ซานติโน มาเรลลา

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
(เปลี่ยนทางจาก ซานติโน่ มาเรลล่า)
ซานติโน มาเรลลา
An image of ซานติโน มาเรลลา.
ข้อมูล
ฉายา บอริส อเล็กเซียฟ (Boris Alexiev)[1]
จอห์นนี จีโอ แบสโค (Johnny Geo Basco)[2]
ซานติโน มาเรลลา (Santino Marella)[1]
ซานตินา มาเรลลา (Santina Marella)[1]
ความสูง ฟุต 10 นิ้ว (1.78 ม.)[3]
น้ำหนัก 233 ปอนด์ (106 กก.)[3]
เกิด 6 มีนาคม ค.ศ. 1974 (42 ปี)[4]
Mississauga, รัฐออนแทรีโอ, ประเทศแคนาดา[5]
พำนัก Mississauga, รัฐออนแทรีโอ, ประเทศแคนาดา[6]
มาจาก แคว้นกาลาเบรีย, ประเทศอิตาลี
ฝึกหัดโดย โอไฮโอวาลลีย์เรสต์ลิง[1]
เปิดตัว 17 สิงหาคม 2003[7]
รีไทร์ 6 กรกฎาคม 2014
เว็บไซต์ www.battleartsacademy.ca

แอนโทนี คาเรลลี (อังกฤษ: Anthony Carelli)[8] เกิดวันที่ 6 มีนาคม ค.ศ. 1974[9][10] เป็นนักมวยปล้ำอาชีพที่เกษียณอายุและนักแสดงชาวแคนาดา[8][11] สังกัดสมาคม ดับเบิลยูดับเบิลยูอี ภายใต้ชื่อที่รู้จักกันดีว่า ซานติโน มาเรลลา (อังกฤษ: Santino Marella)[3] เจ้าของท่าไม้ตาย The Cobra หรือ งูจงอางฉก[12][13]

ประวัติในอาชีพมวยปล้ำ[แก้]

เวิลด์เรสต์ลิงเอ็นเตอร์เทนเมนต์/ดับเบิลยูดับเบิลยูอี (2005–ปัจจุบัน)[แก้]

ซานติโนได้เปิดตัวครั้งแรกในรอว์ (16 เมษายน 2007) โดยมาเป็นคนดูในสนามและถูก วินซ์ แม็กแมน เรียกให้ขึ้นมาบนเวที เพื่อชิงแชมป์อินเตอร์คอนติเนนทัล กับอูมาก้า เจ้าของตำแหน่งในตอนนั้น ในแมตช์การปล้ำไม่มีกฎกติกา โดยระหว่างแมตช์ บ็อบบี แลชลีย์ ออกมาช่วยซานติโน โดยเล่นงานอูมาก้า เอาเก้าอี้ตีใส่อูมาก้า 3 ที และสเปียร์ใส่อูมาก้า และลากซานติโนมากดจนเป็นฝ่ายเอาชนะอูมาก้า และคว้าแชมป์อินเตอร์คอนติเนนทัล เป็นสมัยแรกได้สำเร็จ ก่อนจะเสียแชมป์คืนให้กับอูมาก้า ในวันที่ 2 กรกฎาคม 2007[14][15][16] วันที่ 17 สิงหาคม 2008 ซานติโนได้คว้าแชมป์อินเตอร์มาเป็นสมัยที่ 2 โดยการเอาชนะ โคฟี คิงส์ตัน[17] ในรอว์ (10 พฤศจิกายน 2008) ซานติโนก็เสียแชมป์ให้กับ วิลเลียม รีกัล[18]

