แกรนด์ดยุกอ็องรีแห่งลักเซมเบิร์ก

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
แกรนด์ดยุกอ็องรี เจ้าผู้ครองราชรัฐลักเซมเบิร์ก
Henri of luxembourg.jpg

พระนาม แกรนด์ดยุกอ็องรีแห่งลักเซมเบิร์ก
พระอิสริยยศ แกรนด์ดยุกแห่งลักเซมเบิร์ก
ดยุกแห่งนัสเซา
ราชวงศ์ บูร์บง-ปาร์มา
ราชวงศ์นัสเซา-เวลเบิร์ก
ครองราชย์ พ.ศ. 2543– ปัจจุบัน
รัชกาลก่อน แกรนด์ดยุกฌ็องแห่งลักเซมเบิร์ก
ข้อมูลส่วนพระองค์
พระราชสมภพ 16 เมษายน พ.ศ. 2498 (62 พรรษา)
ปราสาทเบทซ์ดอล์ฟ, ประเทศลักเซมเบิร์ก
พระราชบิดา แกรนด์ดยุกฌ็องแห่งลักเซมเบิร์ก
พระราชมารดา แกรนด์ดัชเชสโฌเซฟีน-ชาร์ล็อตแห่งลักเซมเบิร์ก
พระมเหสี มาเรีย เตเรซา เมสเตร
พระราชบุตร แกรนด์ดยุกกีโยม รัชทายาทแห่งลักเซมเบิร์ก
เจ้าชายเฟลิกซ์แห่งลักเซมเบิร์ก
เจ้าชายหลุยส์แห่งลักเซมเบิร์ก
เจ้าหญิงอาแล็กซ็องดราแห่งลักเซมเบิร์ก
เจ้าชายเซบัสเตียงแห่งลักเซมเบิร์ก

แกรนด์ดยุกอ็องรีแห่งราชรัฐลักเซมเบิร์ก (16 เมษายน พ.ศ. 2498-) เป็นพระโอรสพระองค์แรกในแกรนด์ดยุกฌ็องและแกรนด์ดัชเชสโฌเซฟีน-ชาร์ล็อตแห่งลักเซมเบิร์ก เป็นพระราชนัดดาใน สมเด็จพระเจ้าเลโอโปลด์ที่ 3 แห่งเบลเยียม เป็นพระภาคิไนยใน สมเด็จพระราชาธิบดีอัลแบร์ที่ 2 แห่งเบลเยียม ขึ้นครองราชย์เมื่อวันที่ 7 ตุลาคม พ.ศ. 2543 อภิเษกสมรสกับมาเรีย เตเรซา เมสเตรในปี พ.ศ. 2524

ในวัยเยาว์และการศึกษา[แก้ไขต้นฉบับ]

แกรนด์ดยุกอ็องรี เป็นพระโอรสพระองค์แรกในแกรนด์ดยุกฌ็องและแกรนด์ดัชเชสโฌเซฟีน-ชาร์ล็อตแห่งลักเซมเบิร์ก มีพระภราดาพระภคินีทั้งหมด 4 พระองค์คือ

เจ้าชายอ็องรีได้เป็นรัชทายาทแห่งลักเซมเบิร์กเมื่อวันที่ 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2507 ทรงศึกษาในประเทศลักเซมเบิร์กและในฝรั่งเศส ที่นั่นพระองค์ทรงได้รับปริญญาตรีในปีพ.ศ. 2517 จากนั้นทรงศึกษาด้านรัฐศาสตร์ที่มหาวิทยาลัยเจนีวา ทรงสำเร็จการศึกษาในปีพ.ศ. 2523 พระองค์ได้อาสาเข้าฝึกในวิทยาลัยการทหารของประเทศอังกฤษ

อภิเษกสมรสและครอบครัว[แก้ไขต้นฉบับ]

แกรนด์ดยุกอ็องรีและแกรนด์ดัชเชสมาเรีย เตเรซา พระชายา

ขณะที่ทรงศึกษาอยู่ที่เจนีวา แกรนด์ดยุกอ็องรีได้พบกับนางสาวมาเรีย เตเรซา เมสเตร ผู้ซึ่งศึกษาอยู่คณะเดียวกัน ทั้งคู่ทรงอภิเษกสมรสในวันที่ 4 กุมภาพันธ์/14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2524 ณ ลักเซมเบิร์ก และทรงได้รับพระอนุญาตจากแกรนด์ดยุกก่อนแล้ว

ทั้งคู่มีพระโอรสธิดารวม 5 พระองค์ ได้แก่

และพระนัดดา 2 พระองค์ ได้แก่

พระอิสริยยศในรัฐธรรมนูญ[แก้ไขต้นฉบับ]

