แม่น้ำแทดง

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
แม่น้ำแทดง
Taedong map.png
แผนที่เส้นทางแม่น้ำแทดงในประเทศเกาหลีเหนือ
ที่ตั้ง
ประเทศเกาหลีเหนือ เกาหลีเหนือ
ลักษณะทางกายภาพ
ต้นน้ำภูเขาแรงกริม, จังหวัดฮัมกย็องใต้
ปากน้ำอ่าวเกาหลีตะวันตก
ความยาว439 กิโลเมตร[1]
พื้นที่ลุ่มน้ำ20,344 ตารางกิโลเมตร
แม่น้ำแทดง
โชซ็อนกึล
ฮันจา
MRTaedong-gang
RRDaedong-gang

แม่น้ำแทดง (เกาหลี대동강) เป็นแม่น้ำสายหลักของประเทศเกาหลีเหนือ ไหลจากภูเขารังนิมทางตอนเหนือทางประเทศ ลงสู่อ่าวเกาหลีที่ นัมโพ[2] นอกจากนี้ ยังไหลผ่านกรุงเปียงยาง เมืองหลวงของประเทศอีกด้วย

แม่น้ำนี้มีความยาว 439 กิโลเมตร ยาวเป็นอันดับที่ 50 ของคาบสมุทรเกาหลี และเป็นอันดับที่ 2 ของประเทศเกาหลีเหนือ เมืองสำคัญที่ไหลผ่านได้แก่ เปียงยาง, ซุนช็อน, แทฮัง และซ็องนิม เป็นต้น นอกจากนี้ ยังเป็นน้ำที่ใช้ขนส่งทางน้ำและเป็นแม่น้ำแหล่งประปาขนาดใหญ่ของเกาหลีเหนืออีกด้วย

ประวัติ[แก้]

โคกูรยอ ซึ่งปัจจุบันเป็นที่ตั้งของเมืองหลวงเปียงยาง ที่ถูกก่อตั้งขึ้นบนชายฝั่ง และมีแหล่งโบราณคดีมากมายอยู่ริมแม่น้ำ นอกจากนี้ยังมีพระธาตุและซากปรักหักพัง ซึ่งคาดว่าเป็นของอาณาจักรนังนังของจีน ซึ่งอาณาจักรนี้ถูกครอบครองโดยอาณาจักรโคกูรยอในเวลาต่อมา และยังมีสุสานนักรัง ที่ถูกขุดโดยชาวญี่ปุ่น ในขณะที่ครอบครองเกาหลี และแม่น้ำแทดงได้ขึ้นชื่อว่าเป็นแม่น้ำอารยธรรมแห่งเกาหลีเหนือ

ในสมัยที่เกาหลีอยู่ภายใต้การปกครองของญี่ปุ่น แม่น้ำนี้รู้จักกันในชื่อ ไดโด (Daidō)[3] และมีรู้จักในอีกชื่อหนึ่งคือ แม่น้ำแพ (패수; 浿水; P’aesu)[4]

เขื่อน สะพาน และสิ่งก่อสร้าง[แก้]

ในปี ค.ศ. 1986 รัฐบาลสร้าง เขื่อนนัมโพ ยาว 8 กิโลเมตรได้สำเร็จ ประกอบด้วยเครื่องกันน้ำและประตูน้ำรวม 39 เครื่องด้วยกัน บริเวณใกล้ปากน้ำของแม่น้ำแทดงที่นัมโพ[2] เขื่อนจะทำการป้องกันน้ำท่วม และทดแทนน้ำจากอ่าวเกาหลี[2] สำหรับเขื่อนอื่น ๆ จะมีการส่งพลังงานน้ำเพื่อผลิดกระแสไฟฟ้าให้เพียงพอกับคนในประเทศ เช่น โรงงานไฟฟ้านังว็อน[5] เป็นต้น

ในกรุงเปียงยาง มีทั้งหมด 6 สะพานที่ข้ามผ่านแม่น้ำแทดง รวมทั้ง สะพานโอกริว, สะพานรังกรา และสะพานแทดง[6]

สมุดภาพ[แก้]

อ้างอิง[แก้]

  1. Encyclopædia Britannica Online : Taedong River
  2. 2.0 2.1 2.2 Suh, Dae-Sook (1987) "North Korea in 1986: Strengthening the Soviet Connection" Asian Survey 27 (1) : pp. 56-63, page 62
  3. แม็กซ์คูน, แชนนัน (1943) "พัฒนาการเปียงยาง, เกาหลี" ภูมิศาสตร์ทางเศรษฐกิจ 19 (2) : pp. 148-155, หน้า 148
  4. (1973) รายการพัฒนาเกาหลีแห่งสมาคมเอเชีย เล่ม 48, page 59
  5. (209) Korea Today No. 640
  6. "옥류교", Doosan Encyclopedia, สืบค้นเมื่อ 2010-07-02

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]


พิกัดภูมิศาสตร์: 38°51′54″N 125°31′32″E / 38.86500°N 125.52556°E / 38.86500; 125.52556