การระบาดทั่วของโควิด-19 ในประเทศกัมพูชา

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
การระบาดทั่วของโควิด-19 ในประเทศกัมพูชา
Cambodia COVID-19 by number of cases.svg
แผนที่จังหวัดที่มีการยืนยันผู้ป่วย:
(ณ วันที่ 12 กรกฎาคม ค.ศ. 2021)
  ≥ 10,000
  5,000–9,999
  1,000–4,999
  500–999
  100–499
โรคโควิด-19
สายพันธุ์ไวรัสไวรัสโคโรนาสายพันธุ์ใหม่ (SARS-CoV-2)
สถานที่ประเทศกัมพูชา
การระบาดครั้งแรกอู่ฮั่น มณฑลหูเป่ย์ ประเทศจีน
ผู้ป่วยต้นปัญหาพระสีหนุ
ผู้ป่วยยืนยันสะสม136,262 คน[a] (+0)
ผู้ป่วยปัจจุบัน0 (-1)
หาย133,206 คน (+1)
เสียชีวิต3,056 คน (+0)
อัตราการเสียชีวิต2.29%
เว็บไซต์ของรัฐบาล
กรมควบคุมโรคติดต่อ
ประวัติศาสตร์กัมพูชา
นครวัด
ประวัติศาสตร์ยุคแรก
อาณาจักรฟูนาน (611–1093)
อาณาจักรเจนละ (1093–1345)
จักรวรรดิเขมร (1345–1974)
ยุคมืด
สมัยจตุมุข (1974–2068)
สมัยละแวก (2068–2136)
สมัยศรีสันธร (2136–2162)
สมัยอุดง (2162–2406)
ยุครัฐในอารักขา
ไทยและเวียดนาม
อาณานิคมฝรั่งเศส (2406–2496)
ส่วนหนึ่งของอินโดจีนฝรั่งเศส
ยุคญี่ปุ่นยึดครอง (2484–2489)
หลังได้รับเอกราช
สงครามกลางเมืองกัมพูชา
(2510–2518)
รัฐประหาร พ.ศ. 2513
สาธารณรัฐเขมร
สงครามเวียดนาม พ.ศ. 2513
ยุคเขมรแดง
(2518–2519)
สงครามกัมพูชา–เวียดนาม (2518–2532)
สาธารณรัฐประชาชนกัมพูชา
(2522–2536)
การจัดการเลือกตั้งโดยสหประชาชาติ
ราชอาณาจักรกัมพูชา
(2536–ปัจจุบัน)
หลังการเลือกตั้ง พ.ศ. 2536

การระบาดทั่วของโควิด-19 ในประเทศกัมพูชา เป็นส่วนหนึ่งของการระบาดทั่วโลกของโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 (COVID-19) อย่างต่อเนื่อง ซึ่งเกิดจากไวรัสโคโรนาสายพันธุ์กลุ่มอาการทางเดินหายใจเฉียบพลันรุนแรง 2 (SARS-CoV-2) โดยผู้ป่วยรายแรกที่เข้ามาในประเทศกัมพูชาได้รับการตรวจพบที่เมืองพระสีหนุเมื่อวันที่ 27 มกราคม ค.ศ. 2020[2] แม้ว่าจะมีการยืนยันผู้ป่วยที่เข้ามาในประเทศและแพร่เชื้อไปยังผู้ติดต่อโดยตรงจำนวนมากตลอด ค.ศ. 2020 แต่ก็ไม่มีการตรวจพบการแพร่เชื้อจากชุมชนจนถึงวันที่ 29 พฤศจิกายน[3]

การตอบสนองด้านสาธารณสุขนำโดยกระทรวงสาธารณสุข โดยได้รับการสนับสนุนจากศูนย์ควบคุมและป้องกันโรคแห่งสหรัฐ, องค์การอนามัยโลก และสถาบันปาสเตอร์กัมพูชา[4][5][6] การติดตามผู้สัมผัส, การกักกัน, การคัดกรองผู้มาถึง[7][8][9] และการส่งข้อความสาธารณะที่เกี่ยวข้องกับสุขอนามัย, การเว้นระยะห่างทางสังคม รวมถึงการสวมหน้ากาก[10] เป็นหัวใจสำคัญของกลยุทธ์การควบคุมโรค จากรายงานดัชนีความมั่นคงทางสุขภาพโลกใน ค.ศ. 2019 กัมพูชาอยู่ในอันดับที่ 89 จาก 195 ประเทศในการเตรียมความพร้อมสำหรับการระบาดของโรคติดเชื้อ[11]