ในศึก รอยัลรัมเบิล (2009) ซานติโนได้เข้าร่วมแข่นขันในแมตช์รอยัลรัมเบิล โดยออกมาเป็นคนที่ 28 แต่ก็ถูก เคน เหวี่ยงลงจากเวทีในเวลาสั้นที่สุดคือ 1 วินาที ซึ่งทำลายสถิติของ เดอะ วอร์ลอร์ด ในเวลา 2 วินาที ในศึก รอยัลรัมเบิล (1989) ในศึก เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 25 ซานติโน่ได้เข้าร่วมแข่งขันในแมตช์การปล้ำดีวาส์ แบทเทิลรอยัล ผู้ชนะจะได้ครองมงกุฎมิสเรสเซิลเมเนีย โดยซานติโน่ ได้แอบปลอมเป็นผู้หญิงในบทน้องสาวชื่อว่า ซานตินา มาเรลลา และซานติโน่ ก็เป็นฝ่ายชนะโดยเหวี่ยง เบท ฟีนิกซ์ กับ เมลิน่า 2 คนสุดท้ายออกจากเวที และครองมงกุฎมิสเรสเซิลเมเนีย[19]

ซานติโนได้แทคทีมกับ วลาดิเมียร์ คอซลอฟ[20] ในรอว์ ซานติโนกับคอซลอฟสามารถคว้าแชมป์แทคทีม WWE เป็นสมัยแรก โดยการเอาชนะฮีท สเลเตอร์ และจัสติน เกเบรียล ก่อนจะเสียคืนในศึก อิลิมิเนชั่น แชมเบอร์ (2011) ในศึก เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 27 ซานติโน่ได้จับคู่กับ บิ๊กโชว์, เคน และโคฟี คิงส์ตัน เจอกับทีม เดอะคอร์ สุดท้ายทีมของซานติโนเป็นฝ่ายชนะ[21] ในวันที่ 5 สิงหาคม 2011 คอซลอฟ ได้ถูกไล่ออกจาก WWE ทำให้ต้องแยกทีมกัน

ในสแมคดาวน์ (17 กุมภาพันธ์ 2012) ซานติโนได้เป็นผู้ชนะแบทเทิลรอยัล และได้เข้าร่วมแมตช์อิลิมิเนชั่น แชมเบอร์ ชิงแชมป์โลกเฮฟวี่เวท ในศึก อิลิมิเนชั่น แชมเบอร์ (2012) แทนแรนดี ออร์ตันที่ได้รับบาดเจ็บ[22] โดยต้องเจอกับ แดเนียล ไบรอัน, โคดี โรดส์, บิ๊กโชว์, เวด บาร์เร็ตต์ และ เดอะ เกรท คาลี โดยซานติโนสามารถต่อสู้ยืนหยัดจนเหลือสองคนสุดท้ายกับแดเนียล ไบรอัน แต่สุดท้ายแล้วซานติโนก็ไม่สามารถคว้าแชมป์มาได้[23] ในรอว์ (5 มีนาคม 2012) ซานติโนได้เอาชนะ แจ๊ค สแวกเกอร์ และคว้าแชมป์ยูเอส เป็นสมัยแรกได้สำเร็จ[24] ในศึก เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 28 ซานติโนได้เข้าร่วมทีมของ ทีโอดอร์ ลอง เจอกับทีมของ จอห์น โลรีนายติส ในแมตช์แทกทีม 12 คน สุดท้ายทีมของ ทีโอดอร์ ลอง ก็เป็นฝ่ายแพ้ไป[25] ในศึก ซัมเมอร์สแลม (2012) ซานติโนได้เสียแชมป์ยูเอสให้กับ แอนโทนีโอ ซีซาโร เป็นแมตช์ก่อนเริ่มรายการ[26] ในศึก เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 30 ซานติโนได้เข้าร่วมแบทเทิลรอยัล ชิงถ้วยรางวัลอ็องเดรเดอะไจแอนต์ แต่ไม่ได้เป็นผู้ชนะ

