จอมเวทย์มหากาฬ

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
จอมเวทย์มหากาฬ
ใบปิดภาพยนตร์
กำกับสก็อตต์ เดอร์ริคสัน
อำนวยการสร้างเควิน ไฟกี
เขียนบท
เขียนเรื่อง
  • จอน สเปตส์
  • สกอตต์ เดร์ริกสัน
  • ซี. รอเบิร์ต คาร์กิลล์
เค้าโครงจากดอกเตอร์สเตรนจ์ โดย
สตีฟ ดิตโก
นำแสดง
ดนตรีประกอบไมเคิล จาคคิโน
กำกับภาพเบน เดวิส
ตัดต่อ
  • ไวแอตต์ สมิธ
  • ซาบรีนา พลิสโก
ค่ายมาร์เวล สตูดิโอส์
จำหน่าย/เผยแพร่วอลต์ดิสนีย์สตูดิโอส์
โมชันพิกเจอส์
ฉาย4 พฤศจิกายน ค.ศ. 2016
(สหรัฐอเมริกา)
ความยาว115 นาที[1]
ประเทศสหรัฐอเมริกา
ภาษาอังกฤษ
งบประมาณ165 ล้านดอลลาร์สหรัฐ[2]
รายได้677.7 ล้านดอลลาร์สหรัฐ[3]
ข้อมูลจาก IMDb
ข้อมูลจากสยามโซน

จอมเวทย์มหากาฬ[4] (อังกฤษ: Doctor Strange) เป็นภาพยนตร์แนวซูเปอร์ฮีโร อ้างอิงจากตัวละครดอกเตอร์สเตรนจ์ของมาร์เวลคอมิกส์ สร้างโดย มาร์เวล สตูดิโอส์ จัดจำหน่ายโดย วอลต์ดิสนีย์สตูดิโอส์โมชันพิกเจอส์ เป็นภาพยนตร์ที่สิบสี่ของมาร์เวล กำกับภาพยนตร์โดยสก็อตต์ เดอร์ริคสัน ร่วมเขียนบทโดยซี. รอเบิร์ต คาร์กิลล์ และร่วมเขียนเรื่องโดยจอน สเปตส์ มีนักแสดงนำประกอบไปด้วยเบเนดิกต์ คัมเบอร์แบตช์, ชูวิเทล เอจีโอฟอร์, ราเชล แม็กอดัมส์, ไมเคิล สตูห์ลบาร์ก, มัส มิกเกิลเซิน และทิลดา สวินตัน ในภาพยนตร์ จอมเวทย์มหากาฬ สตีเวน สเตรนจ์ ศัลยแพทย์แปรเปลี่ยนตัวเองโดยเรียนรู้กายภาพบำบัดจาก แองเชี่ยนวัน หลังประสบอุบัติเหตุรถชน[5]

ด็อกเตอร์ สเตรนจ์ เคยถูกนำมาเป็นภาพยนตร์ซึ่งอยู่ในพัฒนาในระหว่างกลางทศวรรษ 1980 จนกระทั่ง พาราเมาต์พิกเจอส์ มีสิทธิ์สร้างภาพยนตร์ในเมษายน 2005 โดยมีมาร์เวลเป็นผู้ดูแล

จอมเวทย์มหากาฬ เข้าฉายในสหรัฐอเมริกา วันที่ 4 พฤศจิกายน ค.ศ. 2016 ในระบบสามมิติและไอแมกซ์

เรื่องย่อ[แก้]

ที่กาฐมาณฑุ เนปาล ไคซีเลียสและกลุ่มนักเวทซีลอตลอบเข้าไปในคามาร์ทาจและฆ่าบรรณารักษ์ ก่อนจะขโมยหน้ากระดาษในคัมภีร์ของแองเชี่ยนวัน นักเวทผู้เป็นอาจารย์ของไคซีเลียส แองเชี่ยนวันตามไคซีเลียสไป แต่ไคซีเลียสหนีไปได้พร้อมกับหน้ากระดาษในคัมภีร์นั้น