การตอบสนองเบื้องต้นของกัมพูชาเป็นไปอย่างเชื่องช้า - ในช่วงแรกของการแพร่ระบาดในประเทศจีน ได้มีการกำหนดข้อจำกัดการเดินทางระหว่างประเทศเพียงเล็กน้อย พลเมืองกัมพูชาไม่ได้รับการอพยพออกจากอู่ฮั่น และนายกรัฐมนตรี ฮุน เซน ได้มองข้ามภัยคุกคามดังกล่าว[12][13] ทางกัมพูชาได้อนุญาตให้ผู้โดยสารเรือสำราญเอ็มเอส เวสเตอร์ดัม ขึ้นฝั่งในเดือนกุมภาพันธ์หลังจากถูกปฏิเสธไม่ให้เข้าประเทศอื่น[14][15][16] เริ่มตั้งแต่เดือนมีนาคมในฐานะการแพร่ระบาดทั่วโลก กัมพูชาได้จัดตั้งคณะกรรมการรับมือระดับชาติ[4] โดยได้แนะนำข้อจำกัดในการเดินทางมาถึง[14][17] มีการปิดสถาบันการศึกษา, โรงงานตัดเย็บเสื้อผ้า และสถานบันเทิง[18][19][20] ตลอดจนวันหยุดราชการที่สำคัญถูกยกเลิก[21] กฎหมายสถานการณ์ฉุกเฉินที่เป็นที่ถกเถียงกันได้ผ่านไปในเดือนเมษายน แต่ยังไม่มีการบังคับใช้ในเดือนเมษายน ค.ศ. 2021[22] การจำกัดวงส่วนใหญ่ภายในประเทศถูกยกเลิกภายในเดือนกันยายน[23] ส่วนในเดือนพฤศจิกายน ข้อจำกัดบางประการถูกทำให้เหมือนเดิมในพนมเปญ และพนักงานของรัฐบาลกัมพูชารวมถึงผู้ติดต่อหลายพันคนถูกกักกันหลังจากการเยี่ยมชมหนึ่งวันของรัฐมนตรีต่างประเทศฮังการี ปีเตร์ ซิจจาร์โต ได้รับผลเป็นบวกจากการตรวจหาเชื้อหลังจากเดินทางถึงกรุงเทพ[24][8] เมื่อวันที่ 29 พฤศจิกายน ได้มีการตรวจพบคลัสเตอร์การแพร่กระจายของชุมชนกลุ่มแรกในพนมเปญ[25] โดยสงสัยว่าไวรัสจะเข้ามาในประเทศในช่วงเดือนตุลาคมและไม่ถูกตรวจพบ[26] ประเทศนี้ได้เริ่มโครงการฉีดวัคซีน และตรวจพบการระบาดครั้งใหญ่ที่สุดจนถึงปัจจุบันในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2021[27][28] โดยกัมพูชาได้รายงานการเสียชีวิตครั้งแรกเมื่อวันที่ 11 มีนาคม ค.ศ. 2021[29] เมื่อสายพันธุ์ บี.1.1.7 ได้แพร่กระจายไปในตลาดและและโรงงานตัดเย็บเสื้อผ้าของเมืองหลวง ในเวลาต่อมาก็ได้ทำให้เคอร์ฟิวมีประสิทธิภาพมากขึ้นจากการล็อกดาวน์ครั้งแรกของประเทศทั่วทั้งพนมเปญและตาเขมาในเดือนเมษายน ค.ศ. 2021 เนื่องจากองค์การอนามัยโลกได้เตือนว่าระบบการรักษาพยาบาลของกัมพูชามีความเสี่ยงที่จะถูกครอบงำ[30][31]

การตอบสนองของกัมพูชาจนถึงเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2020 และการต้อนรับเอ็มเอส เวสเตอร์ดัม ได้รับการยกย่องจากองค์การอนามัยโลก[32][33] อย่างไรก็ตาม ได้มีการวิพากษ์วิจารณ์รวมถึงการมองข้ามความเสี่ยงของการแพร่ระบาดของนายกรัฐมนตรี ฮุน เซน ในช่วงแรกของการแพร่ระบาด,[15][34][13][12] การข่มเหงนักวิจารณ์[35][22] และขั้นตอนการตรวจรวมถึงการเฝ้าระวัง โดยเฉพาะอย่างยิ่งในเรือนจำที่แออัดยัดเยียด[36][5][37] การระบาดใหญ่ได้ส่งผลกระทบอย่างรุนแรงต่อเศรษฐกิจ โดยเฉพาะภาคการท่องเที่ยว[38][39] และเครื่องนุ่งห่ม[18][40] โดยมีการคาดการณ์ว่าจะมีความยากจน, หนี้สิน และการว่างงานเพิ่มขึ้นในระยะยาว[41][42][43]

อ้างอิง[แก้]

  1. Turton, Shaun (1 October 2021). "Cambodia COVID cases plummet after PM orders reduced testing". Nikkei Asia (ภาษาอังกฤษ).{{cite news}}: CS1 maint: url-status (ลิงก์)
  2. "Cambodia confirms first case of coronavirus: Health minister". CNA.asia. 27 January 2020. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 27 January 2020. สืบค้นเมื่อ 27 January 2020.
  3. "At first Cambodians couldn't believe their COVID-19 numbers. Now they do". www.abc.net.au (ภาษาอังกฤษแบบออสเตรเลีย). 2020-12-03. สืบค้นเมื่อ 2021-04-30.
  4. 4.0 4.1 "Cambodia sets national committee to combat COVID-19". XINHUA. 18 March 2020.
  5. 5.0 5.1 Sony, O; Dickison, M; Keeton-Olson, D (6 November 2020). "As Covid-19 Protocols Breached, Concerns Over Lack of Transparency". VOD. สืบค้นเมื่อ 2020-11-11.
  6. "The Cambodian lab working to unravel how COVID-19 spreads and grows". Southeast Asia Globe (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). 2020-04-02. สืบค้นเมื่อ 2020-11-30.
  7. Sony, O. "Health Ministry, WHO Warn of Possible Community Virus Transmission". vodenglish.news. สืบค้นเมื่อ 2020-11-30.
  8. 8.0 8.1 Dara, M (10 November 2020). "Covid-19 Contact Tracing Spreads to 7 Provinces After Official's Trip". VOD. สืบค้นเมื่อ 2020-11-11.
  9. "Provinces Cast Wide Net for Covid-19 Contact Tracing". VOD. 2 December 2020. สืบค้นเมื่อ 2020-12-02.
  10. "Insights from the Cambodian experience in preventing the spread of COVID-19". www.unicef.org (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 2020-11-30.
  11. Global Health Security Index, 2019 Source
  12. 12.0 12.1 "Hun Sen's Political Gamble: The Coronavirus Epidemic". thediplomat.com (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). สืบค้นเมื่อ 2020-11-30.
  13. 13.0 13.1 Tiezzi, Shannon. "China and Cambodia: Love in the Time of Coronavirus". thediplomat.com (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). สืบค้นเมื่อ 2020-11-30.
  14. 14.0 14.1 "Cambodia and Coronavirus: Temporary Travel Restrictions". 12 May 2020.
  15. 15.0 15.1 Beech, Hannah (2020-02-18). "Cambodia's Coronavirus Complacency May Exact a Global Toll". The New York Times (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). ISSN 0362-4331. สืบค้นเมื่อ 2020-11-12.
  16. "U.S. Woman Who Traveled on the Westerdam Cruise Ship Does Not Have Coronavirus After All, CDC Says". TIME. 6 March 2020. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 24 February 2020.
  17. "Cambodia to impose travel restrictions from Tuesday". Khmer Times. 28 March 2020.
  18. 18.0 18.1 Welle (www.dw.com), Deutsche. "Coronavirus brings trouble to Cambodia's garment industry | DW | 29.04.2020". DW.COM (ภาษาอังกฤษแบบบริติช). สืบค้นเมื่อ 2020-11-11.
  19. "Cambodian Government Closes KTVs and Cinemas Nationwide to Fight Covid-19". Fresh News. 17 March 2020.
  20. "Cambodia Announces Nationwide School Closures as COVID Response Ramps Up". VOA Cambodia. 16 March 2020.
  21. "Khmer New Year holiday cancelled to curb virus spread". Khmer Times. 8 April 2020.
