ข้ามไปเนื้อหา

จังหวัดเกียวโต

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
จังหวัดเกียวโต
京都府
จังหวัดเคียวโตะ
จังหวัด
การถอดเสียงภาษาญี่ปุ่น
 • ญี่ปุ่น京都府
 • โรมาจิKyōto-fu
Three Views of Japan
Byōdō-in
FunayaHouses at IneTown
Iwashimizu Hachimangū
Kiyomizu-dera and KyotoCity Skyline
ธงของจังหวัดเกียวโต
ธง
ตราทางการของจังหวัดเกียวโต
ตรา
เพลง: เกียวโตฟุโนะอูตะ (京都府の歌)
แผนที่ประเทศญี่ปุ่นเน้นจังหวัดเกียวโต
แผนที่ประเทศญี่ปุ่นเน้นจังหวัดเกียวโต
แผนที่
พิกัด: 35°1′18″N 135°45′20.2″E / 35.02167°N 135.755611°E / 35.02167; 135.755611
ประเทศ ญี่ปุ่น
ภูมิภาคคันไซ
เกาะฮนชู
เมืองหลวงนครเกียวโต
เขตการปกครองย่อยอำเภอ: 6, เทศบาล: 26
การปกครอง
 • ผู้ว่าราชการทากาโตชิ นิชิวากิ
พื้นที่
 • ทั้งหมด
4,612.19 ตร.กม. (1,780.78 ตร.ไมล์)
 • อันดับที่ 31
ประชากร
 (1 ตุลาคม ค.ศ. 2020)
 • ทั้งหมด
2,578,087 คน
 • อันดับที่ 13
 • ความหนาแน่น566 คน/ตร.กม. (1,470 คน/ตร.ไมล์)
จีดีพี
[1]
 • รวม10,766 พันล้านเยน
98.8 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ (ค.ศ. 2019)
รหัส ISO 3166JP-26
เว็บไซต์www.pref.kyoto.jp/en/index.html
สัญลักษณ์
สัตว์ปีกนกจมูกหลอดลาย (Calonectris leucomelas)
ดอกไม้Weeping cherry blossom (Prunus spachiana)
ต้นไม้คิตายามะซูงิ (Cryptomeria japonica)

จังหวัดเกียวโต (ญี่ปุ่น: 京都府; เฮปเบิร์น: Kyōto-fu; เคียวโตะ-ฟุ) เป็นจังหวัดหนึ่งของประเทศญี่ปุ่นตั้งอยู่ในภูมิภาคคันไซบนเกาะฮนชู[2]: 477, 587  จังหวัดเกียวโตมีจำนวนประชากร 2,526,096 คน (ณ วันที่ 1 มิถุนายน ค.ศ. 2024)[3] และมีขนาดพื้นที่ 4,612 ตารางกิโลเมตร (1,781 ตารางไมล์) มีเมืองหลวงชื่อเดียวกันคือ นครเกียวโต ซึ่งเป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดในจังหวัดด้วย เมืองที่สำคัญอื่น ๆ เช่น นครอูจิ, นครคาเมโอกะ, นครไมซูรุ[2]: 565–587 

จังหวัดเกียวโตตั้งอยู่บนชายฝั่งทะเลญี่ปุ่น และทอดยาวไปทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ไปยังคาบสมุทรคิอิ ครอบคลุมพื้นที่ของแคว้นในอดีต ได้แก่ แคว้นยามาชิโระ แคว้นทัมบะ และแคว้นทังโงะ จังหวัดเกียวโตเป็นที่ตั้งของเมืองหลวงของจักรพรรดิในอดีตของญี่ปุ่น จังหวัดเกียวโตเป็นหนึ่งในสองจังหวัดของญี่ปุ่นที่ใช้คำว่า ฟุ (府 fu) ต่อท้ายชื่อเช่นเดียวกับจังหวัดโอซากะ ในขณะที่จังหวัดอื่น ๆ ส่วนใหญ่ใช้คำว่า เค็ง (県 ken) นครเกียวโตทำให้จังหวัดเกียวโตกลายเป็นจุดหมายปลายทางการท่องเที่ยวที่ได้รับความนิยมมากที่สุดแห่งหนึ่งในประเทศญี่ปุ่นทั้งนักท่องเที่ยวในประเทศและต่างชาติ และพื้นที่ร้อยละ 21 ของจังหวัดได้รับการกำหนดให้เป็นอุทยานทางธรรมชาติ จังหวัดเกียวโตเป็นส่วนหนึ่งของเขตมหานครเคฮันชิง ซึ่งเป็นภูมิภาคที่มีประชากรมากเป็นอันดับสองของญี่ปุ่น รองจากเขตมหานครโตเกียว และเป็นหนึ่งในภูมิภาคที่มีผลิตภัณฑ์มวลรวมในประเทศสูงที่สุดแห่งหนึ่งของโลก