สตีเวน สเตรนจ์ ศัลยแพทย์ประสาทผู้มีชื่อเสียงสูญเสียมือทั้งสองข้างจากอุบัติเหตุทางรถยนต์ คริสทีน พาล์เมอร์ เพื่อนร่วมงานและอดีตคนรักของสเตรนจ์พยายามปลอบใจเขา แต่สเตรนจ์ต้องการรักษามือของเขา หลายเดือนหลังจากทดลองทุกวิธีการ สเตรนจ์ไปพบโจนาทาน แพงบอร์น อดีตผู้ป่วยอัมพาตที่สามารถกลับมาเดินได้อีกครั้ง แพงบอร์นแนะนำให้สเตรนจ์ไปที่คามาร์ทาจ สเตรนจ์ไปที่นั่นและพบกับมอร์โด ผู้พาเขาไปพบแองเชี่ยนวัน แองเชี่ยนวันแสดงพลังให้สเตรนจ์ที่ไม่เชื่อเรื่องเวทมนตร์เห็นจนสเตรนจ์ขอให้แองเชี่ยนวันสอนวิชาให้ ครั้งแรกแองเชี่ยนวันไม่อยากสอนเพราะสเตรนจ์คล้ายกับไคซีเลียส แต่ยอมสอนให้ในที่สุด

สเตรนจ์เริ่มเรียนวิชากับแองเชี่ยนวันและมอร์โด และศึกษาตำราจากห้องสมุดที่ดูแลโดยหว่อง สเตรนจ์พบว่าโลกได้รับการปกป้องจากมิติอื่นจากสาม "อาศรม" ทั่วโลกได้แก่ นครนิวยอร์ก ลอนดอนและฮ่องกง หน้าที่ของนักเวทคือปกป้องอาศรมดังกล่าว สเตรนจ์ตั้งใจว่าจะใช้วิชาในการรักษามือเขาให้หาย หลายเดือนผ่านไป ความสามารถของสเตรนจ์แก่กล้าขึ้น เขาใช้ดวงตาแห่งอากามอตโตในการย้อนเวลาเพื่ออ่านหน้ากระดาษที่ไคซีเลียสขโมยไป แต่มอร์โดและหว่องเตือนสเตรนจ์ว่าการกระทำดังกล่าวเป็นการฝืนกฎธรรมชาติ คล้ายกับไคซีเลียสที่มาฝึกวิชาหลังสูญเสียคนรัก เขาจึงต้องการให้ทุกคนมีอายุยืนยาวเช่นเดียวกับแองเชี่ยนวัน

ไคซีเลียสและลูกน้องเริ่มร่ายเวทที่ได้จากหน้ากระดาษเพื่อเรียกดอร์มามมู เจ้าแห่งมิติมืด ซึ่งเป็นมิติที่ไม่มีเวลาและทุกสิ่งเป็นอมตะ ดอร์มามมูทำลายอาศรมลอนดอน ด้านสเตรนจ์ไปที่อาศรมนิวยอร์กและต้านทานกลุ่มไคซีเลียสไว้ได้จนมอร์โดและแองเชี่ยนวันตามมาช่วย สเตรนจ์และมอร์โดตกใจเมื่อไคซีเลียเปิดเผยว่าอายุขัยที่ยืนยาวของแองเชี่ยนวันมาจากการใช้พลังของดอร์มามมู ไคซีเลียสทำร้ายแองเชี่ยนวันจนตายก่อนหนีไปที่ฮ่องกง ด้านสเตรนจ์และมอร์โดตามไปที่ฮ่องกงและพบว่าหว่องถูกฆ่าและอาศรมถูกทำลาย ตอนนี้โลกถูกครอบงำโดยมิติมืด สเตรนจ์จึงใช้ดวงตาแห่งอากามอตโตในการย้อนเวลาและชุบชีวิตให้หว่อง ก่อนจะสร้างห่วงเวลาในมิติมืดที่มีแต่ตัวเขากับดอร์มามูวนเวียนอยู่ในนั้นตลอดไป สเตรนจ์บอกดอร์มามมูว่าเขาจะหยุดห่วงเวลาหากดอร์มามมูยอมไปจากโลก ดอร์มามมูยอมตกลงและพาตัวไคซีเลียสและกลุ่มซีลอตไปด้วย