  22. 22.0 22.1 "Fears as Cambodia grants PM vast powers under Covid-19 pretext". the Guardian (ภาษาอังกฤษ). 2020-04-10. สืบค้นเมื่อ 2020-12-07.
  23. "Schools to Reopen in Less Than Two Weeks". Cambodianess (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 2020-11-11.
  24. "Updated: Hungarian Official Tests Positive for Covid-19 Day After Meeting Hun Sen". VOD. 4 November 2020. สืบค้นเมื่อ 2020-11-11.
  25. "Cambodia records its first COVID-19 community outbreak with family of six tested positive". Khmer Times. 29 November 2020. สืบค้นเมื่อ 29 November 2020.
  26. "Local COVID Outbreak Different Strain From November 3 Cases ⋆ Cambodia News English". Cambodia News English (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). 2020-12-03. สืบค้นเมื่อ 2020-12-04.
  27. "Corruption threatens Cambodia's COVID success as cluster spreads". Nikkei Asia (ภาษาอังกฤษแบบบริติช). สืบค้นเมื่อ 2021-02-25.
  28. Staff, Reuters (2021-02-10). "Cambodia launches COVID-19 vaccinations with shots for PM's sons, ministers". Reuters (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 2021-02-25.
  29. Cheang, Sopheng (2021-03-11). "Cambodia reports first COVID-19 death, 1 year into pandemic". The Associated Press.
  30. Bopha, Phorn. "COVID variant pushes Cambodia to brink of 'national tragedy'". www.aljazeera.com (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 2021-04-18.
  31. "'February 20' Cluster in Numbers: 7,600 and Climbing". vodenglish.news. สืบค้นเมื่อ 2021-04-29.{{cite web}}: CS1 maint: url-status (ลิงก์)
  32. "WHO Director-General's opening remarks at the media briefing on COVID-19 - 27 July 2020". www.who.int (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 2020-11-12.
  33. "Coronavirus: How did Cambodia's cruise ship welcome go wrong?". BBC News. 20 February 2020.
  34. Grundy-Warr, Carl; Lin, Shaun (2020-06-16). "COVID-19 geopolitics: silence and erasure in Cambodia and Myanmar in times of pandemic". Eurasian Geography and Economics. 61 (4–5): 493–510. doi:10.1080/15387216.2020.1780928. ISSN 1538-7216.
  35. "Cambodia: Covid-19 Spurs Bogus 'Fake News' Arrests". Human Rights Watch (ภาษาอังกฤษ). 2020-04-29. สืบค้นเมื่อ 2020-05-04.
  36. Kong, Meta. "Takeo Health Centers Focus on Travel Histories; Disregarding 'Normal Flu' Cases". VOA Cambodia. VOA Cambodia. สืบค้นเมื่อ 26 April 2020.
  37. Techseng, Tran (1 December 2020). "No Prisoners Tested Despite Contact With Covid-19 Infected Director". VOD English. สืบค้นเมื่อ 2020-12-02.
  38. "Tourists amazed about seeing Angkor Wat without usual crowds". South China Morning Post (ภาษาอังกฤษ). 2020-06-06. สืบค้นเมื่อ 2020-11-11.
  39. Hunt, Luke. "Cambodians Reclaim Angkor Wat as Global Lockdowns Continue to Bite". thediplomat.com (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). สืบค้นเมื่อ 2020-11-11.
  40. Flynn, G; Dara, M (16 April 2020). "Garment Workers Cornered by Job Loss, Virus Fears and Looming Debt". VOD. สืบค้นเมื่อ 2020-11-11.
  41. "ECONOMIC AND SOCIAL IMPACT ASSESSMENT OF COVID-19 IN CAMBODIA RELEASED | UNDP in Cambodia". UNDP (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 2020-11-11.
  42. ADB Loan for Cambodia's COVID-19 Response (ภาษาอังกฤษ), Asian Development Bank, 2020-09-02, สืบค้นเมื่อ 2020-11-11
  43. "'Strangled by debt': Coronavirus deepens Cambodia's loan crisis". news.yahoo.com (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). สืบค้นเมื่อ 2020-11-20.

เชิงอรรถ[แก้]

  1. From 1 October 2021, Cambodia stopped testing asymptomatic cases, so the number of announced cases may not reflect the real situation.[1]

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]