ประวัติศาสตร์

[แก้]

ก่อนที่จะมีการปฏิรูปเมจิ พื้นที่จังหวัดเกียวโตเดิมเคยเป็นพื้นที่ของแคว้นโบราณ ได้แก่ แคว้นยามาชิโระ แคว้นทัมบะ และแคว้นทังโงะ[2]: 780 

จังหวัดโทโยโอกะ (สีเหลือง) และจังหวัดเกียวโต (สีชมพู) บนแผนที่เขตการปกครองของประเทศญี่ปุ่น ค.ศ. 1872 (ปีเมจิที่ 4)
จังหวัดโทโยโอกะ (สีเหลือง) และจังหวัดเกียวโต (สีชมพู) บนแผนที่เขตการปกครองของประเทศญี่ปุ่น ค.ศ. 1872 (ปีเมจิที่ 4)

หลังการปฏิรูปเมจิ เมื่อ ค.ศ. 1868 (ปีเคโอที่ 4) ยังมีการใช้ระบบจังหวัดควบคู่กับแคว้นศักดินา หรือฟูฮังเก็งซันจิเซ (府藩県三治制) ได้มีการจัดตั้ง เคียวโตะ-ฟุ (京都府) ขึ้นเมื่อวันที่ 14 มิถุนายน ค.ศ. 1868 ในขณะนั้นยังมีแคว้นศักดินาหรือฮัง (藩) ในพื้นที่ที่เป็นจังหวัดเกียวโตในปัจจุบันอยู่มากกว่าสิบแคว้น ต่อมาใน ค.ศ. 1871 (ปีเมจิที่ 4) ได้มีการยกเลิกระบบแคว้นและแทนที่ด้วยระบบจังหวัด จึงได้มีการเปลี่ยนแคว้นศักดินาให้กลายเป็นเค็ง (県) การควบรวมจังหวัดครั้งแรกเกิดขึ้นเมื่อวันที่ 22 พฤศจิกายน ค.ศ. 1891 โดยควบรวม 5 เค็งในพื้นที่ที่เคยเป็นแคว้นทัมบะและแคว้นยามาชิโระ เข้ากับ เคียวโตะ-ฟุ และควบรวม 11 เค็งในพื้นที่ที่เคยเป็นแคว้นทัมบะ แคว้นทังโงะ และแคว้นทาจิมะ กลายเป็น โทโยโอกะ-เค็ง หรือจังหวัดโทโยโอกะ (豊岡県)[4]

ต่อมาในการควบรวมจังหวัดครั้งที่สองใน ค.ศ. 1876 (ปีเมจิที่ 9) ได้มีการยุบจังหวัดโทโยโอกะ โดยโอนเฉพาะ 5 อำเภอที่เคยเป็นของแคว้นโทโงะ และอำเภออามาดะที่เคยเป็นของแคว้นทัมบะมาขึ้นกับจังหวัดเกียวโต ส่วนที่เหลือโอนไปขึ้นกับจังหวัดเฮียวโงะ ทำให้จังหวัดเกียวโตมีอาณาเขตใกล้เคียงกับในปัจจุบัน

เทศบาลนครเกียวโตได้รับการจัดตั้งขึ้นเมื่อ ค.ศ. 1889 (ปีเมจิที่ 22) โดยให้ผู้ว่าราชการจังหวัดเกียวโตทำหน้าเป็นนายกเทศมนตรีนครเกียวโตเป็นกรณีพิเศษจนถึง ค.ศ. 1898

ภูมิศาสตร์

[แก้]

