อภิชนาธิปไตย

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี

อภิชนาธิปไตย (กรีก: ἀριστοκρατία aristokratía, มาจากคำว่า ἄριστος aristos "ที่ดีเลิศ" และ κράτος kratos "อำนาจ", อังกฤษ: aristocracy) เป็นระบอบการปกครองซึ่งอำนาจเป็นของพลเมืองอภิชนระดับล่าง[1] คำว่า aristocracy มาจากภาษากรีก aristokratia หมายถึง "การปกครองโดยคนที่ดีที่สุด" (rule of the best)[2] ณ เวลาที่คำดังกล่าวถือกำเนิดในกรีซโบราณ อภิชนาธิปไตยเข้าใจว่าเป็นการปกครองโดยพลเมืองเบื้องสูง และมักถูกเปรียบเชิงสนับสนุนราชาธิปไตย ในภายหลัง อภิชนาธิปไตยมักถูกมองว่าปกครองโดยคนกลุ่มน้อยที่มีอภิสิทธิ์ และตรงข้ามกับประชาธิปไตย[1]

อ้างอิง[แก้]

  1. 1.0 1.1 "Aristocracy". Oxford English Dictionary. 1989. สืบค้นเมื่อ December 22, 2009. {{cite journal}}: Cite ไม่รู้จักพารามิเตอร์ว่างเปล่า s: |coauthors= และ |trans_title= (help); ไม่รู้จักพารามิเตอร์ |month= ถูกละเว้น (help)
  2. The Oxford Companion to British History, John Cannon (Editor), Oxford University Press, 1962, ISBN 9780198661764