gyu's book (조선의 왕실과 외척) claims his real son is Prince Hyeryeong, not Prince Geunnyeong; but "Seonwon Gyebo Giryak (선원계보기략)" states that his real mother is another Lady Ahn, as Taejong had a son and three daughters by another Lady Ahn (Royal Concubine Seon).
  34. Sources claim his mother is Royal Councubine Shin, but sources "Seonwon-rok (선원록)" & "Seonwon Gyebo Giryak (선원계보기략)" indicate his real mother is Royal Concubine Jeong, since she died in 1426 and the other claimant died 9 years later.
  35. Later married Yoon Pyeong (윤평), created Military Officer Pawon (파원위); son of Yoon Chang (윤창).