อำเภอไชยวาน

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
อำเภอไชยวาน
แผนที่จังหวัดอุดรธานี เน้นอำเภอไชยวาน
เมืองแห่งธรรมะ สวนสาธารณะคู่ธานี
เศรษฐกิจดีปลูกอ้อยหวาน งานจักสานเลื่องลือไกล
ข้อมูลทั่วไป
อักษรไทยอำเภอไชยวาน
อักษรโรมันAmphoe Chai Wan
จังหวัดอุดรธานี
ข้อมูลสถิติ
พื้นที่326.155 ตร.กม.
ประชากร39,570 คน (พ.ศ. 2561)
ความหนาแน่น121.32 คน/ตร.กม.
รหัสทางภูมิศาสตร์4108
รหัสไปรษณีย์41290
ที่ว่าการอำเภอ
ที่ตั้งที่ว่าการอำเภอไชยวาน ถนนไชยวาน-ศรีธาตุ ตำบลไชยวาน อำเภอไชยวาน จังหวัดอุดรธานี 41290
พิกัด17°17′12″N 103°13′24″E / 17.28667°N 103.22333°E / 17.28667; 103.22333
โทรศัพท์0 4225 6356
โทรสาร0 4226 5356
สารานุกรมประเทศไทย ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย

ไชยวาน [ไช-วาน][1] เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดอุดรธานี

ที่ตั้งและอาณาเขต[แก้]

อำเภอไชยวานตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้

ประวัติ[แก้]

ตำบลไชยวาน เดิมนั้นขึ้นกับอำเภอหนองหาน ในปี พ.ศ. 2510 ตำบลไชยวาน ได้แยกพื้นที่บางส่วนออกเป็นตำบลหนองหลัก ต่อมาเมื่อวันที่ 3 มกราคม พ.ศ. 2520 โดยประกาศของกระทรวงมหาดไทยได้ยกฐานะขึ้นเป็นกิ่งอำเภอไชยวาน และ ได้ยกฐานะเป็น อำเภอไชยวาน เมื่อวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2531 เหตุที่ได้ชื่อว่า "ไชยวาน" เพราะมีหนองน้ำขนาดใหญ่และมีต้นไม้ปกคลุมหนาแน่น ต้นไม้นั้นชาวบ้านเรียกว่า "ต้นไชยวาน" ด้วยเหตุนี้จึงตั้งชื่อหมู่บ้านว่า "บ้านไชยวาน" มาจนถึงทุกวันนี้

การแบ่งเขตการปกครอง[แก้]

การปกครองส่วนภูมิภาค[แก้]

อำเภอไชยวานแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 4 ตำบล 51 หมู่บ้าน

1. ไชยวาน (Chai Wan) 17 หมู่บ้าน
2. หนองหลัก (Nong Lak) 12 หมู่บ้าน
3. คำเลาะ (Kham Lo) 11 หมู่บ้าน
4. โพนสูง (Phon Sung) 11 หมู่บ้าน

การปกครองส่วนท้องถิ่น[แก้]

ท้องที่อำเภอไชยวานประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 5 แห่ง ได้แก่

  • เทศบาลตำบลไชยวาน ครอบคลุมพื้นที่หมู่ 1, 2, 3, 7, 8, 9, 11, 12, 13, และ 17 ของตำบลไชยวาน
  • เทศบาลตำบลโพนสูง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลโพนสูงทั้งตำบล
  • เทศบาลตำบลหนองแวงแก้มหอม ครอบคลุมพื้นที่ตำบลไชยวาน (เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลไชยวาน)
  • องค์การบริหารส่วนตำบลหนองหลัก ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองหลักทั้งตำบล
  • องค์การบริหารส่วนตำบลคำเลาะ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลคำเลาะทั้งตำบล

สถานศึกษา[แก้]

อ้างอิง[แก้]

  1. ราชบัณฑิตยสถาน. อ่านอย่างไร และ เขียนอย่างไร ฉบับราชบัณฑิตยสถาน. พิมพ์ครั้งที่ 16. กรุงเทพฯ : ราชบัณฑิตยสถาน, 2546.