ประเทศซูรินาเม

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
สาธารณรัฐซูรินาเม
Republiek Suriname (ดัตช์)
คำขวัญละติน: Justitia - Pietas - Fides
(อังกฤษ: "Justice - Piety - Loyalty")
เพลงชาติOpo kondreman
เมืองหลวง
(และเมืองใหญ่สุด)
ปารามาริโบ
4°00′N 56°00′W / 4.000°N 56.000°W / 4.000; -56.000
ภาษาทางการ ภาษาดัตช์
การปกครอง ประชาธิปไตยระบบประธานาธิบดี
 -  ประธานาธิบดี เดซี เบาเตอร์เซอ
ประกาศเอกราช
 -  จาก เนเธอร์แลนด์ 25 พฤศจิกายน พ.ศ. 2518 
พื้นที่
 -  รวม 163,270 ตร.กม. (90)
63,034 ตร.ไมล์ 
 -  แหล่งน้ำ (%) 1.10%
ประชากร
 -  กรกฎาคม 2549 (ประเมิน) 439,117 (172)
 -  2547 (สำมะโน) 487,024 
 -  ความหนาแน่น 3 คน/ตร.กม. (190)
7 คน/ตร.ไมล์
จีดีพี (อำนาจซื้อ) 2548 (ประมาณ)
 -  รวม 2.081 ล้านดอลลาร์สหรัฐ (181)
 -  ต่อหัว 4,700 ดอลลาร์สหรัฐ (107)
HDI (2546) 0.755 (กลาง) (86)
สกุลเงิน ดอลลาร์ซูรินาเม (SRD)
เขตเวลา ART (UTC-3)
ระบบจราจร ซ้ายมือ
โดเมนบนสุด .sr
รหัสโทรศัพท์ 597

สาธารณรัฐซูรินาเม (ดัตช์: Republiek Suriname) หรือที่เรียกกันทั่วไปว่า ซูรินาเม (ดัตช์: Suriname) และ ซูรินาม (อังกฤษ: Surinam) เดิมรู้จักกันในชื่อ "ดัตช์เกียนา" เป็นประเทศที่ตั้งอยู่ทางเหนือของทวีปอเมริกาใต้ ระหว่างเฟรนช์เกียนาทางทิศตะวันออกกับกายอานาทางทิศตะวันตก เขตแดนทางทิศใต้ติดต่อกับบราซิล ส่วนทางเหนือจรดมหาสมุทรแอตแลนติก พื้นที่ทางใต้สุดของประเทศกำลังเป็นกรณีพิพาทกับกายอานาและเฟรนช์เกียนา

ประวัติศาสตร์[แก้]

ในปลายศตวรรษที่ 18 อังกฤษได้มาตั้งอาณานิคมริมแม่น้ำซูรินาเม ต่อมาเนเธอร์แลนด์ได้ทำความตกลงแลกอาณานิคมกับอังกฤษ โดยที่เนเธอร์แลนด์ได้ครอบครองอาณานิคมซูรินาเม ส่วนอังกฤษได้ครอบครองนิวอัมสเตอร์ดัมของเนเธอร์แลนด์ (คือนิวยอร์กในอเมริกาปัจจุบัน)

ในยุคอาณานิคมชาวดัตช์ได้บุกเบิกที่ดินทำไร่ และนำทาสจำนวนมากจากแอฟริกามาใช้ทำงานไร่ ความเป็นอยู่ของทาสในซูรินาเมนั้นมีความยากลำบากมาก ทาสจำนวนหนึ่งจึงได้หนีเข้าไปตั้งถิ่นฐานในป่าลึก ต่อมาเมื่อมีการเลิกทาส จึงได้มีการนำแรงงานใหม่ที่มีสัญญาจ้างงานมาจากอินโดนีเซีย อินเดีย และจีน แรงงงานเหล่านี้ได้กลายเป็นชนกลุ่มน้อยที่มีจำนวนมากของซูรินาเม

ต่อมาในปี พ.ศ. 2497 อาณานิคมซูรินาเมได้รับการยกฐานะให้เป็นส่วนหนึ่งของเนเธอร์แลนด์ สามารถเลือกผู้แทนตนเองเพื่อบริหารกิจการภายใน แต่กิจการต่างประเทศ และการป้องกันประเทศเป็นหน้าที่ของเนเธอร์แลนด์ ต่อมาซูรินาเมได้รับเอกราชจากเนเธอร์แลนด์ในปี พ.ศ. 2518

