กองกำลังป้องกันตนเองญี่ปุ่น

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
กองกำลังป้องกันตนเองญี่ปุ่น
日本国自衛隊
Flag of the Japan Self-Defense Forces.svg
เหล่า Flag of the Japan Self-Defense Forces.svg กองกำลังป้องกันตนเองภาคพื้นดินญี่ปุ่น

Naval Ensign of Japan.svg กองกำลังป้องกันตนเองทางทะเลญี่ปุ่น
Flag of the Japan Air Self-Defense Force.svg กองกำลังป้องกันตนเองทางอากาศญี่ปุ่น

ที่ตั้ง บก. โตเกียว
กำลังพล
อายุถึงขั้น
รับราชการ
18–49 ปี
ประชากร
ในวัยรับราชการ
ชาย 27,301,443  อายุ 18–49 (ปี 2010),
หญิง 26,307,003  อายุ 18–49 (ปี 2010)
ประชากร
ฉกรรจ์
ชาย 22,390,431 , อายุ 18–49 (ปี 2010),
หญิง 21,540,322 , อายุ 18–49 (ปี 2010)
ประชากรที่อายุถึงขั้น
รับราชการทุกปี
ชาย 623,365 (ปี 2010),
หญิง 591,253 (ปี 2010)
ยอดกำลังประจำการ 247,746 (ranked 24th)
ยอดกำลังสำรอง 57,899
รายจ่าย
งบประมาณ $51,810 ล้าน[1] ( ปี 2009-2010) ; $281.98 พันล้าน[2] (2011-2015 Planned)
ร้อยละต่อจีดีพี 1% (2011)
อุตสาหกรรม
แหล่งผลิตในประเทศ List of Major Suppliers

มิตซูบิชิเฮฟวีอินดัสทรีส์
มิตซูบิชิ อิเล็กทริค
NEC
Kawasaki Heavy Industries
Toshiba
ฟูจิตสึ
Fuji Heavy Industries
IHI Corporation
Komatsu Limited
Japan Steel Works
Hitachi Ltd.
Daikin Industries
Oki Electric Industry[3] 
ShinMaywa
Howa
Sumitomo Heavy Industries

