กองทัพโซเวียต

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
กองทัพแห่งสหภาพสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียต
Вооружённые Силы Союза Советских Социалистических Республик
Vooruzhonnyye Sily Soyuza Sovetskikh Sotsialisticheskikh Respublik
Communist star.svg

ก่อตั้ง 15 มกราคม 1918
รูปแบบปัจจุบัน 23 กุมภาพันธ์ 1946
ยุบเลิก 25 ธันวาคม 1991
เหล่า Red Army flag กองทัพบกโซเวียต
Flag of the Soviet Air Force กองทัพอากาศโซเวียต
Naval Ensign of the Soviet Union กองทัพเรือโซเวียต
Soviet Air Defence Forces
Strategic Missile Troops
ที่ตั้ง บก. มอสโก, สหพันธ์สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตรัสเซีย
ผู้บังคับบัญชา
ผู้บัญชาการสูงสุด โจเซฟ สตาลิน (1941–1953)
มีฮาอิล กอร์บาชอฟ (1990–1991)
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม โจเซฟ สตาลิน (1946–1947)
Yevgeny Shaposhnikov (1991)
Chief of the General Staff Aleksandr Vasilevsky (1946–1948)
Vladimir Lobov (1991)
กำลังพล
อายุถึงขั้น
รับราชการ
18–27
การเกณฑ์ 18
ประชากร
ในวัยรับราชการ
ชาย 92,345,764 (1991), อายุ 18–27
ยอดกำลังประจำการ 4,230,920 (1991)
รายจ่าย
งบประมาณ $124–128 billion (1989)[1][2][a]
ร้อยละต่อจีดีพี 8.4% (1989)[2]
บทความที่เกี่ยวข้อง
ประวัติ ประวัติศาสตร์ทางทหารของสหภาพโซเวียต
ยศ ยศทหารสหภาพโซเวียต

กองทัพโซเวียต หรือ กองทัพแห่งสหภาพโซเวียต มีชื่อเรียกอย่างเป็นทางการว่า กองทัพแห่งสหภาพสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียต (รัสเซีย: Вооружённые Силы Союза Советских Социалистических Республик, Вооружённые Силы Советского Союза) หมายถึง กองกำลังทหารของสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตรัสเซีย (1917–1922) และสหภาพโซเวียต (1922–1991) นับแต่การเริ่มต้นหลังสงครามกลางเมืองรัสเซียสิ้นสุดกระทั่งล่มสลายในเดือนธันวาคม 1991

ตามกฎหมายราชการทหารทั่วสหภาพ เดือนกันยายน 1925 กองทัพโซเวียตประกอบด้วยห้าเหล่า ได้แก่ กองทัพบก กองทัพอากาศ กองทัพเรือ หน่วยอำนวยการการเมืองรัฐ (OGPU) และ กองกำลังภายใน (convoy guards)[5] ภายหลัง OGPU แยกเป็นอิสระและรวมเข้ากับ NKVD ในปี 1934 หลังสงครามโลกครั้งที่สอง มีการเพิ่มหน่วยขีปนาวุธทางยุทธศาสตร์ (1960) กองกำลังป้องกันภัยทางอากาศ (1948) และกำลังประชาชนแห่งชาติทั่วสหภาพ (1970) ซึ่งจัดเป็นอันดับที่หนึ่ง สามและหกในการนับความสำคัญเปรียบเทียบอย่างเป็นทางการของโซเวียต (โดยกำลังภาคพื้นดินมีความสำคัญเป็นอันดับสอง กองทัพอากาศเป็นอันดับสี่ และกองทัพเรือเป็นอันดับห้า) อำนาจทางทหารของโซเวียตในขณะนั้นใหญ่ที่สุดและทรงอำนาจที่สุดของโลก

โครงสร้างการบังคับบัญชาของกองทัพแห่งสหภาพ.

ประวัติ[แก้]

โครงสร้าง[แก้]

กองกำลังโซเวียตถูกควบคุมโดยกระทรวงกลาโหม[b]ส่วนสั่งการอยู่ที่รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมโดยทั่วไปเป็นสมาชิกของโปลิตบูโร และ จอมพลแห่งสหภาพโซเวียต จาก 1934 เป็นต้นไป 1950-1953 ได้แยกกระทรวงทหารเรือออกจากและกระทรวงกลาโหมเป็นผู้รับผิดชอบเฉพาะสำหรับกองทัพบกและอากาศ ในทางปฏิบัติกระทรวงกลาโหมยังคงครองนโยบายทางกองทัพ

เหล่าทัพ[แก้]

กองทัพบก[แก้]

