พระเจ้าคย็องจงแห่งโชซ็อน

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
พระเจ้ากย็องจง

พระบรมนามาภิไธย อี ยุน (이윤, 李昀)
พระปรมาภิไธย พระเจ้ากย็องจง
พระราชอิสริยยศ กษัตริย์ลำดับที่ 20 แห่งโชซ็อน
ราชวงศ์ โชซ็อน
ครองราชย์ 12 กรกฎาคม ค.ศ. 1720 –11 ตุลาคม ค.ศ. 1724
รัชกาล 4 ปี 91 วัน
รัชกาลก่อน พระเจ้าซุกจง
รัชกาลถัดไป พระเจ้าย็องโจ
ข้อมูลส่วนพระองค์
พระราชสมภพ 20 พฤศจิกายน ค.ศ. 1688(1688-11-20)
พระราชวังชังด็อกกุง เกาหลีใต้ เกาหลี
สวรรคต 11 ตุลาคม ค.ศ. 1724 (35 พรรษา)
พระราชบิดา พระเจ้าซุกจง
พระราชมารดา พระสนมฮีบิน ตระกูลชัง
พระมเหสี พระมเหสีทันอี
พระมเหสีซ็อนอี
พระเจ้าคย็องจงแห่งโชซ็อน
ฮันกึล 경종
ฮันจา 景宗
RR Gyeongjong
MR Kyŏngjong
ชื่อเกิด
ฮันกึล 이윤
ฮันจา 李昀
RR I Yun
MR I Yun
ชื่อสุภาพ
ฮันกึล 휘서
ฮันจา 輝瑞
RR Hwiseo
MR Hwisŏ

พระเจ้ากย็องจง (เกาหลี: 경종, ฮันจา: 景宗, MC: Gyeongjong, MR: Kyŏngjong ค.ศ. 1688 — ค.ศ. 1724) เป็นพระมหากษัตริย์พระองค์ที่ 20 แห่งราชวงศ์โชซ็อน ( ค.ศ. 1720 - ค.ศ. 1724)

พระเจ้ากย็องจง พระนามว่า อี ยุน ประสูติเมื่อ ค.ศ. 1688 เป็นพระราชโอรสในพระเจ้าซุกจงกับพระสนมโซอีย ตระกูลชัง เมื่อมีพระราชโอรสแล้วจึงได้รับการเลื่อนขั้นเป็น พระสนมเอกฮีบิน (희빈 장씨, 禧嬪 張氏) ใน ค.ศ. 1689 พระเจ้าซุกจงมีพระดำริจะตั้งองค์ชายอีคยุนเป็นองค์ชายรัชทายาท ซึ่งขัดกับธรรมเนียมว่าให้รอพระโอรสจากพระมเหสีก่อน ซึ่งก็เป็นที่คัดค้านของฝ่ายตะวันตก แต่ได้รับการสนับสนุนจากฝ่ายใต้ ในปีเดียวกันนั้น มีการเปลี่ยนขั้วทางการเมือง พระเจ้าซุกจงทรงแต่งตั้ง|พระสนมเอกฮีบิน สกุลชังขึ้นเป็นพระมเหสี(วังบี 王妃) ทำให้องค์ชายอี ยุน กลายเป็นพระราชโอรสที่ประสูติแต่พระมเหสี และได้รับแต่งตั้งเป็นองค์ชายรัชทายาท (วังเซจา 王世子) เมื่อปีค.ศ. 1690