แหล่งผลิตนอกประเทศ List of Major Suppliers

 สหรัฐ
 สหราชอาณาจักร
 เยอรมนี
 อิตาลี
 สวิตเซอร์แลนด์
 ฝรั่งเศส
 สวีเดน
 โปแลนด์[4]
 เดนมาร์ก
 จีน
 ออสเตรีย
 เอกวาดอร์
ธงของประเทศบราซิล บราซิล
ธงของประเทศเม็กซิโก เม็กซิโก
ธงของประเทศกัวเตมาลา กัวเตมาลา
ธงของประเทศอิหร่าน อิหร่าน
ธงของประเทศเกาหลีเหนือ เกาหลีเหนือ
ธงของประเทศรัสเซีย รัสเซีย
ธงของประเทศแอฟริกาใต้ แอฟริกาใต้
ธงของประเทศยูเครน ยูเครน
ธงของประเทศโคลอมเบีย โคลอมเบีย
ธงของประเทศเบลารุส เบลารุส
ธงของประเทศเบลเยียม เบลเยียม
ธงของประเทศฮังการี ฮังการี
ธงของประเทศกาบอง กาบอง
ธงของประเทศอิสราเอล อิสราเอล
ธงของประเทศปากีสถาน ปากีสถาน
ธงของประเทศปาปัวนิวกินี ปาปัวนิวกินี
ธงของประเทศอินเดีย อินเดีย
ธงของประเทศโตโก โตโก
ธงของประเทศออสเตรเลีย ออสเตรเลีย
ธงของประเทศออสเตรีย ออสเตรีย
ธงของประเทศอิรัก อิรัก
ธงของประเทศซีเรีย ซีเรีย
ธงของประเทศคิวบา คิวบา
ธงของประเทศโบลิเวีย โบลิเวีย
ธงของประเทศปารากวัย ปารากวัย
ธงของประเทศนิวซีแลนด์ นิวซีแลนด์
ธงของประเทศอุรุกวัย อุรุกวัย
ธงของปาเลสไตน์ ปาเลสไตน์
ธงของประเทศเบลเยียม เบลเยียม
ธงของประเทศเบลีซ เบลีซ
ธงของประเทศรวันดา รวันดา
ธงของประเทศสิงคโปร์ สิงคโปร์
ธงของประเทศฟิลิปปินส์ ฟิลิปปินส์
ธงของประเทศอินโดนีเซีย อินโดนีเซีย
ธงของประเทศฟีจี ฟีจี
ธงของประเทศตองงา ตองงา
ธงของประเทศอาร์เจนตินา อาร์เจนตินา
ธงของประเทศชิลี ชิลี
ธงของประเทศมาเลเซีย มาเลเซีย
ธงของสาธารณรัฐจีน ไต้หวัน
ธงของประเทศมาซิโดเนีย มาซิโดเนีย
ธงของประเทศนิการากัว นิการากัว
ธงของประเทศฮอนดูรัส ฮอนดูรัส
ธงของประเทศนอร์เวย์ นอร์เวย์
ธงของสหพันธรัฐไมโครนีเซีย ไมโครนีเซีย
ธงของประเทศเวียดนาม เวียดนาม
ธงของประเทศเยเมน เยเมน
ธงของประเทศจาเมกา จาเมกา
ธงของประเทศแคนาดา แคนาดา
ธงของประเทศปาเลา ปาเลา
ธงของประเทศปานามา ปานามา
ธงของประเทศคอสตาริกา คอสตาริกา
ธงของประเทศกินี กินี
ธงของประเทศตรินิแดดและโตเบโก ตรินิแดดและโตเบโก
ธงของประเทศมาดากัสการ์ มาดากัสการ์
ธงของประเทศโรมาเนีย โรมาเนีย
ธงของประเทศมอริเตเนีย มอริเตเนีย
ธงของประเทศเช็กเกีย เช็กเกีย
ธงของประเทศสโลวาเกีย สโลวาเกีย
ธงของประเทศศรีลังกา ศรีลังกา
ธงของประเทศบรูไนดารุสซาลาม บรูไน
ธงของประเทศลักเซมเบิร์ก ลักเซมเบิร์ก
ธงของประเทศแอลเบเนีย แอลเบเนีย
ธงของประเทศไนจีเรีย ไนจีเรีย
ธงของประเทศมองโกเลีย มองโกเลีย
ธงของประเทศฟินแลนด์ ฟินแลนด์
ธงของประเทศมาลี มาลี
ธงของประเทศเปรู เปรู
ธงของประเทศเนเธอร์แลนด์ เนเธอร์แลนด์
ธงของประเทศเซอร์เบีย เซอร์เบีย
ธงของประเทศไอร์แลนด์ ไอร์แลนด์
ธงของประเทศอัฟกานิสถาน อัฟกานิสถาน
ธงของประเทศเบนิน เบนิน
ธงของประเทศเซเนกัล เซเนกัล
ธงของประเทศมองโกเลีย มองโกเลีย
ธงของประเทศออสเตรเลีย ออสเตรเลีย
ธงของสาธารณรัฐหมู่เกาะมาร์แชลล์ หมู่เกาะมาร์แชลล์
ธงของประเทศเนปาล เนปาล
ธงของประเทศนิวซีแลนด์ นิวซีแลนด์
ธงของประเทศนามิเบีย นามิเบีย
ธงของประเทศพม่า พม่า
ธงของประเทศกัมพูชา กัมพูชา
ธงของประเทศอาเซอร์ไบจาน อาเซอร์ไบจาน
ธงของประเทศจอร์เจีย จอร์เจีย
ธงของประเทศไอซ์แลนด์ ไอซ์แลนด์
ธงของสาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก
ธงของสาธารณรัฐคองโก สาธารณรัฐคองโก
ธงของประเทศแองโกลา แองโกลา
ธงของประเทศกรีซ กรีซ
ธงของประเทศบัลแกเรีย บัลแกเรีย
ธงของประเทศตุรกี ตุรกี
ธงของประเทศเอสโตเนีย เอสโตเนีย
ธงของประเทศลัตเวีย ลัตเวีย
ธงของประเทศลิทัวเนีย ลิทัวเนีย
ธงของประเทศมัลดีฟส์ มัลดีฟส์
ธงของประเทศกาตาร์ กาตาร์
ธงของประเทศบาห์เรน บาห์เรน
ธงของประเทศเบลีซ เบลีซ
ธงของประเทศเอลซัลวาดอร์ เอลซัลวาดอร์
ธงของประเทศซาอุดีอาระเบีย ซาอุดีอาระเบีย
ธงของประเทศโมร็อกโก โมร็อกโก
ธงของประเทศแอลจีเรีย แอลจีเรีย
ธงของประเทศตูนิเซีย ตูนิเซีย
ธงของประเทศลิเบีย ลิเบีย
ธงของประเทศจอร์แดน จอร์แดน
ธงของประเทศซูดาน ซูดาน
ธงของประเทศอียิปต์ อียิปต์
ธงของประเทศเลบานอน เลบานอน
ธงของสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์
ธงของประเทศสเปน สเปน
ธงของประเทศโปรตุเกส โปรตุเกส
ธงของประเทศตองงา ตองงา
ธงของประเทศเอริเทรีย เอริเทรีย
ธงของประเทศเอธิโอเปีย เอธิโอเปีย
ธงของประเทศจิบูตี จิบูตี
ธงของประเทศโอมาน โอมาน
ธงของประเทศมาลาวี มาลาวี
ธงของประเทศสโลวีเนีย สโลวีเนีย
ธงของประเทศแคเมอรูน แคเมอรูน
ธงของประเทศแทนซาเนีย แทนซาเนีย
ธงของประเทศเคนยา เคนยา
ธงของประเทศยูกันดา ยูกันดา
ธงของประเทศบอตสวานา บอตสวานา
ธงของประเทศคาซัคสถาน คาซัคสถาน
ธงของประเทศคีร์กีซสถาน คีร์กีซสถาน
ธงของสาธารณรัฐโดมินิกัน สาธารณรัฐโดมินิกัน
ธงของประเทศอุซเบกิสถาน อุซเบกิสถาน
ธงของประเทศเฮติ เฮติ
ธงของประเทศเติร์กเมนิสถาน เติร์กเมนิสถาน
ธงของประเทศโมซัมบิก โมซัมบิก
ธงของประเทศบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา
ธงของประเทศเวเนซุเอลา เวเนซุเอลา
ธงของประเทศกานา กานา