เป็นกองกำลังโซเวียตระหว่างกุมภาพันธ์ 1946 จนถึงเดือนธันวาคมปี 1991 แต่ก็ไม่ได้รบอย่างเต็มที่ รบอย่างเต็มในสงครามโซเวียตในอัฟกานิสถาน จนถึง 25 ธันวาคม 1993, แทนที่ ด้วยกองทัพบกรัสเซีย

กองทัพอากาศ[แก้]

กองทัพอากาศโซเวียต คือการแต่งตั้งอย่างเป็นทางการของหนึ่งในกองทัพอากาศของสหภาพโซเวียต คือกองกำลังป้องกันทางอากาศของสหภาพโซเวียตกองทัพอากาศกำลังก่อตัวขึ้นจากส่วนประกอบของเครื่องบินจักรวรรดิรัสเซียในปี 1917 ต้องเผชิญกับการทดสอบที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของพวกเขาในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง มีส่วนร่วมในสงครามเกาหลี สงครามเวียดนามและเลือนหายไปพร้อมกับสหภาพโซเวียตใน 1991-92แทนที่ด้วย กองทัพอากาศรัสเซีย

กองกำลังป้องกันทางอากาศ[แก้]

V-600 หนึ่งในเครื่องป้องกันการโจมตีทางอากาศ ในค.ศ.1961-ปัจจุบัน.

ต้นในปี ค.ศ.1932-1991 เพื่อป้องกันการโจมตีทางอากาศ มีมากใช้ช่วงสงครามเย็น เพราะกองทัพอากาศโซเวียตมีน้อยกว่ากองทัพอากาศอเมริกา

กองทัพเรือ[แก้]

กองทัพเรือโซเวียต แผนกลยุทธ์ของสหภาพโซเวียตในกรณีที่มีความขัดแย้งกับประเทศสหรัฐอเมริกา, เหนือองค์การสนธิสัญญาป้องกันแอตแลนติก (นาโต) หรือความขัดแย้งอื่นที่เกี่ยวข้องกับสนธิสัญญาวอร์ซอ อิทธิพลของกองทัพเรือโซเวียตมีบทบาทขนาดใหญ่ในสงครามเย็นเป็นส่วนใหญ่ของความขัดแย้งศูนย์กลางรอบกองทัพเรือ กองทัพเรือโซเวียตถูกแบ่งออกเป็นสี่กลุ่มสำคัญทางตอนเหนือของมหาสมุทรแปซิฟิก, ทะเลสีดำและทะเลบอลติก; ภายใต้คำสั่งที่แยกจากกันที่ฐานทัพเรือเลนินกราด กองเรือรบขนาดเล็กทะเลแคสเปียนที่ดำเนินงานในที่ดินทะเลสาบแคสเปียน ส่วนประกอบหลักของกองทัพเรือโซเวียตรวมโซเวียตการบินทหารเรือทหารเรือทหารราบ (นาวิกโยธินโซเวียต) และชายฝั่งปืนใหญ่ ในปี 1991 ที่แทนโดยกองทัพเรือรัสเชีย บางอย่างกลายเป็นกองทัพเรือยูเครน, กองทัพเรืออาเซอร์ไบจานและกองทัพเรือจอร์เจีย

บุคลากร[แก้]

กำลังพลประจำการ[แก้]

กำลังพลสำรอง[แก้]

การศึกษา[แก้]

งบประมาณ[แก้]

ยุทธภัณฑ์[แก้]

สหภาพโซเวียตจัดตั้งอุตสาหกรรมแขนพื้นเมืองเป็นส่วนหนึ่งของโปรแกรมการพัฒนาอุตสาหกรรมของสตาลินในปี ค.ศ. 1920 และ 1930 ปืนไรเฟิลโมซิน-นากองท์ ถูกผลิตขึ้น 1930-1945 โดยคลังแสงสรรพาวุธของสหภาพโซเวียตต่างๆ ในปี 1943 ปืนไรเฟิลโมซิน-นากองท์ ยังคงปืนหลักของกองทัพแดงผ่านสงครามโลกครั้งที่สอง กว่า 17 ล้านกระบอเป็นรุ่น M91/30 ต่อมามีการเริ่มต้นออกแบบ M44 ที่ออกแบบมาเพื่อแทนที่ M91 / 30 การผลิตเต็มรูปแบบเริ่มต้นขึ้นในปี 1944 และยังคงอยู่ในการผลิตจนถึงปี 1948 เมื่อมันถูกแทนที่ด้วย เอสเคเอส กึ่งปืนไรเฟิลอัตโนมัติ.[6]

