อำเภอไชยวาน

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
อำเภอไชยวาน
แผนที่จังหวัดอุดรธานี เน้นอำเภอไชยวาน
เมืองแห่งธรรมะ สวนสาธารณะคู่ธานี
เศรษฐกิจดีปลูกอ้อยหวาน งานจักสานเลื่องลือไกล
ข้อมูลทั่วไป
อักษรไทย อำเภอไชยวาน
อักษรโรมัน Amphoe Chai Wan
จังหวัด อุดรธานี
ข้อมูลสถิติ
พื้นที่ 326.155 ตร.กม.
ประชากร 39,188 คน (พ.ศ. 2557)
ความหนาแน่น 120.15 คน/ตร.กม.
รหัสทางภูมิศาสตร์ 4108
รหัสไปรษณีย์ 41290
ที่ว่าการอำเภอ
ที่ตั้ง ที่ว่าการอำเภอไชยวาน ถนนไชยวาน-ศรีธาตุ ตำบลไชยวาน อำเภอไชยวาน จังหวัดอุดรธานี 41290
พิกัด 17°17′12″N 103°13′24″E / 17.28667°N 103.22333°E / 17.28667; 103.22333
หมายเลขโทรศัพท์ 0 4225 6356
หมายเลขโทรสาร 0 4226 5356

สารานุกรมประเทศไทย ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย

ไชยวาน [ไช-วาน][1] เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดอุดรธานี

ที่ตั้งและอาณาเขต[แก้]

อำเภอไชยวานตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้

ประวัติ[แก้]

ตำบลไชยวาน เดิมนั้นขึ้นกับอำเภอหนองหาน ในปี พ.ศ. 2510 ตำบลไชยวาน ได้แยกพื้นที่บางส่วนออกเป็นตำบลหนองหลัก ต่อมาเมื่อวันที่ 3 มกราคม พ.ศ. 2520 โดยประกาศของกระทรวงมหาดไทยได้ยกฐานะขึ้นเป็นกิ่งอำเภอไชยวาน และ ได้ยกฐานะเป็น อำเภอไชยวาน เมื่อวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2531 เหตุที่ได้ชื่อว่า "ไชยวาน" เพราะมีหนองน้ำขนาดใหญ่และมีต้นไม้ปกคลุมหนาแน่น ต้นไม้นั้นชาวบ้านเรียกว่า "ต้นไชยวาน" ด้วยเหตุนี้จึงตั้งชื่อหมู่บ้านว่า "บ้านไชยวาน" มาจนถึงทุกวันนี้

การแบ่งเขตการปกครอง[แก้]

การปกครองส่วนภูมิภาค[แก้]

อำเภอไชยวานแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 4 ตำบล 51 หมู่บ้าน

1. ไชยวาน (Chai Wan) 17 หมู่บ้าน
2. หนองหลัก (Nong Lak) 12 หมู่บ้าน
3. คำเลาะ (Kham Lo) 11 หมู่บ้าน
4. โพนสูง (Phon Sung) 11 หมู่บ้าน

การปกครองส่วนท้องถิ่น[แก้]

ท้องที่อำเภอไชยวานประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 5 แห่ง ได้แก่

  • เทศบาลตำบลไชยวาน ครอบคลุมพื้นที่หมู่ 1, 2, 3, 7, 8, 9, 11, 12, 13, และ 17 ของตำบลไชยวาน
  • เทศบาลตำบลโพนสูง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลโพนสูงทั้งตำบล
  • เทศบาลตำบลหนองแวงแก้มหอม ครอบคลุมพื้นที่ตำบลไชยวาน (เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลไชยวาน)
  • องค์การบริหารส่วนตำบลหนองหลัก ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองหลักทั้งตำบล
  • องค์การบริหารส่วนตำบลคำเลาะ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลคำเลาะทั้งตำบล

สถานศึกษา[แก้]

อ้างอิง[แก้]

  1. ราชบัณฑิตยสถาน. อ่านอย่างไร และ เขียนอย่างไร ฉบับราชบัณฑิตยสถาน. พิมพ์ครั้งที่ 16. กรุงเทพฯ : ราชบัณฑิตยสถาน, 2546.