กองกำลังป้องกันตนเองญี่ปุ่น (ญี่ปุ่น: 自衛隊 じえいたい Jieitaiจิเอไต ?) หรือ JSDF บางครั้งเรียกว่า JSF หรือ SDF เป็นบุคลากรจากประเทศญี่ปุ่นที่ถูกจัดตั้งขึ้นหลังสงครามโลกครั้งที่สองสิ้นสุดลงเพื่อแทนที่กองทัพจักรวรรดิญี่ปุ่นที่ถูกยุบ และฝ่ายสัมพันธมิตรยึดครองญี่ปุ่น ในเวลาหลังสงคราม กองกำลังป้องกันตนเองญี่ปุ่นถูกใช้งานในเฉพาะภายในประเทศมีหน้าที่ในการป้องกันประเทศอธิปไตยชาติเพียงอย่างเดียวและไม่ได้รับอนุญาตให้ปฏิบัติภารกิจในต่างประเทศ ยกเว้นในสถานการณ์ที่เป็นการป้องกันตนเองในขอบเขตที่จำกัดเท่านั้น แม้อาจมีภารกิจในต่างประเทศในปฏิบัติการรักษาสันติภาพ แต่ล่าสุดในวันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2557 ครม.ญี่ปุ่นได้ตีความรัฐธรรมนูญมาตรา 9 ของรัฐธรรมนูญแห่งญี่ปุ่นใหม่สรุปได้ว่า กองกำลังป้องกันตนเองของญี่ปุ่นจะสามารถส่งทหารไปปฏิบัติภารกิจการป้องกันตนเองร่วมได้(Collectvie-Self Defence) ตามมติของคณะมนตรีความมั่นคงแห่งสหประชาชาติเพื่อปกป้องชาติหนึ่งจากการถูกรุกราน โดยญี่ปุ่นจะสามารถไปช่วยเหลือชาติพันธมิตรใกล้ชิดที่ถูกโจมตีได้ หากการโจมตีนั้นเป็นภัยคุกคามต่อการดำรงอยู่ของญี่ปุ่นและไม่มีวิธีอื่นในการปกป้องชีวิตชาวญี่ปุ่น

ในด้านการพัฒนาอาวุธ ในรธน.ญี่ปุ่นถูกกำหนดห้ามพัฒนาอาวุธในเชิงรุก ส่วนในด้านการห้ามส่งออกอาวุธนั้น แม้ญี่ปุ่นจะเป็นผู้กำหนดขึ้นเองเมื่อปีพ.ศ. 2510 แต่ในวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2557 ญี่ปุ่นได้ผ่อนคลายกฎห้ามส่งออกอาวุธ โดยสามารถส่งออกอาวุธและมีส่วนร่วมในการผลิตอาวุธกับนานาชาติได้ แต่ญี่ปุ่นจะไม่ส่งออกอาวุธให้แก่ประเทศที่ตกอยู่ท่ามกลางความขัดแย้ง หรืออาจเป็นภัยคุกคามต่อสันติภาพและความมั่นคงของนานาชาติ นอกจากนี้ การจำหน่ายอาวุธก็จะต้องเป็นไปเพื่อส่งเสริมสันติภาพสากลคือต้องเป็นยุทโธปกรณ์ที่ไม่ใช่เพื่อสังหาร และเป็นประโยชน์ต่อความมั่นคงของญี่ปุ่นเอง[5][6]