จังหวัดเกียวโตตั้งอยู่เกือบกึ่งกลางของเกาะฮนชูและประเทศญี่ปุ่น ครอบคลุมพื้นที่ 4,612.19 ตารางกิโลเมตร (1,780.78 ตารางไมล์) ซึ่งคิดเป็นร้อยละ 1.2 ของประเทศญี่ปุ่น ขนาดพื้นที่ใหญ่เป็นอันดับ 31 ของประเทศ มีอาณาเขตทางทิศเหนือติดกับทะเลญี่ปุ่น ทิศตะวันออกเฉียงเหนือติดกับจังหวัดฟูกูอิ ทิศตะวันออกติดกับจังหวัดชิงะ ทิศตะวันออกเฉียงใต้ติดกับจังหวัดมิเอะ ทิศใต้ติดกับจังหวัดนาระและจังหวัดโอซากะ และทิศตะวันตกติดกับจังหวัดเฮียวโงะ ลักษณะภูมิประเทศของจังหวัดเกียวโตเป็นที่ราบสลับหุบเขา มีเทือกเขาทัมบะพาดผ่านตอนกลางของจังหวัด ทำให้สภาพภูมิอากาศแตกต่างกันมากระหว่างตอนเหนือและตอนใต้ของจังหวัด

ณ เดือนเมษายน ค.ศ. 2016 พื้นที่ร้อยละ 21 ของจังหวัดได้รับการกำหนดให้เป็นอุทยานทางธรรมชาติ ได้แก่ อุทยานแห่งชาติซานิงไคงัง, กึ่งอุทยานแห่งชาติบิวาโกะ, กึ่งอุทยานแห่งชาติเกียวโตทัมบะโคเง็ง, กึ่งอุทยานแห่งชาติทังโงะ-อามาโนฮาชิดาเตะ-โอเอยามะ และกึ่งอุทยานแห่งชาติวากาซะวัง และอุทยานธรรมชาติระดับจังหวัด ได้แก่ อุทยานธรรมชาติจังหวัดโฮซูเกียว, อุทยานธรรมชาติจังหวัดคาซางิยามะ และอุทยานธรรมชาติจังหวัดรูริเก[5]

การเมืองการปกครอง

[แก้]

ผู้ว่าราชการจังหวัดเกียวโตคนปัจจุบันคือ ทากาโตชิ นิชิวากิ อดีตผู้ช่วยรัฐมนตรีประจำสำนักงานการบูรณะ ซึ่งได้รับการเลือกตั้งเมื่อเดือนเมษายน ค.ศ. 2018[6]

ผู้ว่าราชการจังหวัดเกียวโตคนก่อนเป็นอดีตข้าราชการกระทรวงมหาดไทย เคจิ ยามาดะ เขาได้รับการเลือกตั้งให้ดำรงตำแหน่งในสมัยที่สี่ในเดือนเมษายน ค.ศ. 2014 โดยได้รับการสนับสนุนจากพรรคการเมืองหลักที่ไม่ใช่คอมมิวนิสต์ และมีคู่แข่งเพียงคนเดียวที่ได้รับการสนับสนุนโดยพรรคคอมมิวนิสต์ญี่ปุ่น[7][8][9]

สภาจังหวัดมีสมาชิกทั้งหมด 60 คน จากเขตเลือกตั้ง 25 เขต และยังคงได้รับการเลือกตั้งในการเลือกตั้งท้องถิ่นพร้อมกันทั่วประเทศ (ครั้งล่าสุด ค.ศ. 2023) ณ เดือนเมษายน ค.ศ. 2023 ประกอบด้วยสมาชิกจากพรรคพรรคเสรีประชาธิปไตย 30 คน, พรรคคอมมิวนิสต์ญี่ปุ่น 23 คน, พรรคโคเม 5 คน, พรรคประชาธิปไตยรัฐธรรมนูญ 6 คน, พรรคประชาธิปไตยเพื่อประชาชน 4 คน, กลุ่มฟื้นฟูเกียวโต 9 คน, พรรคขนาดเล็ก 1 คน และนักการเมืองอิสระ 7 คน[10]

ผู้แทนของจังหวัดเกียวโตในรัฐสภาญี่ปุ่นประกอบด้วยสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร 6 คน และสมาชิกวุฒิสภา 4 คน (2 คนต่อการเลือกตั้งหนึ่งครั้ง) หลังจากการเลือกตั้งทั่วไปใน ค.ศ. 2016, 2017 และ 2019 จังหวัดเกียวโตมีผู้แทนในสภาล่างจากพรรคเสรีประชาธิปไตย 4 คนและพรรคประชาธิปไตย 2 คน และมีผู้แทนในสภาสูงจากพรรคเสรีประชาธิปไตย 2 คน พรรคประชาธิปไตย 1 คน และพรรคคอมมิวนิสต์ 1 คน

