เกาะจาร์วิส

เกาะจาร์วิส

สมญา: เกาะบังเกอร์
เกาะจาร์วิสในภาพถ่ายดาวเทียมของนาซา แสดงให้เห็นแนวปะการังใต้น้ำที่อยู่เลยปลายด้านตะวันออกไป
เกาะจาร์วิส ที่ตั้งเกาะจาร์วิสในมหาสมุทรแปซิฟิก
ที่มาของชื่อ	เอ็ดเวิร์ด ทอมัส และวิลเลียม จาร์วิส
ภูมิศาสตร์
ที่ตั้ง	มหาสมุทรแปซิฟิกใต้
พิกัด	0.372°S 159.996°W / -0.372; -159.996
กลุ่มเกาะ	หมู่เกาะไลน์
พื้นที่	4.5 ตารางกิโลเมตร (1.7 ตารางไมล์)
ความยาว	3.26 กม. (2.026 ไมล์)
ความกว้าง	2.22 กม. (1.379 ไมล์)
ความยาวชายฝั่ง	8.54 กม. (5.307 ไมล์)
ระดับสูงสุด	7 ม. (23 ฟุต)
การปกครอง
สหรัฐ
สถานะ	ไม่มีการจัดระเบียบ
ประชากรศาสตร์
ประชากร	0
ข้อมูลอื่น ๆ
เขตเวลา	เขตเวลาซามัว (UTC-11:00)
Jarvis Island National Wildlife Refuge
ไอยูซีเอ็นประเภท 1ก (สงวนธรรมชาติเข้มข้น)
ให้สมญานาม	1974
เว็บไซต์	www.fws.gov/refuge/jarvis-island

เกาะจาร์วิส (อังกฤษ: Jarvis Island, /ˈdʒɑːrvɪs/; เดิมชื่อ เกาะบังเกอร์ (Bunker Island) หรือ ดอนทรายใต้น้ำของบังเกอร์ (Bunker's Shoal) ) เป็นเกาะปะการังที่ไม่มีคนอาศัยอยู่ขนาด 4.5 ตารางกิโลเมตร (1.7 ตารางไมล์) ทางใต้ของมหาสมุทรแปซิฟิก ซึ่งอยู่ประมาณครึ่งทางระหว่างเกาะฮาวายกับหมู่เกาะคุก ถือเป็นดินแดนที่ไม่มีการจัดระเบียบของสหรัฐ ซึ่งอยู่ภายใต้การบริหารขององค์การบริหารปลาและสัตว์ป่าแห่งสหรัฐจากกระทรวงมหาดไทยสหรัฐ ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของระบบเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าแห่งชาติ ลากูนของเกาะจาร์วิสแห้งสนิท ต่างจากอะทอลล์ปะการังส่วนใหญ่

เกาะจาร์วิสเป็นเกาะหนึ่งในหมู่เกาะไลน์ และจัดให้อยู่ในกลุ่มเกาะเล็กรอบนอกของสหรัฐ ด้วยเหตุผลทางสถิติ เกาะจาร์วิสเป็นดินแดนที่ใหญ่ที่สุดของสหรัฐในแถบเส้นศูนย์สูตร ซึ่งรวมถึงเกาะเบเกอร์และเกาะฮาวแลนด์

ทางสหรัฐอ้างสิทธิ์พื้นที่นี้ในคริสต์ศตวรรษที่ 19 และขุดเอาปุ๋ยขี้นกมาใช้ ในคริสต์ศตวรรษที่ 20 พื้นที่นี้เป็นที่ตั้งของชุมชนขนาดเล็กแห่งหนึ่ง ต่อมาถูกโจมตีในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 และถูกอพยพออกไป เหลือไว้เพียงอาคารบางส่วนและกระโจมกลางวัน ปัจจุบัน พื้นที่นี้ได้รับการจัดการในฐานะเขตอนุรักษ์ธรรมชาติ

ประวัติ

ก่อนประวัติศาสตร์

เป็นไปได้ยากที่เกาะจาร์วิสจะมีมนุษย์อาศัยอยู่ถาวรก่อนที่จะมีการใช้เป็นแหล่งขุดปุ๋ยขี้นก อย่างไรก็ตาม เป็นไปได้ว่าเกาะนี้เคยถูกใช้เป็นจุดแวะพักหรือจุดพักระหว่างทางของชาวพอลินีเชียที่เดินทางผ่านทางทะเล ความห่างไกลของเกาะและการขาดแคลนแหล่งน้ำจืดทำให้ไม่สามารถทำการสำรวจทางโบราณคดีขนาดใหญ่ได้

ส่วนหลงเหลือของทางเดินรถรางขนส่งปุ๋ยขี้นกบนเกาะจาร์วิส มองไปทางทิศตะวันตก โดยมีกองปุ๋ยขี้นกที่ขุดได้แต่ไม่เคยขนส่งซึ่งมีอายุ 125 ปี อยู่ด้านหลัง ใกล้กับกระโจมกลางวัน

การค้นพบ

เกาะนี้ถูกพบเห็นครั้งแรกโดยชาวอังกฤษเมื่อวันที่ 21 สิงหาคม ค.ศ. 1821 ด้วยเรือ Eliza Francis (หรือ Eliza Frances) ของอังกฤษที่เอ็ดเวิร์ด มอมัส และวิลเลียม จาร์วิสเป็นเจ้าของ และบัญชาการโดยกัปตันบราวน์ เรือล่าวาฬแวะเวียนมายังเกาะนี้จนถึงช่วงคริสต์ทศวรรษ 1870

คณะสำรวจสหรัฐได้สำรวจเกาะนี้ใน ค.ศ. 1841 ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1857 สหรัฐอ้างสิทธิ์เกาะนี้ภายใต้รัฐบัญญัติหมู่เกาะกัวโน และผนวกเข้าเป็นส่วนหนึ่งของประเทศสหรัฐอย่างเป็นทางการในวันที่ 27 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1858

การเดินทาง

Jarvis Island Lighthouse

ที่ตั้ง	เกาะจาร์วิส Line Islands สหรัฐอเมริกา
พิกัด	0°22′14″S 160°00′24″W
หอคอย
สร้างขึ้น	2477 หรือ 2478
การก่อสร้าง	วัสดุก่อ
ความสูง	5 m (16 ft)
รูปร่าง	หอคอยทรงกลมตัดยอด ไม่มีโคมไฟ
เครื่องหมาย	stripe (สีแดง, สีขาว, horizontal direction)
แสงไฟ
ปิดการใช้งาน	พ.ศ. 2485

บนเกาะนี้ไม่มีสนามบิน และไม่มีท่าเรือหรือสถานีขนส่งขนาดใหญ่ กระโจมกลางวันใกล้บริเวณกลางชายฝั่งตะวันตกอยู่ในสภาพทรุดโทรมและไม่ได้ทาสีแล้ว อย่างไรก็ตาม ยังมีจุดจอดเรือนอกชายฝั่งอยู่บ้าง

ทหาร

เนื่องจากเกาะจาร์วิสเป็นดินแดนของสหรัฐ การป้องกันเกาะจึงเป็นความรับผิดชอบของประเทศสหรัฐ และกฎหมายสหรัฐจะมีผลบังคับใช้เมื่อเหมาะสม

หล่งข้อมูลอื่น

• Jarvis Island Home Page Website with photos, weather, and more.
• Jarvis Island information website Has several photos of the old Millersville settlement, together with more modern photos of the island.
• WorldStatesmen Offers brief data on Jarvis Island.
• U.S. Fish & Wildlife Service Jarvis Island National Wildlife Refuge The Jarvis Island refuge site.