ส่วนในด้านการสนันสนุนกองกำลังต่างชาติ ในวันที่ 10 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2558 รัฐบาลญี่ปุ่นประกาศแก้ไขกฎบัตรว่าด้วยการสนับสนุนต่างชาติ โดยสามารถมอบทุนสนับสนุนภารกิจของกองกำลังต่างชาติที่มิใช่การสู้รบ[7]

ประวัติ[แก้]

หลังจากสงครามโลกครั้งที่สองที่ญี่ปุ่นพ่ายแพ้สงครามต่อสหรัฐอเมริกา ทำให้สหรัฐเข้ามาควบคุมกำลังทหารของญี่ปุ่น และทำให้ญี่ปุ่นต้องร่างรัฐธรรมนูญขึ้นมาใหม่โดยมีข้อห้ามว่า ไม่อนุญาตให้ญี่ปุ่นทำสงครามกับประเทศใดๆเลยเว้นแต่กระเพื่อป้องกันประเทศตนเอง ที่สำคัญคือไม่มีศาลทหารและกระทรวงกลาโหม

บุคคลที่เข้ามาทำงานในกองกำลังป้องตนเองพวกเขาจะเรียกตนเองว่าเจ้าหน้าที่กองกำลังป้องกันตนเอง ซึ่งทั้งหมดเป็นพลเรือนมิใช่ทหาร ถึงแม้ว่าญี่ปุ่นจะจัดตั้งกระทรวงกลาโหมขึ้นมาเมื่อปี พ.ศ. 2550 แต่ว่าก็ยังคงชื่อไว้ว่า กองกำลังป้องกันตนเอง

ในวันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2557 ครม.ญี่ปุ่นได้ตีความรัฐธรรมนูญมาตรา 9 ของรัฐธรรมนูญแห่งญี่ปุ่นใหม่ โดยญี่ปุ่นมีสิทธิส่งกำลังทหารไปร่วมรบเพื่อปกป้องชาติพันธมิตร

โครงสร้าง[แก้]

มีนายกรัฐมนตรีเป็นผู้บัญชาการทหารสูงสุดของกองกำลังป้องกันตนเอง และในวันที่ 9 มกราคม พ.ศ. 2550 ก็ได้มีการจัดตั้งกระทรวงกลาโหมครั้งแรกหลังสงครามโลกครั้งที่สอง[8]

งบประมาณ[แก้]

งบประมาณกลาโหมญี่ปุ่น ถือว่าใหญ่เป็นอันดับ 7ของโลก 4.98 ล้านล้านเยน (ราว 1.39 ล้านล้านบาท)

บุคลากรและองค์กร[แก้]

กองกำลังป้องกันตนเองญี่ปุ่น JSDF มีจำนวนบุคลากรในปี ค.ศ. 2005 มีจำนวน 239,430 นาย แบ่งเบ็น

  • กองกำลังป้องกันตนเองทางบกจำนวน 147,737 นาย
  • กองกำลังป้องกันตนเองทางทะเลจำนวน 44,327 นาย
  • กองกำลังป้องกันตนเองทางอากาศจำนวน 45,517 นาย

กำลังพลประจำการ[แก้]

กำลังพลสำรอง[แก้]

เครื่องแบบ[แก้]

การศึกษา[แก้]

วิทยาลัยป้องกันประเทศญี่ปุ่น (National Defense Academy of Japan หรือ "โบเอได") เป็นสถาบันการศึกษาหลักที่ผลิตนายทหารแก่กองกำลังป้องกันตนเองของญี่ปุ่นทั้งสามเหล่า นอกจากการเรียนภาษาญี่ปุ่น1ปีแล้ว นักเรียนนายร้อยจะศึกษาที่ NDA 4ปี โดย NDA นี้จะรวมนักเรียนทั้งสามเหล่าทัพ (JGSDF, JMSDF และ JASDF) ไว้ร่วมกันในที่แห่งเดียวที่ NDA นั้นเปิดรับสุภาพสตรีเข้ารับการศึกษาเช่นเดียวกับผู้ชายตั้งแต่ปี 1992โดยมีจำนวนราวร้อยละ10ของนักเรียนทั้งหมด การฝึกศึกษาไม่ต่างกัน พักที่ตึกนอนตึกเดียวกัน (แต่คนละชั้น) แต่เกณฑ์บางอย่างเช่นการทดสอบร่างกายจะต่างกัน

ยุทธภัณฑ์[แก้]

อาวุธประจำกาย[แก้]

อาวุธประจำหน่วย[แก้]

ศาลทหาร[แก้]

ความสัมพันธ์ทางทหาร[แก้]

อ้างอิง[แก้]