การเมือง[แก้]

ซูรินาเมมีประธานาธิบดีซึ่งได้รับเลือกจากสภาเป็นทั้งประมุขของประเทศ และหัวหน้ารัฐบาลทำหน้าที่ในการบริหารประเทศ ดำรงตำแหน่งคราวละ 5 ปี ซูรินาเมได้เป็นสมาชิกองค์การสหประชาชาติใน ปี พ.ศ. 2518

การแบ่งเขตการปกครอง[แก้]

ซูรินาเมมีการปกครอง 10 เขต ได้แก่

  1. โบรโกโปนโด (Brokopondo)
  2. โกมเมอไวเนอ (Commewijne)
  3. โกโรนี (Coronie)
  4. มาโรไวเนอ (Marowijne)
  5. นิกเกอรี (Nickerie)
  6. ปารา (Para)
  7. ปารามาริโบ (Paramaribo)
  8. ซามามักกา (Saramacca)
  9. ซีปาลีวีนี (Sipaliwini)
  10. วานีกา (Wanica)

ภูมิศาสตร์[แก้]

วันที่ได้รับเอกราช

25 พฤศจิกายน พ.ศ. 2518 (จากเนเธอร์แลนด์)

รัฐธรรมนูญ

ให้สัตยาบัน 30 กันยายน พ.ศ. 2530 ทำสำเร็จ 30 ตุลาคม พ.ศ. 2530

ฝ่ายบริหาร

ประธานาธิบดีเป็นทั้งประมุขของรัฐและหัวหน้าคณะรัฐบาล เป็นผู้แต่งตั้งคณะรัฐมนตรี ประธานาธิบดีมาจากการเลือกตั้งในรัฐสภา หากไม่มีผู้ได้รับการเสนอชื่อประธานาธิบดีและรองประธานาธิบดีคนใดได้รับเสียง 2/3 ของรัฐสภาหลังจากได้รับการลงคะแนนเสียง 2 ครั้ง โดยได้เสียงข้างมาก (ผู้แทน 893 คน มาจากสภาระดับชาติ สภาท้องถิ่น และสภาภูมิภาค) วาระการดำรงตำแหน่ง 5 ปี (ไม่จำกัด)

ฝ่ายนิติบัญญัติ

ระบบสภาเดี่ยว (Unicameral National Assembly) หรือ Nationale Assemblee (51 ที่นั่ง สมาชิกมาจากการเลือกตั้งระบบคะแนนนิยม) วาระการดำรงตำแหน่ง 5 ปี

ฝ่ายตุลาการ

Cantonal Courts Court of Justice ศาลอุทธรณ์ ผู้พิพากษามีวาระการดำรงตำแหน่งชั่วชีวิต (justices are nominated for life) Caribbean Court of Justice (CCJ) ระบบกฎหมาย

ระบบประมวลกฎหมาย ได้รับอิทธิพลมาจากประมวลกฎหมายดัชท์ (Dutch Civil Law)

เศรษฐกิจ[แก้]

เศรษฐกิจ ในช่วงที่ซูรินาเมอยู่ภายใต้การปกครองของคณะทหาร ภาวะความไม่แน่นอนทางการเมือง และความวุ่นวายอันเนื่องมาจากการหยุดงานของกรรมกรอยู่เป็นประจำ รวมทั้งการระงับความช่วยเหลือทางการเงินของเนเธอร์แลนด์ มีผลทำให้ภาวะเศรษฐกิจของประเทศตกต่ำลงไปด้วย ต่อมาเมื่อซูรินาเมมีการปกครองระบอบประชาธิปไตย เศรษฐกิจของประเทศฟื้นตัวขึ้นอย่างรวดเร็ว และรายได้ประชาชาติก็เพิ่มขึ้นด้วย

อัตราความเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจ(2549) 5.8%

ผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ (2547) 1.09 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ

รายได้ประชาชาติต่อหัว (2549) 4,486 ดอลลาร์สหรัฐ

อัตราเงินเฟ้อ(2549) 11.3%

มูลค่าการส่งออก (2549) 1390.7 ล้านดอลลาร์สหรัฐ

มูลค่าการนำเข้า(2549) 1297.0 ล้านดอลลาร์สหรัฐ

สินค้าออกที่สำคัญ ได้แก่ อะลูมิเนียม ทองคำ น้ำมัน กุ้งและปลาทะเล

สินค้าเข้าที่สำคัญ ได้แก่ สินค้าทุน เครื่องจักร น้ำมัน สินค้าอุปโภคบริโภค

ประเทศคู่ค้าที่สำคัญ ได้แก่ สหรัฐฯ เนเธอร์แลนด์ ญี่ปุ่น ตรินิแดด-โตเบโก


ผลิตภัณฑ์มวลรวมในประเทศ(GDP)

