ข้ามไปเนื้อหา

แม่น้ำแทดง

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
แม่น้ำแทดง
แผนที่แม่น้ำแทดง
แผนที่
ที่ตั้ง
ประเทศเกาหลีเหนือ
ลักษณะทางกายภาพ
ต้นน้ำ 
  ตำแหน่งเทือกเขารังนิม จังหวัดฮัมกย็องใต้
ปากน้ำ 
  ตำแหน่ง
อ่าวเกาหลีตะวันตก
ความยาว439 กิโลเมตร (273 ไมล์)[1]
พื้นที่ลุ่มน้ำ20,344 ตารางกิโลเมตร (7,855 ตารางไมล์)
แม่น้ำแทดง
ฮันกึล
대동강
ฮันจา
大同江
อาร์อาร์Daedonggang
เอ็มอาร์Taedonggang

แม่น้ำแทดง (เกาหลี: 대동강)[a] เป็นแม่น้ำขนาดใหญ่ในประเทศเกาหลีเหนือ แม่น้ำสายนี้มีต้นกำเนิดในเทือกเขารังนิมทางตอนเหนือของประเทศ จากนั้นไหลไปทางตะวันตกเฉียงใต้ลงสู่อ่าวเกาหลีที่นัมโพ[3] ระหว่างทางนั้นได้ไหลผ่านเปียงยาง เมืองหลวงของประเทศ โดยมีสถานที่สำคัญตั้งอยู่ริมแม่น้ำ เช่น หอคอยชูเช และจัตุรัสคิม อิล-ซ็อง

แม่น้ำมีความยาว 439 กิโลเมตร (273 ไมล์) และโดยทั่วไปมีความลึกมาก ถือเป็นแม่น้ำที่ยาวที่สุดเป็นอันดับห้าบนคาบสมุทรเกาหลีและยาวที่สุดเป็นอันดับสองในเกาหลีเหนือ โดยเปียงยางตั้งอยู่ห่างจากปากแม่น้ำขึ้นไปทางต้นน้ำประมาณ 110 กิโลเมตร ซุนช็อนอยู่ห่างขึ้นไป 192 กิโลเมตร และแทฮึงอยู่ห่างขึ้นไป 414 กิโลเมตร[ต้องการอ้างอิง] ด้วยความลึกของแม่น้ำ จึงมีการใช้เพื่อการขนส่งทางน้ำอย่างแพร่หลาย โดยเรือขนาดใหญ่สามารถเดินเรือลึกเข้ามาในแผ่นดินได้ถึง 65 กิโลเมตร แม้การจราจรทางพาณิชย์ส่วนใหญ่จะสิ้นสุดที่ซงริม

ประวัติศาสตร์

[แก้]

อาณาจักรโกคูรยอก่อตั้งขึ้นบนชายฝั่งของแม่น้ำสายนี้ มีการค้นพบแหล่งโบราณคดีจำนวนมากที่มีอายุย้อนไปถึงยุคหินใหม่และยุคสัมฤทธิ์ตามแนวแม่น้ำ ตลอดจนโบราณวัตถุและซากปรักหักพังจากอาณาจักรโกคูรยอ นอกจากนี้ ครั้งหนึ่งมันยังเคยเป็นที่รู้จักในชื่อแม่น้ำแพ (패수; 浿水; P’aesu)[4]

เขื่อนและสะพาน

[แก้]

ใน ค.ศ. 1954 สะพานข้ามแม่น้ำแทดงถูกทำลายบางส่วนในช่วงสงครามเกาหลี แม้สะพานจะได้รับความเสียหาย แต่ชาวเกาหลีหลายร้อยคนก็ได้ใช้สะพานนี้ในการข้ามแม่น้ำแทดงเพื่อหลบหนีไปทางใต้[5] ภาพถ่ายเหตุการณ์ดังกล่าวของแมกซ์ เดสฟอร์ชื่อว่า Flight of Refugees Across Wrecked Bridge in Korea (การอพยพของผู้ลี้ภัยข้ามสะพานที่พังทลายในเกาหลี) ได้รับรางวัลพูลิตเซอร์สาขาการถ่ายภาพประจำปี 1951[6]

ใน ค.ศ. 1986 รัฐบาลดำเนินการสร้างเขื่อนทดน้ำนัมโพความยาว 8 กิโลเมตรจนแล้วเสร็จ โดยมีประตูเรือสามช่องและประตูระบายน้ำ 36 ช่อง บริเวณปากแม่น้ำแทดงใกล้กับนัมโพ[3] เขื่อนนี้ทำหน้าที่ควบคุมน้ำท่วมและส่งน้ำเพื่อการชลประทานไปยังพื้นที่ที่เพิ่งได้รับการถมทะเลขึ้นใหม่จากอ่าวเกาหลี[3] เขื่อนยังช่วยป้องกันไม่ให้น้ำจากแม่น้ำที่ไหลออกไปปนกับน้ำทะเล ซึ่งส่งผลให้ความเข้มข้นของสารปนเปื้อนเพิ่มสูงขึ้น[7] นอกจากนี้ยังมีการสร้างเขื่อนอื่น ๆ เช่น สถานีไฟฟ้านย็องว็อนเพื่อผลิตพลังงานให้แก่ประเทศ[8]

ในเปียงยาง มีสะพานหกแห่งข้ามแม่น้ำแทดง รวมถึงสะพานอกรยู สะพานรึงรา และสะพานแทดง[9]

สมุดภาพ

[แก้]

อ้างอิง

[แก้]
  1. "Encyclopædia Britannica Online : Taedong River". Encyclopædia Britannica. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2009-05-29. สืบค้นเมื่อ 2011-02-02.
  2. EB (1878), p. 390.
  3. 1 2 3 Suh, Dae-Sook (1987) "North Korea in 1986: Strengthening the Soviet Connection" Asian Survey 27(1): pp. 56-63, page 62
  4. (1973) Transactions of the Korea branch of the Royal Asiatic Society. vol. 48, page 59
  5. Rubin, Cyma; Newton, Eric (บ.ก.). The Pulitzer Prize Photographs. Newseum Inc. ISBN 978-0-9799521-3-5.
  6. "Max Desfor of Associated Press". pulitzer.org (ภาษาอังกฤษ). 1951. สืบค้นเมื่อ 2020-11-25.
  7. Tenenbaum, David J. (2005) "International Health: North Korean Catastrophe" Environmental Health Perspectives 113(1): p. A26, page A26
  8. (209) Korea Today No. 640[ลิงก์เสีย]
  9. "옥류교 [Okryu Bridge]", Doosan Encyclopedia, สืบค้นเมื่อ 2010-07-02[ลิงก์เสีย]

แหล่งข้อมูลอื่น

[แก้]

38°51′54″N 125°31′32″E / 38.86500°N 125.52556°E / 38.86500; 125.52556

  1. ในศตวรรษที่ 19 ในตำราตะวันตกสะกดคำว่าแทดงว่า "ไททัง" ( "แม่น้ำไททัง" หรือ "ไททังกัง")[2]
อ้างอิงผิดพลาด: มีป้ายระบุ <ref> สำหรับกลุ่มชื่อ "lower-alpha" แต่ไม่พบป้ายระบุ <references group="lower-alpha"/> ที่สอดคล้องกัน