อาณาจักรคายา

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
อาณาจักรคายา
가야 (加倻)

42 BC–562 AD
เมืองหลวง คิมแฮ, ซังจู, ชางนยอง, ฮามาน
ภาษา Gaya language
(Part of Old Korean)
ศาสนา พระพุทธศาสนา, ลัทธิขงจื๊อ, ลัทธิเต๋า, Korean shamanism
รัฐบาล สมบูรณาญาสิทธิราชย์
ยุคประวัติศาสตร์ โบราณ
 -  สถาปนาอาณาจักร 42 BC 42 BC
 -  ร่วมเข้ากับอาณาจักรซิลลา 562 AD 562 AD

อาณาจักรคายา หรือ อาณาจักรกายา เป็นอาณาจักรโบราณในแถมลุ่มแม่น้ำนักดงบริเวณภาคใต้ของคาบสมุทรเกาหลี[1] อาณาจักรคายาเป็นอาณาจักรหนึ่งที่ก่อตัวขึ้นจากการล่มสลายของอาณาจักรพยอนฮันประกอบไปด้วย 5 ราชวงศ์ คือ ราชวงศ์กึมควันคายา ราชวงศ์โกรยองคายา ราชวงศ์พีฮวาคายา ราชวงศ์อาราคายา และราชวงศ์ซองซันคายา ราชวงศกึมควันคายานั้นก่อตั้งโดยพระเจ้าซูโรและเป็นกษัตริย์พระองค์แรกแห่งกึมควันคายา และมีพระมเหสีคือ พระมเหสีฮอฮวางอ๊กที่เป็นองค์หญิงแห่งอินเดียที่เดินทางมายังคาบสมุทรเกาหลี เจริญรุ่งเรืองระหว่าง 42 ปีก่อนคริสตกาล - ค.ศ. 562 และภายหลังรวมเข้ากับอาณาจักรซิลลาเนื่องจากกษัตริย์และเชื้อพระวงศ์แห่งคายาเริ่มเกี่ยวดองทางสายเลือดกับราชวงศ์ซิลลา อาณาจักรคายาเป็นอาณาจักรเล็ก ๆ ที่มีวัฒนธรรมเอกลักษณ์เป็นของตนเอง[2] และปัจจุบันได้ค้นพบหลักฐานมากมายเกี่ยวกับกษัตริย์อาณาจักรคายาบริเวณหลุมฝั่งพระศพในภาคใต้ของเกาหลีใต้

อ้างอิง[แก้]

  1. (2001). Kaya. In The Penguin Archaeological Guide, edited by Paul Bahn, pp. 228–229. Penguin, London.
  2. Barnes, Gina L. (2001). Introducing Kaya History and Archaeology. In State Formation in Korea: Historical and Archaeological Perspectives, pp. 179–200. Curzon, London.

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]


พิกัดภูมิศาสตร์: 35°09′36″N 128°13′48″E / 35.16000°N 128.23000°E / 35.16000; 128.23000