กองทัพแดงได้รับความเดือดร้อนจากปัญหาการขาดแคลนปืนเพียงพอและอาวุธปืนกึ่งอัตโนมัติตลอดสงครามโลกครั้งที่สองเอสวีที-40ปืนกึ่งอัตโนมัติตลับ 7.62x54R ขนาดเดียวกับที่ใช้กับปืนไรเฟิล Mosin-Nagants แม้ว่าการออกแบบผลิตในรุ่นเดียวกับ ปืนไรเฟิลโมซิน-นากองท์ แต่ไม่ได้เข้ามาแทนที่ การทดลองของสหภาพโซเวียตในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ในปี 1945 กองทัพแดงลองใช้ปืนไรเฟิลกึ่งอัตโนมัติ เอสเคเอส, 7.62x39mm ซึ่งมีประสิทธิภาพกว่าปืนไรเฟิลโมซิน-นากองท์ ในปี 1949 เริ่มมีการผลิตของ ปืนไรเฟิล AK-47 7.62x39mm : วางแผนให้ทหารใช้มันร่วมกับ เอสเคเอส และให้มาแทนที่เอสเคเอส สมบูรณ์ ในปี 1978 ปืนไรเฟิล AK-74 5.45x39mm แทนที่ AK-47:นำชิ้นส่วนของAK-47ใช้ในการออกแบบ51% ต่อมาออกแบบให้ใส่เป็นคู่ตลับ 5.56x45mm และกองทัพรัสเซียยังคงใช้ถึงปัจจุบัน

อาวุธประจำกาย[แก้]

ประเภท ภาพ ชื่อ ประเทศ ปีที่ใช้
ปืนพก 100px TK สหภาพโซเวียต สหภาพโซเวียต 1926 - 1950s
ปืนพก TT-33 2.JPG TT สหภาพโซเวียต สหภาพโซเวียต 1930-ปัจจุบัน
ปืนไรเฟิล Mosin-Nagant M1891 - Ryssland - AM.032971.jpg ปืนไรเฟิลโมซิน-นากองท์ สหภาพโซเวียต สหภาพโซเวียต 1891–ปัจจุบัน
ปืนไรเฟิล SVT-40 - Ryssland - AM.032865.jpg เอสวีที-40 สหภาพโซเวียต สหภาพโซเวียต 1940-1950s
ปืนไรเฟิล SKS - Ryssland - AM.045810.jpg เอสเคเอส สหภาพโซเวียต สหภาพโซเวียต 1945–ปัจจุบัน
ปืนกลมือ PPSh-41 from soviet.jpg พีพีเอชเฮช-41 สหภาพโซเวียต สหภาพโซเวียต 1941-1960s
ปืนไรเฟิลอัตโนมัติ АК-47.jpg เอเค 47 สหภาพโซเวียต สหภาพโซเวียต 1949-ปัจจุบัน
ปืนไรเฟิลอัตโนมัติ Ak74l.jpg เอเค 74 สหภาพโซเวียต สหภาพโซเวียต 1974-ปัจจุบัน
ปืนกลหนัก Machine gun DP MON.jpg ปืนกลเดกเตียริออฟ สหภาพโซเวียต สหภาพโซเวียต 1928–ปลาย 1960s
ปืนกลหนัก LMG-RPD-44.jpg RPD สหภาพโซเวียต สหภาพโซเวียต 1945–ปัจจุบัน
ปืนกลหนัก Machine Gun RPK.jpg RPK สหภาพโซเวียต สหภาพโซเวียต 1961–ปัจจุบัน
ปืนกลหนัก Soviet RPK-74.JPEG RPK-74 สหภาพโซเวียต สหภาพโซเวียต 1974–ปัจจุบัน

อ้างอิง[แก้]

เชิงอรรถ[แก้]

  1. http://www.nytimes.com/1989/05/31/world/soviet-military-budget-128-billion-bombshell.html
  2. 2.0 2.1 "Soviets to trim military production by 1990". Defense Daily. 24 July 1989. สืบค้นเมื่อ 9 August 2015 – โดยทาง HighBeam Research. (subscription required (help)). 
  3. "Soviet military spending put at 20-25% of GNP". Defense Daily. 24 April 1990. สืบค้นเมื่อ 9 August 2015 – โดยทาง HighBeam Research. (subscription required (help)). 
  4. "Soviets have not hardened position on SLCM - Akhromeyev". Defense Daily. 9 May 1990. สืบค้นเมื่อ 9 August 2015 – โดยทาง HighBeam Research. (subscription required (help)). 
  5. Scott and Scott, The Armed Forces of the Soviet Union, Westview Press, 1979, p.13
  6. Terence W. Lapin, The Mosin-Nagant Rifle (3rd Ed., North Cape 2003)

บรรณานุกรม[แก้]

หนังสืออ่านเพิ่ม[แก้]

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]


อ้างอิงผิดพลาด: มีป้ายระบุ <ref> สำหรับกลุ่มชื่อ "lower-alpha" แต่ไม่พบป้ายระบุ <references group="lower-alpha"/> ที่สอดคล้องกัน หรือไม่มีการปิด </ref>