ซานติโนได้ประกาศรีไทร์เลิกปล้ำแล้วในเฮาส์โชว์ของ WWE เมื่อวันที่ 6 กรกฎาคม 2014 ในโตรอนโต ประเทศแคนาดา โดยเขาออกมาบอกกับแฟนๆว่า เขาต้องขอโทษที่ไม่สามารถขึ้นปล้ำคืนนี้ได้ เพราะล่าสุดเขาได้รับบาดเจ็บบริเวณคอเป็นครั้งที่ 3 แล้ว ซึ่งนั่นทำให้เขาไม่สามารถขึ้นปล้ำได้อีกต่อไป โดยก่อนหน้านี้เขาได้ให้สัมภาษณ์ไว้กับสื่อแห่งนึงเหมือนกันว่าอาชีพการเป็นนักมวยปล้ำของเขากำลังจบลง ทั้งนี้เขายังมีความสนใจและอยากทำงานอยู่กับ WWE เช่นเดิม แต่เป็นในบทบาทที่ไม่ใช่นักมวยปล้ำบนสังเวียน[7][27][28]

สถาบันสอนศิลปะการต่อสู้[แก้]

ในช่วงต้นอาชีพมวยปล้ำอาชีพของเขาได้รับการฝึกฝนและ Carelli ปล้ำ Battlarts เดิมในประเทศญี่ปุ่น เขาพร้อมด้วยกังฟูประกอบสตีเวนเจวงศ์และผู้จัดพิมพ์นิตยสารออกกำลังกายเทอร์รี่เฟรโดเปิด 15,000 ตารางฟุตสิ่งอำนวยความสะดวกการใช้งานหลายและห้องออกกำลังกายใน Mississauga ออนตาริเรียกว่า 'สถาบันสอนศิลปะการต่อสู้' ในเดือนกันยายนปี 2013 มันเป็นความแข็งแรงและเครื่องทั่วไป เช่นเดียวกับการฝึกอบรมในการผสมศิลปะการต่อสู้และมวยปล้ำอาชีพสอนโดยผู้ก่อตั้ง Battlartsดั้งเดิม ยูกิ อิชิกาวะ[6]

ชีวิตส่วนตัว[แก้]

คาเรลลีมีลูกสาวหนึ่งคนชื่อ Bianca ผู้ได้รับรางวัลการประกวดมิสทีนออนแทรีโอ-เวิลด์ ในปี 2013[29]

เกี่ยวกับมวยปล้ำ[แก้]

ซานติโนใช้ท่า Cobra Strike (งูจงอางฉก)
ซานติโนเล่นงาน ฟันดังโก ด้วยท่า Hip Toss
  • ท่าไม้ตาย
    • ในนาม ซานติโน มาเรลลา
      • Cobra Strike[30][31] (Right-handed thrust to an opponent's throat, or face, with theatrics)[32][33] – 2010–2014
      • Santino Stunner (Split-legged stunner) – 2010, used as a signature move from 2011–2012
      • Snap swinging neckbreaker[34] – 2007–2008
    • ในนาม บอริส อเล็กเซียฟ
      • Triangle choke[1]
  • ท่าเอกลักษณ์
    • Arm drag[35]
    • Camel clutch[36]
    • Running headbutt drop, with theatrics[37]
    • Savate kick[38]
    • Split evasion followed by a hip toss[39]
    • Snap suplex
    • STO[40]
    • Three left-handed jabs followed by a right-handed forearm smash
  • ฉายา
    • "The Italian Stallion"[42]
    • "The Underdog"
    • "Milan Miracle"
    • "Santina"
  • เพลงเปิดตัว
    • "Anvil of Crom" โดย Basil Poledouris[43] (OVW)
    • "La Vittoria è Mia (Victory Is Mine)" โดย Jim Johnston[44] (WWE; 14 พฤษภาคม 2007–ปัจจุบัน)
    • "You Look So Good to Me (Remix)" โดย Jim Johnston (WWE; 2009)

ผลงานแชมป์[แก้]

ซานติโนกับแชมป์ยูเอส
  • Ohio Valley Wrestling
    • OVW Television Championship (2 สมัย)[45]
  • Pro Wrestling Illustrated
    • PWI จัดในอันดับที่ 60 ของท็อป 500 อันดับ นักมวยปล้ำเดี่ยวแห่งปีใน PWI 500 ปี 2012[46]
  • Wrestling Observer Newsletter
    • กิมมิคที่สุดยอดที่สุด (2007, 2008)[51]