แต่แล้วพระเจ้าซุกจงก็ทรงเปลี่ยนพระทัย ปลดพระมเหสี สกุลชังกลับไปเป็นพระสนมเอกฮีบิน แล้วคืนพระยศให้แก่อดีตพระมเหสีดังเดิม ในเวลาต่อมาก็ทรงพบว่าพระสนมเอกฮีบินกระทำการสาปแช่งพระมเหสีอินฮย็อน จึงโปรดให้ถอดพระสนมเอกฮีบินเป็นสามัญชนแล้วสำเร็จโทษเสีย องค์ชายรัชทายาทจึงทรงต้องกำพร้าพระราชมารดา แต่ได้รับการสนับสนุนจากขุนนางฝ่ายโซนน (ซึ่งแตกออกมาจากฝ่ายตะวันตก) และได้เป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์พระราชบิดาใน ค.ศ. 1718 แต่ก็มีพระพลานามัยไม่ค่อยจะสู้ดีนัก และทรงต้องแข่งกับองค์ชายย็อนอิง (연잉군, 延礽君) พระอนุชาต่างพระราชมารดา ที่มีฝ่ายโนนนให้การสนับสนุนอยู่ เมื่อพระเจ้าซุกจงสวรรคตเมื่อ ค.ศ. 1720 องค์ชายรัชทายาทก็ได้ขึ้นครองราชสมบัติสืบต่อไป ทรงพระนามว่าพระเจ้ากย็องจง(景宗)

ตลอดรัชสมัยของพระเจ้ากย็องจง ทรงพระประชวรมีพระอาการมาก ไม่สามารถเสด็จออกว่าราชการได้ อีกทั้งเมื่อพระองค์ยังไม่มีพระราชโอรส ขุนนางฝ่ายโนนนจึงถวายฎีกากราบทูลขอให้ทรงสถาปนาองค์ชายย็อนอิง พระราชอนุชา ขึ้นเป็นพระราชอนุชารัชทายาท (왕세제, 王世弟 วังเซเจ) ซึ่งพระเจ้าคย็องจงก็ทรงแต่งตั้งเมื่อ ค.ศ. 1721 ต่อมาฝ่ายโนนนได้ขอให้พระราชอนุชารัชทายาทเป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ ขุนนางฝ่ายโซนนจึงกล่าวหาพระราชอนุชารัชทายาทและพวกขุนนางฝ่ายโนนนว่าเป็นกบฏหมายจะยึดบัลลังก์ให้แก่พระราชอนุชารัชทายาท ฝ่ายโนนนจึงถูกกวาดล้าง ถูกประหารชีวิตและเนรเทศ แต่พระเจ้ากย็องจงก็ไม่สามารถเสด็จออกว่าราชการได้เลย จึงต้องแต่งตั้งพระราชอนุชารัชทายาทขึ้นเป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์เมื่อปี ค.ศ. 1722 แล้วก็เป็นอีกครั้งที่ฝ่ายโซนนกล่าวหาฝ่ายโนนนว่าก่อการกบฏ จึงมีการกวาดล้างอีกครั้ง เรียกเหตุการณ์ครั้งนี้ว่า การลงทัณฑ์ปีชินอิม (신임옥사, 辛壬獄事)

พระเจ้ากย็องจงเสด็จสวรรคตเมื่อ ค.ศ. 1724 โดยที่ไม่มีพระราชโอรส สุสานชื่อว่า อีนึง (의릉, 懿陵) พระราชอนุชารัชทายาทจึงขึ้นครองราชสมบัติสืบต่อไป ทรงพระนามว่าพระเจ้าย็องโจ

พระนามเต็ม[แก้]

สมเด็จพระราชา คย็องจง แทโจ ซองมู ว็อนด็อก ฮเยอิน ซูอัน ช็องฮา เยซอง โบอิน แห่งราชอาณาจักรโชซ็อน

พระบรมวงศานุวงศ์[แก้]

อ้างอิง[แก้]

Jae Un-Kang, Jae Eun-Kang. The land of scholars: two thousand years of Korean Confucianism.

ก่อนหน้า พระเจ้าคย็องจงแห่งโชซ็อน ถัดไป
พระเจ้าซุกจง 2leftarrow.png พระมหากษัตริย์แห่งโชซ็อน
(ค.ศ. 1720–1724)
2rightarrow.png พระเจ้าย็องโจ