อาณาจักรคายา

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
อาณาจักรคายา
가야 (加倻)

42 BC–562 AD
เมืองหลวง คิมแฮ, ซังจู, ชางนยอง, ฮามาน
ภาษา ภาษาคายา
ศาสนา พระพุทธศาสนา, ลัทธิขงจื๊อ, ลัทธิเต๋า, ลัทธิเชมันแบบเกาหลี
รัฐบาล สมบูรณาญาสิทธิราชย์
ยุคประวัติศาสตร์ โบราณ
 -  สถาปนาอาณาจักร 42 BC 42 BC
 -  ร่วมเข้ากับอาณาจักรซิลลา 562 AD 562 AD

อาณาจักรคายา หรือ อาณาจักรกายา เป็นอาณาจักรโบราณในแถมลุ่มแม่น้ำนักดงบริเวณภาคใต้ของคาบสมุทรเกาหลี[1] อาณาจักรคายาเป็นอาณาจักรหนึ่งที่ก่อตัวขึ้นจากการล่มสลายของอาณาจักรพยอนฮันประกอบไปด้วย 5 ราชวงศ์ คือ ราชวงศ์กึมควันคายา ราชวงศ์โกรยองคายา ราชวงศ์พีฮวาคายา ราชวงศ์อาราคายา และราชวงศ์ซองซันคายา ราชวงศกึมควันคายานั้นก่อตั้งโดยพระเจ้าซูโรและเป็นกษัตริย์พระองค์แรกแห่งกึมควันคายา และมีพระมเหสีคือ พระมเหสีฮอฮวางอ๊กที่เป็นองค์หญิงแห่งอินเดียที่เดินทางมายังคาบสมุทรเกาหลี เจริญรุ่งเรืองระหว่าง 42 ปีก่อนคริสตกาล - ค.ศ. 562 และภายหลังรวมเข้ากับอาณาจักรซิลลาเนื่องจากกษัตริย์และเชื้อพระวงศ์แห่งคายาเริ่มเกี่ยวดองทางสายเลือดกับราชวงศ์ซิลลา อาณาจักรคายาเป็นอาณาจักรเล็ก ๆ ที่มีวัฒนธรรมเอกลักษณ์เป็นของตนเอง[2] และปัจจุบันได้ค้นพบหลักฐานมากมายเกี่ยวกับกษัตริย์อาณาจักรคายาบริเวณหลุมฝั่งพระศพในภาคใต้ของเกาหลีใต้

อ้างอิง[แก้]

  1. (2001). Kaya. In The Penguin Archaeological Guide, edited by Paul Bahn, pp. 228–229. Penguin, London.
  2. Barnes, Gina L. (2001). Introducing Kaya History and Archaeology. In State Formation in Korea: Historical and Archaeological Perspectives, pp. 179–200. Curzon, London.

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]


พิกัดภูมิศาสตร์: 35°09′36″N 128°13′48″E / 35.16000°N 128.23000°E / 35.16000; 128.23000