ผลงานแสดง[แก้]

ปี เรื่อง รับบท หมายเหตุ
2014 Scooby-Doo! WrestleMania Mystery Himself
2014 Jingle All the Way 2 Claude [52]

อ้างอิง[แก้]

  1. 1.0 1.1 1.2 1.3 1.4 "Santino Marella's OWOW profile". Online World of Wrestling. สืบค้นเมื่อ July 30, 2011. 
  2. Waldman, J. (July 8, 2005). "Jim Cornette released from WWE". Canadian Online Explorer. สืบค้นเมื่อ April 16, 2007. 
  3. 3.0 3.1 3.2 "Santino Marella". WWE. สืบค้นเมื่อ 2011-11-11. 
  4. "Anthony Carell". Facebook. สืบค้นเมื่อ April 26, 2015. 
  5. Andrews, Kenai (2008-02-03). "La Vita è Bella for Santino". SLAM! Sports. สืบค้นเมื่อ 2008-02-05. 
  6. 6.0 6.1 "Santino to open up Gym in Canada — ‘Dan Kolov Arena’". Website. 
  7. 7.0 7.1 "WWE star announces retirement". Wrestling Observer Newsletter. July 6, 2014. สืบค้นเมื่อ July 6, 2014. 
  8. 8.0 8.1 The LilsBoys (2007-12-06). "The man behind Santino". The Sun. สืบค้นเมื่อ 2007-12-07. 
  9. "Wrestler Profiles". Online World of Wrestling. สืบค้นเมื่อ 2011-09-25. 
  10. "Biography of Santino Marella". AllWrestlingSuperstars.com. สืบค้นเมื่อ 2011-09-25. 
  11. "Santino Marella Is The Most Underrated Wrestler Today". Bleacher Report. สืบค้นเมื่อ 2011-06-04. 
  12. http://www.wwe.com/shows/raw/2011-10-03/results
  13. http://atlanta.sbnation.com/pro-wrestling/2011/4/3/2089182/wwe-wrestlemania-27-results-santino-marella-hits-the-cobra-strike-and
  14. "Raw results - May 7, 2007". Online World of Wrestling. สืบค้นเมื่อ April 4, 2008. 
  15. "Raw results - May 14, 2007". Online World of Wrestling. สืบค้นเมื่อ April 4, 2008. 
  16. "Raw results - July 2, 2007". Online World of Wrestling. สืบค้นเมื่อ April 4, 2008. 
  17. Plummer, Dale; Tylwalk, Nick (2008-08-17). "SummerSlam comes close to 'blockbuster' status". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. 
  18. Sitterson, Aubrey (November 10, 2008). "Union jacked". World Wrestling Entertainment. สืบค้นเมื่อ March 2, 2009. 
  19. Plummer, Dale (April 6, 2009). "Wrestlemania 25: HBK-Undertaker steals the show". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. สืบค้นเมื่อ April 6, 2009. 
  20. "Shooting Star-Spangled Raw". 
  21. Galo Loglisci (April 3, 2011). "Eight-Man Tag Team Match". WWE. 
  22. "WWE Smackdown Spoilers 2/17/12". 
  23. Giannini, Alex (February 19, 2012). "World Heavyweight Champion Daniel Bryan won the SmackDown Elimination Chamber Match". WWE. สืบค้นเมื่อ February 19, 2012. 
  24. "WWE Monday Night Raw (3/5/12) Results: Live Blog, Coverage and Analysis". 
  25. "Team Teddy vs. Team Johnny". WWE. สืบค้นเมื่อ March 12, 2012. 
  26. Caldwell, James (August 19, 2012). "Caldwell's WWE SummerSlam PPV report 8/19: Complete "virtual time" coverage of live PPV - Lesnar vs. Triple H, Punk vs. Cena vs. Show". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ August 20, 2012. 
  27. "Santino Marella makes career-related announcement at WWE Live Event". WWE. WWE. สืบค้นเมื่อ 7 July 2014. 
