การระบาดทั่วของโควิด-19 ในประเทศมาเลเซีย

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
การระบาดทั่วของโควิด-19 ในประเทศมาเลเซีย
COVID-19 Outbreak Cases in Malaysia (Density).svg
ผู้ป่วยโควิด-19 ที่ได้รับการยืนยันแบ่งตามรัฐ (อาณาเขต) ณ เดือนเมษายน ค.ศ. 2021
COVID-19 Outbreak Cases in Malaysia (Density and Districts).svg
แผนที่การแพร่กระจายของผู้ป่วยโควิด-19 ที่ได้รับการยืนยันแบ่งตามเขต (เมือง) ณ เดือนเมษายน ค.ศ. 2021
COVID-19 Outbreak Cases in Malaysia (Density and Districts by active case).svg
แผนที่การแพร่กระจายของผู้ป่วยโควิด-19 แบ่งตามเขตเมื่อเดือนเมษายน ค.ศ. 2021
โรคโควิด-19
สายพันธุ์ไวรัสไวรัสโคโรนาสายพันธุ์ใหม่ (SARS-CoV-2)
สถานที่ประเทศมาเลเซีย
รายงานการพบโรคครั้งแรกซูไงบูโละฮ์ รัฐเซอลาโงร์
วันที่18 มีนาคม ค.ศ. 2020
ต้นกำเนิดอู่ฮั่น มณฑลหูเป่ย์ ประเทศจีน
ยืนยันป่วย436,944 คน[1]
หาย398,723 คน[1]
เสียชีวิต1,657 คน[1]
เว็บไซต์ทางการ
covid-19.moh.gov.my

การระบาดทั่วของโควิด-19 ในประเทศมาเลเซีย เป็นส่วนหนึ่งของการระบาดทั่วโลกของโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 (COVID-19) อย่างต่อเนื่อง ซึ่งเกิดจากไวรัสโคโรนาสายพันธุ์กลุ่มอาการทางเดินหายใจเฉียบพลันรุนแรง 2 (SARS-CoV-2) การตอบสนองทางการแพทย์ต่อการระบาดในประเทศมาเลเซียอยู่ภายใต้การดูแลของอธิบดีสาธารณสุข นูร์ ฮิชัม อับดุลละฮ์ ภายใต้กระทรวงสาธารณสุขของสองรัฐบาลที่ต่อเนื่องกัน ซึ่งการเตรียมการกักตุนอุปกรณ์, ตรวจจับและติดตามผู้ป่วย รวมถึงการรักษาผู้ป่วยโควิด-19 ได้รับรายงานว่าได้เริ่มดำเนินการเร็วที่สุดในวันที่ 6 มกราคม ค.ศ. 2020 ตามรายงานขององค์การอนามัยโลก (WHO) เกี่ยวกับการระบาดของ "โรคปอดบวมที่ไม่ทราบสาเหตุ" ในช่วงปลายเดือนธันวาคม ค.ศ. 2019 ที่เมืองอู่ฮั่น ในมณฑลหูเป่ย์ ประเทศจีน[2]

ไวรัสดังกล่าวได้รับการยืนยันว่าแพร่ระบาดไปถึงประเทศมาเลเซียในช่วงปลายเดือนมกราคม ค.ศ. 2020 เมื่อตรวจพบนักเดินทางจากประเทศจีนที่เดินทางมาถึงรัฐยะโฮร์ผ่านประเทศสิงคโปร์ในวันที่ 25 มกราคม หลังจากการระบาดของโควิด-19 ในมณฑลหูเป่ย์[3][4] จำนวนผู้ป่วยที่ได้รับรายงานยังค่อนข้างต่ำในตอนแรกและส่วนใหญ่ถูกจำกัดเฉพาะผู้ป่วยขาเข้า จนกระทั่งมีคลัสเตอร์เฉพาะที่โผล่ออกมาในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2020 คลัสเตอร์ที่ใหญ่ที่สุดในเวลานั้นเชื่อมโยงกับการชุมนุมทางศาสนาของตับลีฆญะมาอะห์ที่จัดขึ้น ณ ศรีเปตาลิง กัวลาลัมเปอร์ ในช่วงปลายเดือนกุมภาพันธ์และต้นเดือนมีนาคม ซึ่งนำไปสู่การเพิ่มขึ้นอย่างมากของผู้ป่วยในประเทศและผู้ป่วยขาออกไปสู่ประเทศเพื่อนบ้าน[5] ภายในไม่กี่สัปดาห์ ประเทศมาเลเซียพบผู้ติดเชื้อโควิด-19 ที่ได้รับการยืนยันสะสมมากที่สุดในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้[6] โดยพบผู้ป่วย 2,000 รายภายในสิ้นเดือนมีนาคมจากที่เคยน้อยกว่า 30 รายในช่วงต้นเดือนดังกล่าว ภายในวันที่ 16 มีนาคม มีรายงานการปรากฏตัวของไวรัสในทุกรัฐและดินแดนสหพันธ์ในประเทศ

อ้างอิง[แก้]

  1. 1.0 1.1 1.2 "Terkini Harian" [Daily updates] (ภาษามาเลย์). Ministry of Health (Malaysia). สืบค้นเมื่อ 2021-05-08.
  2. Abdullah, Noor Hisham (6 January 2020). "Kenyataan Akhbar KPK 6 Januari 2020 – Makluman Kejadian Kejadian Kluster Radang Paru-Paru (Pneumonia) di Wuhan, Republik Rakyat China" [Director General of Health's Press Statement 6 January 2020 - Notification of Incidence of Pneumonia Cluster in Wuhan, People's Republic of China]. From the Desk of the Director-General of Health Malaysia. เก็บ จากแหล่งเดิมเมื่อ 30 November 2020. สืบค้นเมื่อ 24 April 2020.
  3. Sipalan, Joseph; Holmes, Sam (25 January 2020). "Malaysia confirms first cases of coronavirus infection". Reuters. เก็บ จากแหล่งเดิมเมื่อ 18 February 2020. สืบค้นเมื่อ 18 February 2020.
  4. "Malaysia: First cases of 2019-nCoV confirmed January 25". GardaWorld. 25 January 2020. เก็บ จากแหล่งเดิมเมื่อ 18 February 2020. สืบค้นเมื่อ 18 February 2020.
  5. Ng, Kate (16 March 2020). "Coronavirus: Malaysia cases rise by 190 after mosque event as imams urge online services". The Independent. เก็บ จากแหล่งเดิมเมื่อ 5 April 2020. สืบค้นเมื่อ 5 April 2020.
  6. "Coronavirus: Malaysia records eight deaths; 153 new cases bring total to 1,183". The Straits Times. 21 March 2020. เก็บ จากแหล่งเดิมเมื่อ 5 April 2020. สืบค้นเมื่อ 5 April 2020.

อ่านเพิ่ม[แก้]

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]