เทศบาล

[แก้]

จังหวัดเกียวโตแบ่งการปกครองออกเป็น 26 เทศบาล ประกอบด้วย 15 เทศบาลนคร, 10 เทศบาลเมือง และ 1 เทศบาลหมู่บ้าน นอกจากนี้ยังมีการแบ่งพื้นที่จังหวัดเกียวโตเป็นอำเภอ ซึ่งไม่มีหน่วยงานในการบริหาร มีจำนวน 6 อำเภอ โดยจะครอบคลุมเฉพาะพื้นที่ที่เป็นเทศบาลเมืองและเทศบาลหมู่บ้านเท่านั้น

แผนที่เทศบาลในจังหวัดเกียวโต      นครใหญ่ที่รัฐกำหนด      นคร      เมือง      หมู่บ้าน
รายชื่อเทศบาลในจังหวัดเกียวโต
ธง ชื่อ ประเภท อำเภอ พื้นที่
(ตร.กม.)		 ประชากร
(คน)		 รหัส
ท้องถิ่น
ทับศัพท์ไทย อักษรญี่ปุ่น โรมาจิ
เกียวโต 京都市 Kyōto-shi นครใหญ่ที่รัฐกำหนด ไม่มี 827.83 1,463,723 26100-9
ฟูกูจิยามะ 福知山市 Fukuchiyama-shi นคร ไม่มี 552.54 77,306 26201-3
ไมซูรุ 舞鶴市 Maizuru-shi นคร ไม่มี 342.13 80,336 26202-1
อายาเบะ 綾部市 Ayabe-shi นคร ไม่มี 347.10 31,846 26203-0
อูจิ 宇治市 Uji-shi นคร ไม่มี 67.54 179,630 26204-8
มิยาซุ 宮津市 Miyazu-shi นคร ไม่มี 172.74 16,758 26205-6
คาเมโอกะ 亀岡市 Kameoka-shi นคร ไม่มี 224.80 86,174 26206-4
โจโย 城陽市 Jōyō-shi นคร ไม่มี 32.71 74,607 26207-2
มูโก 向日市 Mukō-shi นคร ไม่มี 7.72 56,859 26208-1
นางาโอกาเกียว 長岡京市 Nagaokakyō-shi นคร ไม่มี 19.17 80,608 26209-9
ยาวาตะ 八幡市 Yawata-shi นคร ไม่มี 24.35 70,433 26210-2
เคียวตานาเบะ 京田辺市 Kyōtanabe-shi นคร ไม่มี 42.92 73,753 26211-1
เคียวตังโงะ 京丹後市 Kyōtango-shi นคร ไม่มี 501.44 50,860 26212-9
นันตัง 南丹市 Nantan-shi นคร ไม่มี 616.40 31,629 26213-7
คิซูงาวะ 木津川市 Kizugawa-shi นคร ไม่มี 85.13 77,907 26214-5
โอยามาซากิ 大山崎町 Ōyamazaki-chō เมือง โอโตกูนิ 5.97 15,953 26303-6
คูมิยามะ 久御山町 Kumiyama-chō เมือง คูเซะ 13.86 15,250 26322-2
อิเดะ 井手町 Ide-chō เมือง สึซูกิ 18.04 7,406 26343-5
อูจิตาวาระ 宇治田原町 Ujitawara-chō เมือง สึซูกิ 58.16 8,911 26344-3
คาซางิ 笠置町 Kasagi-chō เมือง โซรากุ 23.52 1,144 26364-8
วาซูกะ 和束町 Wazuka-chō เมือง โซรากุ 64.93 3,478 26365-6
เซกะ 精華町 Seika-chō เมือง โซรากุ 25.68 36,198 26366-4
มินามิยามาชิโระ 南山城村 Minamiyamashiro-mura หมู่บ้าน โซรากุ 64.11 2,391 26367-2
เคียวตัมบะ 京丹波町 Kyōtamba-chō เมือง ฟูนาอิ 303.09 12,907 26407-5
อิเนะ 伊根町 Ine-chō เมือง โยซะ 61.95 1,928 26463-6
โยซาโนะ 与謝野町 Yosano-chō เมือง โยซะ 108.38 20,092 26465-2
จังหวัดเกียวโต京都府Kyōto-fuจังหวัด 4,612.192,578,08726000-2