  28. http://www.washingtonpost.com/blogs/early-lead/wp/2014/07/07/wwe-star-santino-marella-retires-after-suffering-a-third-neck-injury/
  29. "Hello from Bianca Carelli, Miss Teen Ontario–World 2013"
  30. Wortman, James (2011-10-03). "WWE Raw SuperShow results: Superstars, employees unite against Triple H". WWE.com. สืบค้นเมื่อ 2012-06-09. 
  31. Apr 03 8:11p by Matt Taylor. "WWE WrestleMania 27 Results: Santino Marella Hits The Cobra Strike And Picks Up Victory - SB Nation Atlanta". Atlanta.sbnation.com. สืบค้นเมื่อ 2012-06-09. 
  32. Springer, Jeff (2010-08-02). "Superstars Recap - 7/29/10". WrestleView. สืบค้นเมื่อ 2010-10-26. 
  33. Caldwell, James (2010-10-21). "Caldwell's WWE Superstars results 10/21: Complete coverage of Nexus Invasion, WWE tag champs vs. Flexin' & Ballin'". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ 2010-10-26. 
  34. "LIVE REPORT FROM THE 7/3 RAW BRAND SHOW IN LIMA, PERU". PWInsider. สืบค้นเมื่อ October 22, 2011. 
  35. Trionfo, Richard. "WWE.COM SUPERSTARS REPORT: TAG CHAMPS IN ACTION; HEATH SLATER, TED DIBIASE, DREW MCINTYRE, MICHAEL MCGILLICUTTY, SANTINO MARELLA, AND JINDER MAHAL". PWInsider. สืบค้นเมื่อ October 22, 2011. 
  36. Trionfo, Richard. "RAW REPORT AND THOUGHTS: CHALLENGER FOR CM PUNK DETERMINED; SNITSKY AND CHARLIE HAAS ON THE SHOW; AND KANE FREAKS OUT AT THE END". PWInsider. สืบค้นเมื่อ October 22, 2011. 
  37. "Santino Marella". WWE Kids. สืบค้นเมื่อ 2011-07-30. 
  38. Trionfo, Richard. "WWE SMACKDOWN REPORT: SHEAMUS HAS A NUMBER ONE CONTENDER; WHO GETS FED TO RYBACK THIS WEEK?; A TAG TEAM TOURNAMENT; WELCOME HOME BETH PHOENIX; HOW WILL ANTONIO CESARO DO WITHOUT AKSANA?". PWinsider. สืบค้นเมื่อ October 1, 2012. 
  39. Namako, Jason. "WWE Superstars Results". สืบค้นเมื่อ October 22, 2011. 
  40. "WWE Raw results on June 8, 2009". 
  41. "Managers". 
  42. "Preview: WWE Tag Team Champions Santino Marella & Vladimir Kozlov vs. Heath Slater & Justin Gabriel". WWE.com. 
  43. "Entrance themes". 
  44. "WWE Music Volume 8 CD". WWE. สืบค้นเมื่อ 2008-03-25. 
  45. "OVW Television Championship history". 
  46. "Pro Wrestling Illustrated (PWI) 500 for 2012". The Internet Wrestling Database. สืบค้นเมื่อ August 25, 2012. 
  47. "Santino Marella's first Intercontinental Championship reign". 
  48. "Santino Marella's second Intercontinental Championship reign". 
  49. "Santino Marella's first United States Championship reign". 
  50. "Santino Marella and Vladimir Kozlov's first WWE Tag Team Championship reign". 
  51. "Wrestling Observer Awards (WON) 1980 - 2014 (and runner-ups)". sites.google.com/site/chrisharrington/mookieghana-prowrestlingstatistics. สืบค้นเมื่อ April 26, 2015. 
  52. Graser, Marc (February 11, 2014). "WWE Studios and Fox Tag Team on Sequels to ‘Jingle All the Way’ and ‘The Marine’". Variety. สืบค้นเมื่อ December 16, 2014. 

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]