ข้ามไปเนื้อหา

พระสีหนุ (เมือง)

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
พระสีหนุ
ក្រុងព្រះសីហនុ
กำปงโสม
เมือง
บน: ศูนย์การค้าในเมือง กลางซ้าย: ป้ายบอกทางในตำบล 4 กลางขวา: Sculpture at Independence Beach ล่าง: เกาะรง
บน: ศูนย์การค้าในเมือง
กลางซ้าย: ป้ายบอกทางในตำบล 4
กลางขวา: Sculpture at Independence Beach
ล่าง: เกาะรง
เขตเมืองของสีหนุวิลล์ (สีเหลือง)ในเขตเทศบาลพระสีหนุ (สีแดง)และจังหวัดสีหนุวิลล์ (สีม่วง)
เขตเมืองของสีหนุวิลล์ (สีเหลือง)
ในเขตเทศบาลพระสีหนุ (สีแดง)
และจังหวัดสีหนุวิลล์ (สีม่วง)
พระสีหนุตั้งอยู่ในประเทศกัมพูชา
พระสีหนุ
พระสีหนุ
ที่ตั้งของเมืองพระสีหนุในประเทศกัมพูชา
พิกัด: 10°38′N 103°30′E / 10.633°N 103.500°E / 10.633; 103.500
ประเทศ กัมพูชา
จังหวัดพระสีหนุ
เทศบาลพระสีหนุ
ก่อตั้งค.ศ. 1964
ผู้ก่อตั้งพระบาทสมเด็จพระนโรดม สีหนุ
การปกครอง
  นายกเทศมนตรีSar Kackada (พรรคประชาชนกัมพูชา)
พื้นที่
  ทั้งหมด
80 ตร.กม. (30 ตร.ไมล์)
ความสูง
15 เมตร (45 ฟุต)
ประชากร
  ทั้งหมด
เพิ่มขึ้น 89,846 คน
  เขตเมือง
เพิ่มขึ้น 66,723
  ความหนาแน่นเขตเมือง834 คน/ตร.กม. (2,160 คน/ตร.ไมล์)
  อำเภอ
เพิ่มขึ้น 89,846
เขตเวลาUTC+07
รหัสไปรษณีย์
18000
รหัสพื้นที่034

เมืองพระสีหนุ (เขมร: ក្រុងព្រះសីហនុ, กรงเปรียะสีหนุ), กำปงโสม (เขมร: កំពង់សោម; ก็อมปวงโสม) หรือ ซียานุกวีล (ฝรั่งเศส: Sihanoukville) เป็นเมืองชายทะเลยอดนิยมมากและเป็นเมืองเอกของจังหวัดพระสีหนุ อยู่ห่างจากกรุงพนมเปญ 246 กิโลเมตร ไปทางตะวันตกเฉียงใต้ มีประชากร 89,846 คน

เมืองพระสีหนุมีชายหาดทั้งหมด 5 แห่ง ว่ากันว่าที่สวยที่สุด คือ หาดสุขาวดีและหาดโอจือเตียล (Occheuteal) เมืองพระสีหนุติดอันดับ 8 ในการจัดอันดับ 10 สุดยอดหาดในเอเชีย โดยหนังสือพิมพ์ Sunday Herald Sun ของ ประเทศออสเตรเลีย[1]

ที่มาของชื่อ

[แก้]

ชื่อทางการของเมืองในภาษาเขมร[2] คือ กรง (กรุง, นคร, เมือง) เปรียะ (พระ) สีหนุ (พระนามของพระมหากษัตริย์รัชกาลก่อน) รวมกันเป็น "เมืองพระสีหนุ" พระบาทสมเด็จพระนโรดม สีหนุ (ขึ้นครองราชย์ 2484-2498, 2536-2547) ยังทรงเป็นที่เคารพนับถือเป็นบิดาของชาติ[3] คำว่า "สีหนุ" มาจากภาษาสันสกฤต แบ่งเป็นคำภาษาบาลี 2 คำ ได้แก่ สีห (สิงห์) และ หนุ (กราม, ขากรรไกร)

หนังสืออ่านเพิ่ม

[แก้]
  • Vann, hokchrea (2003). Modern Khmer Cities. Cambodia: Reyum Press. ISBN 9789995055349.
  • Chandler, David (1993). A History of Cambodia. Cambodia: Allen & Unwin. ISBN 9781863734653.
  • Cœdès, George (1966). The making of South East Asia. University of California Press. ISBN 0-520-05061-4.
  • Kitagawa, T. 2005, "'Kampot' of the belle epoque: from the outlet of Cambodia to a colonial rule", in Southeast Asian Studies = Tonan Ajia kenkyu, vol. 42, no. 4,
  • Kampot of the Belle Epoque: From the Outlet of Cambodia to a Colonial Resort
  • Henri Mouhot: Travels in Siam, Cambodia, Laos, and Annam, White Lotus Co, Ltd., ISBN 974-8434-03-6
  • Cœdès, George (1968). The Indianized States of Southeast Asia. University of Hawaii Press. ISBN 978-0824803681.
  • Philpotts, Robert (2006). A Port for Independence. England: Blackwater Books. ISBN 2-9513524-0-9.

อ้างอิง

[แก้]
  1. "หาดเขมรติด 10 อันดับ "ดีที่สุด" ในเอเชีย". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-11-01. สืบค้นเมื่อ 2016-03-15.
  2. "Sihanoukville, Preah S". Cambodia Geographic Names Database. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2015-07-12. สืบค้นเมื่อ May 12, 2015.
  3. Cat Barton (September 7, 2007). "Cambodia: King Father Sihanouk holds ECCC at bay". Asian Human Rights Commission. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2009-02-08. สืบค้นเมื่อ February 5, 2008.

แหล่งข้อมูลอื่น

[แก้]

รัฐบาล

[แก้]

อุตสาหกรรม

[แก้]

ข้อมูล ประวัติศาสตร์ และภูมิศาสตร์

[แก้]

งานศึกษาต่างๆ

[แก้]