มอร์โดขอแยกตัวจากสเตรนจ์เพราะไม่เห็นด้วยกับวิธีการของเขา สเตรนจ์นำดวงตาแห่งอากามอตโตไปคืนที่เดิม ด้านหว่องพูดถึงอินฟินีตีสโตน ในฉากกลางเครดิต สเตรนจ์พบกับธอร์ ผู้พาโลกิมาที่โลกเพื่อตามหาโอดิน พ่อของตน ในฉากหลังเครดิต มอร์โดไปพบแพงบอร์นและยึดพลังที่ทำให้เขาเดินได้มา พร้อมกับบอกว่าโลกนี้มีนักเวทมากเกินไป

ตัวละคร[แก้]

รางวัล[แก้]

จอมเวทย์มหากาฬ ได้รับรางวัล

อ้างอิง[แก้]

  1. "Doctor Strange [2D]". British Board of Film Classification. Archived from the original on October 14, 2016. สืบค้นเมื่อ October 14, 2016.
  2. Beyers, Tim (October 22, 2016). "Instant Analysis: For Disney Investors, "Doctor Strange" Is Tracking Disappointment". The Motley Fool. Archived from the original on October 23, 2016. สืบค้นเมื่อ October 23, 2016.
  3. "Doctor Strange (2016)". Box Office Mojo. สืบค้นเมื่อ April 24, 2017.
  4. ใบปิดประกาศภาษาไทยสะกดว่า "เวทย์" โดยมี ย์ ซึ่งไม่ถูกต้องตามพจนานุกรมภาษาไทย เพราะ "เวทย์" เป็นคำวิเศษณ์แปลว่า พึงรู้, ควรรู้ ส่วน "เวท" ที่หมายถึงมนตร์คาถานั้นไม่มี ย์ สะกด
  5. Doctor Strange ชายผู้ได้รับสมญานาม จอมเวทย์สูงสุดแห่งจักรวาล Marvel
  6. ดอกเตอร์สเตรนจ์ (มกราคม 18, 2016). "Doctor Strange ดร.สเตรนจ์ [เรื่องย่อ/ตัวละคร]". มาร์เวลคอมิกส์. สืบค้นเมื่อ มีนาคม 10, 2016.
  7. "The Jungle Book, Zootopia, & Craft Artists to be Honored". Hollywood Film Awards. October 6, 2016. Archived from the original on October 22, 2016. สืบค้นเมื่อ October 22, 2016.
  8. "44th Annie Award Nominees". International Animated Film Society. November 28, 2016. สืบค้นเมื่อ November 29, 2016.
  9. Pederson, Erik (January 10, 2017). "VES Awards: 'Rogue One' Leads With 7 Film Noms; 'Game Of Thrones' Slays TV Rivals". Deadline.com. สืบค้นเมื่อ January 11, 2017.
  10. Tapley, Kristopher (February 21, 2017). "'La La Land,' 'Doctor Strange,' 'The Crown' Win Costume Designers Guild Awards". Variety. สืบค้นเมื่อ February 23, 2017.
  11. Dyer, James (February 8, 2017). "2017 Three Empire Awards Nominations Announced". Empire. สืบค้นเมื่อ February 9, 2017.
  12. McNary, Dave (March 2, 2017). "Saturn Awards Nominations 2017: 'Rogue One,' 'Walking Dead' Lead". Variety. Archived from the original on March 3, 2017. สืบค้นเมื่อ March 2, 2017.

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]