สถิติประชากร

[แก้]
พีระมิดประชากรของจังหวัดเกียวโตใน ค.ศ. 2020
ประวัติจำนวนประชากร
ปีประชากร±%
1885 846,761—    
1890 894,928+5.7%
1900 1,022,695+14.3%
1910 1,197,473+17.1%
1920 1,287,147+7.5%
1930 1,552,832+20.6%
1940 1,729,993+11.4%
1950 1,832,934+6.0%
ปีประชากร±%
1960 1,993,403+8.8%
1970 2,250,087+12.9%
1980 2,527,330+12.3%
1990 2,602,460+3.0%
2000 2,644,391+1.6%
2010 2,636,092−0.3%
2020 2,578,087−2.2%
ที่มา: กองสถิติ กองนโยบายและแผนงาน จังหวัดเกียวโต[11]

ศาสนา

[แก้]

จากการวิจัยของสํานักงานวัฒนธรรมใน ค.ศ. 2020 พบว่ามากกว่าร้อยละ 60 ของประชากรนับถือศาสนาชินโตและศาสนาพุทธ[12]

เศรษฐกิจ

[แก้]

จังหวัดเกียวโตมีชื่อเสียงด้านการท่องเที่ยว ทางตอนเหนือของจังหวัดบริเวณคาบสมุทรทังโงะประกอบอาชีพประมงและการขนส่งทางน้ำ ทางตอนกลางประกอบอาชีพเกษตรกรรมและป่าไม้

อ้างอิง

[แก้]
  1. ↑ "2020年度国民経済計算（2015年基準・2008SNA） : 経済社会総合研究所 - 内閣府". 内閣府ホームページ (ภาษาญี่ปุ่น). สืบค้นเมื่อ 2023-05-18.
  2. 1 2 3 Frédéric, Louis (31 พฤษภาคม 2002). Japan Encyclopedia (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). แปลโดย Roth, Käthe. Harvard University Press. ISBN 978-0674007703. OCLC 58053128. OL 7671330M.
  3. ↑ "京都府推計人口". www.pref.kyoto.jp (ภาษาญี่ปุ่น). ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2025-04-25. สืบค้นเมื่อ 16 กรกฎาคม 2024.
  4. ↑ 版籍奉還から廃藩置県まで（イッシーのホームページ） (ในภาษาญี่ปุ่น)
  5. ↑ "General overview of area figures for Natural Parks by prefecture" (PDF) (ภาษาญี่ปุ่น). Ministry of the Environment. 15 เมษายน 2016. สืบค้นเมื่อ 12 มิถุนายน 2016.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  6. ↑ "Nishiwaki triumphs in Kyoto gubernatorial race, vows to continue policies of predecessor". The Japan Times. 8 เมษายน 2018.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  7. ↑ Asahi Shimbun, 6 April 2014: 京都知事に山田氏、４選　新顔の尾崎氏破る
  8. ↑ Yomiuri Shimbun, 6 April 2014: 京都府知事選、現職の山田啓二氏が４選
  9. ↑ The Japan Times, 7 April 2014: Kyoto re-elects Yamada to top post
  10. ↑ 京都府議選 立候補者集計 (ในภาษาญี่ปุ่น)
  11. ↑ "[Kyōtofu] Kyōtofu no jinkō nenji betsu suii" 【京都府】京都府の人口年次別推移 [[Kyoto Prefecture] Changes in Kyoto Prefecture by population year] (ภาษาญี่ปุ่น). Kyoto Prefecture. Information Policy Division, Policy Planning Department. n.d. สืบค้นเมื่อ 12 กุมภาพันธ์ 2022.
  12. ↑ "White Papers and Annual Reports > Shukyo Nenkan" [Religious Yearbook] (ภาษาญี่ปุ่น). Agency for Cultural Affairs. สืบค้นเมื่อ 12 กุมภาพันธ์ 2022.

แหล่งข้อมูลอื่น

[แก้]
เข้าถึงจาก "https://th.wikipedia.org/w/index.php?title=จังหวัดเกียวโต&oldid=13284576"