3.9 พันล้านดอลลาร์สหรัฐฯ (ค่าประมาณ พ.ศ. 2554)

GDP รายบุคคล

9,500 ดอลลาร์สหรัฐฯ (ค่าประมาณ พ.ศ. 2554)

อัตราการเจริญเติบโต GDP

5% (ค่าประมาณ พ.ศ. 2554)

GDP แยกตามภาคการผลิต

ภาคการเกษตร 10.8% ภาคอุตสาหกรรม 24.4% ภาคการบริการ 64.8% (ค่าประมาณ พ.ศ. 2548) อัตราการว่างงาน

9.5% (ค่าประมาณ พ.ศ. 2547)

อัตราเงินเฟ้อ (Consumer Prices)

6.4% (ค่าประมาณ พ.ศ. 2550)

ผลผลิตทางการเกษตร

ข้าวเปลือก กล้วย เมล็ดปาล์ม มะพร้าว กล้วยกล้าย(Plantains) ถั่วลิสง เนื้อวัว เนื้อไก่ กุ้งฝอย ของป่า

อุตสาหกรรม

แร่อะลูมิเนียมและทองคำ ผลิตภัณฑ์อะลูมิเนียม น้ำมัน ตัดไม้ สินค้าอุปโภคบริโภค จับปลา

มูลค่าการส่งออก

1.583 พันล้านดอลลาร์สหรัฐฯ (ค่าประมาณ พ.ศ. 2554)

สินค้าส่งออก

อลูมินา ทอง น้ำมันดิบ ท่อนไม้ กุ้งฝอยและปลา ข้าว กล้วย

ประเทศคู่ค้า (ส่งออก)ที่สำคัญ

นอร์เวย์ 5.5% แคนนาดา 36.8% สหรัฐฯ 12% เบลเยียม 11.6% สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ (UAE) 6.1% (ค่าประมาณ พ.ศ. 2553)

มูลค่าการนำเข้า

1.434 พันล้านดอลลาร์สหรัฐฯ (ค่าประมาณ พ.ศ. 2554)

สินค้านำเข้า

เครื่องจักร น้ำมัน เครื่องบริโภค ฝ้าย สินค้าจำพวกเครื่องอุปโภคบริโภค

ประเทศคู่ค้า (นำเข้า)ที่สำคัญ

สหรัฐฯ 26.6% เนเธอร์แลนด์ 16% ตรินิแดด-โตเบโก 15.1% จีน 8.4% ญี่ปุ่น 5.5% บราซิล 4.7% (ค่าประมาณ พ.ศ. 2553)

สกุลเงิน

ดอลลาร์ซูรินาเม(Surinam dollar, SRD)

สัญลักษณ์เงิน

SRG

ประชากร[แก้]

ส่วนใหญ่เป็นชาวอินเดีย 37% ลูกผสมชาวยุโรปและชาวแอฟริกัน 31% ชาวอินโดนีเซีย(ชวา)15% ชาวแอฟริกัน 10% ชนพื้นเมือง 2% ชาวจีน 2% ชาวยุโรป 1% อื่นๆ 2%

วัฒนธรรม[แก้]

(รอการเพิ่มเติมข้อมูล)

ศาสนา[แก้]

ศาสนาในประเทศซูรินาเม
ศาสนา %
คริสต์นิกายโปรเตสแตนต์
  
25%
คริสต์นิกายโรมันคาทอลิก
  
23%
พราหมณ์-ฮินดู
  
27%
อิสลาม
  
20%
อื่นๆ
  
5%

ประชากรส่วนใหญ่นับถือศาสนาคริสต์รวม 48% ส่วนใหญ่เป็นนิกายโปรเตสแตนต์ 25% นิกายโรมันคาทอลิก 23% ตามมาด้วย พราหมณ์-ฮินดู 27% อิสลาม 20% และอื่นๆ อีก 5%

ดูเพิ่ม[แก้]

(รอการเพิ่มเติมข้อมูล)

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]

(รอการเพิ่มเติมข้อมูล)