แกรนด์ดยุกอดอล์ฟแห่งลักเซมเบิร์ก
| อดอล์ฟ | |
|---|---|
| เจ้าผู้ครองลักเซมเบิร์ก | |
| ครองราชย์ | 23 พฤศจิกายน พ.ศ. 2433 - 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2448 |
| ก่อนหน้า | กีโยมที่ 3 |
| ถัดไป | กีโยมที่ 4 |
| นายกรัฐมนตรี | พอล ไอส์เชิน |
| ดยุกแห่งนัสเซา | |
| ครองราชย์ | 20 สิงหาคม พ.ศ. 2382 - 20 กันยายน พ.ศ. 2409 |
| ก่อนหน้า | วิลเฮ็ล์ม |
| ถัดไป | นัสเซาถูกผนวกรวมกับราชอาณาจักรปรัสเซีย |
| ประสูติ | 24 กรกฎาคม พ.ศ. 2360 |
| สิ้นพระชนม์ | 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2448 |
| พระราชบุตร | แกรนด์ดยุกกีโยมที่ 4 แห่งลักเซมเบิร์ก เจ้าหญิงฮิลดาแห่งนัสเซา |
| ราชวงศ์ | ราชวงศ์นัสเซา-ไวล์บวร์ค |
| พระราชบิดา | วิลเฮ็ล์ม ดยุกแห่งนัสเซา |
| พระราชมารดา | เจ้าหญิงลูอีเซอแห่งซัคเซิน-ฮีลด์บวร์คเฮาเซิน |
| ธรรมเนียมพระยศของ แกรนด์ดยุกอดอล์ฟ | |
|---|---|
ตราประจำพระอิสริยยศ | |
ตราประจำพระองค์ | |
| การทูล | His Royal Highness (ใต้ฝ่าละอองพระบาท) |
| การแทนตน | ข้าพระพุทธเจ้า |
| การขานรับ | Your Royal Highness (พระพุทธเจ้าข้า/เพคะ) |
แกรนด์ดยุกอดอล์ฟแห่งลักเซมเบิร์ก (อังกฤษ: Adolphe, Grand Duke of Luxembourg) (24 กรกฎาคม 1817 - 17 พฤศจิกายน 1905) เป็นแกรนด์ดยุกแห่งลักเซมเบิร์กพระองค์แรกจากราชวงศ์นัสเซา-ไวล์บวร์ก
พระราชประวัติ
[แก้]แกรนด์ดยุกอดอล์ฟ เป็นพระโอรสในวิลเฮ็ล์ม ดยุกแห่งนัสเซากับเจ้าหญิงลูอีเซอแห่งซัคเซิน-ฮีลด์บวร์คเฮาเซินพระชายาพระองค์แรก พระองค์ได้ดำรงตำแหน่งดยุคแห่งนัสเซาในเดือนสิงหาคม 1839 หลังการสิ้นพระชนม์ของพระบิดาของพระองค์ ใน ค.ศ. 1841 พระองค์สนับสนุนจักรวรรดิออสเตรียในสงครามออสโตร-ปรัสเซีย เมือ่ออสเตรียพ่ายแพ้ นัสเซาจึงถูกผนวกเข้าเป็นส่วนหนึ่งของปรัสเซีย ทำให้พระองค์สูญเสียบัลลังก์นัสเซาเมื่อ 20 กันยายน ค.ศ. 1866
ต่อมาในปี ค.ศ. 1890 สมเด็จพระเจ้าวิลเลมที่ 3 แห่งเนเธอร์แลนด์ พระมหากษัตริย์แห่งเนเธอร์แลนด์และแกรนด์ดยุกแห่งลักเซมเบิร์กเสด็จสวรรคต เจ้าหญิงวิลเฮลมินารัชทายาทเพียงพระองค์เดียวจึงได้ครองราชบัลลังก์เนเธอแลนด์ แต่เจ้าหญิงไม่สามารถสืบราชสมบัติลักเซมเบิร์กได้ตามกฎบัตรซาลลิค ทำให้ราชบัลลังก์ลักเซมเบิร์กจึงตกอยู่ที่แกรนด์ดยุกอดอล์ฟตามข้อตกลงราชสกุลนัสเซา
แกรนด์ดยุกอดอล์ฟแห่งลักเซมเบิร์ก สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2448 ที่เลนเจียส์ ขณะทรงมีพระชนมายุได้ 88 พรรษา แกรนด์ดยุกวิลเลมที่ 4 แห่งลักเซมเบิร์กพระโอรสของพระองค์จึงสืบราชสมบัติต่อจากพระองค์
อนึ่ง ทรงมีศักดิ์เป็นพระราชอัยกา (ตา) ใน สมเด็จพระราชินีนาถวิลเฮลมินาแห่งเนเธอร์แลนด์
พระอิสริยยศ
[แก้]- 24 กรกฎาคม 1817 – 20 สิงหาคม 1839: ฮิสไฮเนส ดยุกรัชทายาทแห่งนัสเซา[1]
- 20 สิงหาคม 1839 – 20 กันยายน 1866: ฮิสไฮเนส ดยุกแห่งนัสเซา[1]
- 20 กันยายน 1866 – 23 พฤศจิกายน 1890: ฮิสไฮเนส อดอล์ฟ, ดยุกแห่งนัสเซา
- 23 พฤศจิกายน 1890 – 17 พฤศจิกายน 1905: ฮิสรอยัลไฮเนส แกรนด์ดยุกแห่งลักเซมเบิร์ก, ดยุกแห่งนัสเซา[2]
หมายเหตุ
[แก้]- 1 2 It was customary for a reigning Duke, his heir apparent, and their spouses to use the style of Highness.
- ↑ It was customary for a reigning Grand Duke, his heir apparent, and their spouses to use the style of Royal Highness
แหล่งข้อมูลอื่น
[แก้]| ก่อนหน้า | แกรนด์ดยุกอดอล์ฟแห่งลักเซมเบิร์ก | ถัดไป | ||
|---|---|---|---|---|
| กีโยมที่ 3 | แกรนด์ดยุกแห่งลักเซมเบิร์ก (ราชวงศ์นัสเซา-ไวล์บวร์ค) (ค.ศ. 1890 - ค.ศ. 1905) |
กีโยมที่ 4 | ||
| วิลเฮ็ล์ม | ดยุกแห่งนัสเซา (ราชวงศ์นัสเซา-ไวล์บวร์ค) (ค.ศ. 1839 - ค.ศ. 1866) |
ถูกผนวกเข้ากับปรัสเซีย | ||
| ตำแหน่งใหม่ | ดยุกแห่งนัสเซา (ราชวงศ์นัสเซา-ไวล์บวร์ค) ผู้อ้างสิทธิในพระอิสริยยศ (ค.ศ. 1866 – ค.ศ. 1905) |
วิลเฮ็ล์มที่ 2 |