เจ้าชายอ็องรีได้กลายเป็นรัชทายาทอย่างแท้จริงเมื่อแกรนด์ดัชเชสชาร์ล็อตแห่งลักเซมเบิร์กผู้เป็นพระอัยยิกาของพระองค์ทรงสละราชสมบัติในวันที่ 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2507 ตั้งแต่พ.ศ. 2523 ถึง พ.ศ. 2541 ทรงเป็นสมาชิกในสภาแห่งรัฐ

ในวันที่ 4 มีนาคม พ.ศ. 2541 เจ้าชายอ็องรีทรงได้รับการแต่งตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรโดยแกรนด์ดยุกฌ็องแห่งลักเซมเบิร์กผู้เป็นพระราชบิดา แสดงว่าพระองค์ทรงได้รับพระราชอำนาจทางรัฐธรรมนูญจากพระบิดา ในวันที่ 7 ตุลาคม พ.ศ. 2543 แกรนด์ดยุกฌ็องแห่งลักเซมเบิร์กทรงสละราชสมบัติ เจ้าชายอ็องรีทรงขึ้นครองราชสมบัติเป็นแกรนด์ดยุกแห่งลักเซมเบิร์กโดยรัฐธรรมนูญก่อนการประชุมคณะผู้แทนหลังจากวันนั้น

พระนามเต็มและพระอิศริยยศของพระองค์คือ ฮิสรอยัลไฮเนสอ็องรีโดยพระคุณของพระเป็นเจ้า แกรนด์ดยุกแห่งลักเซมเบิร์ก เจ้าชายแห่งนัสเซา เจ้าชายแห่งบูร์บง-ปาร์มา ดยุกแห่งนัสเซา เคานต์พาลาไทน์แห่งแม่น้ำไรน์ เคานต์แห่งไซน์ เคอนิกชไตน์ คัทเซเนล์นโบเงิน และนีซ เบอร์เกรฟแห่งฮัมเมอร์ชไตน์ ลอร์ดแห่งมาลแบร์ก วีสบาเดิน อิทชไตน์ เมเรนแบร์ก ลิมบูร์ก และเอพพ์ชไตน์

อย่างไรก็ตามในช่วงครองราชสมบัติทรงสละพระยศ โดยพระคุณของพระเป็นเจ้า และในกฎหมาย, ประกาศและเอกสารทางราชการทรงให้พระนามว่า "อ็องรี แกรนด์ดยุกแห่งลักเซมเบิร์ก ดยุกแห่งนัสเซา"

การโต้แย้งการฆาตกรรมอย่างไม่เจ็บปวด[แก้ไขต้นฉบับ]

ในวันที่ 2 ธันวาคม พ.ศ. 2551 จากประกาศแกรนด์ดยุกอองรีทรงไม่เห็นด้วยกับการฆาตกรรมตายอย่างไม่เจ็บปวดที่ลงนามให้เป็นการถูกกฎหมาย หลังจากการลงคะแนนเสียง ทรงจำเป็นต้องลงพระนามในกฎหมายนี้ตามคะแนนเสียง ทางราชวงศ์พยายามที่จะหยุดคำตัดสินของรัฐสภาที่เห็นชอบซึ่งเหมือนกับครั้งอดีตที่แกรนด์ดัชเชสมารี-อเดเลดแห่งลักเซมเบิร์กทรงปฏิเสธที่จะลงพระนามในพระราชบัญญัติการศึกษาในปีพ.ศ. 2455

บทบาทและความสนพระทัย[แก้ไขต้นฉบับ]

ขณะเป็นพระประมุขในระบอบประชาธิปไตย ภาระหน้าที่ของพระองค์เริ่มแรกคือการเป็นผู้แทน อย่างไรก็ตามพระองค์ได้รักษาไว้ซึ่งพลังแห่งรัฐธรรมนูญที่ทรงกำหนดหน้าที่ให้แก่นายกรัฐมนตรีและรัฐบาลแต่ทรงล้มเลิกหน้าที่การประกาศกฎหมายและการแต่งตั้งคณะทุตานุทูต แกรนด์ดยุกอ็องรีทรงเป็นจอมทัพลักเซมเบอร์ก ที่ซึ่งมีพระอิศริยยศทางทหารชั้นนายพล

พระองค์ทรงเป็นตัวแทนประเทศไปกระชับความสัมพันธ์กับประเทศต่างๆเช่นในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2544 แกรนด์ดยุกอ็องรีและแกรนด์ดัชเชสมาเรีย เตเรซาเสด็จประพาสสเปนเป็นประเทศแรก ตามคำทูลเชิญของสมเด็จพระราชาธิบดีควน การ์โลสที่ 1 แห่งสเปนกับสมเด็จพระราชินีโซเฟียแห่งสเปน แกรนด์ดยุกอ็องรีทรงเป็นสมาชิกในคณะกรรมการโอลิมปิกนานาชาติด้วย

