มณฑลจี๋หลิน

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
(เปลี่ยนทางจาก จี๋หลิน)
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
มณฑลจี๋หลิน

吉林省
การถอดเสียงชื่อมณฑล
 • ภาษาจีนจี๋หลินเฉิ่ง (吉林省 Jílín Shěng)
 • อักษรย่อJL / จี๋ ( )
ทิวทัศน์ของทะเลสาบสวรรค์ (ทะเลสาบเทียนฉือ)
ทิวทัศน์ของทะเลสาบสวรรค์ (ทะเลสาบเทียนฉือ)
แผนที่แสดงที่ตั้งของมณฑลจี๋หลิน
แผนที่แสดงที่ตั้งของมณฑลจี๋หลิน
พิกัดภูมิศาสตร์: 43°42′N 126°12′E / 43.7°N 126.2°E / 43.7; 126.2พิกัดภูมิศาสตร์: 43°42′N 126°12′E / 43.7°N 126.2°E / 43.7; 126.2
ตั้งชื่อจากมาจาก girin ula วลีภาษาแมนจู แปลว่า "ไปตามลำน้ำ"
เมืองหลวง
(และเมืองใหญ่สุด)
เขตการปกครอง9 จังหวัด, 60 เทศมณฑล, 1,006 ตำบล
การปกครอง
 • เลขาธิการพรรคBayanqolu
 • ผู้ว่าราชการจิ่ง จุ้นไห่ (景俊海)
พื้นที่[1]
 • ทั้งหมด191,126 ตร.กม. (73,794 ตร.ไมล์)
อันดับพื้นที่อันดับที่ 14
ความสูงจุดสูงสุด (ภูเขาแพ็กดู)2,744 เมตร (9,003 ฟุต)
ประชากร (ค.ศ. 2010)[2]
 • ทั้งหมด27,462,297 คน
 • อันดับอันดับที่ 21
 • ความหนาแน่น140 คน/ตร.กม. (370 คน/ตร.ไมล์)
 • อันดับความหนาแน่นอันดับที่ 23
ประชากรศาสตร์
 • องค์ประกอบทางชาติพันธุ์
 • ภาษาและภาษาถิ่นภาษาจีนกลางตะวันออกเฉียงเหนือ, ภาษาเกาหลีสำเนียงฮัมกย็อง
รหัสไอเอสโอ 3166CN-JL
GDP (ค.ศ. 2017)[3] 1.53 ล้านล้านเหรินหมินปี้ หรือ 226.44 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ (อันดับที่ 23)
 • ต่อหัว56,101 เหรินหมินปี้ หรือ 8,309 ดอลลาร์สหรัฐ (อันดับที่ 13)
HDI (ค.ศ. 2018) Increase 0.768[4] (สูง) (อันดับที่ 9)
เว็บไซต์jl.gov.cn

มณฑลจี๋หลิน (จีน: 吉林省; จีน: ; พินอิน: Jilin) ตั้งอยู่ทางตอนกลางของภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศ มีชายแดนติดต่อกับมณฑลต่าง ๆ ทางใต้ติดกับเหลียวหนิง ตะวันตกติดกับมองโกเลียใน เหนือติดกับเฮยหลงเจียง และตะวันออกติดต่อกับรัสเซียและคาบสมุทรเกาหลีโดยมีแม่น้ำยาลู่ว์เจียงเป็นเส้นเขตแดน มีเมืองหลวงชื่อ ฉางชุน(长春)มีเนื้อที่ 187,400 ก.ม. ประชากร 27,090,000 คน ความหนาแน่น 145 คนต่อตารางกิโลเมตร ค่าจีดีพี 295.8 พันล้านเหรินหมินปี้ หรือเฉลี่ย 10,900 เหรินหมินปี้ต่อประชากรหนึ่งคน (ข้อมูล พ.ศ. 2547) ประชากรส่วนใหญ่เป็นชาวฮั่น

ที่ตั้งและอาณาเขต[แก้]

มณฑลจี๋หลินมีพื้นที่ติดต่อดังนี้

ภูมิประเทศ[แก้]

ลักษณะภูมิประเทศเป็นที่ราบสูงทิศตะวันออกเฉียงใต้พื้นที่สูงบริเวณเทือกเขาฉางไป๋ซันซึ่งมีความสูงเหนือระดับน้ำทะเลมากกว่า 1,000 เมตร ส่วนทิศตะวันตกบริเวณที่ราบซงเหลียว เป็นพื้นที่ค่อนข้างต่ำจึงเหมาะเป็นเขตทำปศุสัตว์ที่สำคัญของมณฑล

ภูมิอากาศ[แก้]

ด้านตะวันออกค่อนข้างรับอิทธิพลจากทะเลหวงไห่ และทะเลญี่ปุ่น จึงมีสภาพอากาศแบบชุ่มชื้น มีฝนตกชุก ด้านตะวันตกรับอิทธิพลจากที่ราบสูงมองโกล ทำให้อากาศแห้งแล้งทั้งมณฑลมีลักษณะอากาศเฉพาะแบบมรสุม เกษตรกรรม เป็นแหล่งวัตถุดิบประเภทข้าวที่สำคัญแห่งหนึ่งของประเทศ มีผลผลิตต่าง ๆ ได้แก่ ถั่วเหลือง ข้าวโพด

อุตสาหกรรม[แก้]

มีฐานอุตสาหกรรมที่แข็งแกร่งและระบบอุตสาหกรรมที่สมบูรณ์มากมีบริษัทอุตสาหกรรมมากกว่า 14,000 แห่ง อุตสาหกรรมหลัก คือ อุตสาหกรรมวิศวกรรม เคมีภัณฑ์ ปิโตรเคมี อาหารและยา

การคมนาคม[แก้]

  • ทางรถไฟ - เส้นทางรถไฟสายหลักปักกิ่ง-ฮาร์บินผ่ากลางมณฑล ทำให้เชื่อมต่อเมืองทางเหนือกับใต้

และยังมีเส้นทางตรงถึงฮาร์บิน เซิ่นหยัง ต้าเหลียน ปักกิ่ง เทียนจิน สือเจียจวง จี่หนัน หนันจิง (นานกิง) และเซี่ยงไฮ้ เป็นต้น ทางหลวง จากสถิติเมื่อปลายปี 2004 ทั่วมณฑลจี๋หลินมีถนนหลวง 47,255 กิโลเมตร จากฉางชุนต่อไปยังเมืองสำคัญได้ทั่วมณฑล

อ้างอิง[แก้]

  1. "Doing Business in China - Survey". Ministry Of Commerce - People's Republic Of China. Archived from the original on 5 August 2013. สืบค้นเมื่อ 5 August 2013.
  2. "Communiqué of the National Bureau of Statistics of People's Republic of China on Major Figures of the 2010 Population Census [1] (No. 2)". National Bureau of Statistics of China. 29 April 2011. Archived from the original on 27 July 2013. สืบค้นเมื่อ 4 August 2013.
  3. 吉林省2017年国民经济和社会发展统计公报 [Statistical Communiqué of Jilin Province on the 2017 National Economic and Social Development] (in จีน). Jilin Bureau of Statistics. 2018-03-28. สืบค้นเมื่อ 2018-06-22.
  4. "Sub-national HDI - Subnational HDI - Global Data Lab". globaldatalab.org. สืบค้นเมื่อ 2020-04-17.