ปัจจุบันพระองค์ทรงพำนักอยู่กับพระราชวงศ์ที่ปราสาทเบิร์กในลักเซมเบิร์ก และมักทรงแปรพระราชฐานในวันหยุดไปที่ฝรั่งเศสตอนใต้

พระราชตระกูล[แก้ไขต้นฉบับ]

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
16. ดยุกชาร์ลส์ที่ 3 แห่งปาร์มา
 
 
 
 
 
 
 
8. ดยุกโรเบิร์ตที่ 1 แห่งปาร์มา
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
17. เจ้าหญิงหลุยส์ มารี เทเรสแห่งฝรั่งเศส
 
 
 
 
 
 
 
4. เจ้าชายเฟลิกซ์แห่งบูร์บง-ปาร์มา
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
18. พระเจ้ามิเกลแห่งโปรตุเกส
 
 
 
 
 
 
 
9. เจ้าหญิงมาเรีย แอนโตเนียแห่งโปรตุเกส
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
19. เจ้าหญิงอเดเลดแห่งโลเวนสไตน์-เวิร์ทเฮล์ม-โรเซนเบิร์ก
 
 
 
 
 
 
 
2. แกรนด์ดยุกฌ็องแห่งลักเซมเบิร์ก
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
20. แกรนด์ดยุกอดอลฟ์แห่งลักเซมเบิร์ก
 
 
 
 
 
 
 
10. วิลเลียมที่ 4 แห่งลักเซมเบิร์ก
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
21. เจ้าหญิงอเดลเฮด-มารีแห่งอันฮัลท์-เดสเซา
 
 
 
 
 
 
 
5. แกรนด์ดัชเชสชาร์ล็อตแห่งลักเซมเบิร์ก
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
22. พระเจ้ามิเกลแห่งโปรตุเกส
 
 
 
 
 
 
 
11. เจ้าหญิงมารี แอนน์แห่งโปรตุเกส
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
23. เจ้าหญิงอเดเลดแห่งโลเวนสไตน์-เวิร์ทเฮล์ม-โรเซนเบิร์ก
 
 
 
 
 
 
 
1. แกรนด์ดยุกอ็องรีแห่งลักเซมเบิร์ก
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
24. เจ้าชายเฟลิเป เคานท์แห่งฟลานเดอร์
 
 
 
 
 
 
 
12. อัลเบิร์ตที่ 1 แห่งเบลเยียม
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
25. เจ้าหญิงมารีแห่งโฮเฮนโซเลน-ซิกมารินเกน
 
 
 
 
 
 
 
6. ลีโอโปลด์ที่ 3 แห่งเบลเยียม
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
26. ดยุกคาร์ล ธีโอดอร์แห่งบาวาเรีย
 
 
 
 
 
 
 
13. เจ้าหญิงเอลิซาเบธแห่งบาวาเรีย
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
27. เจ้าหญิงมาเรีย โจเซฟาแห่งโปรตุเกส
 
 
 
 
 
 
 
3. แกรนด์ดัชเชสโฌเซฟีน-ชาร์ล็อตแห่งลักเซมเบิร์ก
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
28. สมเด็จพระเจ้าออสการ์ที่ 2 แห่งสวีเดน
 
 
 
 
 
 
 
14. เจ้าชายคาร์ล ดยุกแห่งวาสเตอกอทแลนด์
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
29. เจ้าหญิงโซเฟียแห่งนอสซอ
 
 
 
 
 
 
 
7. พระราชินีแอสตริดแห่งเบลเยียม
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
30. สมเด็จพระเจ้าเฟรเดอริกที่ 8 แห่งเดนมาร์ก
 
 
 
 
 
 
 
15. เจ้าหญิงอินเกเบิร์กแห่งเดนมาร์ก
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
31. เจ้าหญิงหลุยส์แห่งสวีเดน
 
 
 
 
 
 

ดูเพิ่ม[แก้ไขต้นฉบับ]

อ้างอิง[แก้ไขต้นฉบับ]

ก่อนหน้า แกรนด์ดยุกอ็องรีแห่งลักเซมเบิร์ก ถัดไป
แกรนด์ดยุกฌ็องแห่งลักเซมเบิร์ก 2leftarrow.png Great coat of arms of Luxembourg.svg
แกรนด์ดยุกแห่งลักเซมเบิร์ก
(ราชวงศ์นัสเซา-เวลเบิร์ก)
(บูร์บง-ปาร์มา)

(พ.ศ. 2543 – ปัจจุบัน)
2rightarrow.png ยังอยู่ในราชสมบัติ
แกรนด์ดยุกฌ็องแห่งลักเซมเบิร์ก 2leftarrow.png Arms Nassau.png
ดยุกแห่งนัสเซา
(ราชวงศ์นัสเซา-เวลเบิร์ก)
ภายใต้กฎหมาย

(พ.ศ. 2543 – ปัจจุบัน)
2rightarrow.png ยังอยู่ในราชสมบัติ